De onsterfelijken

Iedereen gaat een keer dood. We weten alleen niet precies wanneer. In deze ontroerende roman van Chloe Benjamin krijgen de kinderen Gold hun sterfdatum wel te horen. En dat heeft invloed op de jaren die volgen. Na de dood van hun vader valt het gezin uit elkaar.

Jongste zoon Simon vlucht met zijn zus Klara naar San Francisco op zoek naar liefde. Klara gaat doen wat ze altijd heeft willen doen, namelijk illusionist worden. Maar ze wil niemand voor de gek houden. Als ze een geldstuk uit iemands oor plukt of een balletje in een citroen verandert, wil ze een ander soort kennis overbrengen. Een ruimer idee van wat mogelijk is. De oudste zoon Daniël zoekt zijn hele leven naar zekerheid en de serieuze Varya probeert via haar werk de grens tussen wetenschap en onsterfelijkheid te breken.

Een roman die steeds meer ontroerd naarmate je meegenomen wordt in de levens van de broers en zussen Gold. Onverwachte wendingen in het verhaal houden de spanning er in. Een boek om over na te praten. Wat op de achterflap geschreven staat kan ik alleen maar beamen: De onsterfelijken is een prachtige ode aan de onontkoombare kracht van verhalen en van familiebanden.

reserveer dit boek

Advertenties

Technologie aan de macht!

mijnboek384

Door Marije Hoogland

Hoe zou het zijn om niet meer te hoeven koken maar je maaltijden elke dag compleet uitgebalanceerd voor je bereid te krijgen door een soort 3D food printer? Of dat je al je e-mails, telefoontjes, afspraken en sociale leven kunt laten bijhouden door een multifunctioneel robot-huisdier? In de recent verschenen Young Adult Science Fiction boeken H@ck van Mirjam Mous en Jinxed van Amy McCulloch word je een kijkje gegund in een dergelijke mogelijke toekomst.

mous

Op het eerste gezicht zou het leven van broer en zus Holden en Prissy, de hoofdpersonen in H@ck, voor veel mensen ideaal zijn. Geen zorgen meer om het klimaat, geen oorlogsdreiging, een eensgezinde samenleving. Maar Holden vindt het vooral saai en zoekt graag de grenzen op van wat toelaatbaar is. Totdat hij wordt gepakt en naar een opvoedingsinstituut wordt gestuurd. Ondertussen ontvangt Prissy vreemde berichten van een onbekende afzender die haar laten inzien dat het perfecte plaatje waar zij met haar vriendinnen aan wil voldoen verre van perfect is.

De in het boek beschreven technologische snufjes zijn dan wel fictief maar niet onrealistisch. Het laat je afvragen in hoeverre het fijn kan zijn als er allemaal algoritmes om je heen zijn die bepalen wat goed voor je is. Maar boven alles is het vooral een spannend verhaal waar je als lezer snel in meegenomen wordt en door de verwijzingen van Mous naar actuele dreigingen op het gebied van milieu en politiek leiderschap bevat het ook nog eens een morele boodschap om bewuster om te gaan met de wereld waarin wij nu leven.

H@ck is het eerste deel van een tweedelige serie.

reserveer

 

 

jinxed

In Jinxed heeft de technologie ook een vlucht genomen en geleid tot de ontwikkeling van robot-huisdieren, baku’s. Deze baku’s hebben smartphones en computers vervangen en vormen het digitale verlengstuk van hun eigenaar. De baku’s passen zich aan de persoonlijkheid van hun eigenaar aan door letterlijk bij hem of haar “aan de lijn” te worden gelegd.
Hoofdpersoon Lacey’s grote droom is om later bij het bedrijf te gaan werken dat de baku heeft uitgevonden: Moncha. Hiervoor zal ze echter eerst toegelaten moeten worden tot de prestigieuze school Profectus. Ondanks haar uitmuntende schoolprestaties en het feit dat al haar vrije tijd opgaat aan het knutselen aan en repareren van baku’s wordt ze afgewezen en ziet daarmee haar droom in duigen vallen.
Totdat ze in een ravijn de kapotte resten vindt van een zeer bijzondere level 3-baku. Dankzij haar kennis van kapotte baku’s weet ze deze robotkat, die ze Jinx noemt, weer werkende te krijgen. Alleen is Jinx geen normale baku en weet hij Lacey’s wereld in korte tijd compleet op zijn kop te zetten. Ze wordt alsnog toegelaten op Profectus en komt er dan al snel achter dat het beeld dat zij van Moncha had niet strookt met de realiteit.
Het verhaal heeft veel vaart en is origineel. Het einde laat je echter wel met wat vragen zitten. Na wat speurwerk op internet heb ik kunnen ontdekken dat in de zomer van 2019 een tweede deel zal verschijnen.

reserveer

‘Ik was vijf en wist: wij zijn de vijand’

