iPad

De IPad

Binnenkort is het Week van de Mediawijsheid en wij als bibliotheken doen daar volop aan mee. Wat niet mag ontbreken in zo’n week is natuurlijk de iPad, gadget aller gadgets. Maar is het wel een gadget?

Is het niet een geweldig apparaat om je afspraken te regelen, om te skypen, om notities te maken, om je muziekbibliotheek bij te houden, om een lekker verslavend spelletje te spelen, om je e-books te lezen? Dat is het en nog veel meer. Toch heb ik na een weekendje iPad-den een aantal bezwaren en bedenkingen.

Je kunt maar één programma gebruiken, dus multitasken is niet aan de orde. Er zit geen camera op de iPad, dus Skypen is een kale boel (al zijn er geruchten dat de nieuwe versie wel een camera heeft om zo extra aantrekkelijk voor de aarzelende consument te worden).  De iPad toont geen Flash. Dat betekent dat websites met flash net zo interessant zijn als de achterkant van een verpakking. Een USB-stick kan er niet in. Je zoekt je helemaal de rambam naar leuke of nuttige apps. Dat is trouwens meer een probleem van de Apps-store dan van de iPad. De gebruikvriendelijkheid van de iPad staat in schril contrast met de manier waarop Steve Jobs de apps aanbiedt, alsof de Hema alles in een grote grabbelbak gooit (alhoewel). De goedkoopste iPad (€ 500,-) heeft een opslagcapaciteit van 16 GB, net zo veel als een USB-stick van € 25,-.

Tot zover de bezwaren. De iPad is bovenal ontzettend gebruiksvriendelijk. Iedereen kan ermee aan de slag. Het ziet er bovendien prachtig uit als je in de trein zit met het ding op schoot. Na jaren met een muis over het bureau schuiven, is het een belevenis om alles met de toppen van je vingers te regelen. Voor dikke of koude vingers kun je met een vingerbeweging alles vergroten. Wil je het zelf ’s proberen kom dan naar de bibliotheek op de demo-dagen.