Charles den Tex flikt het weer

De erfgenaam
De erfgenaam

Je krijgt bijna de neiging om Ons Dorp van Wim Sonneveld te zingen als je De erfgenaam van Charles den Tex leest. Alleen krijgt dit bitterzoete lied een heel scherp randje in het verhaal dat zich afspeelt in een klein dorp in het zuiden van Limburg.

Breder Weltman is de erfgenaam van een groot kapitaal dat zijn vader en grootvader hebben opgebouwd in de mijnbouw. De mijnen zijn al lang dicht en Weltman laat zijn kapitaal groeien op de beurs en in de vastgoed. Na een auto-ongeluk waarbij zijn ouders zijn omgekomen houdt hij zich al jaren op de achtergrond en leidt een rustig leven. Dat verandert als het verleden hem inhaalt en hij de rekening krijgt gepresenteerd voor het gesjoemel van zijn voorouders.

Charles den Tex flikte het weer om een geweldige thriller te schrijven, waarbij het niet zozeer om de spanning gaat als wel de schildering van een klein dorp en het (politieke) gekonkel achter de schermen, de belangenverstrengeling en haatgevoelens die generaties meegaan. Het lijken wel Sicilianen die Limburgers.

De schrijver heeft dit keer geen snel verhaal geschreven vol technologie en Randstad. Hij neemt de tijd waardoor je 376 pagina’s lang in het hotel Centraal verblijft, het hotel waar Weltman twee keer per week zijn geliefde treft.

Het slot van het boek kan zo in de top 10 van geweldige apotheosen. Die top 10 wordt nog altijd aangevoerd door Het gouden ei van Krabbé, maar Den Tex zit daar niet ver achter. Mooie zin: “Zonder schone onderbroeken werd het niks”.

Tip vd Mnd : Dystopia

In Utopia uit 1516 schetste Thomas More een ideale staat waarin privé grondbezit niet bestaat en waarin armen er niet onder worden gehouden en uitgebuit door een heersende klasse. More baseerde zijn ideeën op de ver van ideale samenleving waarin hij leefde.

Dystopia

In onze westerse samenleving hebben we het gemiddeld gesproken een stuk beter dan de 16e eeuwse Engelsman. Opvallend genoeg verschijnen er veel boeken en tv-series waarin deze welvaart onderuit is gehaald. De dystopieën vliegen ons om de oren, waar we het jarenlang met de klassiekers 1984 en Brave New World moesten doen. Waren dit bovenal ideeënromans en een waarschuwing voor wat ons te wachten staat, de dystopie anno 2013 is vooral een decor voor de schrijver of filmer om in alle vrijheid verhalen te vertellen. Verhalen over liefde en verraad. Uitzonderingen daar gelaten is de dystopie verworden tot amusement en dat is helemaal niet erg. We zijn per slot van rekening Big Brother allang voorbij.

TV
Op het kleine scherm een aantal series, zoals The Walking Dead. Daarin vreten zombies zich een weg door de VS. Een fascinerende tv-serie waarbij je de pinda’s beter in de voorraadkast kan laten liggen vanwege het vele plastische geweld. True Blood schetst een samenleving waarin mensen en vampieren een ongemakkelijke balans proberen te handhaven. Ook het beste te genieten zonder pinda’s.

Boek
Een lange lijst boekenseries, waarvan De Hongerspelen van Suzanne Collins en Gone van Michael Grant de bekendste zijn, richt zich op de Young Adult maar zijn voor een ouder publiek ook een feest om te lezen. Een hoogtepunt zijn de boeken van Justin Cronin. Hij heeft met De Oversteek en De Twaalf een fascinerende wereld gecreëerd waarin Viralen de VS teisteren met hun bloeddorst. Twee dikke pillen vertellen een complex en rijk verhaal. Er is nog veel meer moois, al is dat een vreemde term om te gebruiken als je het wereldbeeld tot je neemt dat de schrijvers ons voorschotelen. Hieronder vind je een lijst met leessuggesties.

