Eend voor eend

Eend voor eend
Eend voor eend

Vanuit mijn flat heb ik elk voorjaar een mooi uitzicht op het liefdesleven van de eend. Dat het niet meevalt als eend om aan nageslacht te komen, blijkt ieder jaar weer als er een paartje rondloopt.

Al snel krijg het gelukkige stel last van een ander mannetje. Meestal loopt het vrouwtje voorop maar zodra er een andere woerd aankomt waggelt het mannetje beschermend naar voren. Met de kop naar beneden en een verbolgen ggt, ggt, ggt verjaagt het de woerd.

Deze lijkt nauwelijks onder de indruk. Hij blijft wat rondhangen.

Meteen wordt het mannetje door het vrouwtje geactiveerd met een verontwaardigd ghtghtght om wat fermer op te treden tegen de vreemdeling en hup daar gaat de kop weer naar beneden. De woerd gaat er vandoor op de hielen gevolgd door het paartje. Dit gebeurt nog een paar keer totdat het vrouwtje vindt dat haar mannetje zich genoeg heldhaftig heeft gedragen. Ze slaat rechtsaf en manlief waggelt tevreden en met de borst vooruit achter haar aan. De vreemde woerd doet net alsof er niks aan de hand is. Net mensen.

Door dit tafereel moest ik denken aan het klassieke Eend voor eend, het boek van Guus Kuijer waarin Jaap verliefd wordt op Gerdien. Helaas niet meer te leen in de bibliotheek maar nog wel te krijgen in de boekwinkel.

Nieuwe Giphart leest als een trein

Aangezien ik vroeger geen literatuurlezer was lag er voor mij een heerlijk grote markt met nog te ontdekken boeken open. All time favorites als Krabbé, Grunberg en van Dis nam ik mee naar huis maar ook auteurs als Wieringa, Treur, Koch, Abdolah en Verhulst heb ik ondertussen verslonden.

Stukje bij beetje voeg ik meer klassiekers toe aan mijn ‘gelezen boekenlijstje’. Giphart is een auteur die ik regelmatig voorbij zag komen maar waar ik nog nooit iets van gelezen had. Inmiddels weet ik dat Giphart  absoluut thuishoort op het lijstje met klassiekers en ook zijn nieuwste roman IJsland misstaat  hier zeker niet.
Wat een fijn boek zeg!

In IJsland is de hoofdrol wederom weggelegd voor Giph, die we al kennen uit Giph en Ik omhels je met duizend armen. Dit keer schrijft hij echter in briefvorm, waardoor zijn verhaal enorm persoonlijk wordt.
Giph schrijft  zijn belevenissen van de laatste tijd van zich af, en dat zijn er nogal wat. Zo lezen we dat zijn relatie met Samarinde op de klippen gelopen is, dat hij eigenlijk niet zo veel zin meer heeft in het optreden met zijn cabaretvrienden en dat hij verliefd wordt op een zwangere vrouw uit Friesland.
Giphart heeft je als lezer vanaf de eerste pagina te pakken, je voelt meteen sympathie voor Giph. Het is bijna niet te geloven wat de man in korte tijd allemaal voor de kiezen krijgt en je wilt absoluut weten of het goed komt met hem.

Morgenavond heeft u de kans Ronald Giphart te ontmoeten in de bibliotheek van Lemmer. Hij geeft hier een lezing waarin IJsland centraal zal staan, maar hij zal ook over zijn manier van werken vertellen en er is tijd voor u als lezer om hem vragen te stellen. Het belooft een gezellige en geslaagde avond te worden, er zijn al een heleboel kaartjes voor deze avond verkocht. Wilt u dit niet missen?
Reserveer nog snel een kaartje via oblemmer@bsfr.nl, op telefoonnummer 0514-561474 of in de bibliotheek.

Rachel Ward – De chaos

Deadline was het eerste boek van Rachel Ward. De chaos is het tweede deel dat in het Nederlands verschijnt. In juni van dit jaar verschijnt het laatste deel in het Engels.

