Een verborgen schat in een Engels landhuis

Het geheim van Pembrooke parkFinanciële problemen dwingen een Engelse familie uit de betere stand om te verhuizen. De notaris biedt hen namens een onbekende cliënt een interessante huurwoning aan: een stoffig landhuis dat al 20 jaar leeg staat. Abigail, de oudste dochter, zorgt dat het huis bewoonbaar wordt gemaakt voor de familie en stuit op geheimzinnige zaken. De theekopjes staan nog op tafel en de kleren hangen in de kasten. Niemand wil vertellen waarom het huis destijds overhaast is verlaten Er zijn geruchten over moord en een verborgen schat. Abigail wordt nieuwsgierig en gaat op onderzoek uit, wat niet helemaal zonder gevaren blijkt te zijn. Gaandeweg vallen de puzzelstukjes op hun plaats en ondertussen bloeit er iets moois op tussen Abigail en de dominee…

De ingrediënten voor een aangename leeservaring zijn voorhanden: historie, spanning en romantiek. Wat mij betreft had er wel iets meer humor en scherpte in de nogal brave dialogen mogen zitten, maar het verhaal is onderhoudend genoeg.

Julie Klassen is Amerikaanse, maar reist vaak naar Engeland voor onderzoek. Eerder schreef zij onder andere: De juffrouw uit Devonshire, De dansmeester en De stille gouvernante. Hou je van romantiek, 19e eeuws Engeland en Jane Austen, dan zit je goed bij deze auteur. In haar verhalen vinden sterke, intelligente vrouwen hun weg in hun leven en in de liefde. Ook het geloof speelt een rol in haar boeken, maar waarschijnlijk niet zo overheersend dat het veel lezers zal afschrikken.

* Bekijk de boeken van Julie Klassen in de catalogus
* Lees het eerste hoofdstuk

Bizar banken boek

mijnboek
Dina Eringa

Joris Luyendijk
Joris Luyendijk

Was het echt zo erg de financiële crisis in september 2008? Is de wereld langs een de afgrond gescheerd?

In het boek Dit kan niet waar zijn van Joris Luyendijk stelt hij zich de vraag: kan dit weer gebeuren? Dat een grote wereldwijd vertakte bank failliet gaat, het financiële systeem tot stilstand komt en instort. Niemand heeft nog geld, de handel bevriest en dus de voedselbevoorrading. Wat gebeurt er als honderden miljoenen mensen horen dat supermarkten geen voedsel meer krijgen, tankstations geen benzine meer en apotheker geen medicijnen? De totale ontwrichting.

Omdat te onderzoeken richt hij zich op de City in Londen en interviewt mensen die bij banken werken voor zijn blog in The Guardian.

Veel van de geïnterviewden willen dit alleen anoniem doen omdat ze anders de volgende dag hun baan kwijt zijn en letterlijk binnen 5 minuten op straat worden gezet. Niet dat hun baan nu safe is, want mensen die in de City werken kennen geen ontslagbescherming.
Je buurman neemt de telefoon op, zegt: “Good luck everyone” en is verdwenen, voor altijd. Of een collega belt je op je bureau ”Kun je even mijn jas en tas komen brengen?” Zij staat buiten en mag er niet meer in.

Niet dat iedereen bitter is dat dit hem overkomt hoewel men altijd loyaal is geweest en zich ten volle heeft ingezet voor de bank en bereid was lange dagen te maken.

Anderen zijn zich wel bewust van wat er gebeurt maar blijven er werken, omdat men het gigantische salaris nodig heeft om een gezin te onderhouden, de kinderen naar de privé school te sturen en de hoge woonlasten in Londen te kunnen betalen.

Uit de gesprekken die Joris Luyendijk heeft met de mensen in uiteenlopende functies zoals hoofd personeelszaken, toezichthouders, superquants en de Bankier van 1 Miljoen rijst een beeld van de bankwereld op als een eilandenrijk in de mist. Waar de top niet weet wat er binnen zijn eigen bank gebeurt en op welk niveau er cruciale beslissingen worden genomen.
Winstmaximalisatie staat voorop. Of zoals een toezichthouder zei: “Het echte gevaar is niet dat het management dingen verborgen houdt. Het echte gevaar is dat het management zelf niet weet wat de risico’s zijn. Omdat ze dit niet zien of omdat mensen ze verborgen houden. Wat goed is voor de bank en het land hoeft niet parallel te lopen met het kort termijn belang van de individuele bankiers

Joris Luyendijk schrijft in een prettige, heldere stijl en dat nodigt uit om door te lezen ondanks alle financiële termen. Na lezing van het boek hield ik een onbestemd gevoel over. Vooral nu kranten weer schrijven over bonussen voor bankiers vraag ik me af of de bankwereld ook maar iets van de crisis heeft geleerd. Een boek dat iedereen zou moeten lezen.

