Een buitenechtelijke relatie

theaffairDe serie lijkt te beginnen met de perikelen van een doorsnee New Yorks gezin. Noah is een leraar met schrijversambitie. Zijn vrouw Helen runt een boetiek en heeft steenrijke ouders. Het echtpaar heeft, iets minder doorsnee, vier kinderen, die ze in de auto proberen te krijgen voor hun jaarlijkse vakantie op het schiereiland Montauk, waar de ouders van Helen wonen.

Eenmaal op Montauk lunchen ze in een diner, waar ze worden geholpen door Alison. Een worstelende aspirant-schrijver en een serveerster, daar heb je je affaire al denk je dan en lijkt het verhaal een groot cliché te worden. Totdat halverwege de eerste aflevering het perspectief verschuift naar Alison en je in haar verhaal terecht komt. Zij is getrouwd met Cole en beiden worstelen met het verdriet om hun vierjarig zoontje dat twee jaar eerder omgekomen is.

Beide vertellingen worden omlijst met scènes van een vrijwillig verhoor door een rechercheur die niet gelooft dat de dood van iemand op het schiereiland een ongeluk is. Wie dat is blijft lang onduidelijk.

Al snel ben je gevangen in het verhaal van een buitenechtelijke relatie, waarin je je afvraagt waar de waarheid ligt en hoe alles in elkaar steekt door het wisselend perspectief met telkens een andere beleving van dezelfde gebeurtenissen. Bovendien wordt er gespeeld met de chronologie van de gebeurtenissen. Alles bij elkaar een fascinerende serie.

Wat de serie helemaal een feest maakt zijn de voortreffelijke acteurs, Dominic West en Ruth Wilson, waarbij vooral die laatste indruk maakt. Haar spel van kinderlijke onschuld tot ondragelijk verlies laat een verpletterende indruk achter. Je sympathie schuift bijna ongemerkt naar Alison vooral door haar versie van dezelfde gebeurtenissen, maar tegelijk vraag je je af of zij wel waarachtig is.

Een enorme aanrader deze serie met slechts twee aanmerkingen. Het seizoen eindigt met een cliffhanger, dus moet je wachten op deel 2 voor het vervolg. En de billen van Dominic West, hoe welgevormd ook, krijg je als man wel heel vaak te zien.

Even wat trivia:
Ruth Wilson speelde in Luther de seriemoordenares die Idris Elba om haar vingers wond. Dezelfde Idris Elba die als Stringer Bell in The Wire het leven van Jimmy McNulty zuur maakte, een rol van Dominic West. Blijkt ook nog de schoonvader van Noah, een bestseller-auteur die weinig opheeft met zijn schoonzoon, dezelfde John Doman te zijn die als William Rawls weinig op had met McNulty. Maakt niks uit voor het kijken naar de serie, maar leuk is het wel voor de serievreter.

Een stad en een vrouw in brand

scottIn deze hele lekkere combinatie van een historische roman en een detective, spelen Orleans en Jeanne d’Arc een grote rol. Als ik de naam van Jeanne d’Arc hoor zit meteen Maid of Orleans van Orchestral Manoeuvres in the Dark in mijn hoofd. Het boek is erg dik, dus het liedje ben ik onderhand wel zat, maar het verhaal is het wel waard.

Het hedendaagse Orleans wordt beheerst door twee zaken. De plaatselijke burgemeestersverkiezingen en een aantal branden die opgeëist worden door een terroristische organisatie.
De verkiezingsstrijd gaat tussen Luc Bressard, een telg van een oud en steenrijk geslacht en Christelle Vivier van het Front Nationale, die garen spint bij de brandaanslagen. Als bij de laatste brand een lijk wordt gevonden wordt rechercheur Ines Picaut ingeschakeld. Zij is de vrouw van Bressard, maar wil van hem scheiden.

Het Orleans uit 1429 wordt beheerst door de Honderdjarige Oorlog tussen Frankrijk en Engeland. De door goddelijke visioenen gedreven Jeanne d’Arc wordt steeds belangrijker in deze strijd. De door de Engelsen gestuurde Tomas Rustbeard weet te infiltreren in de kringen rond Jeanne en heeft de opdracht haar te ontmaskeren.