Naar recensie
Naar recensie
Het is 2026. Adam is de zoon van Jem uit het eerste boek en heeft dezelfde gave of vloek. Hij ziet in de ogen van mensen wanneer ze sterven. Anders dan bij zijn moeder voelt hij ook hoe ze sterven.
Sarah is 17 jaar. Ze wordt geplaagd door nachtmerries waarin haar kind wordt afgenomen door een man die daarna in het vuur verdwijnt. In deze man herkent ze Adam.
Adam ziet aan de sterfdatum van veel mensen dat er op 1-1-2027 een ramp staat te gebeuren en probeert hier bekendheid aan te geven.
Als je niet afhaakt na dit bizarre gegeven wacht je een goed geschreven verhaal, waarin de hoofdstukken van perspectief wisselen tussen Adam en Sarah. Dat wisselende perspectief geeft het verhaal veel vaart en spanning mee. Ward zet beide karakters vol overtuiging neer en hun twijfels, angsten en hoop zorgen ervoor dat je een paar uur volledig verdwijnt in het Londen van 2027.
In deze blogs probeer ik altijd zo weinig mogelijk over de inhoud te vertellen omdat je dan hetzelfde krijgt als een achterflap waarin ten koste van het leesplezier te veel prijs wordt gegeven.
Toch wil ik even kwijt dat wanneer de ramp inderdaad plaatsvindt ik me enigzins ongemakkelijk voelde. Dit leek erg op de gebeurtenissen in Japan waardoor de beschrijving van het schudden van de aarde en het aanstormende water extra huiveringwekkend werd.
 

Interview met Rachel Ward op Leesfeest.nl.

Uit de nieuwsbrief van Lemniscaat van 27 mei 2011:

Deadline wint de KJV-prijs voor beste jeugdboek KJV
Afgelopen zondag won Deadline van Rachel Ward de prijs van de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen voor het beste jeugdboek in de categorie 14-16 jaar!

Tp vd Mnd: 10 beste auteurs volgens Hollands Diep

Hollands Diep stelde een lijst samen gebaseerd op de mening van recensenten. Op deze lijst staan de 10 beste schrijvers onder de 40 volgens 27 recensenten. Mooie cijfers, maar wat is de waarde van het lijstje?

De top 10
De top 10

Deze vraag stelt de redactie zichzelf ook. Is het niet slechts een momentopname en zijn er schrijvers die ook genoemd moeten worden? Heeft een debutant wel genoeg gewicht om naast Dimitri Verhulst, die al een hele rij spraakmakende boeken heeft gepubliceerd, genoemd te worden? Vragen voor literaire critici, uitgevers en schrijvers en bemoeiers, want dit zijn vragen waar we ons niet mee bezig hoeven te houden.

Wij mogen ons laten verrassen door de namen in de top 10 om de volgende keer toch dat boek van Gustaaf Peek of Christiaans Weijts mee te nemen. Om maar ’s aan de Vlaming te beginnen. Om Esther Gerritsen en Annelies Verbeke, de twee meest eigenzinnige schrijfsters uit het rijtje, te proberen.

Anna Drijver – Je blijft

De eerste keer dat Anna Drijver mij opviel was in de verfilming van De macht van meneer Miller. Daarin speelde ze de tot zus verbouwde broer Kees. Die operatie is wel heel erg goed gelukt dacht ik nog. Daarnaast speelde ze o.a. in Loft en Komt een vrouw bij de dokter. Verrassend was het toen daar ineens het boek Je blijft in de boekwinkel lag.

Naar recensie
Naar recensie

In Je blijft  beschrijft Drijver het rouwproces van Dora Eweg, een jonge vrouw die na haar studententijd aan de slag gaat als tekstschrijver en spreker op begrafenissen van overledenen zonder nabe- staanden. Als klein meisje is haar vader overleden, een gebeurtenis waar ze zich niets van kan herinneren. Met het spreken op begrafenissen hoopt ze de herinnering terug te krijgen en eindelijk te kunnen huilen om haar vader.

Het boek begint met een dienst waarop ze spreekt en waarbij ze persoonlijk betrokken is. Daarna volgt een flashback naar de gebeurtenissen die hieraan vooraf gaan.

Het boek krijgt goede recensies met hier en daar wat kanttekeningen. Wat mij betreft heeft Drijver een sterk boek geschreven waarin de luchtig beschreven scènes met haar vrienden mooi contrasteren met de rouw die langzaam bezit neemt van Dora in een aantal aangrijpende scènes.
Een debuut dat hopelijk een vervolg krijgt van deze schrijvende actrice of acterende schrijfster, het is maar net waar je voorkeur naar uitgaat. Van mij mag ze het laatste worden.

