Tip vd Mnd: Jonathan Tropper

Naar catalogus
Naar catalogus

Hoe moet je een stuk schrijven over het werk van iemand die ontroerend en grappig kan schrijven over de dood van een geliefde, over mannen die het even niet meer weten, over een disfunctionele familie en over sex met buurvrouwen?

Je kan dan gaan vertellen wat Jonathan Tropper zo humoris- tisch of ontroerend maakt, maar dat wordt al snel net zo interessant als een verhandeling over boekhouden voor het MKB.

Dan maar iets over zijn werkwijze. Op zijn website vertelt Jonathan Tropper over zijn manier van schrijven.
Hij begint met een personage. Na een poosje verzint hij in grote lijn een verhaal. Die grote lijn raakt hij al snel uit het oog waardoor het verhaal een warboel van hoofdstukken wordt. Uiteindelijk moet het boek  zichzelf presenteren uit die warboel, tenminste dat hoopt Tropper elke keer. Als je dit weet is het wonderlijk hoe helder en leesbaar zijn verhalen zijn.

Misschien komt dat wel omdat het lijkt alsof Tropper schrijft volgens het motto: Never change a winning team. Tropper schrijft nl. telkens hetzelfde boek, of beter hij schrijft boeken met telkens dezelfde ingrediënten, maar doet dat verhipte goed.
Hoofdpersoon is een man van rond de 30, afkomstig uit een disfunctionele joodse familie, die door omstandigheden wordt gedwongen een confrontatie aan te gaan met het leven. De omstandigheden worden veroorzaakt door de dood van een familielid, vriend of geliefde. Personages en gebeurtenissen worden stevig aan elkaar gelijmd door ijzersterke dialogen, humor, sex (met o.a. buurvrouwen) en ontroering. En omdat het voor een Amerikaan erg moeilijk het leven anders voor te stellen krijg je er nog een happy end bij.

2012 wordt trouwens een Tropperjaar, een Topjaar, een Tropenjaar.
In april beginnen de opnames van de serie Banshee die hij schreef met geestverwant David Schickler. De serie wordt geproduceerd door Alan Ball, bekend van Six feet under en True Blood. In september verschijnt in de VS een nieuw boek. In die maand beginnen ook de filmopnames van This is where I leave you (Zeven dagen, zeven nachten), waarvoor hijzelf het script schreef. En om het jaar helemaal compleet te maken wordt Het boek van Joe verfilmd in het najaar met Edward Burns en Tropper zelf als producent. Oftewel, hoe je uit de wonderlijke warboel van een schrijftafel een wonderlijk drukke agenda kunt hebben.

Op het SuderBlog is eerder over drie in het Nederlands vertaalde boeken geschreven:

Zeven dagen, zeven nachten
Leven na Hailey
Het boek van Joe

Guus Kuijer wint de ALMA maar…

Guus Kuijer wordt gebeld door de voorzitter van de jury die hem de Astrid Lindgren Memorial Award heeft toegekend. Guus Kuijer is verrast en vereerd, maar het gewone leven gaat gewoon door. Luister maar:

De opname komt van de officiële site van de ALMA.

E-lenen, nog even geduld

e-readerVandaag was het E-reading & Tablet Event in Bussum. De bibliotheken kwamen ook aan bod. Een van de middagsessies had als titel: Kansen / bedreigingen voor bibliotheken, met als spreker Gerard Bierens*. In de toelichting stond:

Het lijkt zo logisch, bibliotheken kopen boeken in en lenen ze uit. Dunne boeken, dikke boeken, paperback of hardcover, het maakt allemaal niet uit. Ook achterliggende processen, inkoop- en uitleensystemen, collectiebeheer, logistiek en wetgeving; het is allemaal tot in de puntjes geregeld. Maar alles wordt anders zodra een boek niet meer gedrukt wordt op papier, maar digitaal verschijnt in bits en bytes. Bibliotheken krijgen dan te maken met als uitgever vermomde cowboys, die op hun beurt weer doodsbang zijn voor hackende piraten. En onze klanten? Die begrijpen niets van dit verhaal.”

Met de regelmaat van de klok keert de vraag terug in de bibliotheek: wanneer beginnen jullie nou eindelijk eens met het uitlenen van e-books? Er zijn toch al veel bibliotheken die ze uitlenen?
Probeer daar maar eens een bevredigend antwoord op te geven. Hoe leg je uit wat de auteursrechtelijke en technische hobbels zijn die genomen moeten worden? En dat je als individuele bibliotheek niet zomaar e-books kunt gaan aanschaffen en uitlenen?
Dit is iets wat landelijk aangepakt moet worden, en daar is men dan ook druk mee bezig.