Een allesbehalve complete lijst dystopieën [download]

Let the sunshine in met Flavia de Luce

Doe je zelf een lol en lees Alan Bradley’s serie over de voor eeuwig 11 jarige Flavia de Luce. Flavia is eigenzinnig, scheikundige,  zonnig, slim, kleurrijk, verrukkelijk, tegendraads, eigenwijs, grappig, eenzaam, wraakzuchtig, charmant, onzeker, ondernemend en nog veel meer.
Na een blog over De smaak van venijn [hier] en een blog over Het stroeve touw [hier], hoef ik Flavia eigenlijk niet meer aan te raden als middel tegen chagrijn, koude wind en stoffigheid, maar een kleine herinnering kan geen kwaad:

Let the sunshine in.

Naar catalogus
Naar catalogus

Om het feest helemaal compleet te maken nog even dit. Sam Mendes (o.a. American Beauty) wil een tv-serie maken over Flavia! Staat in Variety.

De val van de muur en een familie

Naar catalogus
Naar catalogus

Onlangs was Judith Schalansky bij Adriaan van Dis om over haar boek De lessen van mevrouw Lohmark te praten. Toen Van Dis het waagde om over de goeie ouwe tijd in Oost-Duitsland te beginnen sprak het gezicht van de schrijfster boekdelen. Bij haar geen Ostalgie, het verlangen naar het dagelijks leven ten tijde van de DDR. Haar boek komt later aan de beurt.

In tijden van afnemend licht van Eugen Ruge won in 2011 de Deutsche Buchpreis en ook hier is geen sprake van Ostalgie.

Het is het verhaal van vier generaties Oost-Duitsers. Het boek begint in 2001 bij kleinzoon Alexander die net te horen heeft gekregen dat hij ongeneeslijk ziek is.

Hij bezoekt zijn dementerende vader Kurt met wie hij een verstoorde relatie heeft. Nadat hij zijn vader heeft verzorgd, leegt hij diens kluis en vertrekt naar Mexico om de plaatsen te bezoeken waar zijn grootouders zijn beland na hun vlucht tijdens de oorlog.

In tijden van afnemend licht is een prachtig geschreven boek dat de geschiedenis van een familie fileert in hoofdstukken die verspringen in de tijd en waarin de familieleden hun eigen stem krijgen.

De negentigste verjaardag van Wilhelm op 1 oktober 1989 wordt zo vanuit verschillende perspectieven beschreven. Ieder jaar krijgt Wilhelm vanwege zijn grote verdiensten voor de staat een of andere onderscheiding die hij steevast met de woorden “ik heb al genoeg blik in mijn schoenendoos” in ontvangst neemt. Een verjaardag waar de treurigheid vanaf druipt en toch weet de schrijver een glimlach op je gezicht te toveren. Ruge schildert zijn personages met liefde enmilde humor.

De verhouding tussen vaders en zoons wordt door Ruge prachtig neergezet. Elke generatie botst met de vorige waarbij het wisselende perspectief je een mooi inzicht geeft in de ongemakkelijke relatie tussen tussen vader en zoon, die een generatie later in een andere vorm weer terugkomt. Ruge vertelt op deze ingenieuze manier de ondergang van een familie die parallel loopt met de ondergang van de DDR.

Een uitzending van Typisch Deutsch waarin een vraaggesprek met de schrijver over zijn leven in de DDR dat de inspiratie was voor het schrijven van dit boek.

Ik ben een monster – ik heb een gave

Vrees me
Vrees me

Vrees me is het eerste deel van een trilogie over Juliette een 17 jarige met een gave, al beschouwt ze haar “talent” als een vloek. Daar heb je er weer een zul je denken. Zo’n dystopie met een meid die heel wat in de mars heeft en een jongen ontmoet en dan de autoriteiten uitdaagt. Die autoriteiten heten in deze trilogie Het Herstel. Zij proberen hun macht te handhaven met militair vertoon en kunstmatig gecreëeerde schaarste.
Het is helemaal waar die veronderstelling dat dit weer zo’n dystopische trilogie is. Toch is Vrees me meer dan de moeite waard door het talent van de schrijfster. We zitten in het hoofd van Juliette en Tahereh Mafi  heeft een zeer origineel en beeldend taalgebruik om haar gedachten weer te geven. Het zorgt ervoor dat we haar angsten en twijfels leren kennen op een indringende wijze.