En ze zingt ook nog:

Prisencolinensinainciusol

Nog 2 dagen en de lente dondert ons land binnen. Nog even en de jassen hangen aan de kapstok en zijn we van die lelijke bontkraagjes af. Bij de buren hangen de dekbedden al aan de waslijn. Lekker fris voor straks.  Kortom, ik ben er helemaal klaar voor  en voor degenen die nog niet zo ver zijn:

En als dat nog niet genoeg is om de winter weg te blazen uit je hoofd Ventiquattromila baci. Celentano heeft knieën die anders schanieren dan bij de meeste mensen en de barkeeper verdient een prijs.

Een nieuwe Jean Auel

Heel, heel lang geleden toen ik, vers van de Bibliotheekacademie, boeken mocht gaan uitlenen was daar De stam van de Holebeer. Een prehistorische roman over het meisje Ayla dat wordt opgenomen door de stam van de holenbeer.
Het woord hype kenden we toen nog niet (1981), maar als iedereen hetzelfde boek wil lezen en de daarop volgende delen ook, wordt de hype langdurig en mag je van een fenomeen spreken.

Schrijfster Jean Auel, die een overlevingscursus volgde en enige tijd in een eigenhandig gemaakte  ijsgrot woonde vanwege de geloofwaardigheid van haar verhaal, kwam vrij snel daarna met De vallei van de paarden (1983) en De Mammoetjagers (1986). Daarna duurde het wat langer voordat Het dal der beloften (1990) en Een vuurplaats in steen (2002) verscheen.

Vorige week zag ik in mijn plaatselijke boekhandel een poster hangen voor het zesde en laatste deel Het lied van de grotten. Om alvast in te tekenen zodat je verzekerd bent van een exemplaar. Mooi om te zien dat een serie die 30 jaar geleden begon nog steeds kan hypen. Beetje veronrustend te bedenken dat ik al net zo lang in de bibliotheek werk. Ik voel me een prehistorische bibliothecaris terwijl ik dit schrijf, een biblosaurus, maar nog lang niet van plan om uit te sterven.

Een brief aan Jong Volwassenen

Beste Jong Volwassene,

De aanhef is misschien een beetje vreemd, maar dat is deze brief sowieso voor jou, gewend als je bent aan sms, tweets en chat. Vreemd en lang, maar blijf even hangen.

Jong Volwassene, wat is dat? In de VS noemen ze je een Young Adult, dat heb ik vertaald, vandaar. De brief is voor jou als je de 15 maar nog niet de 25 gepasseerd bent.  Ik had er adolescent neer kunnen zetten, maar dat klinkt alsof er iets met je aan de hand is en daar werd de aanhef niet beter van.
Ik schrijf je in de hoop dat je je mobiel een tijdje in de la wilt leggen. Dat je met je hoofd niet voor World of Warcraft gaat zitten. Dat je niet de hele middag bij Doppio op één bakje koffie doorbrengt. Dat je het sporten ’s een weekje overslaat.

Deze brief gaat over een boek. Will Grayson, will grayson van John Green en David Levithan.
Will Grayson is 16 jaar en leeft volgens het motto als je je mond maar houdt overkomt je ook niks en gaat het leven wel goed. Zijn vriend Tiny Cooper is ondanks zijn voornaam een boom van een vent, luidruchtig en homo. 
will grayson is depressief en eenzaam en heeft slechts een vriendin, Maura, die er al niet veel beter aan toe is als hij.

De schrijvers laten Will & will om de beurt hun verhaal vertellen. Over verliefd worden of liever niet verliefd worden, over gevoelens voor jongens i.p.v. meisjes. Over vriendschappen die mis gaan, over vriendschappen die zijn misgegaan en weer goed komen. Over hoe je leven er uit ziet als je jezelf laat zien aan anderen.  Over hoe het verhaal onvermijdelijk afstevent  op een ontmoeting tussen Will en will (twee fenomenale hoofdstukken waar eerst Will aan het woord is en daarna will)
Het boek eindigt met een musical geschreven door en over Tiny Cooper, een musical die tot het laatst toe word herschreven omdat er voortdurend van alles gebeurt. Voor zover ik verstand heb van musicals, kan ik je vertellen dat dit de beste musical aller tijden is. Op papier dan. Geweldige liedjes, levensechte decors en ontroerende scènes.

Kortom, doe je zelf een lol en ga dat geweldige boek lezen.