Manda Scott is bekend van haar historische romans en weet haar versie van het verhaal van Jeanne d’Arc met verve te vertellen. De vraag is of ze inderdaad die eenvoudige boerendochter is, of dat ze van hogere afkomst is. Die vraag probeert Rustbeard te beantwoorden om daarmee de Fransen van een charismatische leider te ontdoen. Ondertussen probeert rechercheur Picaut de moord op te lossen.

Beide verhaallijnen wisselen elkaar per hoofdstuk af. Het thema liefde en verraad is zo oud als de mensheid en wellicht wat belegen, maar Scott sleept je vol overtuiging beide verhalen in met haar soepele pen en weet met beide verhalen te boeien. Toch vraag je je af waarom ze niet apart zijn uitgegeven, omdat ze prima op zichzelf kunnen staan.

Check de catalogus of het boek aanwezig is: De vrouw die door het vuur ging

Videoclip van Orchestral Manoeuvres in the Dark:

Een liefde in Rome

Een liefde in RomeDat kom je niet vaak tegen: dit verhaal wordt verteld door een stad. Deze verteller, de stad Rome, klust bij als liefdesgeest en gebruikt een tegelfabriekje als uitvalsbasis. Drie verhaallijnen zijn er,  en deze vertegenwoordigen drie stadia in het liefdesleven: het prille begin, het moeizame midden en het einde door overlijden van een van de partners.

Zo klinkt het ingewikkeld en wat zwaar op de hand, maar dat valt reuze mee.

Alice is een jonge, serieuze kunstenares die voor inspiratie naar Rome reist voordat ze zich definitief bindt aan haar verloofde. Ze ontmoet er een groepje vakantievierende jongens en op een van hen wordt ze halsoverkop verliefd. Wat doet ze, volgt ze haar hart of blijft ze haar verloofde trouw?

De Amerikanen Meg en Alec zijn van middelbare leeftijd en in goeden doen. Wat een eenvoudig tochtje van twee dagen naar Rome zou moeten worden, op zoek naar een bijzonder soort tegel, verandert in een avontuurlijke reis met misverstanden en hindernissen. Is dit voldoende om hun toch al wankele huwelijk het laatste zetje te geven of brengt het hen juist dichter bij elkaar?

De oude dames Constance en Lizzie zijn in Rome om de as te verstrooien van Henry, de man van Constance en broer van Lizzy. Henry en Constance hebben elkaar lang geleden in Rome ontmoet. Maar Henry had daar al een vriendin…

Rome en de liefde staan centraal in dit boek. Voor wie de stad heeft bezocht is het ongetwijfeld een feest van herkenning. Voor alle anderen is het een levendig en intelligent geschreven feelgoodverhaal, doorspekt met geschiedenislesjes en gelukkig ook met de nodige humor.

Mark Lamprell werkt in de televisie- en filmwereld. Hij schreef o.a. Babe: Pig in the City. Een liefde in Rome is zijn tweede roman en de eerste die in het Nederlands is vertaald.

Weesmeisje nr. 8

alkemadeWeesmeisje nr 8 is het hartverscheurende verhaal van de vierjarige Rachel die dankzij een familiedrama in het Joodse weeshuis in New York terecht komt.
Het weeshuis wordt gerund door een arts, dokter Hess, die zich bezighoudt met medische experimenten op de kinderen. Hij wil onderzoeken waarom bepaalde kinderziekten ontstaan en welke remedies helpen. De jonge en ambitieuze dokter Solomon komt stage lopen in het weeshuis en zij krijgt de mogelijkheid om te experimenteren met röntgenstraling. Zij gelooft dat de veelvoorkomende operaties aan keelamandelen bij kinderen ook met röntgenstraling uit te voeren zijn en probeert dit in verschillende stadia op de kinderen uit.
Rachel, in het weeshuis bekend als meisje nr. 8, is door dokter Solomon gekozen als het proefkind dat de meest intensieve behandeling zal krijgen. Rachel zal hier haar hele verdere leven de gevolgen van dragen.

Het boek vertelt afwisselend over het leven van Rachel. Je leert haar eerst als kind en later ook als volwassene kennen en deze verhalen zijn prachtig met elkaar vervlochten.
De schrijfster weet goed te verwoorden hoe Rachel de wereld om zich heen ervaart, wat haar wensen en dromen zijn en hoe ze zich staande houdt. Het leven is niet bepaald makkelijk voor haar geweest, maar de manier waarop zij zich hierdoor slaat is bewonderenswaardig.
Wat ik verder erg knap gevonden vind, is de manier waarop Rachel en dokter Solomon elkaar 35 jaar later opnieuw ontmoeten.

