Spinder, ook voor grote mensen

Spinder
Naar catalogus

Als moeder van een zoon die van lezen houdt ben ik altijd op zoek naar leuke jongensboeken. Tijdens de Kinderboekenweek dit jaar lees ik over het boek Spinder. Het is geschreven door Simon van der Geest en winnaar van de Gouden Griffel. Een paar weken later wint het boek ook de eerste Jan Wolkers Prijs voor het beste Nederlandse natuurboek. Als ik het boek na een tijdje in huis heb voor mijn zoon ben ik er zelf ondertussen heel benieuwd naar. Het boek gaat over twee broers. Hidde vertelt in zijn dagboek dat hij in de geheime kelder van het huis een insectenlaboratorium heeft. Dan eist zijn broer Jeppe de kelder op en een ware broederoorlog ontspint zich. Mijn zoon leest het boek  in twee dagen uit en is enthousiast. Ik besluit voor het eerst sinds jaren mij ook weer eens te wagen aan een jeugdboek en kan het bijna niet aan de kant leggen. Gewoon omdat het zo’n vreselijk mooi boek is, ook voor grote mensen. En omdat het niet alleen over insecten en de twee broers gaat maar ook nog over heel iets anders. Weten wat? Lezen maar!

Ook de filmrechten zijn ondertussen verkocht. Stel je voor, een speelfilm over een geheime kelder vol insecten, een oorlog tussen twee broers, zelf gekweekte roze vlinders en raggende gitaren. Maar  … eerst het boek lezen want eigen fantasie bij een boek blijft toch het mooiste wat er is.

Advertenties

Koekoeksjong

koekoeksjongHet ‘debuut’ The Cuckoo’s Calling van Robert Galbraith kreeg goede recensies. Zo bewees de schrijfster – niemand minder dan J.K. Rowling – dat ze ook onder een andere naam zonder hulp van haar reputatie een succesvol boek kan afleveren. Het was helemaal niet de bedoeling dat de lezers zouden ontdekken wie de werkelijke schrijver van dit boek was, maar die ontdekking maakte er wel een bestseller van.

Rowling kan boeiend schrijven, dat heeft ze al voldoende bewezen. Wie niet gecharmeerd is van magie en toverkunst en daarom Harry Potter links heeft laten liggen, heeft met Koekoeksjong de kans om toch van haar vaardige pen te genieten.

Koekoeksjong is een traditioneel detectiveverhaal. De speurder, privé-detective Cormoran Strike, een oud-militair met het uiterlijk van een bokser, een half been en een getroebleerde jeugd, komt door gesprekken en ouderwets speurwerk langzaam maar zeker tot de oplossing van de schijnbare zelfmoord van een beroemd fotomodel. Hierbij wordt hij geholpen door uitzendkracht Robin Ellacott. Een heel scala aan kleurrijke personages komt langs en Galbraith/Rowling weet die in enkele zinnen raak te typeren, waarbij ze onsmakelijke details niet altijd uit de weg gaat.

Koekoeksjong, een dikke pil van 519 bladzijden, heb  ik grotendeels op één dag uitgelezen. Niet erg gezellig voor mijn huisgenoten, wel een bewijs van veel leesplezier! Goed nieuws: het volgende deel rond het speurdersduo staat voor 2014 op het programma.

– Lees meer over het verhaal op Mustreads
Inkijkexemplaar op DeBoekerij met de eerste bladzijden

Meer dan een gewone thriller volgens Esta

Fjällbacka murders
Fjällbacka murders

Aan Camilla Läckberg ben ik nooit toegekomen, leken me toch vooral vrouwenthrillers. Absoluut niet denigrerend bedoeld. Hersenonderzoek heeft aangetoond dat de bedrading in de hersenen van mannen (van voor naar achteren) en vrouwen (van links naar rechts) totaal anders is, daar komt mijn voorkeur van.

Toch was ik benieuwd naar de tv-serie Fjällbacka murders, gebaseerd op verhalen van Läckberg. Per slot van rekening wordt de serie uitgegeven door Lumière, die ons o.a. The Killing bracht.

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik eigenlijk alleen blog over boeken, films en tv-series die ik leuk, goed of spannend vind. De serie Fjällbacka murders is niet goed en zeker niet spannend.
Misdaadschrijfster Erica Falck woont met haar man, politie-inspecteur Patrik Hedström in Flällbacka, een plaatsje waar het nog gezellig 1958 lijkt. Maar schijn bedriegt want er wordt er flink op los gemoord.

In aflevering 1 bevalt Erica van een dochter, komen haar ouders om en speelt WO II een belangrijke rol. Erica komt achter de waarheid terwijl ze met haar kind op de arm door Fjällbacka struint. In aflevering 2 heeft Erica al 3 kinderen, zodat ze in aflevering 6 zomaar 48 kinderen kan hebben. Dat compliceert haar onderzoek wel, maar met de kinderen in de bakfiets komt ze een heel eind.
Erica vindt regelmatig een lijk en krijgt van haar (politie-)man alle ruimte om mee te helpen. Patrik wordt gespeeld door de acteur die in een andere minder geslaagde serie de man van Annika Bengtzon speelt. Opnieuw is hij een slappe Appie, want welke politiekerel laat nou zijn vrouw het gevaarlijke speurwerk doen? Als hij een getuige ondervraagt kijkt hij na drie vragen verwachtingsvol naar zijn partner of die nog iets te vragen weet. Of hij vraagt Erica of zij met een getuige wil praten omdat zij haar weet te bereiken. Per slot van rekening heeft ze al één keer eerder met de vrouw gepraat. Kortom, Erica is een betere politievrouw dan haar man en die enorme baard uit aflevering 1 helpt ook niet echt. Voor de hygiène heeft hij die er tenminste afgeschoren in aflevering 2.

Camilla & Claudia
Camilla & Claudia

Wat aardig is en hoogstwaarschijnlijk toeval, is de gelijkenis tussen de echte Camilla en Erica. Beide een vollemaansgezicht met grote ogen. Dat even tussendoor.

De boeken kan ik niet vergelijken met de serie, maar stel je niet te veel eisen dan is deze serie een mooie mix van Swiebertje en De Vijf van Enid Blyton, dat zal Esta wel bedoelen met het citaat afkomstig van de omslag van de dvd.

Natuurlijk kan ik er helemaal naast zitten want elders kreeg de serie 3 van de 5 sterren. Dat zal ‘m dan wel in de andere 5 afleveringen zitten. Die ga ik niet bekijken, want naast de tv ligt het tweede seizoen van The Bridge. Veel plezier gewenst met Fjällbacka murders.