Griezelig en mysterieus

loneyDe Loney is het gebied tussen de rivieren Wyre en Lune ten noordwesten van Manchester. Een gebied waar stormen de Ierse Zee onveilig maken en de sterke getijden elk jaar slachtoffers maakt. Waar dichte mist plotseling kan opkomen en de zompige bodem je maar moeilijk los wil laten.

Deze streek is de achtergrond van het verhaal dat de verteller begint als hij in het nieuws over de vondst van een kinderlijkje hoort. Dit brengt hem terug naar traumatische gebeurtenissen in het jaar 1976.

Tonto Smith woont met zijn ouders en oudere, geestelijk beperkte broer Hanny in Londen. Het gezinsleven draait om een sterk katholiek geloof, vooral uitgedragen door de moeder. Met Pasen gaat het gezin met een nieuwe priester en twee andere stellen op pelgrimage naar Moorings om het heiligdom te bezoeken waar ooit Sint Anne is verschenen aan een drietal boerenkinderen. Hier hopen ze op een wonder voor Hanny, die nog nooit een woord gesproken heeft. Tonto is de enige die Hanny begrijpt en hij probeert zijn oudere broer voortdurend te beschermen.

Debutant Andrew Michael Hurley heeft zelf een katholieke achtergrond en weet de personages met hun devotie, twijfels, schuldgevoelens en jaloezie mooi neer te zetten. De grote kracht ligt echter in de griezelige en mysterieuze sfeer die hij weet op te roepen en waaraan vanaf het begin geen ontsnappen mogelijk is. De Loney is zelf een personage, iemand voor wie je maar beter gewaarschuwd kan zijn.

Het verhaal lijkt in zwart-wit gefilmd, met onwillige dorpsbewoners, een duister huis dat alleen bij eb bereikbaar is en onheil dat bijna tastbaar wordt. Hurley bouwt het verhaal geweldig op en laat je lang in het ongewisse. Het duurt wel even voordat je De Loney achter je kunt laten, het verhaal kruipt als een kille mist langs je botten.

Grootmeester Stephen King: “De Loney is niet zozeer goed, het is geweldig. Het is literatuur van formaat“. Na een weekend onderdompeling in de onbarmhartige streek De Loney kan ik zijn enthousiasme  alleen maar delen. Gothic horror op zijn best. De vertaling van Bart Kraamer verdient overigens alle lof.

 

Advertenties

Scoodies haken

mijnboek
Irene Pieters

scoodiesHoewel het voorjaar, volgens de kalender al begonnen is, vogels druk aan het nestelen zijn, de bollen duidelijk boven de grond staan,  heb ik nog steeds een beetje wintergevoel. Beginnende verkoudheid, nog steeds die koude wind… Mijn wantjes blijven nog even in de fietstas …

Daarom ben ik nu zo blij, dat er een prima oplossing is voor deze “tussentijd”: een scoodie – een sjaal met een capuchon, aan elkaar.

Op de tafel met nieuwe boeken lag het naar me te roepen: “Je bent toch zo met het Haak maar Aan project bezig? Dan moet je mij echt even inkijken!”.

Super, dit hebben we nu nodig, lekker beschut om je oren, (als er weer een koude wind staat) en heerlijk warm in je hals. Bovendien staat het enig en zijn de patronen in dit boek niet moeilijk te maken. Als je een Granny Square kunt haken, dan is een scoodie uit dit boek alleen maar iets meer werk. Een beetje geoefende haakster maakt er eentje in een weekeinde.

De patronen zijn verdeeld in drie moeilijkheidsniveau’s, er wordt gewerkt met haaknaalden in de maten 5-10 (lekker opschieten, dus) en achterin worden de steken duidelijk uitgelegd. De modellen hebben een prettige uitstraling, gemaakt van superzachte merino wol, mooie wol, maar de goedkopere acryl garens. En natuurlijk de kleuren: neon, subtiele verloopgarens, pittige felle – je wordt er vrolijk van!

Geschikt voor beginners én gevorderden, wat mij betreft een aanrader, niet alleen nu eentje maken, maar ook alvast voor de (hopelijk nog heel verre) herfstperiode.

Scoodie! Capuchonsjaals haken van Magdalena Melzer en Anne Thiemeyer

Slapeloze nachten

raabeOp de achterkant van dit thrillerdebuut lacht Melanie Raabe een vrolijke lach geaccentueerd door een donkere krullenbos. Die lach zet je op het verkeerde been, want De val is een grimmige en uitermate spannende psychologische thriller. De val hield mij ’s nachts uit slaap.