Weesmeisje nr 8 is een op ware verhalen gebaseerd boek en dat maakt het extra indringend. De grootvader van de schrijfster groeide net als Rachel en haar broer Sam op in het weeshuis nadat zijn vader hen in de steek had gelaten.
Ook dokter Hess, de man van de medische experimenten, heeft echt bestaan. Zijn isolatieafdeling in het opvangtehuis voor heel jonge kinderen werd in 1914 alom geprezen.

Ondanks het best wel heftige onderwerp vind ik dit een prachtboek.
De manier van schrijven maakt dat het boek nergens over je gevoelsgrens heengaat en dat je blij bent dat je Rachel hebt leren kennen.
Een schitterend debuut!

De laatste dans

delaatstedansLevensecht en boeiend. Een boek dat uitgelezen moet worden en zo heb ik ze het liefst. ‘De laatste dans’ van Sarra Manning heeft het allemaal. Verleden en heden, liefde en lust, oorlog en vrede, glamour en de ruwe kant van het bestaan. Een prachtige roman tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog.

De sticker op de zijkant van het boek geeft aan dat het in de categorie romantisch valt. Ik schrik een beetje als ik op bladzijde 54 opeens in een ‘vijftig tinten grijs’ situatie terecht kom. Maar het doet geen afbreuk aan het boek. Maakt het daardoor ook op een andere manier spannend. En dan het verhaal van de Rainbow Corner. Wie kent het nog? DE uitgaansgelegenheid voor Amerikaanse militairen in Londen, een soort Klein Amerika voor al die militairen die duizenden kilometers van huis waren. Na dit boek leeft het weer en denk je met weemoed terug aan alle mensen die daar gedanst hebben voordat ze in de oorlog in gingen en misschien niet weer terug keerden. Een laatste dans, de titel zegt het al.

De Engelse Sarra Manning is schrijfster en journalist. Ze schreef onder andere voor bladen als ELLE, Grazia en Red, maar ook voor The Guardian en Sunday Times Style. Als auteur is ze vooral bekend door de Fashionistas-serie voor tieners. Deze boeken werden naar het Nederlands vertaald onder de titel Supermodels.

Deze roman voor volwassenen smaakt voor mij naar meer. Geschikt voor een breed publiek staat in een recensie. En zo is het!

Strijd op Mars

roodMars is in. In The Martian laat Matt Damon zien dat je daar met een beetje goede wil aardappelen kunt poten en als het aan Elon Musk ligt, reizen de eerste mensen in 2022 naar de rode planeet.
In Rood is Mars al eeuwenlang bewoonbaar en lijkt het bijna vanzelfsprekend dat we daar rond lopen.

Ons zonnestelsel is in de loop der eeuwen gekolonialiseerd, waarbij de samenleving is opgedeeld in klassen. Darrow is een Rode en staat letterlijk onderaan de ladder. Hij is een Helduiker en delft diep onder het Mars-oppervlak naar bouwstoffen voor het maken van een atmosfeer rond de planeet. De Gouden heersen en als elite wentelen ze zich in een decadente leefstijl.

Na de executie van zijn vrouw door de Gouden zweert hij wraak. Hij wordt door een verzetsgroep opgenomen in hun gelederen en ondergaat een totale make-over om te infiltreren in de hoogste klasse. De vraag doemt op of Darrow naast die fysieke make-over langzaam de mores van de Gouden overneemt en zijn afkomst gaat verloochenen.

Pierce Brown leent driftig uit de mythologie en geeft het verhaal daarmee kleur. Hij neemt de tijd om het verhaal op te bouwen (lees de achterflap niet!) om daarna vol vaart, actie en geweld naar het eind te stomen in dit eerste deel van een trilogie. In Amerika zijn de andere twee delen al verschenen, dus hoeven we niet al te lang te wachten op het vervolg.

Sinds De Hongerspelen verschijnen er regelmatig verhalen die mee willen liften op het succes van Suzanne Collins. Rood van Pierce Brown kan helemaal op eigen benen staan.

Een interview met Brown: