Horken & heksen

Horken & heksen
“De heks in de vrouw wordt wakker doordat haar dromen over de man , als hij eenmaal haar vaste partner is, snel vervliegen’’.
Zomaar een zin uit het boek Horken & heksen. Jeffrey Wijnberg heeft een verzameling columns uit De Telegraaf over de strijd tussen de seksen gebundeld en opgevrolijkt met treffende cartoons van Peter de Witt uit de serie Sigmund illustraties.
De auteur, in dagelijks leven psychotherapeut, hanteert een provocatieve stijl. Het mantra dat in elk hoofdstuk terugkeert is dat vrouwen altijd gelijk hebben en dat mannen daarmee worstelen. Dat geldt zeker als het gaat om het huishouden. De schrijver vraagt zich af wat voor zin het heeft een heel weekend te verpesten enkel en alleen omdat de man zijn jas verkeerd heeft opgehangen. Het antwoord is even onthutsend als simpel. Het gaat in alle gevallen om macht. Het gaat erom wie de ander gunt bepalend te zijn.
Heeft de vrouw eenmaal de macht veroverd dan is ze wel bereid de man een beetje aandacht en speelruimte te gunnen.

Het weigeren van een man om kinderen te krijgen tegenover een vrouw die dat wel wil is dodelijk voor de relatie lezen we in het hoofdstuk over kinderen. Een nieuwe ontwikkeling in onze hedendaagse maatschappij is volgens Wijnberg dat zwangerschap niet alleen wordt toegekend aan de vrouw. Van dit samen zwanger zijn heeft hij geen al te hoge pet op. De man mag mee puffen, maar hij zal zich moeten schikken in zijn rol als oproepkracht, die mag opdraven als de vrouw dat wenst.

Het boek zit vol met oneliners:
Het huwelijk is een film waarvan beeld en geluid niet synchroon lopen: er gebeurt van alles maar het is door niemand te volgen.
• De man wordt zo vaak op z’n vingers getikt dat hij moegestreden en geestelijk gewond maar liever zijn tong inslikt.
• Als een vrouw trouwt dan wil zij dat hij verandert, maar dat doet hij niet. Als een man trouwt dan wil hij dat zij zo blijft, maar dat doet ze ook niet.

Natuurlijk worden de mannen ook niet gespaard in het boek. Ze worden weggezet als lomp, onverantwoordelijk en conservatief. Bovendien communiceren ze slecht.

De conclusie die we moeten trekken is dat mannen zich maar beter aan de natuurlijke macht van vrouwen kunnen onderwerpen om nog een beetje een leuk leven te hebben. Of zoals cabaretier Jeroen van Merwijk het ooit verwoordde: “Zeg maar ja, dan ben je er vanaf”.

Leerzaam en onderhoudend leesvoer waar je waarschijnlijk het meeste plezier aan beleeft wanneer de relatie nog enigszins op de rails staat.

Tip vd Mnd: Uitgeverij Signatuur

Naar de website van Signatuur
Naar de website van Signatuur

Uitgeverij Signatuur kennen we van de Millennium-trilogie van Stieg Larsson, Åke Edwardsons serie rond somberman en inspecteur Erik Winter, maar ook van het vrolijke De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween. Dat zijn titels om je lekker in te verliezen, maar de uitgever geeft nog veel meer moois uit.

De laatste jaren bouwt Signatuur aan een prachtige reeks romans die ze De Grote Verhalenvertellers noemt. En dat is precies wat je krijgt, Grote Verhalen.

Overzicht auteurs
Overzicht auteurs

Over het joodse milieu in Charles Lewinsky’s Het lot van de familie Meijer.
Over Jasper Dean die  ons in Een fractie van het geheel van Steve Toltz meeneemt op een tragikomische reis achter familiegeheimen aan.
Of neem Rolf Lapperts Naar huis zwemmen en Skippy tussen de sterren van Paul Murray, twee meeslepende en onthutsende romans die beide dit jaar Tip vd Mnd zijn geweest.
Het lied van leven en dood van Marcelo Figueras, een episch liefdesverhaal in Pategonië met een reus als een van de personages.
Maar er is nog veel meer. De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón, Richard Russo’s Brug der zuchten , Wolf Hall van Hilary Mantel en Het ijzig hart van Almudena Grandes.

Signatuur zoekt voor ons de hele wereld af naar schrijvers die lijvige romans schrijven die je meenemen in een groots en meeslepend verhaal. Hopelijk gaan ze daar nog heel lang mee door.

Een overzicht van de Grote Verhalenvertellers in de collectie van de Friese bibliotheken vind je hier.

Fietsen met Flavia, goed voor de gezondheid

Naar catalogus
Naar catalogus

Flavia de Luce is terug en dat is goed nieuws voor iedereen die houdt van eigenzinnige hoofdpersonen, moord op het platteland en behept is met een onbedwingbare nostalgische drang naar de jaren 50.

Eerder verscheen De smaak van venijn dat ook besproken is op dit blog. Even een citaat uit dat blog, dat scheelt weer wat geschrijf:

Flavia de Luce is elf jaar, voorlijke dochter van een oud-kolonel annex postzegelverzamelaar en in voort- durende strijd met haar oudere zussen Daphne en Ophelia. Flavia heeft een passie voor scheikunde en heeft op het landhuis, waar de merkwaardige familie woont, een eigen laboratorium.

In dat laboratorium brouwt ze het liefst mengsels om vooral zus Ophelia een slechte nachtrust te bezorgen, maar ook weet ze met de tranen in de zakdoek van een vrouw en wat chemische processen uit te vinden dat die vrouw zwanger is.
Haar grootste talent lijkt echter het oplossen van moord.
Dit keer gaat het om een poppenspeler die tijdens een voorstelling dood neervalt op het podium. De poppenspeler heeft een onvermoed verleden liggen in de omgeving en Flavia weet eerder dan de plaatselijke politie in welke hoek ze de moordenaar moet zoeken.

Te hopen valt dat de schrijver Flavia nog jaren 11 jaar oud laat zijn. Dat we nog vaak met haar van hot naar her door het Engelse landschap kunnen fietsen. Op Gladys, zo heet haar fiets namelijk. Want fietsen is gezond, net als het lezen van dit boek, van Flavia wordt een mens vrolijk en dat houdt de bacillen op afstand.

Flavia de Luce

 

James Mylet – Lex

Leef mee met Lex
Leef mee met Lex

Leef mee met Lex.

Klik links voor een groter plaatje…

Recensie…

John Green leest voor.

Het is nog even wachten op de vertaling van het laatste boek van John Green, maar voor de diehard-fans leest één van onze favoriete schrijvers het eerste en het tweede hoofdstuk voor van The Fault in our Stars, het boek dat voor een groot deel in Nederland speelt.

Hoofdstuk 1 ongeschoren, hoofdstuk 2 geschoren.

En als extraatje broer Hank die op zijn eigen manier het alfabet langs loopt. Typ een vraag in bij Google en kijk wat er het meest gevraagd wordt bij een letter van het alfabet. Google weet het antwoord. Hoogtepunt: “Why are we here?”, waarop Hank zich afvraagt waarom je dat in vredesnaam aan Google vraagt…