Voor eens en voor altijd

waterdrinker
Heel veel heb ik eigenlijk niet toe te voegen aan een eerder blog over Pieter Waterdrinker, als je hem nu nog niet leest dan heb je niet goed opgelet. Met Waterdrinker hebben we een voortreffelijke schrijver die ons alle hoeken en gaten laat zien van het grote Rusland.

tsjaikovskiWaterdrinker had zijn schrijverschap bijna opgegeven, gefrustreerd als hij was over het aantal verkochte boeken. Met het verzoek van de uitgever om een boek over de Russische revolutie te schrijven, kan hij in eerste instantie niet zo goed uit de voeten. Zijn frisse tegenzin om aan een nieuw boek te beginnen, laat hij met sardonisch genoegen doorschemeren in Tsjaikovskistraat 40.

Het boek is geen geschiedschrijving geworden, het is een persoonlijk verslag van zijn leven in Rusland, vermengd met historische verhalen en scheldkanonnades op Lenin, de literaire wereld, de westerse wereld en oplichters.

Een oplichter die zijn ouders uitmelkt waardoor ze na een leven van hard werken, nog harder moeten werken om het hoofd boven water te houden. De heer Fopmans (…) waarmee Waterdrinker zelf slachtoffer wordt van de geldzucht van een ander. Mensen met een zwart hart. Waterdrinker heeft het hart in ieder geval op de goede plek. Met het voorschot dat hij krijgt voor dit boek, sponsort hij zijn zwager die met een zeilboot een zeilschooltje wil beginnen.

De avonturen die hij beleeft schetsen een mooie kerel die nauwelijks op zoek hoeft naar verhalen, die vinden hem wel. Net als bij zijn vorige boeken, of het de romans of de journalistieke verhalen zijn, is het alsof je aan de keukentafel in het appartement van nummer 40 zit. Waterdrinker vertelt meeslepend en serveert een glas wodka en een stukje worst. Voordat je het weet is het ver voorbij bedtijd.

Kortom, voor eens en voor altijd, lees die man.

Advertenties

De sekte

lindstein

Hoe raak je betrokken bij een sekte en hoe moeilijk is het om te ontsnappen als je eruit wilt stappen. Na het lezen van dit super spannende boek begrijp je ongeveer hoe het in z’n werk gaat.

Deze roman is geschreven door Mariette Lindstein die zelf op negentienjarige leeftijd betrokken raakt bij de Scientologybeweging. Meer dan twintig jaar werkt ze op het hoogste niveau tot ze er in 2004 in slaagt te ontsnappen. In dit boek neemt ze ons mee in de wereld van Via Terra, een newagebeweging op een klein eiland aan de Zweedse kust.

De charismatische leider biedt Sofia een baan aan die ze accepteert. Maar eenmaal op het eiland word de sfeer bij de beweging steeds grimmiger. De opofferingen steeds groter en vallen er zelfs doden. Sofia wil terug naar haar vroegere leven maar niemand heeft Via Terra ooit kunnen verlaten. Gaat het Sofia wel lukken?

Je leest het in deze nagelbijtend spannende thriller.

reserveer deze boeken

Hoe betrouwbaar zijn herinneringen

spiegels

Don’t believe the hype is een nummer van Public Enemy en een prima motto om licht kritisch door het leven te gaan. Boek der spiegels werd gelanceerd als een Donna Tartt meets Joël Dicker, vanwege het universitaire milieu en een misdaad die het verhaal een spannend element geeft.

chiroviciIk snap de vergelijking, maar met de Olympische Winterspelen in aantocht kun je zeggen dat Tartt het goud heeft, Dicker zilver en Chirovici, wel wat sneu, op de vierde plaats komt.

Het verhaal gaat over de moord op een hoogleraar die bezig is met een schimmig onderzoek naar de werking van het geheugen bij soldaten met een posttraumatische stoornis. Voor die moord uit 1987 is iemand gearresteerd, maar die blijkt niet de dader te zijn.

De eerste verteller van het verhaal wordt op het spoor gezet van de echte dader dankzij een manuscript dat hem is toegestuurd door een van de hoofdrolspelers in het moorddrama jaren geleden. Beetje cliché, maar altijd lekker als er een manuscript opduikt in een boek, altijd goed voor een geheimzinnige sfeer in het verhaal.

De eerste verteller lost de puzzel niet op en splitst het een journalist in de maag die het op zijn beurt doorgeeft aan een oud-rechercheur. Goede vondst van de schrijver, geeft het verhaal wat extra’s maar tegelijk zorgt het ervoor dat je niet volledig meegesleept wordt in de geschiedenis, omdat je telkens opnieuw moet identificeren met het leidende personage.

Maar genoeg kanttekeningen, Boek der spiegels is wel een lekker lezende, intrigerende detective over de feilbaarheid van ons geheugen, maar verwacht geen Tartt of Dicker (sorry, weer een kanttekening).

reserveer deze boeken