Hell on Wheels

Naar catalogus
Naar catalogus

Cullen Bohannon is een Greyback, een soldaat uit het zuidelijke leger. We zien hem in de eerste scène als hij vanuit een biechthokje een noordelijke soldaat doodschiet.
Bohannon is namelijk een man met een missie. 
Na de burgeroorlog zoekt hij wraak voor de moord op zijn vrouw en zoon. Op zijn zoektocht naar de daders vindt hij werk als voorman bij de aanleg van een spoorlijn dwars door de VS.

Hier wordt hij onderdeel van het primitieve leven in de nederzetting. De verzameling tenten wasemt je tegemoet. Vieze, stinkende mannen die hun zwaarverdiende geld opmaken aan drank en hoeren. Een predikant die geen gehoor krijgt. Modder dat overal aan vastkleeft. Indianen die de blanke indringers kwijt willen. Onverbloemd racisme, geweld en zelfs pek en veren voor de man die de Zweed wordt genoemd maar een Noor is.
Een authentiek uitziende western-serie waarin wraak geen verlossing geeft en succes voorbehouden is aan mannen met geld maar zonder scrupules.

Advertenties

Tip vd Mnd: Johan Faber – Wende

Naar catalogus
Naar catalogus

Het boek begint op een treinperron waar Peter Hemel een glimp opvangt van Wende, een jeugdliefde. Wat volgt is een haarscherp verhaal waarin herinneringen en sprongen in de tijd, langzaam het verhaal blootleggen van een getalenteerd man die het liefst problemen uit de weg gaat.

Het is twintig jaar geleden dat hij Wende voor het laatst zag. Door deze ontmoeting komen er bij Hemel herinneringen boven aan zijn jeugdvriend Wolf, aan Wende en haar broer Lodewijk die later in de politiek belandt. Aan zijn studententijd waar hij zich omringt wist door Marxisten.

Wat is er gebeurd twintig jaar geleden toen hij vlak voor de val van de muur in Berlijn op “geheime missie” was? Een gebeurtenis waardoor hij zich afkeerde van de mensen in zijn leven.

Niet alleen schreef Faber een complex maar glashelder verhaal, vooral de manier waarop is beeldend en o zo prachtig. Je kunt een willekeurige bladzijde opslaan en de ene na de andere mooie zin tegenkomen. Zijn beschrijvingen van de omgeving zijn meestentijds kort en eenvoudig, maar ze zorgen ervoor dat je er middenin staat. De straat is breed, maar vooral zeer lang en de huilende wind staat tegen, schrijft Faber op pagina 111. Met zo’n zin zit je net als Hemel ploeterend op de fiets.

Hoe betrouwbaar zijn onze herinneringen? Dat is een vraag die Faber niet beantwoordt. Dat laat hij aan de lezer over. Een vraag die bij deze lezer bovenkwam is waarom aan dit prachtboek niet meer aandacht is geschonken, waarom het niet een van de genomineerden is van die vele literaire prijzen.

Tonio

Op Eerste Pinksterdag 2010 raakt Tonio, de 21-jarige zoon van schrijver A.F.Th. van der Heijden en zijn vrouw Mirjam betrokken bij een verkeersongeval.
Na een avondje stappen in Amsterdam wordt hij aangereden en in kritieke toestand overgebracht naar het  ziekenhuis. Hij overlijdt nog diezelfde dag. Twee dagen na zijn overlijden wordt het volgende bericht rondgestuurd:

‘In de vroege ochtend van zondag 23 mei werd onze zoon Tonio (geboren 15  juni 1988) op de fiets geschept door een auto. Het gebeurde op de hoek van de Hobbemastraat en de Stadhouderskade.
Chirurgen in het AMC hebben van half vijf ’s morgens tot half vijf ’s middags, samen met hem, gevochten voor zijn leven. Hij heeft het niet gehaald. Tonio is kort na het verlaten van de operatiekamer in ons bijzijn gestorven. Hij was ons enige kind’.

Het eerste deel van het boek beschrijft de rit naar het ziekenhuis, nadat twee
politieagenten het droeve nieuws hebben verteld. De gedachten van de schrijver
en zijn vrouw gaan alle kanten op, herinneringen aan hun zoon worden opgehaald
en het begrip’ kritieke toestand’ wordt op alle mogelijke manieren
geanalyseerd.