De stand van zaken op e-book gebied in bibliotheekland is nu (begin maart 2012) als volgt:

  • Er is een eBooks eregalerij met 25 gratis te downloaden klassiekers uit de Nederlandse literatuur, met toelichting en filmpjes
  • Er komt zeer binnenkort een app en website met de Nederlandse rechtenvrije gratis titels
  • In het eerste kwartaal van 2012 kunnen alle leden van de Nederlandse openbare bibliotheken vanuit hun eigen computer thuis of waar men zich ook bevindt of via een met Flash uitgerust apparaat in de bibliotheek e-books lezen via de webbrowser. Het nadeel is dus, dat je tijdens het lezen een internetverbinding nodig hebt.
    (Bron)

Wie geen zin heeft nog langer te wachten en er toch niets voor voelt om zijn e-reader te vullen met illegaal gedownloade boeken, kan door slim zoeken op internet toch veel gratis materiaal vinden.
Een aantrekkelijk startpunt is het weblog gratis-boek.nl, een initiatief van Peter van Wingerden. Hierop staan 100% gratis Nederlandstalige boeken, die volledig legaal te downloaden zijn. Het gaat om boeken (ook jeugdboeken!) die soms door de auteur zelf worden aangeboden, rechtenvrij zijn of waarvan de rechten zijn gekocht door een aanbieder van e-books.

Kijk voor meer sites met gratis boeken op Ontdekdebieb.
Mijn favoriet is Manybooks.net. Hoewel het Engelstalige aanbod veruit in de meerderheid is, zijn er in veel andere talen ook boeken beschikbaar. Op het moment van schrijven zijn er 462 Nederlandse boeken te vinden. Hieronder zijn de aloude klassiekers, maar ook reisverhalen en bijvoorbeeld het Oera Linda Boek.

Manybooks
Enkele Nederlandstalige boeken op Manybooks.net

Niet genoeg keus? Is niet erg. Aangezien e-books slecht zijn voor het geheugen is het geen enkel probleem de boeken een tweede keer te lezen 😉

Zodra er nieuwe ontwikkelingen zijn op het gebied van het uitlenen van e-books, melden we het uiteraard op dit blog, in de nieuwsbrief en op de website van de bibliotheek.

* Update 22 maart:  Hier is de presentatie van Gerard Bierens:

De kunst van het veldspel

Naar catalogus
Naar catalogus

In De Wereld Draait Door bespraken een aantal weken geleden drie mannen met grijze haren hun favoriete sportboeken. Aanleiding was het boek De kunst van het veldspel. De heren, Matthijs van Nieuwkerk, Jan Donkers en Mart Smeets kraaiden van plezier over dit in hun ogen meesterwerk van debutant Chad Harbach, net als heel veel andere recensenten.

De sport waar het om draait in de boek is honkbal. Een sport waar je zo goed bent als je statistieken. Alles wat je doet op het veld lijkt te verdwijnen in een excel-bestand. Een sport waarin ogenschijnlijk zo weinig gebeurt als honkbal, is statistiek nodig om het wat interessanter te maken, denk ik dan.

Het verhaal speelt op een tweederangs universiteit in Wisconsin en draait om vijf personages. Tijdens een honkbalwedstrijd in het land ontdekt Mike Schwartz, aanvoerder van de honkbalploeg van Westish College, de 17-jarige Henry Skrimshander. Henry is een talent met een sierlijke intuïtie voor de bal. Vlak voor zijn doorbraak met het universiteitsteam laat zijn intuïtie hem in de steek. Hij begint na te denken en weet geen bal meer goed te vangen of te gooien. Voor het zover is hebben we kennis gemaakt met Owen, de homoseksuele kamer- en teamgenoot van Henry, hetero-rector Affenlight die tot zijn grote verbazing verliefd raakt op Owen. En als laatste zijn dochter Pella die haar huwelijk ontvlucht en weer wil studeren.

Honkbal zegt me niet zo veel en misschien is dat de reden dat ik wat moeizaam door het boek kwam terwijl het niet zozeer om de sport draait in het boek. Uiteindelijk is het vooral een boek over vriendschap, opoffering, opgroeien en natuurlijk de liefde. Het is wel typisch Amerikaans in zijn opofferingsgezindheid en optimisme.
Onder het lezen moest ik vaak denken aan Skippy tussen de sterren, een boek dat in een vergelijkbare kleine gemeenschap speelt en dezelfde thema’s heeft. Als De kunst van het veldspel een honkslag in het verre veld is, dan is Skippy een homerun, wil ik maar zeggen.

Midnight in Paris


De meeste films van Woody Allen spelen zich af in de grote stad. Meestal is dat New York, maar soms ook Londen: Matchpoint of Barcelona: Vicky Cristina Barcelona. De Franse hoofdstad vormt het decor voor de nieuwste film van Allen: Midnight in Paris. Met deze romantische komedie werd het filmfestival van Cannes 2011 geopend.

De hoofdpersoon Gil (O. Wilson) woont in Beverly Hills en is met zijn verloofde en haar ouders op vakantie in Parijs. Tijdens een etentje maakt hij zijn aanstaande schoonvader uit voor achterlijke rechts Republikein, wat hun relatie niet direct ten goede komt. Dat hij zijn vaste baan als scenarioschrijver wil inruilen voor een onzeker kunstenaarsbestaan kan ook al niet op veel bijval rekenen.