 

Tahereh Mafi
Tahereh Mafi

Het boek begint met de zin: Ik zit nu 264 dagen vast. Het isolement waarin ze zit, de eenzaamheid komt door haar stijl heel dichtbij. Bovendien is Mafi wereldkampioen in het beschrijven van passie.

Zijn lippen glijden langs mijn hals … en ik vraag me af waarom er zo veel vrachttreinen door mijn hart denderen, waarom zijn borst klinkt al een kapotte harmonica.
Of deze: Hij legt twee vingers tegen mijn kin, duwt mijn hoofd een heel klein stukje omhoog en ik ben als een stroomdraad in water.

Ik weet niet echt wat ze bedoelt, maar het klinkt goed en zo willen we het allemaal wel voelen.Verwoest me is net uit en het derde deel is al in het Engels verschenen. Voor iedereen die van De Hongerspelen genoot, want zo goed is dit eerste boek wel, al zullen de mannen wat moeite hebben met al die hartstocht en passie.Goedgekeurd

Maar goed, de filmrechten zijn niet voor niks verkocht. Tahereh Mafi een rijzende ster in de VS.

Lubach & Delpeut, misdaadschrijvers?

Lubach & Delpeut
Lubach & Delpeut

Arjen Lubach en Peter Delpeut zijn van die mannen die bijna van alles kunnen. Lubach schrijft , zingt, doet humor en is nog steeds de slimste mens van Nederland. Peter Delpeut is kunstenaar, filmmaker, schrijver en winnaar van een Gouden Kalf.

Een paar weken geleden kreeg ik een envelop van Uitgeverij Atlas met daarin een grote poster en een brief waarin de uitgever schrijft dat Kruisverhoor van Delpeut een van de meest over het hoofd geziene spannende boeken van 2012 is en dat ze daarom extra aandacht aan het boek willen geven.
En tot mijn grote verrassing lag daar ineens een thriller van de hand van Lubach die al eens Tip vd Mnd was.

De vraag is natuurlijk of deze bijna alleskunners ook thrillerschrijvers zijn.
Allereerst leggen we Lubach maar even op de pijnbank. IV is de titel van zijn debuut in het genre en is een plezier om te lezen, vlot geschreven en spannend dankzij de klopjacht op een jonge vrouw.  maar krijgt als thriller 21/2 sterretje. Misschien lagen mijn verwachtingen te hoog.
IV is een complot-thriller waarin een lid van het Koninklijk huis een kwalijke rol speelt. Na de moord op haar vader probeert een schimmige organisatie er alles aan te doen om een geheim dat de monarchie kan doen wankelen te beschermen. Wat een hogere waardering in de weg zit zijn de verhalen over Thorbecke en Willem III. Dat Willem III Thorbecke dwarsboomde in zijn plannen om de macht van het Koningshuis in te dammen, hebben een groot Oom-Kees-vertelt-gehalte en doen afbreuk aan het geheel. De ontknoping is hilarisch als je bedenkt dat Beatrix binnenkort ruimte maakt voor haar zoon. De vraag is of Lubach dat zo heeft bedoeld.

Het thrillerdebuut van Peter Delpeut smaakt naar meer en krijgt 31/2 sterretje. In Kruisverhoor probeert rechercheur Martin Jansen in het een ijzige decor van een winters Noord-Holland, erachter te komen van wie de baby is die in een plantenkas levenloos is aangetroffen. Een meisje van 17 is gearresteerd maar wil niks zeggen. Jansen heeft de reputatie dat hij iedereen aan het praten krijgt en mag een poging doen. Dat hij zijn ondervragingstechniek van de tv heeft afgekeken, zegt wat over de bekwaamheid van het politiekorps in de Kop van Noord-Holland. Kruisverhoor is beeldend geschreven en het verhaal krijgt reliëf door de privé-perikelen van Jansen en collega Esther die haar problemen weg probeert te drinken.

Dus IV 2/12 en Kruisverhoor 31/2 sterretje. De vraag of Lubach & Delpeut misdaadschrijvers zijn, blijft wat mij betreft onbeantwoord tot een volgende thriller. Gek genoeg krijgt Lubach 4 sterren op Crimezone en Delpeut slechts 2, dus misschien zit ik er wel helemaal naast. Goed moment om zelf te bepalen wat je van beide boeken vindt.

