Kleine ergernissen…

Als je veel leest komt het nog wel eens voor dat er dingen in je boek niet kloppen. Kleine foutjes, maar als je net lekker zit te lezen kunnen ze behoorlijk irritant zijn!
De meest gemaakte fouten zijn spelfouten. Of typfouten, of taalfouten. Dat is het hem nu juist, er zijn zoveel soorten fouten dat het niet verwonderlijk is dat ze gemaakt worden.

Maar goed, spelfouten dus. Het maakt niet uit of het een ‘flutromannetje’ of literatuur betreft, spelfouten komen in heel veel boeken voor. Meestal gaat het om een vergeten ‘t’ of een andere vergeten letter (gister las ik ‘anaal’ waar het ‘banaal’ moest zijn, tja…) en de meeste mensen lezen er lekker overheen.
Helaas lukt mij dat niet zo goed, zodra ik een foutje gezien heb lijkt mijn foutjesantenne extra gevoelig en zie ik ieder klein missertje. Niet dat ik zelf nooit fouten maak hoor. Het zou zomaar kunnen dat er een aantal in dit stukje geslopen zijn!

Wat me verder vaak opvalt is dat namen van hoofdpersonen  verkeerd gebruikt worden. Zo kan een simpel gesprekje tussen Joost en Piet ineens erg verwarrend worden, wanneer je leest dat Joost  tegen Joost staat te praten…
Nog een mooie: er na het lezen van je boek achter komen dat de tekst op de achterflap helemaal niet overeen komt met het verhaal. Mensen hebben ineens andere namen, of de belevenissen in het boek blijken heel anders te zijn.
Heeft u dit ook wel eens? Als u wilt kunt u onderaan dit stukje een reactie plaatsen met uw ergernissen. Ik ben erg benieuwd!

Hoe kom ik nu op dit relaas? Dat zal ik uitleggen.
Gisteravond begon ik vol goede moed aan een fijn, nieuw, net van de pers (lees: in de bieb) romannetje; Een nieuw begin van Erica James. Geen hoogstaande literatuur, geen bloedstollende spanning, maar gewoon een lekker, vriendelijk verhaal. Pure ontspanning! Dacht ik. Tot ik zo ongeveer om de anderhalve bladzijde het woord sedert tegenkwam. En, nog erger, ook een paar keer sedertdien. Sedert, nou ja zeg, wordt dat woord nog gebruikt? Het is natuurlijk keurig Algemeen Beschaafd Nederlands maar in een boek dat in 2010 geschreven is  en dat bedoeld is voor een publiek dat niet met deze spelling opgegroeid is, zou ik toch eerder sinds gebruiken.


Normaal gesproken zou ik zo’n boek linea recta terug naar de bieb brengen en het inruilen voor een ander exemplaar. Maar Een nieuw begin is echt een leuk geschreven verhaal en het heeft zo’n originele plot dat ik sedertdien het ouderwetse woordgebruik maar probeer te negeren en vooral geniet, heerlijk toch?

De familieblues

De familieblues‘Het is de familieblues. Iedereen gaat gebukt onder die stroperige melancholie. Het is het besef dat je onlosmakelijk verbonden bent met je ouders, je broers en zussen, hoe je ook over hen denkt. Vriendschap kun je verbreken, maar je familie wordt niet minder aan je verwant als niets meer van je laat horen. Je behoort hen toe.’

In dit stukje van bladzijde 13 uit boek De familieblues geeft Yvonne Kroonenberg precies weer wat er aan de hand is. Oók als je een goede band hebt met je broers, zussen of ouders word je weemoedig als je aan ze denkt. Je voelt je schuldig dat je niet meer contact zoekt, of dat je ze niet vertelt hoeveel je van ze houdt. Of er komen herinneringen boven uit een tijd die nooit meer terugkomt.

