500 blogs in 5 jaar

blog5jaar

Dit is ons 500e blog. Dit keer niet een blog over een boek of tv-serie, maar een kort bericht over 500x bloggen.

De genres waar we het vaakst over hebben geblogd.

  1.  Thrillers (92 keer)
  2.  Literatuur (83 keer)
  3.  Young Adult Books (65 keer)

Meest gelezen blogs.

  1. Scandinavische tv-series, een update (2021 keer)
  2. Serie Q verfilmd (1592 keer)
  3. Gemma Doyle trilogie compleet (1271 keer)

Zo zijn er nog veel meer cijfers over het blog, maar cijfers zijn maar cijfers en een blog moet je lezen. Onze trouwe lezers willen we bedanken en alle (nieuwe) lezers wensen we veel leesplezier en inspiratie toe. Op naar de 1000 blogs!

 

Advertenties

De interessanten

De InteressantenDe Interessanten. Een boek met zo’n titel kun je simpelweg niet laten staan, het leek me gewoon te roepen, ‘neem mij mee!’ Tja, dan moet ik wel he? 😉 Ik draaide het om en het eerste dat ik las was:
‘Een hilarisch, intelligent, kan-het-niet-neerleggen-tot-het-uit-is boek’ Oprah. Daar moest ik meer van weten.

Oprah weet wat ze zegt, ik had er ook moeite mee dit boek weg te leggen. Helaas voor het boek was het met me mee op een midweekje vakantie, dus het heeft niet de exclusieve aandacht gekregen die ik het eigenlijk had willen geven, maar het fijne is dat dit boek prima op zijn beurt kan wachten. Dat klinkt misschien wat vreemd, maar daar bedoel ik mee dat je het heel goed een paar dagen links kunt laten liggen om daarna moeiteloos het verhaal weer op te pikken. Perfect!

Zes tieners van 15 en 16 jaar besluiten tijdens een artistiek  zomerkamp in 1974 dat hun vriendengroepje een naam zou moeten hebben, en dopen zichzelf tot de Interessanten.
‘Laten we vanaf vandaag, om de simpele reden dat we overduidelijk de interessantste mensen zijn die ooit hebben bestaan, omdat we zo boeiend zijn en omdat onze breinen tot de nok toe gevuld zijn met belangrijke intellectuele gedachten, door het leven gaan als de Interessanten. Moge iedereen die ons pad kruist dood neervallen zodra ze inzien hoe godvergeten interessant we zijn. Ze hieven hun papieren bekertjes met wodka en Fanta voor een bespottelijk ceremonieel moment: ‘Klink’
Hoewel het enorm pretentieus overkomt zijn de tieners stuk voor stuk ook wel erg interessant. De 15jarige Julie, die door de mega-populaire Ash als laatste toegevoegd wordt aan het groepje, vindt zichzelf ontzettend afsteken bij de rest, die allemaal over een talent beschikken. Zo heb je Cathy, die schitterend kan dansen, Jonah, die prachtig kan gitaarspelen en Ethan, die fantastische cartoons tekent. Julie blijkt een heel sterk gevoel voor humor te hebben en vanaf het moment dat haar nieuwe vrienden haar ‘Jules’ beginnen te noemen is de transformatie van de verlegen en onzekere Julie naar een onmisbaar onderdeel van de Interessanten, compleet.

Het fijne van dit boek is dat we de Interessanten hun hele leven blijven volgen. Ze besloten als tieners dat ze altijd bevriend zouden blijven en dit lijkt grotendeels ook zo te zijn. Het boek wisselt jaartallen en personages prachtig met elkaar af, zodat je beetje bij beetje het complete verhaal van iedereen ontdekt. Prachtig gedaan!
Meg Wolitzer heeft een heerlijk nuchtere en tegelijk ontzettend grappige manier van schrijven. Daarnaast is ze ontzettend gevoelvol, waardoor je regelmatig even een brok in je keel zult moeten wegslikken. Maar waar je ook zit in het verhaal, welk personage je op dat moment ook volgt, het verhaal wordt nergens oninteressant. Het blijft boeien, ontzettend goed geschreven!