Linda Conrads is een succesvol literair schrijfster en leeft al ruim elf jaar een teruggetrokken leven in haar villa aan de Starnberger See. Afgezien van een hulp in de huishouding, haar tuinman en literaire agent, ziet ze niemand. Haar teruggetrokken leven heeft haar een bijna mythische status gegeven.Met deze beschrijving zou je bijna een stomend verhaal uit de Bouquetreeks verwachten, met de komst van een nieuwe tuinman ofzo. Maar al gauw zit je in het intrigerende verhaal van een 38 jarige vrouw die twaalf jaar eerder haar doodgestoken zus heeft gevonden. In een flits ziet ze nog net de moordenaar vluchten door de tuindeuren. De moord is nooit opgelost.

De eenzame Linda wordt prachtig beschreven, haar twijfels, angsten en het zelfverkozen isolement. De thriller schiet in de nagelbijtende stand als Linda’s leven op de kop wordt gezet wanneer ze in een journalist op tv de moordenaar van haar zus herkent (daar geef ik misschien te veel weg). De schrijfster weet dit verhaal over wraak en/of gerechtigheid geweldig neer te zetten. Ze verrast met nieuwe gezichtspunten en de vondst van een verhaal in een verhaal draagt bij aan de spanning. Dat verhaal is het nieuwste boek van Linda schrijft, gebaseerd op de moord van haar zus en haar wapen om de moordenaar uit de tent te lokken.

Een aanrader voor liefhebbers van Zusje van Rosamund Lupton.

Beleef een spannend avontuur met Kurt Austin

mijnboek
Charis de Chauvigny de Blot

cussler

Heeft u al eens een verhaal van Clive Cussler gelezen? Clive Cussler heeft al meer dan drie miljoen boeken in Nederland en Vlaanderen verkocht. Zelfs op de hoge leeftijd van vierentachtig schrijft hij nog als een trein. Probeer eens een van zijn romans, smaakt het naar meer? In de bibliotheek zijn ruim veertig titels van hem te leen.

Jaren geleden, toen ik nog niet in de bibliotheek werkte, maakte ik voor het eerst kennis met zijn werk. Er zijn verschillende series waarin afwisselend titels verschijnen. Zo zijn er de Dirk Pitt, Dossier Oregon, Isaac Bell en Kurt Austin avonturen. Nog niet zo lang geleden verscheen ‘Zero Hour’ een Kurt Austin avontuur. Heerlijk om zo’n boek dan mee naar huis te nemen en je te laten meeslepen in het verhaal.

Ook dit deel, nummer elf in de serie, staat weer bol van de actie en spanning. Een gekke wetenschapper bedreigd de wereld. Hij wil Tesla’s nulpuntsenergie gebruiken voor kwaadaardige plannen. Het verhaal is met vaart geschreven en de hoofdpersonen krijgen te maken met gevaarlijke situaties, spectaculaire achtervolgingen en bijna onmogelijke ontsnappingen. De schurk van het verhaal is gewetenloos, meedogenloos en heeft de middelen om de situatie naar zijn hand te zetten.
Een levensgevaarlijk avontuur waarbij Kurt, een mix van James Bond, Indiana Jones en MacGyver, alles op alles moet zetten om de wereld te redden.

Hoe het afloopt? Dat zult u toch echt zelf moeten lezen, maar ik kijk uit naar het twaalfde deel!
cussler1

Lees ook het dossier van Hebban over Clive Cussler.

De luchtvegers

luchtvegersDe tafel met nieuwe boeken in de bieb van Sneek ligt aardig vol. Ik loop er omheen, hier en daar een boek oppakkend, om het na de achterkant te hebben gelezen weer terug te leggen. Totdat ik de roman De luchtvegers in handen heb. Wat trekt mij aan? Niet de titel, al maakt die wel nieuwsgierig. Ook niet de omslagfoto want de zwart-wit foto vraagt niet meteen de aandacht. Iets in de naam van de auteur, Coco Schrijber, die mij nog onbekend is misschien? Even lezen of het wat is. De beschrijving op de achterkant maakt dat ik het boek mee naar huis neem.

Coco Schrijber won de Nederlandse Persprijs voor haar film First Kill en een Gouden Kalf voor Bloody Mondays & Strawberry Pies. Met haar essays werd ze genomineerd voor de Jan Hanlo Essayprijs en met haar speelfilmscenario Ola en de dingen voor de Visser-Neerlandiaprijs. De luchtvegers is haar romandebuut en ik ben benieuwd, zeer benieuwd. Mijn verwachtingen na deze opsomming van prijzen en nominaties zijn groot. En het mooiste van alles is dat ze zijn uitgekomen. Wat heeft Coco Schrijber een fantastisch boek geschreven. Ik hoop echt dat het niet bij dit debuut blijft want ik wil meer, veel meer.