Voor een interview met Joris Luyendijk:

tegenlicht

Moord in de Premier League

Philip Kerr - Transfermaand
Philip Kerr – Transfermaand

Philip Kerr is zo’n thrillerschrijver die nooit teleurstelt, sterke plots, sterke personages en mooie achtergronden of ze nu in het verleden of in de toekomst liggen. Transfermaand is een thriller die speelt in de van geld vergeven voetbalcompetitie van Engeland.

Scott Manson is assistent-trainer van London City, een fictieve club met een rijke Oekraïense eigenaar  en een charismatische, Portugese coach die de genen van Louis van Gaal en José Mourinho heeft meegekregen.

Bij een thriller hoort op z’n minst een lijk. Dat wordt gevonden na afloop van de wedstrijd tegen Newcastle United. Scott krijgt opdracht van zijn baas om uit te zoeken wie de moordenaar is, omdat de Oekraïner de politie liever niet over de vloer heeft. Zijn zoektocht leidt tot een verrassende ontknoping, maar  levert geen nagelbijtende spanning op

Het leuke van Transfermaand is de overtuigende schets van de voetbalwereld. Corruptie, voetbalvrouwen,  jaloezie en doelpunten in de laatste minuut. Snelle Jelle voor volwassenen. Het is een hele prestatie om een sport overtuigend neer te zetten in een boek en Kerr slaagt daar in.
Voor al die mannelijke sportliefhebbers die niet zo snel een boek lezen en vrouwen die het vak van voetbalvrouw ambiëren.

Maarten ’t Hart

verlovingstijd Om te zeggen dat Maarten ‘t Hart hot is zou overdreven zijn. Daarvoor is de schrijver veel te bescheiden en zet hij zichzelf te vaak neer als antiheld. Wel timmert de inmiddels 70-jarige auteur nog flink aan de weg. Vorig jaar werd het nieuwe tiendelige programma ‘Maartens Moestuin’ uitgezonden door de VPRO. In hetzelfde jaar stond zijn klassieker ‘Een vlucht regenwulpen’ centraal tijdens de campagne Nederland Leest. Dit boek werd gratis aan de leden van de bibliotheek verstrekt. En dan is één dezer dagen zijn nieuwe roman ‘Magdalena’ verschenen, die geheel gewijd is aan zijn inmiddels overleden moeder. (Daarover later meer)

Een boek dat een paar jaar geleden uitkwam, is ‘Verlovingstijd’. Het verhaal begint in het Maassluis eind jaren veertig. De ik-verteller, zoon van een rioolwerker, is al sinds de bewaarschool (de latere kleuterschool) bevriend met Joeri, zoon van een fietsenmaker. Ze bezoeken samen de lagere school, het Groen van Prinsterer Lyceum in Vlaardingen en daarna de universiteit in Leiden.
De roman heeft sterk autobiografische trekken en gaat over vriendschap, relaties en de merkwaardige kronkelpaden van de liefde.
Ria is het eerste vriendinnetje van de ik-figuur. Bij het fietsenhok vraagt ze of ze hem mag zoenen. “Omdat Ria mij vol verwachting aankeek knikte ik heel voorzichtig met mijn hoofd. Voor een stuiver zei ze”. En daarmee is de toon gezet. De ik-figuur heeft moeite om contact te maken met meisjes. Lukt het hem wel dan pakt zijn vriend Joeri het meisje af van de rioolwerkerszoon. Dit patroon binnen hun vriendschap blijft gehandhaafd tot op de universiteit, maar wordt uiteindelijk op merkwaardige wijze doorbroken.

Sla een willekeurige bladzijde van ‘Verlovingstijd’ open en je stuit op een scherpe dialoog, een humoristische passage of een mooie zinsnede . “Dromen hebben geen betekenis. Het is de manier waarop in ons brein de prullenbakken worden geleegd”.
De schrijver heeft weinig nodig om te komen tot een goede roman. Zichzelf en de wereld om hem heen is al voldoende om de lezer onder te dompelen in heerlijke lichtvoetige melancholie.

Een overweldigend goed debuut

Sarah Meuleman - De zes levens van Sophie
Sarah Meuleman

In 1996 hangt de gruwel van Dutroux over België. Tegen deze achtergrond leren we de boezemvriendinnen Sophie en Hannah kennen. Na de zomer gaan ze naar de middelbare school waar hun vriendschap onder druk komt te staan als de vroegrijpe Hannah belangstelling krijgt voor jongens. De schuchtere Sophie voelt zich alleen en mist de vanzelfsprekendheid van hun vriendschap. Op een novemberavond verdwijnt Sophie.
Achttien jaar later zegt Hannah haar succesvolle carrière bij een modeblad in New York vaarwel om een boek te schrijven over verdwenen vrouwen, Agatha Christie, Barbara Newhall Follett en Virginia Woolf. Een manier om de verdwijning van Sophie te verwerken?