Pas na de dood van haar vader realiseerde Jolande Withuis zich dat zij hem nooit goed heeft gekend. In het boek Raadselvader is de schrijfster er -na veel onderzoek -in geslaagd een goed beeld te krijgen van het leven van haar vader, Berry Withuis. Met behulp van het BVD-dossier heeft ze zijn levensgeschiedenis gereconstrueerd.

raadselvaderBerry was nog maar 12 jaar toen zijn vader overleed. Voor hem was dat een reden om het streng gereformeerde geloof de rug toe te keren. Later kwam er een nieuw geloof voor in de plaats, de totalitaire heilsleer van het marxisme-leninisme. Als journalist kreeg hij een baan bij dagblad De Waarheid. Vlak na de oorlog was dat de grootste krant van Nederland, maar al spoedig kalfde de oplage van de voormalige verzetskrant af. De communisten hadden weliswaar aan geallieerde zijde dapper meegeholpen om het nazi regime ten val te brengen, maar in  Nederland werd je na de tweede wereldoorlog als CPN-er met de nek aangekeken. Of zoals de schrijfster het zelf formuleert: ‘Ik was vijf en wist: wij zijn de vijand’.

De communistische heilsleer drukte een zware stempel op het gezin en oud-verzetsman Withuis senior werd scherp in de gaten gehouden door de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Hierover werd in het gezin niet gesproken, er werd überhaupt weinig gesproken en zeker niet over gevoelens. Na het vertrek bij de krant werd Withuis schaakjournalist en organiseerde hij simultaans en toernooien. Schaken was voor hem een manier om mensen te ontmoeten zonder daadwerkelijk met hen te communiceren. Te midden van zijn schaakvrienden was hij minder gesloten dan thuis. De laatste ruim 40 jaar van zijn leven heeft hij zich volledig aan het schaken gewijd. Het is een beetje jammer dat de auteur aan deze periode zo weinig aandacht heeft besteed. Schaken was toch zijn lust en zijn leven en zijn belangstelling voor het communisme verdween meer en meer naar de achtergrond.

Toch is Raadselvader een geweldig boek en Jolande Withuis heeft allemaal prachtig opgeschreven. Een boek over een familiegeschiedenis, een levensbeschrijving van haar vader en de rol van het communisme in het Nederland van vlak na de oorlog ineen. En zoals de ondertitel Kind in de Koude Oorlog al aangeeft wordt ook nog eens haar eigen rol en ontwikkeling daarin beschreven. Voorwaar geen eenvoudige opgave!

Boek versus tv-serie

Nederlanders zijn dol op vergelijkende warenonderzoeken. Dat kan met wasmachines maar dat kan ook met verhalen. Hier vind je een vergelijkend verhalenonderzoek voor het boek Codenaam Villanelle en de daarop gebaseerde tv-serie Killing Eve.

killing2Oksana Vorontsova komt uit de koker van Luke Jennings. Ze is een jonge Russische vrouw die als huurmoordenaar werkt voor een schimmig gezelschap genaamd De Twaalf. Dat gezelschap zou menig conspiracy theorist helemaal overstuur maken, want hun invloed reikt ver.

Oksana, codenaam Villanelle, heeft psychopatische trekken met een hunkering naar luxe en sex met mannen en/of vrouwen.

In het verhaal kom je langzaam meer over haar achtergrond te weten. Haar eerste moorden pleegt ze op het drietal dat verantwoordelijk is voor de dood van haar vader. Niet bepaald een modelvader, maar toch haar vader. Er ontstaat een kat en muisspel tussen Villanelle en Eve Polastri van MI5, als Villanelle een Rus heeft vermoord waar zij de beveiliging voor deed.

killing1Het boek is een spionageroman met veel verwikkelingen en vaart, geweld, sex en een flinterdun verhaal. Het boek is geen hoogvlieger eerlijk gezegd, maar misschien dat daarom de tv-serie zo geslaagd is. De tv-serie wijkt op verschillende plekken af van het boek. Qua verhaallijn en diepgang, maar vooral qua humor. In het boek zit geen humor. Killing Eve is ontzettend grappig, mede dankzij beide hoofdrolspeelsters.

Sandra Oh, bekend van Grey’s anatomy, speelt de licht burgerlijke maar slimme Eve. Jodie Comer, uit o.a. Dr. Foster, speelt Villanelle. En allemachtig, wat zijn die twee een plezier om naar te kijken. De beginscène van de serie is meteen al raak. Villanelle probeert haar sociale vaardigheden wat op te krikken door contact te maken met een meisje in een ijssalon. Als het meisje meer reageert op de lachjes van de ober, gooit Villanelle de sorbet van het meisje om als ze gefrustreerd de zaak uitloopt. De toon is gezet.

Killing Eve is een fantastische tv-serie, grappig, wreed met twee formidabele actrices die in hun gezamenlijke scènes een ongekende chemie hebben. Het boek kan je lezen als je de bron van al dit moois wilt weten. Bovendien is niet alles van het boek in de eerste serie gekomen, misschien dat dit nog in het tweede seizoen komt. Een tweede seizoen waar ik in ieder geval alvast de chips voor in huis haal.