Het zou zonde zijn als ik meer zou verklappen, deze mensen wil je zelf leren kennen. En wanneer dat eenmaal gebeurt is, wordt het erg lastig afscheid nemen. Je bent gewaarschuwd. 😉

 

 

Heilbrons zelf gecreëerde hel

Jannetje Koelewijn - Heilbrons hel
Jannetje Koelewijn – Heilbrons hel

Jannetje Koelewijn kreeg ongewild landelijke bekendheid (lees: schandpaal)  toen ze berichtte over Prins Friso’s gesteldheid na zijn ongeval. Eén van de personages in het boek is de ambitieuze journaliste Françoise die na de publicatie van een interview met Cor Heilbron ten val komt. Zo lijken meer personages gebaseerd te zijn op de werkelijkheid, Cor Heilbron bijvoorbeeld. Oud topmannen  Frans Swarttouw en Cor Boonstra worden genoemd in diverse publicaties als bigger-than-life inspiratiebronnen .

Heilbron is CEO van het voedingsmiddelenconcern B4YOU. Hij staat vlak voor zijn pensioen als hij wordt beschuldigd van handel met voorkennis. De officier van justitie Lucas Pauw wil een gedegen zaak opbouwen tegen Heilbron, maar staat zwaar onder druk van voormalig minister Godefroij, die het liefst wat zwaargewichten uit de financiële wereld wil omzagen. Hij vindt dat het maar ’s gebeurd moet zijn met de arrogantie en zelfverrijking binnen die kringen. Heilbron kan als voorbeeld dienen.

Niet alles komt even goed uit de verf in Koelewijns beschrijving van  kringen die ver van de doorsnee lezer staan. Het verhaal focust zich vooral op Pauw en Heilbron. Pauw is op zoek naar een nieuwe relatie en dat is eerlijk gezegd het minst interessante aan het boek. Maar de beschrijving en denkwereld van patjepeeër Heilbron doet het boek heerlijk spetteren. Sommige hoofdstukken gieren met 80 door de bocht door de snel opeenvolgende gebeurtenissen en de geweldige dialogen die zo nu en dan bijna hilarisch zijn. Wonderlijk is dat je op het eind van het boek bijna sympathie krijgt voor de volstrekt egocentrische en van eigendunk overlopende Heilbron, die toch vooral zelf verantwoordelijk is voor de hel waarin hij terecht komt.

Koelewijn heeft naar eigen zeggen zo weinig mogelijk zelf verzonnen. Dat stemt toch wel droevig na het lezen van deze moderne zedenschets. Want ondanks de lichte sympathie blijft zo’n Heilbron gewoon een enorme lulhannes.

Verontrustende tv-serie met Fifty Shades ster

The Fall
The Fall

Waarschuwing: deze tv-serie kruipt onder je huid en sluipt stiekem je dromen binnen*.

In Belfast loopt een man rond die het heeft voorzien op hoogopgeleide, jonge vrouwen.
Je weet al snel wie de dader is, psychiater (!) Paul Spector. Hoofdinspecteur Stella Gibson, een rol van Gillian Scully Anderson, wordt ingevlogen om de plaatselijke politie te assisteren.
Wat volgt is een psychologisch schaakspel tussen die twee, waarbij de dissociatieve geestesgesteldheid niet alleen voor Paul Spector geldt. Gibson zelf heeft ook de nodige problemen.

De Vlaamse regisseur Jakob Verbruggen heeft een ijzingwekkende serie gecreëerd in een eigenzinnig tempo met prachtige beelden. De slaapkamerscènes in het huis van Spector, die van bovenaf zijn gefilmd, maken een voyeur van je. Een bijzonder ongemakkelijk gevoel omdat je weet wat Spector verbergt. De spanning en de brille van Verbruggen maken van The Fall een must see voor elke doorgewinterde thrillerfan.

jdormanDe hoofdrolspelers zijn erg goed. Vooral Jamie Dornan als Paul Spector. Zijn gezinsleven, getrouwd met twee kinderen, dekt zijn ware aard toe. Met zijn zachte, bijna hypnotiserende stemgeluid zet hij zijn omgeving op het verkeerde been. Als alwetende kijker draagt het bij aan de verontrustende spanning die hij oproept. Zelf raad ik iedereen aan om deze serie eerst te kijken en daarna naar de verfilming van Fifty Shades of Grey te gaan. Zit je toch anders te kijken naar de sadomasochistische Grey. Inderdaad, een rol van Jamie Dornan.