De schrijfster hoefde niet veel moeite te doen om mensen aan het praten te krijgen over hun familieleden. Oproepjes op diverse sociale media leverden ruimschoots voldoende materiaal op, en met veel mensen heeft ze persoonlijk contact gezocht. Nadat Yvonne Kroonenberg in dit boek openhartig vertelt over haar eigen familie, komen alle soorten familierelaties in een eigen hoofdstuk aan bod: vaders, moeders, grootouders, dochters, schoonzoons en -dochters, schoonouders, ooms, tantes en tweelingen. Hoewel sommige van de grote en kleine ergernissen en pijnlijke gebeurtenissen die in dit boek langskwamen heel herkenbaar zijn, voelde ik me na lezing van alle verhalen best gelukkig met m’n eigen familie…

Wie de boeken van Yvonne Kroonenberg kent, weet dat ze humoristisch en raak kan schrijven. Dat doet ze ook in dit boek, dat desondanks meer is dan oppervlakkig vermaak. Daar is het onderwerp te serieus voor.

 

Tip vd Mnd: Paul Murray

Naar catalogus
Naar catalogus

Paul Murray begint Skippy tussen de sterren met de dood van Skippy.

Levensgevaarlijk om je boek te beginnen met de dood van je hoofdpersoon, maar na dit daverende einde, begint een magistraal verhaal over een herfstig semester aan een kostschool in Dublin.

Een verhaal vol verliefdheid, drugs, sex, drugs voor sex, maniakale leerlingen, uitstervende priesters, twijfelende leraren, een megalomane plaatsvervangende rector, een uit de hand lopend schoolfeest en nog veel meer.

Alles wordt door Murray strak in de hand gehouden waarbij hij ons ook nog trakteert op humoristische scènes en rake typeringen. Er valt niks af te dingen op dit lijvige boek, of het moet zijn dat het na 664 pagina’s uit is.

Een paar personages:

Skippy is de bijnaam van Daniel Juster, een verlegen puber die zijn tijd doodt met een computergame en het slikken van ritalin en andere pillen om de dagelijkse sleur op school te kunnen verdragen. Hij zit intern en begint pas op te leven als hij over de muur een meisje van de naburige meisjeskostschool met een frisbee in de weer ziet.

Ruprecht is de supernerd die in de kelder levensgevaarlijke experimenten uitvoert, gefascineerd als hij is door de M-theorie van Tamashi. Niemand weet waar de M voor staat maar het heeft in ieder geval iets te maken met een elfde dimensie in de kosmos.

Howard is leraar geschiedenis en heeft als leerling zelf op deze kostschool gezeten. Hij begint vreselijk aan zijn leven te twijfelen wat een collega van hem doet verzuchten dat hij de enige kerel is die hij kent, die rechtstreeks van zijn puberteit in een midlifecrisis terechtkomt. Dan verschijnt een nieuwe lerares aardrijkskunde.

Dennis is een klasgenoot van Skippy, volleerd cynicus die alle conversatie ondermijnd met vlijmscherp commentaar. Lijkt na een experiment van Ruprecht een ander mens te zijn.

Laat je meeslepen met Murray’s personages in dit schitterende boek voor heel lang leesplezier.

Hieronder een fragment waarin de schrijver voorleest:

10 boekentips voor de verlanglijst uit ons SuderBlog

Het jaar is ten einde, dus tijd voor een top 10 van 2011 van de besproken boeken op ons SuderBlog.
Ze staan niet in een bepaalde volgorde, alhoewel ze op alfabet staan want we blijven bibliothecarissen. En het zijn er ook niet tien omdat het zo verrekte moeilijk is te kiezen tussen een prachtig boek en een retespannend boek (excusez-les-mots), of hartverscheurend mooi en hilarisch.
Klik op het plaatje of de titel om meer te lezen over het boek.

