Maandelijks archief: september 2010

Liefde voor boeken en portemonnee

Er zijn inmiddels heel wat sites waarop je kunt bijhouden welke boeken je hebt gelezen, eventueel recensies en een waardering kunt achterlaten en waar je contacten kunt leggen met andere lezers. Neem bijvoorbeeld Librarything, Shelfari , Dizzie en Watleesjij.nu. Via onze vernieuwde catalogus is daar nu ook MyDiscoveries bijgekomen.

Boekenliefde.nl

De nieuwe spruit Boekenliefde.nl biedt evenals de genoemde sites de mogelijkheid om je eigen titels in te voeren. Niet iedereen heeft zin en tijd om alle boeken die in de loop van de jaren gelezen zijn in te gaan voeren op een website (ik ga nu even van mezelf uit…), maar boekenliefde heeft een interessant extraatje: er is een koppeling te maken met je bibliotheeklidmaatschap. Heb je eenmaal je bibliotheek, pasnummer en pincode (geboortedatum) doorgegeven, dan scharrelt Boekenliefde geheel zelfstandig de op dit moment geleende titels bij elkaar. Dat is handig: je hoeft je eigen boeken niet in te voeren en, nòg handiger, je ontvangt automatisch een herinnering als de boeken terug moeten naar de bieb. Dit kan naar keuze 7 of 3 dagen of 1 dag van tevoren, plus elke dag als je al te laat bent. Deze laatste service zou eventueel ook door de bibliotheek geboden kunnen worden, maar daar is om verschillende redenen (nog) niet voor gekozen.

BoekenNatuurlijk heb ik even een account aangemaakt om met recht van spreken dit blogbericht te kunnen schrijven. Na het aanmelden kwamen de materialen die op dit moment op mijn pas staan al na ongeveer een half uur op mijn plankje in boekenliefde.nl te staan. Cd’s worden aangegeven als boeken, maar daar gaan we niet over zeuren.

Hoe zit het met de privacy?
In een reactie op deze vraag stelt Kees van boekenliefde.nl: “Boekenliefde.nl gaat zorgvuldig met de lidmaatschapsgegevens om. Ze worden via een beveiligde verbinding verstuurd (bij de bibliotheek zelf overigens meestal niet), opgeslagen in een afgeschermde database, en zijn niet via de website te achterhalen”
(met dank aan Lifehacking.nl)

Kleine aanvulling (29 oktober): Het werkt! Drie dagen voor het aflopen van de uitleentermijn kwam er een herinneringsmailtje, tegelijk met de allereerste nieuwsbrief van Boekenliefde.nl. Hierin werden een paar verbeteringen aan de site gemeld. Dat deze website aansluiting zoekt bij de bibliotheken, blijkt uit de zin “Leden van Bibliotheek Rotterdam vinden op iedere boek-pagina een link naar hun bibliotheek. Via deze link kunnen ze direct zien of boeken die ze op boekenliefde.nl hebben gevonden beschikbaar zijn. Ook naar andere edities van hetzelfde werk wordt inmiddels direct gezocht. Handig!”.
Een site om in de gaten te houden dus.

Even een onderzoekje:

Tip vd Mnd : Richard Russo

Richard Russo

Richard Russo werd hier bekend met zijn roman Empire Falls het eerste boek dat van hem in het Nederlands werd vertaald. In de Verenigde Staten was dit zijn vijfde boek en het bracht hem de doorbraak naar een groot publiek en het leverde hem de Pulitzerprijs op.

Russo is geboren in 1949 in een kleine stad in het noordoosten van Amerika. Een bekende aanbeveling aan beginnende schrijvers is dat je moet schrijven over wat je weet. Het lijkt of Russo dit zich ter harte heeft genomen want zijn romans spelen voornamelijk in kleine steden in het noordoosten van zijn geboorteland.

In een literair verzorgde stijl schrijft hij met vloeiende pen over het kleinburgerlijke leven. Zijn hoofdpersonen zijn working-class, maar hij romantiseert het leven van de kleine Amerikaan niet. De dromen die botsen met de dagelijkse realiteit weet hij met overtuiging te beschrijven, waarbij hij de klassenverschillen tussen white-collar en blue-collar genadeloos blootlegt. Hij is een meester in het langzaam ontrafelen van de plaatselijke gemeenschap. Familierelaties, de geheimen die mensen met zich meedragen, laag voor laag pelt hij ze af.

Russo heeft zijn boek Empire Falls zelf bewerkt tot een miniserie voor kwaliteitszender HBO. Daarnaast heeft hij voor verschillende films het scenario geschreven. Dus zo gek is het niet als in recensies wordt gezegd dat zijn werk uiterst verfilmbaar is. Dit wordt hem door de “serieuze” literaire kritiek nog wel ’s verweten, tegelijk is het een aanbeveling voor iedereen die een mooi, leesbaar verhaal wil zonder dat je je afvraagt wat de schrijver bedoeld.

In een interview zegt hij op de vraag wat zijn inspiratie was om schrijver te worden: “Paul Newman* antwoordde op deze vraag dat hij acteur was geworden zodat hij niet in een sportzaak hoefde te werken. Ik ben gaan schrijven zodat ik niet een stratenmaker hoefde te worden, dat was mijn vakantiebaan in mijn jeugd.”

Romans van Russo:

* In de miniserie Empire Falls speelt Newman een bijrol waarvoor hij een Emmy kreeg. In de verfilming van een eerder boek van hem, Nobody’s fool, speelt Newman de hoofdrol.