 

Spannend! En tijdelijk gratis in een app

OvermandIn de app Leesditboek – helaas alleen voor iPad – kun je van een aantal nieuwe boeken de eerste bladzijden lezen. Zo nu en dan zijn er zelfs complete boeken beschikbaar, maar dan voor een beperkte tijd. Wie snel is kan de thriller Overmand van de Nederlandse auteur Anita Terpstra op deze manier gratis lezen, en… nog voordat het in de bibliotheek verkrijgbaar is!

Wie het zonder iPad moet stellen of niet in de gelegenheid is om vóór 15 maart 2013 het boek te lezen kan er ook een leesfragment van downloaden (en het straks lenen in de bibliotheek).

De flaptekst:

De Nederlandse Amy staat op het punt in Alaska een nieuw leven te beginnen. Eindelijk heeft ze ja gezegd tegen het herhaalde huwelijksaanzoek van Leo, en ze lijkt over haar bindingsangst heen. Haar zusje Kirsten is overgekomen voor haar vrijgezellenfeest, maar dan slaat het noodlot toe. Amy wordt buiten het café opgewacht en ontvoerd naar een ondoordringbaar natuurgebied ergens in Alaska. Waarom ze ontvoerd is en door wie blijft voor Amy een raadsel. Kirsten gaat samen met Leo op onderzoek uit en ontdekt gaandeweg dat Leo niet de man is die hij zegt te zijn. Wanhopig probeert ze zijn verleden te ontrafelen, maar dat roept alleen maar meer vragen op. Wie is hij en wat houdt hij verborgen?

Vanuit het perspectief van Amy, maar ook vanuit dat van haar zusje Kirsten maken we een bloedstollende achtervolging mee door de ruige natuur van Alaska. Komt Kirsten op tijd achter de identiteit van de ontvoerder? Overleeft Amy de ontberingen en de waanzin van de ontvoerder? Een echte pageturner!

Anita Terpstra (1974) studeerde journalistiek en kunstgeschiedenis. Haar debuut Nachtvlucht werd genomineerd voor de Schaduwprijs en de Crimezone Award. Overmand is haar derde boek.

Smullen van obsessie en jaloezie

Case Sensitive
Case Sensitive

Sophie Hannah schrijft psychologische thrillers en doet dat zo goed dat ze hier en daar de koningin van het genre wordt genoemd. Koningin of niet, haar boeken ken ik niet, een mens kan nu eenmaal niet alles lezen.
Gelukkig is er de tv-serie Case Sensitive om kennis te maken met het werk van Hannah.

Olivia Williams is politie-inspecteur Zailer en Darren Boyd speelt D.C. Waterhouse. Daarmee hebben we meteen de twee grote troeven van de serie.
Zailer is koel, licht jaloers en een vrij beroerde manager met een sluimerend gevoelsleven.
D.C. Waterhouse is behept met licht autistische trekjes maar wel een scherpe speurder die niks met de emoties rond een misdaad heeft en alleen op zoek wil naar hard bewijs.

De wisselwerking tussen die twee spat van het scherm als ze op zoek gaan naar de waarheid achter de moorden in beide afleveringen. Dat dit niet altijd even handig gebeurt zorgt voor een lichte komische noot. Vooral als Waterhouse zich bemoeit met de ondervragingen en Zailer hem met haar blikken het zwijgen wil opleggen.

Vier sterren voor Case Sensitive met als enige aanmerking dat het begrip tv-serie wel wat devalueert als je de dvd’s seizoen 1 & 2 noemt. The point of Rescue is seizoen 1, The other half Lives is seizoen 2. Twee keer negentig minuten is wel wat weinig om te spreken van seizoenen, ik wil wel wat meer want Case Sensitive is om van te smullen. Psychologische thrillers waarin obsessies en jaloezie niet alleen voorbehouden zijn voor misdadigers.

Is onsterfelijk zijn wel leuk?

Naar catalogus
Naar catalogus

Jessica Khoury schreef in dertig dagen dit verhaal over Pia, een meid van 17. Ze is opgegroeid in een geheim laboratorium ergens in de Amazone en onsterfelijk! De ideeën van de schrijfster over genetische manipulatie en het streven naar perfecte mensen vormen de basis van dit intrigerende boek.