  1 Jussi Adler-Olsen – Dossier 64Het wachten is op het vijfde deel in de serie Q om eindelijk achter het geheim van Carl Mørck’s assistent Assad te komen en je weer lekker onder te dompelen in een onnavolgnaar plot en zwarte humor. Heb je nog niks gelezen van de serie, dan begin je gewoon met De vrouw in de kooi.
  2 Silvia Avallone – StaalHet leven lijkt al uitgestippeld als je jong bent in Piombino, Italië. Hard werken in de staalfabrieken en wonen in een troosteloos flatgebouw. Anna en Francesca zijn hartsvriendinnen, een vriendschap die onder druk komt te staan als Anna verliefd wordt op de tien jaar oudere vriend van haar broer en Francesca haar liefde voor Anna voor zich houdt.
  3 Anna Drijver – Je blijftVerrassend debuut van de bekende actrice. Dora verliest haar liefde en raakt in haar verdriet de weg kwijt. In een mooie stijl toont Drijver ons hoe vreselijk moeilijk het is als je iemand verliest van wie je houdt. Toch is het boek niet zwaar, dankzij de (luchtige) toon in het boek is het vooral ontroerend en hoop je dat Anna Drijver naast veel acteren veel zal schrijven.
4 Beate Teresa Hanika – Achter de stilteDe 13-jarige Justine wordt misbruikt door haar opa. Ze kan nergens terecht met haar verhaal tot ze vriendschap sluit met Klap en ze kennismaakt met de Poolse buurvrouw van haar opa. Verbijsterend mooi boek over iets afschuwelijks als seksueel misbruik.
5 Lars Kepler – ContractMet je tweede boek je eerste overtreffen is een hele opgave, maar Lars Kepler heeft het geflikt. Het contract uit de titel is er eentje die je haren in de nek rechtop doen staan. Vreselijk spannend en in februari al uitgeroepen tot thriller van het jaar 2011 en dat is zo gebleven.
  6 Philip Kerr – Grijs verledenKerr schrijft al jarenlang het ene goede boek na het andere. Grijs verleden is een hoogtepunt vanwege de combinatie van spanning en geschiedenisles, van fictie en non-fictie. Grijs verleden is zo’n boek dat je aan mannen kunt geven die geen fictie lezen omdat het niet echt gebeurd is.
  7 Rolf Lappert – Naar huis zwemmenEen boek om in te verdrinken. Het verhaal van Wilbur, anti-held. In bijna 500 bladzijden rolt lanzaam het ene prachtige verhaal over het andere met veel gevoel voor personages en detail.
  8 Paul Murray – Skippy tussen de sterrenUit Ierland komt dit wervelende verhaal van puberende jongens op een kostschool dat onder leiding staat van paters. Murray verdient een kerstkaart van ons allen en de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar want dit formidabele boek.
9 Francisco X. Stork – De laatste zomer van de krijgers des doodsFrancisco X. Stork verraste vorig jaar met het prachtige Marcelo en de echte wereld. Nu is er De laatste zomer van de Krijgers des Doods. Wederom een boek om ademloos en vol bewondering te lezen. Wat een schrijver die Stork.
  10 Jonathan Tropper – 7 dagen, nachtenEen disfunctioneel gezin komt bij elkaar om te rouwen om de pater familias. Geweldige dialogen en een hilarische maar ook ontroerende ontrafeling van familiebanden en binnenkort op het grote scherm.
  11 David Vann – Legende van een zelfmoordNiet gemakkelijk dit boek met autobiografische trekjes van David Vann, maar wel poëtisch en rauw tegelijk. Indrukwekkend boek waar je het koud van krijgt.
  12 Fred Vargas – VervloektCommissaris Adamsberg kent zijn gelijke niet in de misdaadbestrijding en Fred Vargas kent haar gelijke niet in de literaire misdaadwereld. Bizarre plots, prachtige personages en met een verwijzing naar de vampier-hype die nu al jaren aanhoudt, is deze Vargas een thriller om te lezen met een lekkere rode wijn en een tros knoflook om de schepselen van de nacht op een afstand te houden..

Documentaire Eindeloos bewustzijn

Naar Pim van Lommel
Naar Pim van Lommel

In 2007 verscheen het boek van Pim van Lommel over bijna-dood-ervaringen, Eindeloos bewustzijn. Hierin ontvouwt hij zijn ideeën over non-lokaal bewustzijn gebaseerd op de verhalen van patiënten die hij tegenkwam in zijn werk als cardioloog. Verhalen over uittreden, licht en liefde. Het boek is verrassend goed leesbaar gezien de materie en als je wat om het cijfermateriaal heen leest. Van Lommel breekt in het boek een lans om wetenschap breder te zien dan meetbaar en verifieerbaar.

