Mr. Hiddema trekt van leer

Mr. Hiddema - Stan de Jong
Mr. Hiddema – Stan de Jong
Op de vraag of strafadvocaat Hiddema Volkert van der Graaf zou kunnen verdedigen krijgt de lezer een duidelijk antwoord. Je moet als strafadvocaat een bepaalde sympathie voor de dader (niet voor de daad!) voelen. Volkert is volgens hem een kleine rigide narcist die kleine boertjes fanatiek achtervolgde met zijn milieuregels. De beschermer van de huismus en de grasspriet is zo droog als een zak erwten. Bij Hiddema ontbreekt enige sympathie voor deze dader ten ene male.

In de door Stan de Jong geschreven biografie Mr. Hiddema neemt de advocaat geen blad voor de mond. Open en duidelijk geeft hij zijn menig over allerhande kwesties in en buiten de rechtbank. Hij is een eloquent spreker en geniet van zijn eigen formuleringen. De volzinnen van de in maatpakken gestoken dandy komen altijd weer op hun pootjes terecht. Het pleiten zit hem in het bloed.

Geboren in het Friese Holwerd als jongste telg van een welgestelde familie brengt Hiddema zijn jeugd door in kostgezinnen en internaten. Hij is een nakomertje dat niet wil deugen. Pas op zijn 23 jaar haalt hij zijn HBS diploma en na verschillende mislukte studies, kiest hij uiteindelijk voor rechten.

Als strafpleiter doet Theo Hiddema zo’n tweehonderd zaken per jaar. Een aantal daarvan zoals de Limburgse IRT-affaire, De bende van Venlo en de zaak Volkert van der Graaf, worden uitgebreid besproken. In Mr. Hiddema gaat de schrijver ook in op tal van maatschappelijke onderwerpen, zoals de multiculturele samenleving, de islam en het open gooien van de landsgrenzen. Voor Pim Fortuyn –die goddelijke kale– en zijn gedachtegoed wordt zelfs een compleet hoofdstuk ingeruimd.

Waarin schuilt nu de kracht van dit boek? Ik denk dat het zit in de manier waarop Theo Hiddema wordt neergezet. Stan de Jong de schrijver hanteert de ik-vorm, waardoor je als het ware Hiddema hoort praten. Dat is bijzonder knap. De schrijver heeft vrijelijk toegang tot alle privé archieven van Hiddema gekregen en de advocaat heeft ook volledige medewerking aan de biografie verleend. Dwarsligger Hiddema, behorend tot de top vijf van glamouradvocaten, is daarnaast een dankbaar onderwerp voor een biografie.

Heftig: Verhaal van een moeder

Verhaal van een moederTwee weken terug had ik nog een weekje vakantie, heerlijk even uitwaaien op Ameland. Ik wilde graag wat relaxt leesvoer mee om het vakantiegevoel compleet te maken. Mijn oog viel op ‘Verhaal van een moeder’ een boek dat me qua uiterlijk erg aansprak.
Ik lees nooit de achterkant van een boek omdat ik me graag laat verrassen maar ook al had ik dat wel gedaan, niets had me kunnen voorbereiden op de intensiteit van dit verhaal.

Dit is namelijk niet zomaar een moeder met een verhaal, deze jonge vrouw gaat door een extreem diep dal.
Op het eerste gezicht lijkt Jessica alles te hebben wat ze altijd graag wilde; een fantastische man, een prachtig huis en nu ook nog in verwachting van hun eerste kindje. Dat deze zwangerschap zich eerder aandiende dan het stel in eerste instantie had bedacht blijkt de eerste smet op haar gelukkige leven.
Wanneer Jessica na een afschuwelijke bevalling bijkomt uit de narcose voelt ze zich totaal overrompelt. Het ergste van alles blijkt dat haar hele familie en vooral haar man compleet in de wolken zijn van hun prachtige dochtertje terwijl zij geen enkel gevoel voor het meisje heeft. Het begin van een nachtmerrie.

‘Amanda Prowse’ geeft je met dit boek een onverbloemde kijk in de wereld van postpartum depressie en laat ons zien wat er kan gebeuren wanneer deze aandoening niet tijdig wordt onderkent.
Ik had in tijdschriften wel eens gelezen over postnatale depressie, zoals het eerst werd genoemd, maar dit verhaal is echt hartverscheurend. Je wilt als lezer de familieleden van Jessica wel toeschreeuwen: ‘kijk dan naar haar! Ze heeft hulp nodig!’

Meer zal ik niet vertellen over de inhoud, laat je al lezend maar meezuigen in dit prachtig geschreven boek. Want dat is het, ondanks het verdrietige onderwerp.
Ik heb me meerdere keren afgevraagd hoe Prowse dit boek heeft kunnen schrijven. Ze geeft zelf het antwoord in onderstaand filmpje.

Droge humor in een sappige thriller

Geoff Nicholson - Stad van inkt
Geoff Nicholson – Stad van inkt

Het verhaal begint als een duistere thriller. In een naamloze stad tatoeëert een maniak plattegronden op de rug van vrouwen, waarna hij ze weer ergens op straat dumpt.
Daarna licht het verhaal op dankzij de bizarre en toch alledaagse hoofdrolspelers. Deze personages komen elkaar gewild en vooral ongewild tegen.

Zak Webster werkt in een winkel met antiquarische kaarten. Zak is vooral een plichtsgetrouwe werknemer zonder veel ambities. Op een dag toont een dakloze vrouw haar getatoeëerde rug aan hem.

Billy Moore, ex-gevangene, leeft met zijn dochter op een parkeerterrein. Een terrein dat hij heeft aangekocht als investering voor de toekomst. Hij dreigt namelijk zijn bijdehante dochter te verliezen als hij niet op het rechte pad blijft. Hij neemt een opdracht aan waar hij gaandeweg spijt van krijgt.

Marilyn is een fotografe die door de stad struint met een geheim en een lijstje met uitgebreide do’s and don’ts voor mannen als het op sex aankomt.

Ray is een steenrijke vastgoedeigenaar met enorme ambities waarvoor hij regelmatig een beroep doet op Wroblesky als er obstakels op zijn pad opdoemen. Patserige liefhebber van rare feestjes.

Wroblesky is een huurmoordenaar met een gevoelige kant. Hij toont begrip voor zijn slachtoffers en voordat hij ze vermoordt maakt hij graag een praatje. Verwoed verzamelaar van oude kaarten. Hij kiepert zijn slachtoffers in een zinkput in de buurt van een afgesloten metrostation.

Geoff Nicholson heeft bijna 20 romans op zijn naam staan, waarvan Stad van inkt als eerste is vertaald. Geboren in Engeland en al jaren woonachtig in Los Angeles combineert hij Britse humor met Amerikaanse noir. Deze thriller met donkere randen, fantastische droge dialogen is een geweldig sappige hamburger. Voor wie wel ’s wat anders wil dan nagelbijtende spanning of half vergane lijken dankzij gestoorde seriemoordenaars.
Laat die andere boeken maar gauw komen.

Citaat:
‘Weet je, voor een meisje van twaalf kun je echt manipuleren als de beste’.
‘O pap, wat zeg je toch altijd lieve dingen’.