Een moordenaar, een muilezel en een jongen

De bruggenbouwer van Markus Zusak laat me zo nu en dan achter met tranen in mijn ogen. Denk ik bij de eerste bladzijden nog, waar gaat dit over en wil ik wel verder lezen, dat verandert vervolgens snel. En halverwege het boek kan ik met moeite nog stoppen met lezen. Alleen als mijn ogen bijna dichtvallen van de slaap leg ik het boek aan de kant. Gelukkig heb ik vakantie en kan ik de hele dag besteden aan lezen. En dan toch nog veel te snel heb ik het boek uit! Maar het blijft rondzingen in mijn hoofd. Ik lees de eerste bladzijden nog eens. Want het boek is bijzonder geschreven. Op de flaptekst staat: van binnen naar buiten en van achter naar voor. En zo is het inderdaad. Het is een verhaal dat niet hoeft te stoppen. Je kunt na de laatste bladzijde gewoon weer opnieuw beginnen.

Vijf broers in een huis zonder volwassenen. Moeder dood en vader verdwenen. De Dunbar jongens voeden elkaar op volgens hun eigen regels. De bijzondere huisdieren. Een vader die terug keert. Het zijn ingrediënten voor een fantastische roman.

Hoofdstukken met sprookjesachtige titels maken nieuwsgierig. Bijvoorbeeld: het meisje dat uit de radio klom, het wereldkampioenschap sterven of de beschilderde piano. Gewoon beginnen met lezen en op den duur valt alles op zijn plek.

Markus Zusak is een internationale bestsellerauteur. Hij schreef onder andere de wereldberoemde verfilmde klassieker De Boekendief. Hij woont met zijn gezin in Sydney, Australië.

Advertenties

Kat en muis III

Sarah Pekkanen en Greer Hendricks schreven eerder De vrouw na mij. Met Een anonieme vrouw zetten ze er nog een tandje bij, al nemen ze de tijd om het verhaal op te bouwen.

pekkanenWisselende perspectieven zijn helemaal in en worden in dit verhaal zo goed gebruikt dat je ondanks de aanvankelijke traagheid van beide verhalen steeds verder in dit intrigerend kat en muis spel wordt getrokken.

Jessica Farris houdt met haar werk als visagiste maar amper het hoofd boven water. Ze weet zich via een handigheidje aan te melden voor een psychologisch experiment. Ze wil de beloning opstrijken en verder gaan met haar leven, maar ze raakt onherroepelijk verstrikt in de manipulaties van Dr. Shields.

In eerste instantie blijft Dr. Shields gezichtloos, maar het experiment wordt na de kennismaking steeds persoonlijker. En verontrustender. Wat wil Shields van Jessica? Wat is de rol van de man van Shields?

Geen nagelbijtende spanning maar een intrigerend verhaal dat het vooral moet hebben van het kat en muisspel tussen Jessica en Shields.

reserveer

Kat en muis II

Hup, weer een seriemoordenaar. Dat was mijn eerste reactie toen ik in het boek begon, maar Alex North leeft zich gelukkig niet uit in gewelddadige fantasieën.

fluisterNaast de nodige spanning is het een verhaal over rouw en verdriet. Tom Kennedy is zijn vrouw verloren en probeert tien maanden later met zijn 7-jarige zoon Jake een nieuw begin te maken in Featherbank. Zijn twijfels over de opvoeding en zijn zoon, die erg op zichzelf is en praat met een denkbeeldig vriendje, vormen de fundering van deze mysterieuze en griezelige thriller.

Featherbank heeft een duister verleden. Twintig jaar geleden verdwenen vijf jongens. De Fluisterman werd door inspecteur Pete Willis achter slot en grendel gezet. Als er opnieuw een jongen verdwijnt, blijkt dat hij deze zaak niet achter zich heeft kunnen laten, omdat het lichaam van het vijfde slachtoffer nooit is gevonden.

De Fluisterman zit nog steeds vast. De vraag is wie hem kopieert en een kat en muis spel speelt. De moordenaar heeft deze bijnaam gekregen omdat hij de jongens lokte met zijn gefluister. Dat zorgde in ieder geval voor een kinderrijmpje

Als de deur halfopen staat, hoor je het gefluister vroeg of laat.
Alleen buiten spelen is niet pluis, dan kom je nooit meer thuis.
Als je je raam niet stevig sluit, dan tikt hij weldra tegen de ruit.
Als je verdrietig bent en zit te balen, dan komt De Fluisterman je halen.

Dat Jake slachtoffer wordt van de Fluisterman ligt voor de hand, maar North weet met de wisselende perspectieven de op de loer liggende clichés te omzeilen. Tel daar de plotwendingen bij op en je hebt een behoorlijke pageturner in je handen.

reserveer

Kat en muis I

Dert13n begint met de moord op wat een willekeurige voorbijganger lijkt. Daarna maak je kennis met strafrechtadvocaat Eddie Flynn, voormalig oplichter en alcoholist, maar een man met het hart op de goede plek. Tenminste als je nog niet kennis gemaakt had in een van de eerdere boeken over Flynn.

cavanaghHij wordt door een groot advocatenkantoor gevraagd om te helpen bij de verdediging van Hollywoodster Robert Solomon. Solomon wordt verdacht van de moord op zijn vrouw en haar beveiliger. Als voormalig oplichter heeft Flynn een intuïtie voor de gelaatsuitdrukkingen en de oprechtheid van mensen. Hij wil alleen meewerken als hij overtuigd is van de onschuld van Solomon. Dat is hij, want anders hadden we niet een boek.