De heu,
Robert (de 25 gepasseerd maar diep in zijn hart nog een Young Adult)

Bridget Jones in Egypte

Ze wordt de Egyptische Bridget Jones genoemd, Ghada Abdel Aal, maar voor haar is tot nu toe geen Mark Darcy aan de horizon verschenen. Ghada deed iets heel gewaagds in Egypte: ze schreef een blog over haar ontmoetingen met de huwelijkskandidaten die familie en kennissen voor haar optrommelden.

Fatsoenlijke meisjes uit de Egyptische middenklasse gaan niet zelf op zoek naar een partner, mogen geen contact maken met de andere sekse en moeten afwachten wie er bij haar ouders op bezoek komen. Vlak na het behalen van het diploma begint de omgeving al toespelingen te maken op een aanstaand huwelijk, ook al heeft het meisje in kwestie een prima opleiding en wil ze eerst aan haar carrière werken.

Dit boek is een neerslag van Ghada’s blog dat ze vier jaar geleden begon en het was meteen een groot succes bij haar lotgenoten en vele anderen, hoewel het haar eigen kansen op de huwelijksmarkt niet bepaald zal hebben vergroot. In haar boek worden enkele van de potentiële echtgenoten ten tonele gevoerd, de een nog weerzinwekkender dan de ander. Zo is er een man die al twee vrouwen heeft, iemand die bij Ghada’s ouders de tv aanzet om een voetbalwedstrijd te bekijken (en die fan van de ‘verkeerde’ club blijkt te zijn), een godsdienstfanaat en een bedrieger die zich voordoet als arts.

Hoogstaande literatuur levert het niet op; wel een lichtvoetig inkijkje in de Egyptische cultuur, nu eens vanuit het gezichtspunt van een vrouw. Toen het boek in 2008 in Egypte uitkwam werd het de eerste Egyptische chicklit genoemd en stond het een tijdlang in de Egyptische bestsellerlijst. Er is inmiddels ook een televisieserie op gebaseerd.

Het boek is nog in bestelling, maar leden van een van de Súdfryske bibliotheken kunnen het alvast kosteloos reserveren via obheerenveen@bsfr.nl. Vermeld in de mail: de titel van het boek, naam en lidmaatschapsnummer.

Hier is een interview met de schrijfster:

En hier een, helaas niet ondertiteld, voorproefje van de televisieserie:

Gemma Doyle trilogie compleet

Vorig jaar schreef ik lovend over de eerste twee delen van Libba Bray’s Gemma Doyle-trilogie. Dat was in mei en de uitgever beloofde ons in oktober het laatste deel. Dat werd iets later, maar dat kan gebeuren. Wat mij bevreemd is dat het derde deel is opgesplitst in deel 3a en 3b. Een actie van de uitgever die waarschijnlijk meer geld in het laatje brengt, maar een trilogie bestaat uit 3 boeken en niet uit 4 wil ik maar zeggen.

Gemma Doyle trilogie in vieren
Gemma Doyle trilogie in vieren

Deel 3b is net verschenen en ik heb even gewacht met het lezen van Eindeloze verte – Het troebele tij tot Eindeloze verte – De roos van de strijd in de boekhandel lag.
Het boek begint voorzichtig met de nodige terugblikken op eerdere gebeurtenissen. Dat is wel prettig voor een haperend geheugen en zorgt ervoor dat je na een tijdje weer helemaal in het verhaal zit.

Naar haar website
Libba Bray

Na de eerste delen waarin de schrijfster Gemma Doyle introduceert als 16 jarige kostschoolmeisje die haar magische krachten ontdekt en moet afrekenen met haar grootste vijand, staan Gemma en haar vriendinnen Felicity en Ann voor de zware opgave om het magische rijk te redden van het kwaad.  In fantasy is vaak al snel duidelijk wie vriend of vijand is. In het derde is de vraag wie vriend of vijand is niet gemakkelijk te beantwoorden en dat houdt het verhaal lekker spannend. Net als in de eerste delen wordt met veel vaart romantiek, stijve omgangs- vormen en enge personages een mooi verhaal verteld met het Victoriaanse Engeland als achtergrond. De trilogie in vier delen krijgt een zeer bevredigend eind en met enige weemoed nam ik afscheid van Gemma Doyle en haar vriendinnen.

Boektrailer van het laatste deel: