Maandelijks archief: augustus 2016

The little Shop of Happy ever After – Ever so charming!

mijnboek
Irene Pieters

colganHet wordt aangeraden om de vakantiesfeer na thuiskomst zo lang mogelijk vol te houden. Niet meteen weer op volle krachten rondrennen – nog even in de relaxstand! Voor mij lukt dat het beste, door romans te lezen, die zich in Engeland afspelen en liefst ook in het Engels. Ik zie de kleine dorpjes, de smalle weggetjes met heggen erlangs, duidelijk voor me. Met de boeken van Jenny Colgan haal ik mijn hart op!

Nina werkt in een filiaal van de bibliotheek in Birmingham, daarnaast verzamelt ze boeken. Op een dag komen strenge bezuinigingen aan de deur kloppen: het filiaal, waar ze werkt,  wordt gesloten. De bibliotheek gaat een nieuwe koers varen (meer werken met de Sociale Media, er komen vrijwilligers naast vaste krachten), ze moet bovendien opnieuw solliciteren. Uit het sollicitatiegesprek blijkt duidelijk, dat zij niet in de nieuwe manier van werken zal gaan passen, ze krijgt ontslag.

Na een (verplichte) teambuildings bijeenkomst weet Nina, wat ze met haar toekomst gaat doen: een mobiele boekwinkel openen! Het huis, wat ze met haar huisgenote Surinder bewoont, puilt immers uit van al haar mooie, bijzondere boeken?

De meest geschikte bus staat te koop in Schotland. Omdat ze geen vergunning krijgt om in Birmingham te gaan verkopen, blijft ze na de aanschaf  in Schotland. Daar is een vergunning geen enkel probleem: ze kan op alle lokale markten terecht. De bus krijgt een naam  The little Shop of Happy Ever After en vanaf het begin is haar onderneming een succes. Schotland is een verademing na alle stress in de stad.  Ze voelt zich al snel thuis.

Dit boek is een lofzang op boeken: Nina zoekt voor elke klant een passend boek en krijgt door haar enthousiasme iedereen aan het lezen. (Ook hier zijn plaatselijke bibliotheken gesloten vanwege bezuinigingen). Ze heeft een romance met een poëtische treinmachinist, ze ruziet met haar agrarische buurman, leert de gebruiken van haar omgeving kennen: Country Living Magazine zonder plaatjes. Het is een hartverwarmend verhaal voor iedereen die van boeken houdt en graag over Engeland/Schotland leest.

Heb je nog niet genoeg hebt van  Jenny Colgan, dan kun je nog genieten van een verhaal over een chocolaterie in Parijs, een bakkerij op een eiland en er zijn nog een paar deeltjes over een ouderwetse snoepwinkel. Snel reserveren en dan: Genieten!!

Weg zonder genade

hartBegin aan deze thriller en je bevindt je op een weg zonder genade. Je kunt alleen maar verder lezen, gevangen in het meesterlijke web van John Hart.

Rechercheur Elizabeth Banks wordt beschuldigd van het gebruik van buitensporig geweld bij de bevrijding van een ontvoerde jonge vrouw. Zij is blank, de ontvoerders zwart en dood nadat ze door 18 kogels zijn doorzeefd.

Gideon is een 15 jarige jongen die met het pistool van zijn vader naar de gevangenis afreist waar de volgende dag de moordenaar van zijn moeder vrijkomt.

Voormalig rechercheur Adrian Wall komt na 13 jaar vrij, nadat hij voor moord op een vrouw is veroordeeld. In zijn cel neemt hij afscheid van de oude Eli, de man die Adrian door zijn helse gevangenisjaren heeft gesleept.

Elizabeth heeft een verstoorde relatie met haar vader, die dominee is. Een rechtlijnige man waarvan ze zich heeft afgekeerd na een vreselijke gebeurtenis in haar leven. Voeg hierbij Channing, de geredde vrouw, Elizabeth’s politiepartner, een geest, een gevangenisdirecteur, een oude advocaat en gebeurtenissen uit het verleden en je hebt een verhaal als het eerste seizoen van True Detective, duister en geweldadig, met geweldige personages en een zorgvuldig opgebouwd plot.
Een plot waarin John Hart hier en daar bijna achteloos iets openbaart waardoor je denkt allemachtig wat slim bedacht. Een topper over schuld en onschuld, geheimen en de duistere kant van de mens, maar bovenal ook de liefde als enige verweer tegen al dit zwarts.

Kleine waarschuwing. Als je eenmaal begint aan dit verhaal slaap je slecht, blijft de stofzuiger in de gangkast en laat je via Thuisbezorgd.nl je eten komen. Op die weg zit je dan. Hart heeft 5 jaar gedaan over Weg zonder genade. Ik las het in een dag uit.

 

Koninklijk complot

Koninklijk complotDe dood van Diana – dat is typisch zo’n gebeurtenis waarbij je je herinnert waar je was toen je het nieuws hoorde. Ze verongelukte in 1997 samen met haar vriend Dodi Al-Fayed in een tunnel in Parijs, doordat hun chauffeur veel te hard reed in een poging de paparazzi kwijt te raken. Althans, dat is de officiële versie. Er waren veel onduidelijkheden en er rezen vragen. Was het toch moord? Wilde het Britse koningshuis het ongeleide projectiel Diana kwijt?

Linda Udo uit Oranjewoud heeft een heel andere theorie. Diana is niet verongelukt en ook niet vermoord. Zij leeft! Het hele ongeluk is zorgvuldig in scene gezet. Prins Charles zou daarna vrij zijn om verder te gaan met Camilla en Diana kreeg de kans een nieuw leven te beginnen, zonder persmuskieten en zonder verstikkende regeltjes. Waarom zo ingewikkeld? Op deze manier kregen de paparazzi de schuld en  kon Diana ervoor zorgen dat het gedrag van fotografen aan banden werd gelegd, wat vooral ook voor haar zoons een hele opluchting zou zijn.

De raadsels rond de dood van Diana lieten Linda Udo niet los en zij heeft 17 jaar lang onderzoek gedaan. Haar reconstructie van de gebeurtenissen heeft ze verwerkt in de vorm van een roman, Koninklijk complot, waarin feit en fictie naadloos in elkaar overgaan. Het maakt het tot een beetje verwarrende leeservaring. Het ene moment lees je een waargebeurd verhaal, het volgende lijkt het of je in een spannende thriller bent beland. Of in een deel uit de Bouquetreeks.

Hij veegt een traan weg die langzaam over haar wang rolt en mompelt verrast: ‘Je beeft’. Hij kust haar op het voorhoofd. ‘Je bent mij geen dank verschuldigd. Ik ben jou dankbaar vanwege je aanwezigheid hier.’ Ze begint te blozen en voelt opeens een intens verlangen om door hem in zijn armen te worden genomen.

diana-WikipediaEn wat moeten we er nu van denken? In elk geval is Koninklijk complot een spannend verhaal en interessante leeservaring. We krijgen meer inzicht in het leven van Diana en eerlijk is eerlijk: er zit veel logica in de conclusies van Udo. Wat ik me dan weer niet kan voorstellen: er waren zoveel mensen bij de uitvoering van het scenario betrokken, is er dan niemand die zijn mond voorbij zal praten? Maar toch, de twijfel is gezaaid…

Koninklijk complot verscheen al in 2014. De reden dat het nu nog in ons blog verschijnt, is dat het in het Engels is vertaald en ook de aandacht heeft getrokken in Amerika. Er ligt zelfs een filmscript klaar en niemand minder dan Tom Cruise toont belangstelling. De film zou Mission Escape moeten gaan heten en in 2017 uitkomen, 20 jaar na het ongeluk. Jammer dat Diana en Dodi volgens Udo in Cape Cod zijn gaan wonen en niet in Oranjewoud, we hadden Tom Cruise hier graag welkom geheten!

Voor wie meer wil weten:

Verbijsterend Rusland

waterdrinkerWaterdrinker is tegen wil en dank correspondent in Rusland, want hij schrijft liever fictie. Of zoals hijzelf zegt, mijn baas wil de toekomst, ikzelf wil het verleden. Zijn romans worden nauwelijks verkocht, laat hij regelmatig met een lichte mopper weten in deze geweldige bundel journalistieke verhalen.

Waterdrinker spreekt vloeiend Russisch en drinkt als een Rus. Met deze eigenschappen weet hij in alle hoeken van het land prachtige, schrijnende en absurde verhalen op te tekenen.
In Tsjaikovskistraat 40 vertelt hij over de aankoop van een appartement in Sint Petersburg. Het vier verdiepingen tellend pand stamt uit de 18e eeuw en als een archeoloog legt hij de geschiedenis bloot van dit statige bouwwerk. Na de revolutie werden de appartementen opgedeeld in kommunalka’s, gemeenschappelijke woningen voor meerdere gezinnen, slechts gescheiden door dunne gipswanden. Rijke Russen proberen de kommunalkabewoners uit te kopen om in luxe te leven, omgeven door grandeur. De derde verdieping is nog zo’n kommunalka. Het verschil tussen de derde verdieping en de andere verdiepingen ligt in de kakkerlakken en het dedain van andere bewoners over deze armoedzaaiers. Eén van de bewoners is gaan zwerven en spoorloos. Zolang hij niet getekend heeft, kan het niet verkocht worden. Hij mag ook gewoon dood zijn, maar hoe weet je of iemand niet meer leeft als je niet weet waar hij is?

In dit verhaal en alle andere verhalen laat Waterdrinker zien dat hij een verrassende stilist is. Trefzeker, enthousiast en aanstekelijk. Zijn weergave van de dialogen en zijn zelfspot zijn uiterst genietbaar.
Als toegift staan er nog drie korte verhalen van hem in de bundel. Deze vond hij onderin een doos terug nadat hij jarenlang dacht dat ze verloren waren gegaan dankzij Nadja, een schoonmaakster aangenomen door zijn vrouw. Nadja deed haar werk in zijn appartement in Moskou. Haar geneurie van psalmen, sterke lichaamsgeur en haar onaantrekkelijkheid maken dat Waterdrinker op zoek gaat naar een vervangster:

Een Moskouse kennis van mij vertelde dat de gezinshulp die hij drie dagen per week had – een vlijtig meisje uit de Filipijnen – nog een paar extra opdrachtgevers zocht.
Dat leek me wel wat.
‘Over mijn lijk!’protesteerde mijn vrouw vanuit Petersburg.
‘Waarom niet?’
‘Viespeuk!
Julia had zich buiten mij om in verbinding gesteld met de echtgenote van de vriend en een digitale foto van de Filipijnse huishoudster opgevraagd. Ze bleek een soort fotomodel met een verdorven oogopslag.

Eigenlijk is Julia daarmee verantwoordelijk voor het verlies van een twintigtal verhalen. In haar opruimwoede had Nadia zijn schriften bij het oud papier gegooid.

Meestal schrijf ik op dit blog over nieuwe boeken, maar De Correspondent (uit 2013) verdient een groot publiek en daar draag ik graag een steentje aan bij. Voor iedereen die die meer wil weten over het enorme en verbijsterende Rusland, dat nu al jaren het nieuws beheerst.

Meer over Rusland? Lees dan het blog over de biografie van Edward Limonov. Of dit interview met Waterdrinker:

https://vimeo.com/114892122

De vrouw van de theeplanter

jefferiesKijk maar even bij de nieuwe boeken’ zei collega Robert tegen me, ‘daar staat iets tussen wat jij leuk vindt!’ Eén blik op de boeken en ik wist meteen waar hij op doelde: De vrouw van de theeplanter van Dinah Jefferies.
Net iets voor mij! Nog bedankt voor de tip Robert 😉
Dit prachtige boek met het mooie dromerige omslag is zo’n lekker verhaal waar je eens goed voor gaat zitten.

Deze historische roman gaat over de jonge Engelse Gwendolyn die getrouwd is met de man van haar dromen, Laurence, die eigenaar is van een grote theeplantage in Ceylon. Nu Gwen ook in Ceylon is komen wonen krijgt ze het idee dat ze haar man misschien minder goed kent dan ze dacht. Hij lijkt afstandelijk en geheimzinnig en Gwen kan er niet goed achter komen wat hiervoor de reden is.

Wanneer ze in verwachting blijkt te zijn van een tweeling is Laurence helemaal in de wolken en Gwen is dolgelukkig dat haar man weer helemaal zichzelf lijkt.  Maar zodra de kindjes geboren worden komt Gwen voor een onmogelijke keuze te staan, die haar voor de rest van haar leven zal veranderen.

Een ontzettend mooi geschreven verhaal, waarin de hoofdpersonen voor behoorlijk wat dilemma’s gesteld worden. Het zet je zelf ook aan het denken, hoe zou ik hiermee omgaan? Hoe help je je man bij het verwerken van vroeger verdriet en hoe ga je om met zijn bijzonder aanhankelijke en jaloerse zus? En waarom zou je geen band met je inheemse personeel mogen opbouwen? Gwen worstelt zich er op haar eigen onbevangen en onbevooroordeelde manier doorheen en hierdoor is ze een enorm sympathiek figuur.
Mijn hart ging naar haar uit en dat is precies waar ik blij van word tijdens het lezen. Heerlijk.

Gewoon een fijn boek, ik hou er van.

 

 

 

 

Sportboek van het jaar

Terug naar HilversumOoit bedacht Kees Jansma de oneliner: Voetbal is de belangrijkste bijzaak van het leven. Hij besloot te kiezen voor een carrière in de sportjournalistiek, met voetbal als specialiteit.

Terug naar Hilversum begint met het WK voetbal in Engeland (1966) en eindigt precies 50 jaar later met de dood van Johan Cruijff. Wat daar tussen zit is veel, heel veel. Van elk jaar worden twee opmerkelijke gebeurtenissen bij de kop gepakt. Kees Jansma is goed geïnformeerd, zit als journalist overal bovenop en beschikt over uitstekende contacten.

De schrijver kiest steeds zijn eigen (verrassende) invalshoek en geeft vaak informatie uit de eerste hand. In 1974 gaat het wel over het WK voetbal, maar niet over de verloren finale tegen West-Duitsland. De bal op de paal van Rob Rensenbrink blijft bij het WK 1978 in Argentinië onbesproken.

Jansma ontmoet de groten der aarde zoals Nelson Mandela en Mohammed Ali. Honderden (legendarische) topsporters komen langs. Van Abe Lenstra tot Bettine Vriesekoop en van Gerrie Kneteman tot Bart Veldkamp. Ook staat de schrijver uitgebreid stil bij zijn eerste stappen in de journalistiek en de concurrentiestrijd op de redactie van Studio Sport. Het boek gaat niet alleen maar over sport. Enkele hoofdstukken worden gewijd aan de politiek (DDR) en aan het familieleven van de schrijver.

Een tikkeltje opportunistisch is Kees Jansma wel. Studio Sport is zijn leven. Toch kiest hij voor het grote geld bij concurrent Sport 7. En hij maakt de overstap van journalist naar perschef bij het Nederlands Elftal. In die rol kan hij de spelers beschermen tegen opdringerige journalisten! Hij dweept met de succesvolle coach Louis van Gaal, die zichzelf in de media voortdurend als een hork presenteert.

Kees Jansma sleurt de lezer mee door 50 jaar sportgeschiedenis, in puntige hoofdstukjes met een kwinkslag hier en een knipoog daar. Je voelt als lezer dat hij plezier heeft in het schrijven. Het boek kan probleemloos mee in de nominatie voor Sportboek van het Jaar.

 

Harry Potter light

carryRainbow Rowell is bekend van Eleanor & Park, een knetterende young adult over de ontluikende verliefdheid tussen twee buitenstaanders.
Carry on is een verrassend verhaal over magie en uiteraard een ontluikende liefde, maar dan eentje die je niet aan ziet komen.

Simon Snow is wees en leerling van Watford, een kostschool voor kinderen met magie. Simon heeft ongekende magische krachten die hij nauwelijks weet te hanteren. Als hij een magische uitbarsting krijgt, verandert zijn omgeving meestal in een soort barbecue-ongeluk. Als uitverkorene lijkt hij voorbestemd om korte metten te maken met de Sleur. De Sleur is een duistere kracht die zorgt voor zwarte gaten waarin magie verdwijnt, waardoor magiërs in een lusteloze staat terecht komen.

Simon is door zijn krachten een buitenbeentje op school al heeft hij twee vriendinnen. Zijn grote vijand is Baz. De wederwijdse afkeer tussen Simon en kamergenoot Baz is groot. Simon verdenkt Baz ervan een vampier te zijn en slaapt elke nacht onrustig. De relatie tussen die twee is het hart van het boek.

Carry on doet denken aan Harry Potter maar dan zonder 6 voorafgaande delen, een soort light-versie. Ga maar na, een wees, de sterkste magiër, een eigenwijze vriendin, een mentor waar hij een groot vertrouwen heeft en een tegenstander als Malfidus, de bleke slechterik uit Harry Potter. Rowell beperkt de voorgeschiedenis tot een aantal flashbacks waardoor je weet wat er zich heeft afgespeeld in de jonge jaren van Simon.
Rowell geeft het genre een heerlijke injectie vol spanning, humor en romantiek. Kortom, een aanrader als je van spanning, humor en romantiek houdt. Een beetje vreemd maar wel lekker, om met Rivella te spreken.

Mocht de naam Simon Snow je bekend voorkomen dan klopt dat. Simon Snow is het favoriete boekpersonage van Cather Avery uit Fangirl, een ander boek van Rowell. Er is zelfs een Wiki van deze serie die niet bestaat.