Door genetische manipulatie is Pia onsterfelijk en ze voelt zich in het begin van het verhaal een uitverkorene. Een groot bedrijf zit achter dit laboratorium en wil met het veranderen van het DNA een nieuw mensenras creëren. Pia vindt op een dag een uitweg uit de omheinde compound en ontmoet een jongen op haar stiekeme zwerftocht. Dit is het begin van haar twijfel of ze wel uitverkoren is en of sterfelijkheid niet beter past bij een mensenleven.

Als de liefde tussen Pia en de jongen opbloeit weet je dat de kille wetenschap het af moet leggen tegen het natuurvolk waartoe de jongen behoort. Voor het zover is, zet Khoury geloofwaardige personages neer en verrast ze met een aantal wendingen in het plot die voor de nodige spanning zorgen. STEMPELyabKhoury weet het bovendien aannemelijk te maken dat een meid van 17 in een geheim laboratorium ergens in de Amazone onsterfelijk is gemaakt door megalomane wetenschappers.

Dit alles tegen een groen decor van weelderige planten en tropische hitte.

Geen genade

naamloosDe laatste tijd is het schering en inslag om over bekende (ex)voetballers een biografie uit te brengen.
Zeer recent verschenen Gijp , Messi en Ronaldo. In Geen genade wordt het voetballeven van Andy van der Meijde uit de doeken gedaan.. Thijs Slegers de schrijver vertelt het verhaal in de ik-vorm.

Opgegroeid in een Arnhemse achterstandswijk heeft Andy van der Meijde geen gemakkelijke jeugd. Zijn vader is aan de drank en verbrast veel geld met gokken. Het voortdurende geldgebrek in het gezin betekent ook dat Andy en z’n zusjes verstek moeten laten gaan bij de schoolreisjes.
Andy is een matige leerling en heeft weinig interesse in school. De getalenteerde rechtsbuiten krijgt snel in de gaten dat een professionele carrièrre als voetballer de snelste manier is om zich aan zijn milieu te onttrekken.
Al snel komt er belangstelling uit Amsterdam en bij Ajax tekent hij zijn eerste contract.
Het lukt niet een vaste plaats in de hoofdmacht te veroveren, waardoor hij wordt verhuurd aan FC Twente. Na een jaartje keert hij terug naar Ajax. Hier speelt hij zich in de kijker waarna Inter Milaan hem contracteert. Maandelijks wordt er een bedrag van € 80.000 op zijn rekening gestort. Geld speelt vanaf dit moment geen rol meer in het leven van de jonge profvoetballer.
Wanneer hij na twee jaar Internazionale naar Everton verkast gaat het helemaal mis. De grote voetbalsuccessen blijven uit en het nachtleven van Liverpool oefent een grote aantrekkingskracht uit. Hij wordt verliefd op een paaldanseres, raakt aan de drank en de drugs en smijt met geld. Het is een wondertje dat hij met zijn nieuwe hobby’s überhaupt nog aan voetballen toekomt. Het aan de lopende band vreemdgaan kost hem uiteindelijk zijn huwelijk en zijn beide dochters ziet hij niet meer.

Andy van der Meijde vertelt zijn levensverhaal op openhartige wijze en schuwt de anekdote niet.
Zo vraagt nieuwkomer Mido na een eerste kennismaking in de kleedkamer van Ajax waar de dichtstbijzijnde Ferrarri dealer zich bevindt. Van der Meijde zelf voelt na een middag trainen in Milaan bij binnenkomst in de garage plotseling de natte tong van een kameel in z’n nek. Zijn vrouw is dol op dieren, maar heeft hem niet op de hoogte gesteld van haar jongste aanwinst.
Hoewel zijn leventje aan alle kanten ontspoort en de hoofdpersoon liegt en bedriegt ontkom je er niet aan een zekere sympathie voor de 17-voudig international op te brengen. Van der Meijde heeft een vrolijke inborst, beschikt over een gezonde doses humor en is wars van capsones.
De vraag is of de gevallen voetballer zijn leven weer op de rails krijgt…….
Geen genade is evenals Gijp heerlijk leesvoer, maar inmiddels ben ik wel weer toe aan een echte roman.