Meer vertellen zou afbreuk doen aan de leeservaring. Meuleman heeft een overweldigend goed debuut geschreven. Ze springt door de tijd waarin ze het verleden van Sophie en Hannah afwisselt met het heden waarin Hannah zichzelf de vernieling in lijkt te snuiven. Hier doorheen weeft ze de stukken van Hannah over de verdwenen vrouwen.

De vraag die je als lezer in de ban houdt, is de vraag wat er die ene noodlottige avond is gebeurd. Als je daar antwoord op krijgt heb je een prachtig geschreven boek gelezen. Een psychologische roman, een coming-of-age drama, een gelaagde thriller over liefde en verlangen, over opgroeien in een land in shock. De soepele dialogen, de beschrijving van België in die vreselijke jaren, de gedachten van Sophie, haar tragische thuissituatie. Alles klopt en raakt je. Sarah Meuleman heeft een overweldigend goed debuut geschreven, alsof dit haar zesde boek is en al een rijk schrijversleven achter zich heeft.

Website van Sarah Meuleman

Boektrailer:

De rampen van Sam

mijnboek
Marloes Landman

Kristien Dieltiens
Kristien Dieltiens

De titel van dit boek, dat op de tiplijst van de Nederlandse kinderjury staat, sprak mij aan. Ik wilde meteen weten wie Sam en Boy zijn. Door de ondertitel weet je al dat hoofdpersoon Sam het niet makkelijk heeft, en ze beleeft inderdaad de ene ramp na de andere.

Ze verhuist met haar moeder en diens vriendin Nanna vanuit het huis van oma Vos die ze erg graag mag, naar Oostende waar ze niemand kent. Ze komen in een vies huis met een verstopte wc en ze mist oma, haar vriendin en kat Nestor, die wel mee mocht, maar wegloopt. Veel spullen zijn ook nog onvindbaar zodat Sam bijvoorbeeld zonder jas naar haar nieuwe school moet na de vakantie en een vreselijk bonte creatie van Nanna aan doet. Helaas valt het op school ook niet mee. Ze is meteen al de pispaal door haar kleren, het feit dat ze twee moeders heeft en een beetje dik is. Gelukkig kan ze af en toe bij buurman André terecht, die jonge poesjes heeft. Ze vraagt hem wel of hij een kinderlokker is, want ze weet dat ze eigenlijk niet zomaar bij een vreemde man naar binnen mag, maar aan de andere kant wil Sam ook dingen-doen-die-niet-mogen.

ramp1

Sam schrijft in een boekje dat ze van oma heeft gekregen, ze noemt het Tijger. Je krijgt een duidelijk beeld van Sams leven dat er triest en eenzaam uitziet. De aanloop naar het eigenlijke verhaal van het chatten en afspreken met een onbekende via Facebook duurt vrij lang, maar het werd nergens saai, ik wilde juist heel graag weten wat er met Sam zou gaan gebeuren. Ze krijgt een vriendschapsverzoek van de pestkop van de klas en accepteert.

ramp2

“Ik had mijn eigen doodvonnis getekend door hun vriendschapsverzoeken te aanvaarden. Tijger, zeg me, hoe houd ik dit vol? Hoe zorg ik ervoor dat ze me niet kapotmaken? Misschien moet ik maar verdwijnen, zodat ze me nooit meer kunnen vinden.”

ramp3
Sam bedenkt het plan om kort te verdwijnen en wil dat doen op haar 13e verjaardag. Als ze Boy via Facebook leert kennen is er eindelijk iemand die haar leuk vindt. Door het vertrouwde gevoel met Boy wil Sam wel afspreken. Dat doen ze in een bunker aan het strand. En als ze op weg gaat, gaat André ook net goed gekleed de deur uit. Dan volgt een spannend gedeelte. Na de ontknoping lees je een krantenbericht. Het verhaal is gebaseerd op een krantenbericht dat Dieltiens las.

ramp4

Het boek eindigt met een nawoord voor kinderen en ouders, gemaakt in samenwerking met Child Focus. Hoewel het boek op de Kinderjury lijst staat is het voor kinderen vanaf 12 jaar. Het is een mooi boek dat de gevaren van internet op een toegankelijke manier duidelijk maakt. En je snapt als volwassene nu ook hoe makkelijk een kind slachtoffer kan worden van iemand met verkeerde bedoelingen.

Zie ook de bespreking van Kelderkind van Kristien Dieltiens op dit blog.