Het woord van 2008

De bibliotheek is er voor alle vragen. De telefoon gaat.

“Goedemiddag, u spreekt met Robert Stokkel”
“Ha, goeie, is dit de bibleteek?”, hoor ik een man van een jaar of 60 zeggen.
“Ja, dat klopt”
“Kin ik jo wat freegje?”
“Ja, zegt u het maar”.
“Nou, d’r wie doe sa’n nei wurd en misskien witte jo wat ’t besjut, want dat freegje ik my ôf. It giet om it wurd “swaffelelen”, witte jo wat dat betsjut?”
“Swaffelen? Dat betekent ergens met je penis tegen aanslaan”.
“O, betsjut it dat? Nou….dan is it net sa geskikt”.
“Niet zo geschikt?”
“Nee, ik woe it brukje op een t-shirt foar de Slachtemarathon yn 2012.”
“Ja, dan kunt u misschien beter iets anders gebruiken”.
“Ja, dat tink ik ek. Nou, tige tank”.
“Graag gedaan”.

Ps. Ik ben geen Fries maar heb m’n best gedaan op het Friese gedeelte van het gesprek.
 

Bibliotheekhistorie

bieb-dertigerjaren
Boeken bij het loket (ong. 1932)

 Bibliotheken krijgen wel eens te horen dat zij te weinig met hun tijd meegaan. Of dat verwijt nu wel of niet terecht is, wie de foto’s uit vroeger jaren bekijkt kan zien dat er in de loop van de jaren echt wel veel veranderd is. Niet alleen het interieur is onherkenbaar voor bezoekers die – bijvoorbeeld – 50 jaar geleden voor het laatst een bibliotheek bezochten, ook de opkomst van de computer en media als luisterboeken en dvd’s waren toen nog niet te voorspellen. En wie heeft de tijd nog meegemaakt dat je een lijstje moest inleveren en de boeken bij een loketje kon afhalen? 

Mevrouw Huese, lid van de bibliotheek in Heerenveen, heeft twee foto’s uit de 60’er jaren gebracht. De bibliotheek was toen nog gevestigd in voormalig café “De drie gemeenten” aan de Vleeschmarkt te Heerenveen. Tegenwoordig is daar restaurant ‘De Bieb‘ te vinden. We hebben deze foto’s gescand en in ons online fotoalbum geplaatst. Het aardige is, dat deze mevrouw ook enkele namen kon noemen van de medewerksters die op de foto’s poseren. 

bieb-1961
Medewerksters in 1961

 Op de foto o.a.: Willy Vlasveld (mevr. met bril), Gré Boltje (bij de kast in bloemetjesjurk,  Juffr. van der Laan (de oudste medewerkster, achter bij de tafel).

Bieb-1963
Dit was in 1963
In de fotoalbums van de bieb (de links staan hieronder) ontbreken de meeste namen. Herkent u medewerkers en/of klanten? Geeft u dan de namen aan ons door! Dat kan rechtstreeks in Picasaweb, maar ook via mail.

Wie nog (historische) bibliotheekfoto’s bezit en geen bezwaar heeft tegen publicatie, wordt van harte uitgenodigd deze foto’s te mailen naar de bibliotheek. Brengen kan ook; na het scannen van de foto’s krijgt u ze uiteraard terug. Dit geldt ook voor de bibliotheken van Joure, Lemmer, St-Nicolaasga, Langweer en Jubbega.
Opmerkelijke foto’s krijgen een ereplaatsje in dit blog! 

Links:
Bibliotheekgeschiedenis van Heerenveen, Joure en Lemmer
Archieffoto’s bibliotheek Heerenveen: ong. 1930, zestiger jaren, K.R. Poststraat, Burg. Kuperusplein tot 1996.

Onvoorstelbaar India

Zes verdachten

Vikas Swarup werd hier bekend door de film Slumdog Millionaire, de prachtige verfilming door Danny Boyle van De ongelooflijke lotgevallen van een arme geluksvogel.

Swarup is ambassadeur in Japan. Voorin het boek is een disclaimer opgenomen waarin de uitgever meldt dat “Vikas Swarup in dienst van de Indiase overheid is, maar dat geen van de opvattingen op enigerlei wijze uitgelegd moet worden als zijnde opvatiingen van de Indiase overheid of van de auteur in zijn officiële hoedanigheid“.

Niet onverstandig om dit op te nemen want net als in Aravind Adiga’s De witte tijger wordt ons in Zes verdachten een India voorgeschoteld dat van corruptie aan elkaar hangt en waarbij de toon satirisch is.

In het boek draait het om de moord op playboy en zoon van de minister van Binnenlandse zaken Vicky Rai. Rai staat terecht voor de moord op een serveerster die hij neerschoot omdat ze hem niet een drankje wilde inschenken. Dankzij zijn connecties wordt hij vrijgesproken. Op het feest dat hij geeft om zijn vrijspraak te vieren wordt hijzelf vermoord. Er zijn zes verdachten. Een onderzoeksjournalist vertelt het verhaal van elke verdachte in elkaar afwisselende hoofdstukken. Swarup slaagt er met vlag en wimpel in om elke verdachte interessant te maken en daarbij de verhaallijn duidelijk te houden. Elke verdachte heeft een hele goede reden om Vicky Rai neer te schieten, zodat je de moord op Vicky Rai niet anders kunt zien dan een vorm van gerechtigheid. Wie het uiteindelijk gedaan heeft is niet zo belangrijk in dit kleurrijke en geurrijke boek van Swarup.