Op reis om je huwelijk te redden

David Nicholls - Wij
David Nicholls – Wij

Douglas Petersen krijgt midden in de nacht van zijn vrouw Connie te horen dat het wel mooi geweest is met hun huwelijk. Hun 17-jarige zoon Albie gaat het huis uit en ze wil wat anders met haar leven.

In een poging de boel te redden plant Douglas een Grand Tour voor het gezin door Europa.

Wij is het verslag van deze reddingspoging, afgewisseld met gebeurtenissen uit zijn leven met Connie. Douglas is als biochemicus behept met een gebrek aan empathisch vermogen en de tegenpool van de artistieke Connie. Daar lijdt vooral zoon Albie onder. Albie heeft een goede band met zijn moeder, waardoor Douglas zich steeds meer buitengesloten voelt.

Het verhaal is behalve een portret van een huwelijk met al zijn hoogte- en dieptepunten een bijzonder grappig en warm boek dat bovendien ontroert door de eerlijkheid van Douglas.

David Nicholls is bekend van de legendarische serie Cold Feet, waarin zes dertigers gevolgd worden. De Britse humor uit die serie spat hier van de pagina’s af. Zo veel, dat het hier en daar wel ietsjes minder had gemogen. Later in het boek komt dit meer in balans met het verhaal, eigenlijk vanaf het moment dat Douglas zich minder verschuilt achter zijn ironie en zijn vrouw en zoon beter leert begrijpen.

Wij is een geweldige feelgood-roman, vergelijkbaar met de boeken van Jonathan Tropper. Met als leuk extraatje voor de Nederlandse lezer een verslag van drie Britten in Amsterdam (coffeeshops, De Wallen, je kent het wel).

Jan Brokken en Youri Egorov

mijnboek
Marion Dijkstra

Een tijdje geleden was ik thuis bij mijn pianodocent bij een concertlezing van Jan Brokken samen met pianist Marcel Worms. Jan Brokken (1949) is schrijver van romans, reisverhalen en literaire non-fictie. Met Baltische zielen schreef hij een baanbrekend en grensverleggend boek, met De vergelding bereikte hij een breed en groot publiek. In 2008 verscheen In het huis van de dichter, over zijn vriendschap met de Russische meesterpianist Youri Egorov.

Youri Egorov
Youri Egorov

Jan Brokken vertelde tijdens de lezing over zijn goede vriend concertpianist Youri Egorov, over zijn toch wel tragische leven: hij was (als homoseksueel) gevlucht uit Rusland, en heeft in het Westen een korte wereld carriere gemaakt. Uiteindelijk overleed hij aan aids, 33 jaar oud.
Ik heb Youri Egorov echt zien en horen spelen begin jaren ‘80 in het Haarlemse Concertgebouw, dat was een enorme belevenis, de zaal stond op z’n kop: wat een spel, zó verfijnd en doorleefd!
Marcel Worms ondersteunde het persoonlijke en indrukwekkende verhaal met pianomuziek van o.a. Bach, Brahms en Debussy (die Youri pas in het Westen leerde kennen) en Schubert.
In de bibliotheek hebben we veel titels en muziekcd’s van Jan Brokken en de genoemde componisten te leen.
Er is ook een cd box YOURI EGOROV the masterpianist van EMI met prachtige uitvoeringen en natuurlijk You tube om te beluisteren.
Voor een bezoek aan zo’n ontroerende concertlezing kun je kijken op de site van Jan Brokken.

Almere, de laatste stad op aarde

Renate Dorrestein - Weerwater
Renate Dorrestein – Weerwater

Almere, de laatste stad op aarde waar je wil wonen. Tenminste dat denk ik altijd als ik met de Zuiderzeelijn eerst de jungle van de Oostvaardersplassen zie liggen en daarna de bakstenen jungle van Almere.
Renate Dorrestein was vorig jaar writer in residence in Almere met de opdracht een verhaal te schrijven over deze alsmaar uitdijende stad. Dat heeft ze gedaan, maar of burgemeester Jorritsma Weerwater voor ogen had is de vraag.

Weerwater is een onvervalste dystopie en daarmee schaart ze zich onder een alsmaar groeiende populatie van schrijvers die hun visie op de mensheid vervatten in een verhaal dat speelt na een apocalyps. In het boek is de schrijfster Renate Dorrestein uitgenodigd om een verhaal te schrijven over deze stad die jonger is dan haarzelf, een soort literaire Droste-effect.

Op de dag dat ze verhuist barst een ongenadig noodweer los, gevolgd door een harde ping en een verschroeiende wind. Almere blijkt omringd door een dodelijke mist en in de dagen hierna breekt paniek uit. Na enkele weken blijkt de bevolking gedecimeerd tot zo’n 4000 inwoners. Vooral vrouwen. De kleine groep mannen die er rondloopt bestaat voornamelijk uit ontsnapte gevangenen.