Na het overlijden van Tonio wordt uitgebreid verslag gedaan van het rouwproces dat de ouders doormaken. De schrijver vraag zich voortdurend af in
hoeverre hijzelf schuldig is aan de dood van zijn zoon. Vrienden van Tonio worden uitgenodigd om verslag te doen van de laatste avond met hun zoon. Dossiers worden ingekeken op het politieburau en de chirurg doet zijn verhaal.

Het mysterieuze meisje Jenny, op wie Tonio misschien wel verliefd was,  wordt uitgenodigd. Werkelijk niets blijft onbesproken en geen enkele invalshoek blijft onbelicht. Van der Heijden heeft allemaal op een geweldige manier opgeschreven en vervalt niet in zelfmedelijden. Dit is meteen ook de kracht van deze roman.

Het boek geeft ook een mooi inkijkje in het leven van de schrijver. Hij werkt op de derde verdieping van een grachtengordelpand en bestelt de koffie per gsm bij zijn vrouw. Tijdens het schrijven – het liefst 10 bladzijden per dag- mag hij niet worden gestoord. Na het overlijden van Tonio heeft Van der Heijden nauwelijks nog contact met de buitenwereld en leidt hij een soort kluizenaarsbestaan. Het drankgebruik neemt gaandeweg het rouwproces steeds verder toe.

Van der Heijden heeft met Tonio een aangrijpend boek geschreven, dat in 632 bladzijden niet verveelt. Het boek is bekroond met zowel de Libris literatuurprijs als de NS publieksprijs. Deze laatste prijs werd vorige week door zijn vrouw in ontvangst genomen.

Arne Dahl

Naar catalogus
Naar catalogus

Arne Dahl is de schrijver van een serie boeken rond het A-team een ander A-team dan dit A-team.
In het A-team is een aantal rechercheurs bijeengebracht. Elk met een eigen specialiteit, van dommekracht tot computernerd.

Het vreemde is dat de  rechercheurs niet erg capabel overkomen als je ze bezig ziet in hun uitgeleefde lokaal. Wankele bureaus zijn met tape aan elkaar geplakt, het licht valt regelmatig uit en papieren slingeren in het rond. En al werken ze vaak erg laat door en gaan ze in het pikkedonker naar huis, veel schot lijkt er niet in hun zaken te zitten.
Toch bieden de twee afleveringen aangenaam vermaak, al is het allemaal niet erg realistisch. Zo vangt het A-team  een seriemoordenaar binnen twee weken, terwijl de FBI er al 30 jaar achteraan keutelt. Het A-team krijgt dan ook de hartelijke complimenten van de FBI die nog nooit met zo’n goed team heeft samengewerkt. Mooi voor het moraal, maar je vraagt je af hoe het zit met het wereldwijde niveau van de misdaadbestrijding.

De twee lange afleveringen zijn niet van het niveau van The Killing of The Bridge. Wel is het goed te vergelijken met de series rond Irene Huss of Inspector Winter. Leuk met een bakje chips.

Chris Cleave’s goud

Naar catalogus
Naar catalogus

Goud begint met een enerverende scène in de kleedkamer van het Olympische wielerstadion van Athene. Zoe en coach Thom wachten op het moment dat ze de finale sprint kan rijden. Door het gestamp van het enthousiaste publiek sijpelt kalk door de kieren in het plafond. De spanning voor de finale maakt Cleave voelbaar zonder dat we met Zoe de wielerbaan opgaan.

Na deze scène  springen we naar 2012 en maken we kennis met de hoofdpersonen. De gedreven en cynisch Zoe, haar vriendin en concurrent Kate en haar wielrennende echtgenoot Jack.

Met z’n drieën zitten ze vast in een driehoeksverhouding. Een driehoeksverhouding waarin professionele sport een belangrijke rol speelt en het verleden een schaduw werpt op de verstandhouding tussen de personages.

Spil van het verhaal is de dochter van Kate en Jack. Sophie is acht jaar en onder behandeling voor leukemie. Als Cleave vanuit haar perspectief schrijft, laat hij zien hoe goed hij is als schrijver. De tegenstelling tussen extreem gezonde topsporters en een doodziek kind wordt nergens sentimenteel door zijn strakke pen. Het verhaal is niet altijd even gemakkelijk door de perspectiefwisselingen, maar met Goud krijg je een boek waarin topsport en de gevolgen van een ernstige ziekte “prachtig” beschreven zijn.