Waar het boek eigenlijk over gaat? Ik zou zeggen: reserveer een exemplaar en lees het. Adriaan van Dis zegt dat deze roman geschreven is met een toverstaf en barst van de energie. Beter kan ik het niet beschrijven. Nou vooruit dan, een tipje van de sluier: over een dochter, een moeder, een oorlog, het klooster, Amsterdam en waarom we niet altijd worden wie we hadden willen zijn. Ik geef het boek in ieder geval mee aan klanten die ook van schrijfster Griet Op de Beeck houden. Lezen dus!

Op reis met onze buren

mijnboek
Marloes Landman

marloes
Ik houd ervan om Duitse boeken te lezen. Ik heb Duitse taal en cultuur gestudeerd, maar doe daar beroepshalve nu niets meer mee. En als leesconsulent lees ik veel kinder- en jeugdboeken. Dus Duitse boeken blijven jammer genoeg slechts over voor de vakantie. Hieronder mijn top drie van Duitstalige boeken, die alle drie vertaald zijn.

pampa1.  Pampa blues van Rolf Lappert, vertaald als Benjamin Schillings droom.

De 16-jarige Benjamin, Ben, woont in het gat Wingroden, een anagram van Nirgendwo, ergens in de Noord-Duitse Pampa. Hij verzorgt zijn demente opa Karl, zijn vader leeft niet meer en zijn moeder treedt in heel Europa op als jazz-zangeres, en doet een leer- werkbaan als tuinder.
Hij droomt ervan weg te kunnen uit deze verveling en wil met een VW-busje naar Afrika, maar hij wil ook zijn opa niet in de steek laten. Er zijn nog een paar boeren in het dorp, er is een tankstation, een levensmiddelenwinkel en een kroeg. Maslow, de “dorpsbaas” bedenkt een plan om toeristen naar Wingroden te trekken door middel van een zelfgebouwde ufo. Dit levert hilarische en tragische momenten op. En dan duikt Lena met haar camera op, zogenaamd journaliste, en Ben wordt verliefd. De saaiheid van het dorp en het leven van zijn bewoners is mooi beschreven. De kleurrijke personen komen tot leven. En je hebt een enorme sympathie voor Ben. Van deze Young adult-roman is een tv-film gemaakt.
Ook Naar huis zwemmen van deze auteur, besproken op dit blog, is zeer de moeite waard.

tschik2.  Tschick van Wolfgang Herrndorf, vertaald als Tsjik.

Deze Young adult-roman, bekroond met de Deutscher Jugendliteraturpreis, is al eerder besproken op dit blog. Maik dreigt zijn zomervakantie alleen te moeten doorbrengen, maar dan duikt Tsjik op met een gestolen Lada. Ze maken samen een roadtrip door Duitsland op zoek naar Walachije, waar dat ook maar is, waar familie van Tsjik woont.
De 14-jarige jongens sluiten vriendschap en beleven komische avonturen. Met humor geschreven en heerlijk om te lezen!
Meer boeken van deze schrijver komen er helaas niet. Herrndorf leed aan een hersentumor en heeft in 2013 een eind aan zijn leven gemaakt.

peetz3.  Die Dienstagsfrauen zwischen Kraut und Rüben van Monika Peetz,  vertaald als De dinsdagvrouwen te hooi en te gras. Dat klinkt toch een stuk minder leuk!.

Dit is het derde boek over de dinsdagvrouwen, een groepje van vijf vrouwen dat samen een cursus heeft gedaan en sindsdien elke eerste dinsdag van de maand samenkomt in een restaurant. In het eerste boek gaan ze op pelgrimsreis, in deel twee een week vasten en in dit derde boek heeft Kiki een oud, vervallen schoolgebouw in Oost-Duitsland gekocht om op te knappen tot bed & breakfast. Natuurlijk staan zij en haar man onder tijdsdruk, je kent het wel van het tv-programma Ik vertrek, dus komen de dinsdagvrouwen helpen. Maar zij nemen ook elk hun problemen mee. De geldproblemen van Kiki zijn zo groot dat alleen het winnen van de plaatselijke bowlingwedstrijd nog uitkomst kan bieden.
Deze vrouwenroman leest lekker weg en is erg grappig. Ideaal voor de vakantie!