* gebaseerd op eigen ervaringen

Gais, een markante vrouw

mijnboek

Dina Eringa

Regelmatig kom je in de Leeuwarder Courant een advertentie tegen voor het boek Gais, Over het leven van Gais Meinsma-Greydanus uit Jorwert. Ook de Volkskrant tipte het boek. Als dan in de titel ook nog Jorwert voorkomt en je het boek Hoe God verdween uit Jorwerd van Geert Mak hebt gelezen, dan ben je toch nieuwsgierig naar dit boek.

Dick Witte - Gais
Dick Witte – Gais

Schrijver Dick Witte kent Gais Meinsma al vele jaren en zoekt haar nog steeds op in Jorwert. Haar leven fascineerde hem en hij vond dat haar levensverhaal niet verloren mocht gaan.

Gais is geboren in november 1926 als Geiske Greydanus en groeit op als oudste dochter van veehandelaar Cor Greydanus op een boerderij even buiten Jorwert. Als ze ouder is, helpt ze zoveel mogelijk mee op de boerderij en haar bijdrage aan het boerenbedrijf wordt groter als haar vader in de oorlog een lange periode in Scheveningen en Amersfoort gevangen gehouden wordt op verdenking van illegale slachterij. Na de oorlog trouwt ze met Hendrik Meinsma en begint haar leven als vrouw van een kleine zelfstandige. Haar open houding en brede blik brengt haar er toe een studie op te pakken en ze gaat aan de slag als “Frou Meinsma fan ‘e gesinssoarch”

Haar leven verloopt niet gemakkelijk, ongewenst zwanger, zelfdoding, vroegtijdig overlijden van haar zoons. Maar Gais Meinsma zoekt de positieve kanten van het leven en zet zich in voor het dorp en vervult allerlei maatschappelijke functies. Ze staat aan de basis van het openluchtspel in de notaristuin in Jorwert en ze wordt lid van de gemeenteraad.

Nu haar geheugen haar steeds meer in de steek laat, was het tijd om haar levensverhaal aan het papier toe te vertrouwen.

De Witte kiest er in zijn boek voor om de gesprekken met Gais en anderen zoals Nynke Laverman en Douwe Bildt, letterlijk op te nemen. Hij wisselt het af met een beschrijving van het leven in Jorwert en het leven van Gais en haar familie.

Komt het door deze opzet van het boek, waardoor je niet helemaal meegenomen wordt in het verhaal, of is de schrijfstijl hier debet aan? Het boek raakt je niet echt, terwijl het boeiende levensverhaal van deze wijze en markante vrouw uit Jorwert alles in zich heeft en dat wel zou moeten doen.

De taarten van Marie

Dit is geen recensie want die worden er al genoeg geschreven. Dit is een blog over een boek waarvan ik denk dat jij het moet lezen. Vooral als jij een vrouw bent van mijn leeftijd. Hoe noemen we dat tegenwoordig: middelbare leeftijd, 40-plus? Een feest van herkenning, helemaal als je van bakken houdt en een puber in huis hebt.

De taarten van Marie
De taarten van Marie

Ik heb zo heerlijk gelachen bij de liefdesperikelen van tandartsassistente Aileen. Ik wilde mijn dochter een stukje voorlezen over Aileen’s eerste seksuele ervaring en kon van de pret niet uit mijn woorden komen. En dan Marie waar het boek over gaat. Ze is tandarts, heeft drie kinderen en een fijne man. Zo eentje die je iedere vrouw gunt. Maar ze heeft ook DE perfecte buurvrouw en dat geeft nogal wat stress. Vooral als je bedenkt dat Marie na het vinden van het beste bakboek aller tijden van plan is om de perfecte cake te bakken. En dat buurvrouw Lucy deze vaardigheden al helemaal perfect beheerst. Tussendoor spelen de problemen van puberzoon Angus, het dreigende ontslag van de echtgenoot en een concurrerende tandartspraktijk. En natuurlijk alle andere zaken waar een werkende moeder tegen aan loopt.
Ik kan nog veel meer vertellen maar doe het niet. Ik zeg alleen nog LEES DIT BOEK en laat weten wat je ervan vond.