Vanuit wetenschappelijke hoek kreeg hij het daardoor stevig voor de kiezen, een cardioloog moet zich niet bemoeien met de hersenen, zijn cijfers waren niet wetenschappelijk onderbouwd, etc.
In de Volkskrant van zaterdag 19 november krijgt hij ook nog een douw van neuroloog Kevin Nelson. Mensen met een hartstilstand zijn nog lang niet hersendood en dus werken de hersenen nog gewoon door bij sterk verminderde bloedtoevoer, aldus Nelson. Van Lommel misleidt de lezer als hij stelt dat de patiënten waar hij zijn theorie op baseert, terugkomen uit de dood. Ze zijn niet dood geweest volgens Nelson (lees hier het artikel in de Volkskrant).

Hoe het ook zij, het blijft fascinerende materie. In de film Eindeloos bewustzijn van Mark Verkerk komt Van Lommel uitgebreid aan het woord, maar ook een viertal mensen die na een BDE een ander leven hebben gekregen. Dit alles wordt in een breder perspectief gezet door Carlo Leget (Universitair Hoofddocent Zorgethiek) en Reinier Tilanus (boeddhistisch coach en trainer). De film heeft een prettige sfeer, mooie portretten van BDE´ers. Het is alleen jammer dat Raymond Moody er wat bekaaid afkomt. Moody publiceerde in 1977 Leven na dit leven en is te beschouwen als een pionier op het gebied van BDE .

Tsjik, roadtrip

Tsjik van Wolfgang Herrndorf
Naar de catalogus

Je bent een geluksvogel, ik heb dit boek uit en jij kan het nog gaan lezen.

Tsjik is een roadtrip van twee 14 jarige jongens in een gestolen Lada. Maik die door zijn ouders aan z’n lot wordt overgelaten en Tsjik omdat dat gemakkelijker is dan Andrej Tsjichatsjorov.
Beiden hebben geen Facebookvrienden om het zo maar te zeggen. Als Maiks vader twee weken op zakenreis gaat met zijn strakke secretaresse, zijn moeder weer in rehap en het gazon gesproeid is, beginnen ze een roadtrip naar Walachije, Duits voor Nergensland.

Wat volgt is een hilarische reis, met een kennisquiz om het grootste toetje te verdienen, een ex-nazi met geweer, een politie-achtervolging en een poging om hun naam in een korenveld te schrijven met de Lada. Een einmalige trip. Razendknap geschreven, het kan zo op je leeslijst, en bij mij hoef je niet meer aan te komen met gezwam dat die Duisters geen gevoel voor humor hebben. Bovendien zijn Maik en Tsjik allebei op hun eigen manier verliefd en dergelijk gedoe is altijd leuk.

Wolfgang Hernndorf weet als striptekenaar de vaart erin te houden en dat zorgt ervoor dat dit boek leest als een roadtrip die veel te kort duurt.
Awesome zou John Green zeggen en als hij Duits sprak; einzigartig, wunderbar und großartig. Een vette aanrader.

Holly is Solace

Naar The Siobhan Dowd Trust

Haar verleden ligt voor haar en ze kan niet meer terug staat er op de omslag. Het is eigenlijk zo’n zin waarvan je denkt huh, hoe bedoel je?. Toch geeft het goed weer wat er in dit boek gebeurt.

Holly Hogan is 15 jaar en woont in een gezinsvervangend tehuis in Londen tot ze geplaatst wordt bij een kinderloos echtpaar. In een kast vindt ze een blonde pruik. Als ze die opzet voelt ze zich zelfverzekerd en sexy en noemt ze zichzelf Solace. Ze besluit om op zoek te gaan naar haar moeder die in Ierland woont. Tijdens de roadtrip die volgt wordt Holly’s verleden langzaam duidelijk en hoe ze in haar fantasie dat tragische verleden heeft gepimpt. Siobhan Dowd doet dit door de gedachten en emoties van Holly en Solace weer te geven, zodat je meegesleept wordt op deze roadtrip waarin het verleden Holly inhaalt.