Almere blijkt door het vele groen en water geschikt om te overleven. De vraag is alleen hoe de overlevenden met elkaar omgaan en daarvan schetst Dorrestein een mooi beeld. Zo moet een van de weinige aantrekkelijke mannen nogal wat diensten verlenen aan de seksueel hongerige vrouwen.

Anders dan de meeste dystopieën is Dorresteins beeld van de mens na een ramp niet gitzwart. In ieder geval is het de eerste die ik heb gelezen met een lichte, humoristische toets. Bovendien heeft de schrijfster een intelligent eind bedacht, zodat je na al die uren in Almere blij bent dat je weer thuis op de bank zit.
In het echt had Dorrestein een writer’s block. Met Weerwater is die in ieder geval aan de kant.

Hard boiled uit Denemarken

Michael Katz Krefeld
Michael Katz Krefeld – Ravn Reeks

Vorig jaar verscheen het eerste deel over Thomas “Ravn” Ravnsholdt Ontspoord. Een hele sterke hard-boiled detective over een rechercheur die op vakantieverlof is gestuurd nadat zijn vriendin is vermoord. Om niet meteen te juichen, heb ik het tweede deel afgewacht en kan ik nu zeggen dat we er een Deen bij hebben in de categorie Jussi Adler-Olsen.

In Afgezonderd lopen twee verhalen naast elkaar. Ravn worstelt nog steeds met de moord op zijn vriendin als hij wordt gevraagd de broer van een jonge vrouw op te sporen. Deze Mogens heeft geld verduisterd en is in het niets verdwenen.
Tegelijk volgen we een Stasi-agent in de maanden voor de val van de Berlijnse Muur in 1989. Katz Krefeld geeft een huiveringwekkend beeld van deze kolonel, leider van een geheime sectie binnen de Stasi. Zijn geloof in de Oost-Duitse heilstaat geeft hem alle ruimte om zijn wreedheid bot te vieren op vijanden van het volk.

Natuurlijk komen deze twee verhalen bij elkaar en opnieuw heeft Katz Krefeld een spannende hard-boiled detective geschreven met alle elementen die daar bij horen. Een aantrekkelijke dame. Een eigenzinnige detective, met zijn eigen morele overtuigingen, die zo nu en dan een pak slaag krijgt en de wereld niet al te vrolijk bekijkt.

De Ravn reeks verdient een groot publiek, maar net al met de Serie Q van Adler-Olsen is het goed om met het eerste deel te beginnen.

Kom hier dat ik u kus

Ik lees nooit een boek twee keer maar deze roman zou ik nog wel eens willen lezen. Zo mooi brengt schrijfster Griet Op de Beeck de dingen onder woorden in het boek ‘Kom hier dat ik u kus’.
Het verhaal gaat over Mona, eerst als kind, dan als vierentwintigjarige en daarna als vijfendertigjarige. Een prachtig verhaal over waarom we worden wie we zijn. Over ouders en kinderen, geheimen en eenzaamheid, ziekte en zwijgen en de gevaren van sterk zijn.

catalogus

Het boekenpanel van DWDD was unaniem en koos op
30 september 2014 voor Kom hier dat ik u kus als boek van de maand.

Grietje Braaksma: “Gezin: vader, moeder, dochter, zoon. Moeder komt bij een verkeersongeluk om het leven, er wordt heel snel een nieuwe mama geregeld en dan ontrolt zich het verhaal. Zo’n simpel gegeven, zo prachtig en weergaloos uitgewerkt.

Nu ik het boek uit heb begin ik steeds meer na te denken over het jongste kind uit het gezin, Anne-Sophie. Het is een boek dat je aan het denken zet over jezelf, je rol in het gezin, relaties. Misschien krijg je hier en daar begrip voor jezelf of andere familieleden. Een boek waarvan ik denk dat je het gelezen moet hebben. Ook en vooral om het prachtige taalgebruik.

Een voorbeeld: Als Anne-Sophie haar grote zus Mona opzoekt en er iets mis is, schrijft Griet het volgende:
“Verdriet is niet deelbaar, dat denk ik, omdat woorden niet genoeg zijn, omdat armen die omarmen het gevoel niet wegnemen, omdat begrijpen, echt begrijpen, simpelweg niet bestaat, zelfs niet tussen zussen die de blikken kennen van hun ouders, en het geluid van harten die aan flarden worden geschoten, en het stikken in de dichte lucht van salons en woonkamers en keukens waar ze met veel woorden zitten te zwijgen tegen mekaar.”

Deze roman heeft waarschijnlijk helemaal geen blog nodig om gelezen te worden, toch kon ik het niet laten.
Veel leesplezier gewenst.

Wat voor boek heeft Michel Faber geschreven?