Olympisch goud is het hoogst haalbare voor Zoe, Kate en Jack. Al relativeert Cleave in de woorden van Zoe wat dit goud waard is: “Mensen zien me op het podium staan en ze denken dat ze glorie zien, maar het enige wat ze zien is die ene glanzende minuut waarin ik uit de troep die ik gemaakt heb ben verrezen om daar te komen.” 

Eerder zijn Kleine Bij en Licht ontvlambaar op dit blog beschreven.

Vijftig Tinten, meer dan seks alleen

Je kunt er niet omheen, de trilogie Vijftig Tinten van E.L. James is hot! Letterlijk en figuurlijk…
Niet echt mijn genre, maar ik had er al zoveel over gehoord dat ik vond dat ik ze eigenlijk wel moest lezen. Al was het maar om erover te kunnen bloggen!

Vol verwachting begon ik dan ook in het eerste deel, Vijftig Tinten Grijs.
Ik moet zeggen, mevrouw James heeft een aantrekkelijke manier van schrijven. De personages worden erg goed neergezet, ik kreeg gewoon het idee dat ik ze kende. Maar ze is wel gedetailleerd, en daar moest ik even aan wennen…

Oké, ik wist natuurlijk van te voren dat er seks in voor ging komen, maar dit vond ik best heftig. Ik heb het boek na hoofdstuk zes even aan de kant gelegd, omdat ik behoorlijk twijfelde: wil ik dit wel lezen? Na twee weken heb ik het toch weer opgepakt, ik moet toegeven dat ik echt wel nieuwsgierig was naar hoe het verder zou gaan. En daar ben ik erg blij om! Voor ik het wist was het boek uit en zat ik enorm te balen. Balen omdat ik deel twee niet in huis had! Wie had dat gedacht.

In deel één leer je vooral Ana Steele kennen, die halsoverkop verliefd wordt op miljonair Cristian Grey. Meneer Grey blijkt echter een gecompliceerd mannetje dat nog nooit een normale relatie heeft gehad. Ana doet haar best hiermee te leven, maar zal ze dat volhouden?
Het tweede deel, Vijftig Tinten Donkerder sleept je meteen weer in sneltreinvaart mee door het roerige bestaan van Cristian en Ana. We leren ze steeds beter kennen en daarmee ook begrijpen. En, hoe kan het ook anders, zodra je deel twee uit hebt zit je te popelen om het derde en laatste deel te pakken om te weten te komen hoe het nu afloopt.

Het laatste deel, Vijftig Tinten Vrij zit bomvol verrassende wendingen en de spanning wordt lekker opgevoerd. Een afgunstig typetje, dat we kennen uit de vorige boeken, doet zijn uiterste best om het leven van Cristian en Ana te verwoesten. Als dat niet lukt richt hij zich op Cristians familie…

Dit laatste boek sluit af met het begin van het eerste boek, maar dan vanuit een ander perspectief. Bijzonder om zo nog weer even herinnerd te worden aan hoe dit hele verhaal ook alweer begon! Deze boeken horen niet alleen bekend te staan om de seks, iedereen mag weten dat James gewoon een erg goede schrijfster is!
En voor wie net als ik baalt dat er maar drie delen zijn, is er dit veelbelovende stukje:
Dat was het…voorlopig.
Heel erg verschrikkelijk bedankt voor het lezen.
E.L.James

Vader tegenover zoon

Naar catalogus
Naar catalogus

De rivaliteit tussen vader en zoon zal geen enkele vader of zoon vreemd zijn. Meestal is het de zoon die problemen met zijn vader heeft. Edzard Mik geeft dit gegeven een draai van 180°.

Vader Hugo worstelt al jaren met zijn gevoelens voor zijn zoon Ruben, een begenadigd bergbeklimmer. Een dramatisch ongeluk aan de voet van de Mont Blanc toen Ruben 15 was, bepaalt vele jaren later nog steeds de verhouding tussen die twee.