Het raadsel Arne Dahl

Arne Dahl - Woede
Arne Dahl – Woede

Suspension of disbelief, het opschorten van ongeloof, is een mooie uitdrukking als je mee wilt worden gezogen in een verhaal en er telkens een stemmetje zegt huh, wat een onzin. Niet naar luisteren, gewoon doorlezen.

Arne Dahl is een gelauwerd thrillerschrijver, zijn Woede krijgt overal 4 of 5 sterren. Dat snap ik wel en dat snap ik niet.

Woede is na Hebzucht het tweede boek rond het Opcop dat bestaat uit een dozijn supercops uit heel Europa, ieder met zijn of haar specialiteit. De een kan goed computeren, de ander heeft de intuïtie van een klas vol vrouwen. Een derde is getrouwd met de vierde en de vijfde en zesde ook. Het team opereert strikt geheim op alle continenten met de vanzelfsprekende medewerking van de politie ter plekke. Ze reizen naar Seattle, Brazilië, een van godverlaten eiland in Siberië en zijn over het algemeen op tijd terug voor de koffie. Dat gereis volgt meestal na weer een aanknopingspunt uit de hoge hoed van de computer of de onpeilbare intuïtie van Jutta.

In Woede is het Opcop team van Interpol druk bezig twee seriemoordenaars te achterhalen. Eentje die communisten vermoord op voormalige gevangeniseilanden. En eentje die het voorzien heeft op briljante wetenschappers. Hoeveel pech kan je hebben als mens als je vermoord wordt door twee seriemoordenaars op hetzelfde moment? De een steekt je van voren een mes in je donder en de ander van achter een injectienaald met een substantie met de handige naam multigif.
Dan is er een ouderwetse aartsvijand die ze niet te pakken krijgen maar telkens opduikt. Net zo iemand als Crimson in Suske en Wiske of Olrik in Blake en Mortimer. Bij mij zorgt het niet opgeschorte ongeloof voor veel hilariteit (Ja hallooo, Arne Dahl!).

En toch, uit de recensie van de bibliotheken: De heel spannende, actuele, goedvertaalde thriller, verweeft veel verhaallijnen knap, met veel nieuwe wendingen en een verrassend, heel overtuigend slot. Dat klopt ook. Tel daarbij het gruwelverhaal van een gevangeniseiland onder het Stalinbewind en je hebt een sterke thriller die tegelijkertijd op het niveau zit van een aflevering Thunderbirds of The A-team.
Dat is het raadselachtige van Arne Dahl. Moeiteloos combineert hij onzin en spanning tot een smakelijke cocktail. Een soort multigif waar je niks tegen kunt doen.

Lekkers uit Denemarken

Jesper Stein
Jesper Stein

De wijk Nørrebro in Kopenhagen is de achtergrond waar deze prima thriller zich afspeelt. In die wijk woont hoofdinspecteur Axel Steen. Hij heeft een dochtertje van vier, is sinds twee jaar gescheiden en wordt ’s nachts geplaagd door erotische dromen over zijn ex.

Tijdens de nachtdienst wordt hij uit bed gebeld omdat er een lijk op het naburige kerkhof is gevonden. Daar liggen er wel meer, alleen is deze kakelvers en niet begraven.

In deze nacht staat Nørrebro in brand door enorme rellen met autonomen en krakers die protesteren tegen de afbraak van een jeugdhonk. Het lijk ligt met bivakmuts, zwarte kleding en soldatenlaarzen tegen de muur van het kerkhof, de traditionele outfit van de autonomen. Is de man een autonoom en is de politie te ver gegaan in de handhaving van de orde?  Voor deze vragen staat Steen, die meteen zwaar onder druk wordt gezet van bovenaf om geen olie op het vuur te gooien en tegelijk zijn perscontacten probeert te gebruiken om erachter te komen wat er gebeurt kan zijn. Dat blijkt een dunne lijn om op te balanceren.

Dit keer geen inspecteur die de hele wereld op zijn schouders torst, maar een eigenwijze en scherpzinnige politieman die wel ’s wat beter op zijn dochter zou kunnen passen, een mortuarium is geen crèche, Axel Steen!

Onrust is het erg lekkere debuut van journalist Jesper Stein. Vol vaart, levendige personages, een sterk plot en een heldere, stevige stijl. Een  aanrader van 571 pagina’s lang die je dwingt tot flink doorlezen.  Laat de tweede Axel Steen maar komen.