Siobhan Dowd  schreef vier jeugdboeken die allemaal bekroond zijn, voordat ze overleed in 2007 op 47 jarige leeftijd. Enkele dagen voor ze stierf stichtte ze de Siobhan Dowd Trust, dat zich inzet voor schrijf- en leesbevordering onder achtergestelde kinderen. Je zou willen dat die jongeren haar boeken lezen, want het zijn prachtige verhalen. De Weg is het laatste boek dat van haar verschenen is in het Nederlands.

Een overzicht van haar boeken.

Aha, een bibliothecaresse als hoofdpersoon

Buurtwacht
Buurtwacht

Ik was de eerste betaalde assistente van de hoofdbibliothecaris van de stadsbibliotheek van Milford en maakte een bliksemcarrière. Onder mijn beheer en tot op de dag dat ik werd gearresteerd namen het aantal leden en het aantal uitgeleende boeken sterk toe en verbeterde het interbibliothecair leenverkeer“.

Deze zinnen komen uit Buurtwacht, een aardige psychologische thriller van Cammie McGovern. Afgezien van dat stukje over de arrestatie zou je het zo kunnen gebruiken bij een sollicitatie in de bibliotheek.

Eerlijk gezegd is de verbetering van het interbibliothecair leenverkeer een belangrijke reden om dit boek te noemen op dit blog. Er staan nog meer behartenswaardige zaken over ons vak in het boek. Voor degenen die zich altijd  afvroegen of onze seksuele moraal in een haarknotje zit.

In de pers heette ik ‘de moordende bibliothecaresse’. Eén krant beschreef me als een ‘victoriaanse vulkaan’, alsof het beroep van bibliothecaresse nog steeds een weerspiegeling is van je seksuele moraal, wat natuurlijk een belachelijke, ouderwetse gedachte is…..we vinden het vooral prettig om dienstbaar te zijn en dat definieert een bibliothecaresse, niet onze bijziendheid of ons seksloze knotje“.

Wil je een echte recensie lezen dan kan dat op VrouwenThrillers.nl

 

Auke Kok, voetbalkenner bij uitstek

Auke Kok
Voetbal is trending topic, voetbal is hot. In het friese onderonsje tussen sc. Heerenveen en de amateurs van Harkemase Boys was het Abe Lenstra Stadion met 27.000 toeschouwers tot op de laatste stoel bezet. Tegen alle voorspellingen in ging Voetbal International aan de haal met de Gouden Televizierring en staat het Nederlands Elftal op de eerste plaats van de wereldranglijst. Kortom, voetbal is nog steeds de belangrijkste bijzaak in het leven.
Reden genoeg om Auke Kok, historicus en voetbalkenner bij uitstek, voor een lezing naar de bibliotheek van Heerenveen te halen.

Als schrijver werd Auke Kok vooral bekend door het boek. ‘1974 Wij waren de besten’. Het gaat over het WK van ’74 en de verloren finale tegen de Duisters. Deze traumatische nederlaag zijn veel Nederlanders nooit te boven gekomen. Het vlot leesbare tijdsdocument, waarin de tijdgeest van de jaren zeventig weer tot leven komt, werd bekroond met de eerste Nico Scheepmaker Beker voor het beste sportboek van het jaar.
In 2006 verscheen ‘Onze jongens’ en twee jaar later ‘Wij hielden van Oranje’ over het (gewonnen) Europees kampioenschap van 1988.

Auke Kok is een veelgevraagde gast in radio- en televisieprogramma’s en kan onderhoudend vertellen over zijn onderwerp.Tijdens de lezing zal hij het (huidige) Nederlands Elftal en allerlei andere voetbalzaken onder de loep nemen. Door zijn studie maatschappijgeschiedenis is hij in staat de populariteit van het voetbal te verklaren. Een geboren verteller, die met gevoel voor humor en ironie het publiek aan zich weet te binden.

Datum: Maandag 14 november
Plaats: Leescafé Bibliotheek Heerenveen
Aanvang: 19.30 uur
Toegang: € 4,50 (niet-leden € 6,50
)