The Serenes, lokroep uit een nabij verleden

The Serenes
The Serenes

In de mooie zomer van 2013 kocht ik de heruitgave van een door mij bijna vergeten album. Barefoot and Pregnant van The Serenes.

Dagenlang schalde de muziek door de open tuindeuren met merels op de achtergrond. Gelukkig werd ik ervan.

Jaren geleden kwam ik regelmatig in de Scotch Inn, de enige kroeg in Sneek waar ze fatsoenlijke muziek draaiden. Een enkele keer speelde er een bandje. Mark Foggo bijvoorbeeld, maar ook The Toilets uit Joure. De naam werd later veranderd in The Toylets, zodat ze met de naam in het buitenland voor de dag konden komen.
De jongens maakten muziek ergens tussen punk en The Cure in. Wat later veranderde hun muziek. Zanger en gitarist Paul Dokter ging richting het geluid van The Serenes. Met Theo de Jong vormde hij eind jaren 80 het hart van deze band. Ik heb ze een paar keer gezien en heb Barefoot and Pregnant als lp nog ergens op zolder liggen. Maar het poëtische, melancholische en heldere geluid van de band ging voor mij ten onder in de Grunge.

Tot vorig jaar. Waar veel van de muziek uit de begin jaren 90 die ik leuk vond toch wel wat gedateerd klinkt, blijkt The Serenes die zeldzame kwaliteit te hebben die alle goede muziek heeft. Tijdloos.

Op de site van Welcome to the Village kwam ik een mooie, korte documentaire tegen van Omrop Fyslân. Het festival bracht een ode aan de band met o.a. bandleden van Daryll Ann, Gem en Johan. Een lichte spijt trok door me. Gemist, maar de documentaire maakt een boel goed.
Leuk om manager Jan ten Boom rustig te horen praten over de band, was toch wel een stuiterbal vroeger. Of Menno Pot die ons meeneemt naar zijn oude kroeg in Joure, De Stam. De muziekrecensies van Menno Pot mag ik graag lezen, hij heeft een goede smaak (de laatste van Bløf kreeg twee sterren van hem :-).

In Joure heeft jarenlang een platenzaak gezeten, Popeye. Daar kocht ik regelmatig mijn muziek omdat er in Sneek niet een fatsoenlijke platenzaak was. De eigenaar zat meestal op een kruk, wat voorover gebogen als een gier zijn collectie in de gaten te houden. Ik heb me vaak afgevraagd hoe het mogelijk was dat een vlek als Joure zo’n wereldband en zo’n prima platenzaak kon herbergen.  Maar dat zijn vragen waarop je geen antwoord krijgt. Net zoals je geen antwoord krijgt op het mysterie in de muziek waarom twee muzikanten samen iets kunnen maken dat meer is dan de som der delen.

Kijk hieronder naar de mooie documentaire van Omrop Fryslân of leen de cd via de bieb.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s