Ruben heeft een boek geschreven over zijn leven als bergbeklimmer en over het ongeluk waarbij zijn neef betrokken was. Met zijn weergave van die gebeurtenis heeft Hugo grote moeite.

Edzard Mik schetst vader Hugo als een man die, ondanks zijn “geslaagde” leven, een twijfelaar is die zijn angsten liever uit de weg gaat dan ze tegemoet te treden. Zoon Ruben heeft er juist zijn levenswerk van gemaakt om zijn angsten tegemoet te treden.

Op de gletsjers aan de voet van de Mont Blanc vindt de ontknoping van het verhaal plaats. In een enkel zinnetje wordt duidelijk hoe groot het onbegrip van Hugo is met betrekking tot zijn zoon, al vraag je je af of zijn inzicht zal beklijven.

Mooie psychologische roman waarbij je ook nog een kijkje krijgt in de wereld van bergbeklimmers. Het is nogal druk op de frisse flanken van de Mont Blanc, waar hele hordes onder begeleiding van gidsen berglucht opsnuiven. Het deed mij wel een beetje denken aan de keren dat ik van Holwerd naar Ameland ben gelopen. Je ziet meer mensen dan zeehonden. In dit geval meer kleurige bergbeklimmersjassen dan gemzen.

Fantastische nieuwe Young Adult titels, maar…

BZRK
BZRK

Michael Grant kennen we van  Gone. Er zijn inmiddels 5 delen verschenen van deze bizarre maar verslavende serie over jongeren opgesloten in een grote bubble. Met BZRK schreef hij je reinste cyberpunk op raketbrandstof en na lezing kijk je met andere ogen naar nanotechnologie.

De meest bizarre bad guy allertijden zijn er eigenlijk twee. De Siamese tweeling Charles and Benjamin Armstrong proberen de wereld te veroveren door het inzetten van nanobots en biots. Eenmaal overgebracht op iemand kunnen de biots de bedrading in je hersenen veranderen waardoor je gemakkelijk te manipuleren bent. De nanobots worden gebruikt om strijd te leveren, want de broers hebben tegenstanders die over dezelfde nanotechnologie beschikken.

Het strijdtoneel is niet een slagveld ergens in de buitenlucht, de strijd wordt geleverd in de hersenen. De beste gamers besturen de biots en nanobots over oogbollen, zenuwbanen en hersenweefsel.

Het plan van de broers om op een VN-top de wereldleiders te infecteren met de biots en nanobots, zorgt voor een onnavolgbaar en spannend verhaal. BZRK is een fantastisch boek en beslist niet voor watjes, want Michael Grant kijkt niet op een druppel bloed meer of minder. Dankzij zijn beschrijving in het begin van het boek van een vliegtuigongeluk, blijf ik voorlopig aan de grond.

Ik zal er zijn
Ik zal er zijn

Ik zal er zijn is de vertaling van het zeiklied I’ll be there van The Jacksons (excusez-les-mots), het lied dat beide hoofdpersonen bij elkaar brengt. Sam en zijn licht autistische broertje Riddle  zijn afhankelijk van hun paranoïde en geweldadige vader.

In een busje rijden ze door de VS op zoek naar huizen om in te breken. Steeds als het de vader te heet onder de voeten wordt, vluchten ze naar een nieuwe plek. Op een van die plekken ziet Sam Emily zingen in een kerk (jazeker, I’ll be there van The Jacksons). Love at first sight en de eerste keer dat Sam in opstand komt tegen zijn vader. Met gruwelijke gevolgen, zeg je dan.

Holly Goldberg Sloan heeft een mooi en meeslepend verhaal geschreven, dat spannend blijft tot het allerlaatst.
Het enige minpuntje van het boek is dat het nummer van The Jacksons je telkens door het hoofd jengelt, omdat het telkens terugkomt in het verhaal. Het mooiste, spannendste en ontroerendste jeugdboek dat ik in jaren heb gelezen, aldus Francine Oomen. Dus, lezen.

Fantastische nieuwe Young Adult titels, maar…is de titel van dit blog. Dat maar slaat op het feit dat Ik zal er zijn nog niet te leen is in de bieb, maar dat zal binnenkort wel veranderen. Op BZRK moet je wat langer wachten want ik had een leesexemplaar van de uitgever te leen. BZRK verschijnt op 11 oktober.