 Michel Faber - Het Boek Van Wonderlijke Nieuwe Dingen
Michel Faber – Het Boek Van Wonderlijke Nieuwe Dingen

Michel Faber heeft een liefdesroman geschreven.
De liefde tussen Peter en Bea is groot. Een door God gegeven liefde, gelovig als ze zijn. Die liefde verandert als zij op aarde achterblijft en hij miljoenen kilometers ver op de planeet Oasis als zendeling gaat werken. In eerste instantie voelen ze vooral gemis en verlangen.
Als beide ervaringen zo ver uit elkaar gaan lopen dat het vanzelfsprekende begrip tussen de twee verdwijnt, begint hun liefde te wankelen. Faber toont haarfijn hoe een zowel letterlijke als figuurlijke afstand onoverbrugbaar kan worden als de communicatie hapert.

Michel Faber heeft een science fictionboek geschreven.
Het boekenpanel van DWDD was enthousiast over het boek, maar met de opmerking dat je over de science fiction heen moest lezen. Misschien wilden ze lezers die niks hebben met SF niet afschrikken en legden ze daarom de nadruk op het liefdesverhaal.
Toch is Fabers boek pure SF. Geen SF zoals je die tegenwoordig vaak ziet in films, als een soort peperduur Western-decor voor een strijd tussen goed en kwaad. Maar SF als broedplaats voor technologische ideeën, als plaats waar gefilosofeerd wordt over ons mens zijn. Over wat het betekent als je alles wat je kent los laat of het uit vrije keuze is of gedwongen. De berichten van Bea over de gebeurtenissen op aarde worden steeds somberder. Het is een wereld die aan het verdwijnen is. Kan Peter daar wel naar terug?

Michel Faber heeft een boek geschreven over de mens.
De klimatologische omstandigheden van de planeet en de omgang met de Oasiërs, doen Peter steeds verder afdrijven van zijn herinneringen uit en verlangen naar zijn oude leven. Zijn leven tussen de Oasiërs verandert hem van rationeel mens naar een man die bij de dag leeft. Faber laat je die verandering bijna zelf ondergaan. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe moeilijker het werd om het weg te leggen en weer te landen in het normale bestaan. Ik heb uren doorgebracht op die verre planeet, in een soort van betovering, los van de Aarde.

Michel Faber heeft een geweldig boek geschreven over de liefde, over geloof, over de teloorgang van onze planeet, over de mensheid.
Het Boek Van Wonderlijke Nieuwe Dingen geeft je een leeservaring die je zelden overkomt. Dankzij de rustige en soepele stijl, dankzij de diepgang, dankzij het lef van Faber om zo’n boek te schrijven.

Michel Faber over zijn boek:

De scherpe pen van Nausicaa Marbe

marbe
Nausicaa Marbe – Smeergeld

Hell hath no fury like a woman scorned is een citaat van William Congreve. In Smeergeld is Gretta deze furie die na tien jaar terugkeert in het leven van Job van Emmerik.  

Job is stadsarchitect van Haarlem, als hij ontdekt dat de burgemeester en wethouder zaken doen met louche vastgoedjongens. Voordat hij dit wereldkundig kan maken wordt hij ontslagen en dankzij de connecties van de burgemeester komt hij nergens meer aan de bak.

Met veel klokkenluiders loopt het beroerd af, zo lijkt Job ook ten onder te gaan. Hij maakt lange wandelingen met de hond en komt tot niks. Hij probeert met z’n spaargeld zijn gezin, vrouw Gaby en een pubertweeling, te onderhouden.
Tien jaar eerder heeft Job een korte, heftige seksuele relatie beleeft met Gretta, dochter van een van die louche vastgoedmagnaten. Als zij in dezelfde straat komt wonen en een relatie aanknoopt met zijn vrouw, komt Job eindelijk in beweging.
Gretta was voor zo lang het duurde, Gaby was voor altijd, laat hij ons weten en probeert met deze rechtvaardiging zijn leven in de villawijk met witte leugens en zwarte leugens te redden, ondertussen gissend naar Gretta’s bedoelingen.

Marbe’s roman is een absolute aanrader. Ze heeft een scherpe pen. Met haar columns deelt ze (vooral) links en rechts rake klappen uit. In deze roman legt ze bestuurlijk Nederland op de pijnbank en laat ze zien hoe gemakkelijk iemand te corrumperen is als er wat euro’s rondfladderen. Zelfs Gaby lijkt hieraan geen weerstand te kunnen bieden als Gretta haar financieel ondersteunt.

Bovenal is Smeergeld een spannende zedenschets over het huwelijk en het leven in een betere wijk. Marbe heeft een mooi portret geschreven van een weifelende man die er als klokkenluider zelf een dubbele moraal op na houdt. Rijk aan verrassende gedachten, in een mooie stijl en met heel veel humor*. Herman Koch heeft er een geduchte concurrent bij zegt Trouw en daar sluit deze enthousiaste lezer bij aan.

 * de hilarische tirade op bladzijde 361 van puberdochter Tara tegen een wijkagent zou je eigenlijk uit je hoofd moeten leren, zodat je die zelf kunt gebruiken als je wordt aangehouden omdat je achterlicht het niet doet.