Gil adoreert de Franse lichtstad. Dat Parijs bestaat en iemand er desondanks voor kiest ergens anders te gaan wonen is voor hem onbegrijpelijk. “Parijs is een een doorlopend feest, alleen het verkeer loopt niet door”. ’s Nachts zwerft hij door de stad en komt terecht in de jaren ’20 van de vorige eeuw. Een prachtige tijd, waarin nog geen sprake is van zure regen, atoomwapens, drugscartels en zelfmoordcommando’s.
Hij heeft ontmoetingen met Scott Fitzgerald, Ernest Hemmingway, Pablo Picasso, Salvador Dali en andere kunstenaars uit die tijd. Zij adviseren hem bij het schrijven van een roman. Dat hun vrouwen hem niet onberoerd laten hoeft geen verwondering te wekken… Ondertussen huurt zijn ‘schoonvader’ een privédetective in om de nachtelijke gangen van Gil na te gaan.

Midnight in Paris is een ode aan Parijs. Maar de film laat ook een hang naar het verleden zien met een afkeer voor de onduidelijke onzekere toekomst. De soundtrack van jazzmuziek die gedurende de hele film te horen is, versterkt dit beeld. Geen groot verhaal, wel een mooie film. Verplichte kost voor de Woody Allen liefhebber.

Het beste jongerenboek volgens jou (en mij)

Hier kan je stemmen
Hier kan je stemmen

Pas als je 18 bent kun je stemmen op iemand als Wilders als je dat zou willen. Gelukkig valt er nu al wat te stemmen als je de stem-kriebels hebt.

Vorig jaar werd voor het eerst de Dioraphte Jongerenlite-ratuur Prijs uitgereikt. Jij kunt dit jaar ook weer stemmen op je favoriete boek.

Op de site van DJP staan 20 titels genoemd waar je uit kunt kiezen, maar je mag natuurlijk ook je eigen titel nomineren voor de prijs.

Skippy tussen de sterren van Paul Murray staat bij die 20 titels. Dat is mijn favoriet, al zal die met 663 pagina’s voor de meeste lezers te dik zijn, want dat zijn toch al gauw 11.547 twitterberichten (ja, ik heb even een berekening gemaakt). Bovendien ben ik veel te oud om voor jongere door te gaan (3x te oud vrees ik).

Crossed, deel twee van de Matched-trilogie

Naar catalogusNa Matched is Crossed het tweede deel van de toekomst-trilogie van Ally Condie.
Zoals dat gaat in een tweede deel wordt het verhaal verder uitgewerkt maar is het wachten op het afsluitende derde deel. Alsof je moet overstappen in Amersfoort en de trein naar Amsterdam niet klaar staat. Sta je maar wat op het perron.

Hoofdpersonen Cassie en Ky bevinden zich beiden buiten de Unie na hun hartverscheurende afscheid in Crossed. Ze zijn op zoek naar elkaar. Halverwege het verhaal vindt de hereniging plaats in het Reliëf. De plaats waar Cassie de Opstand hoopt te ontmoeten om zich aan te sluiten bij het verzet tegen de Unie. Als ze elkaar sneller vinden dan verwacht, weet je dat ze elkaar ook weer los zullen laten.

De toon in Crossed is anders dan in het beklemmende Matched, maar weer blijkt Condie een van de betere fantasy-schrijvers. Ze schroomt niet om poëzie een belangrijke plaats te geven in het verhaal en de gedachten van Cassie en Ky, die afwisselend een hoofdstuk krijgen, slepen je mee het verhaal in.
Door de afwisseling blijkt dat ondanks de wederzijdse liefde, beide een eigen weg hebben te bewandelen.

Hoe dat verder gaat zullen we pas in november weten als het afsluitende deel verschijnt. Ik durf het wel aan om te voorspellen dat we er met dit laatste deel een prachtige trilogie bij hebben, die bovendien binnenkort verfilmd gaat worden. Voor liefhebbers van o.a. de Hongerspelen

 

Getuige van Lars Kepler: een overdonderend begin

Naar catalogus
Naar catalogus

Kun je na 26 bladzijden een recensie schrijven over een boek? Ja dat kan als het om het om een boek van Lars Kepler gaat.

In een afgelegen jeugdzorginternaat slaat ’s nachts de hond aan. Elisabet, de nachtzuster, meent gefluister te horen en gaat kijken wat er aan de hand is. In de donkere gangen van het internaat ontspint zich een ijzingwekkende scene die zo in een horrorfilm kan.

Die eerste bladzijden van Getuige slepen je zo overtuigend met beide oren het verhaal in, dat ik na 26 bladzijden durf te zeggen dat Lars Kepler na Hypnose en Contract opnieuw een ijzersterke thriller heeft geschreven.

Wacht dus niet te lang en fiets nu naar de bibliotheek om een exemplaar van Getuige te lenen.

 

Al zijn de teksten in het Zweeds, de korte maar sfeervolle boektrailer maakt dat ik niet kan wachten om verder te lezen. Maar ik zit hier achter m’n bureau dit blog te schrijven.