De schildersdochter

De laatste tijd lees ik regelmatig historische romans. Ik vind het heerlijk om me even met een goed geschreven verhaal in een tijd te wanen die zo ontzettend anders is dan die waarin wij nu leven. Ik idealiseer het niet, want het was natuurlijk alles behalve rozengeur en maneschijn, maar toch; die sfeer spreekt me heel erg aan!
Het lijkt me geweldig om zelf eens zo’n fantastische jurk aan te passen die de dames toen dagelijks droegen en dan uit rijden te gaan in een koets. Zal wel nooit gebeuren, maar een mens mag dromen toch? 😉

Naar de catalogusMijn laatst gelezen boek heet De schildersdochteen is geschreven door Julie Klassen. Het verhaal speelt zich af in 1815 in het Engelse Devonshire en daarmee wordt meteen een tweede nog niet uitgekomen wens geraakt; ik zou dolgraag eens naar Engeland gaan om de schitterende landschappen met eigen ogen te zien. Dit is gelukkig een iets makkelijker te realiseren droom, dus die zal de komende jaren zeker waar gemaakt worden!
Maar goed, ik dwaal weer af. Het boek, daar ging het om.

Ik denk dat mijn gedroom te maken heeft met de heerlijke schrijfstijl van Julie Klassen.  Zij kan zo beeldend vertellen! Niet alleen landschappen lijken tot leven te komen, ook de manier waarop ze over het schilderen van haar personages schrijft, maakt dat ik de schilderijen bijna kan zien. Ik wilde dat ik het kon, met potlood of penseel vastleggen wat je om je heen ziet. Helaas lijkt het bij mij nergens op maar gelukkig heb ik in plaats daarvan het fotograferen ontdekt. Ook een heel uitdagende manier om je omgeving vast te leggen!

Iedereen die er net als ik van houdt om zo nu en dan even de boel de boel te laten kan ik De schildersdochter van harte aanbevelen. Klassen schrijft vlot en weet haar personages echt heel goed over te brengen. Het verhaal is verrassend en zo nu en dan ook spannend, dus er is afwisseling genoeg. Stiekem hoop ik eigenlijk dat er een vervolg komt, ik zou nog wel meer willen weten over de hoofdpersonen in dit boek.
Gelukkig voor mij heeft Klassen nog meer romans geschreven, die moet ik eerst maar eens even reserveren!

Wat een talent II

spitDe eenzame Eva keert na jaren terug naar het Vlaamse gehucht Bovenmeer waar ze zevenentwintig jaar eerder geboren is. In dat jaar zijn nog twee jongens geboren. De drie komen bij elkaar te zitten in het bijzetklasje op de plaatselijke school en er ontstaat een vanzelfsprekende vriendschap.

Pim, een van de jongens, heeft haar uitgenodigd voor een feest ter ere van de nieuwe melkrobot in zijn boerderij en om de dood van zijn broer Jan te gedenken die in 2001 is overleden.

In korte hoofdstukken vertelt Eva van haar jeugdjaren en vooral over gebeurtenissen in het jaar 2002 als ze twaalf is. In de warme zomer van dat jaar komt de vriendschap van de drie onder druk te staan. De jongens verzinnen seksuele spelletjes die steeds verder gaan. Eva is niet in staat om zich hieraan te ontworstelen.

Thuis woont ze met haar alcoholistische ouders, haar oudere broer Jolan en Tesje, een jongere zus. Over het gezin hangt de schaduw van de doodgeboren dochter Tes, de tweelingzus van Jolan. De drie kinderen proberen zich overeind te houden in dit gezin. Vooral de jongste lijdt onder de liefdeloosheid.

In korte hoofdstukken, die heen en weer springen in de tijd, krijg je een beeld van Eva en de gebeurtenissen lang geleden en de reden van haar terugkeer naar Bovenmeer. De schrijfster weet daardoor een onderhuidse spanning op te roepen omdat ze slechts langzaam het verhaal vrijgeeft. Wat is er gebeurd met Jan, welk raadsel moeten de meisjes oplossen, waarom rijdt Eva met een blok ijs naar Bovenmeer?

Er is zo veel te vertellen over dit vuistdikke verhaal, de details van een eenzaam leven, de bijzonderheden van een leven in een benepen dorp, de ontluikende seksualiteit die geen richting heeft, de schaamte van de kinderen voor hun ouders. Lize Spit sleept je mee in dit verhaal dat leidt naar een onvermijdelijk eind waarin alle vragen worden beantwoordt. Antwoorden die je als lezer nog lang na het lezen van de laatste bladzijde bijblijven.

Lize Spit won de schrijfwedstrijd Write Now van 2013, een wedstrijd voor schrijvers in spe van 15 tot 25 jaar. Het smelt is haar debuut, waarmee ze meteen een geweldige dreun uitdeelt. Ik val in herhaling maar wat een talent!