De moord in het eerste hoofdstuk is een aanwijzing dat er wat aan de hand is met het proces tegen Solomon. In afwisselende hoofdstukken tussen Flynn en de moordenaar blijkt die laatste een kat en muisspel te spelen. Het duurt even voordat je in de gaten krijgt waarom hij mensen uitschakelt. Ondertussen lijkt het onderzoek van Flynn naar de moorden te wijzen op een seriemoordenaar.

Steve Cavanagh, zelf advocaat in Belfast (!) kan moeiteloos in het rijtje Scott Turow, John Grisham en Michael Connelly. Het kiezen van de jury en de daarop volgende ijzersterke scènes in de rechtbank zijn scherp geschreven en een genot voor elke fan van rechtbankthrillers. Daarnaast is 13 retespannend (excuses les mots), vol vaart en heeft een heerlijk hoofdpersonage.

Even een persoonlijke afwijking. Na de verfilming van The Lincoln Lawyer van Michael Connelly, stel ik me alle slimme advocaten voor als Matthew Mcconaughey. Dat werkt heel goed voor me.

reserveer

Moeders en zonen

Boeken over ouders – vaak moeders, omdat die gemiddeld genomen nu eenmaal ouder worden – verschijnen met grote regelmaat op de markt. Zo zijn daar Ma van Hugo Borst en Dit is mijn moeder van Tommy Wieringa. Recentelijk zagen ook Klaar van F. Starik en Het zijn de kleine dingen die het doen van Marcel van Roosmalen het levenslicht. Beide boeken, gebundelde columns, bevatten veel herkenbaars voor wie te maken heeft met ouder wordende ouders.

Een moeder-op-leeftijd is vaak niet meer dezelfde als de moeder die je vroeger kende. Langzamerhand kost het haar steeds meer moeite om grip op de dagelijkse gang van zaken te houden, vooral als er dementie mee gaat spelen. Dat vraagt veel geduld van de kinderen, en niet iedereen is daarvoor in de wieg gelegd. Ik moet zeggen: ondanks alle irritaties en hun gemopper hebben zowel Starik als Van Roosmalen veel voor hun moeder over. Het scheelt natuurlijk als je de humor van de situatie kan blijven inzien.

Starik is bekend als stadsdichter van Amsterdam, performer en door zijn werk voor de stichting De Eenzame Uitvaart. In dit vervolg op Moeder doen (2013), waarin hij beschreef hoe zijn moeder in een verzorgingshuis terecht komt, lezen we hoe moeder steeds vergeetachtiger en minder mobiel wordt. Starik schrijft zelf dat hij zijn verhalen in boekvorm wil uitgeven om daar weer een paar jaar van te kunnen leven en dat hij daarom zo vaak bij haar langskomt. Maar dan wordt Starik zelf patiënt. Door een hartinfarct moet hij revalideren, stoppen met roken (lukt niet) en drinken (lukt wel). En moeder blijft maar leven. Zij overleeft zelfs haar zoon, die op 60-jarige leeftijd in zijn bed overlijdt. Stariks vriendin Vrouwkje Tuinman (interview) heeft ervoor gezorgd dat het boek uitgegeven kon worden.

Een tamelijk rauw en indringend boek, maar hoewel Starik zichzelf beslist niet als de liefhebbende zoon neerzet is hij best aardig en zorgzaam voor zijn moeder en andere bewoners van het verzorgingshuis. Rake en vaak humoristische observaties van alledaagse gebeurtenissen maken hiervan een vlot leesbaar geheel.

 

 

De moeder van NRC-columnist Marcel van Roosmalen woont nog thuis. Ze komt er niet zo best af in zijn stukjes, en ze vindt het maar niks dat er over haar geschreven wordt. De onderlinge irritaties zijn niet van de laatste tijd; het beeld van het gezin waarin Van Roosmalen opgroeide is niet echt gezellig. Maar nu wordt zijn moeder steeds afhankelijker en haar wereldje almaar kleiner. Een kerstdiner klaarmaken (elk jaar precies hetzelfde) lukt niet meer, treinreizen is te ingewikkeld en het gehoorapparaat werkt alleen als het haar zo uitkomt. Het onderwerp mag dan verre van vrolijk zijn, door Van Roosmalens cynisme en humor leest deze bundel als een trein.

Er was een tante overleden. Mijn moeder verzuchtte door de telefoon dat er nu bijna niemand meer over was (…). Ik probeerde me voor te stellen hoe het zou zijn als iedereen die ik kende er niet meer was en dat je het dan moest hebben van types als ik.
Ik bood aan om mee te gaan.”

En na de begrafenis:

“Leuk om iedereen weer te zien, jammer dat er niemand meer is”

 

 

Voor zij die denken onzichtbaar te zijn

mijnboek384

Door Marije Hoogland

Voordat ik mezelf onderdompelde in Sjoerd Kuyper’s nieuwste jeugdboek Bizar luisterde ik naar de aflevering van De Grote Vriendelijke Podcast waarin Bas Maliepaard en Jaap Friso de auteur uit laten leggen waar Bizar overgaat. In hun interviews laten zij de geïnterviewde altijd een samenvatting geven van hun boek en de eerste zin voorlezen.

bizarDie samenvatting en eerste zin waren voor mij zo prikkelend dat ik het boek wel moest lezen. Bizar begint als volgt:

Als je zo lelijk bent als ik, kun je een hoop lol hebben.

Dit zijn de woorden van de 13-jarige Sallie Mo, die na de dood van haar opa de opdracht van haar psychiater krijgt om niet langer alleen maar te lezen en leven in boeken, maar om op te schrijven wat ze tegenkomt in het echte leven. En in die echte wereld zijn volgens haar veel dingen bizar.
Sallie Mo schrijft haar ervaringen in dagboekvorm op vanaf het eiland waar zij op vakantie is met haar alleenstaande moeder. Haar moeder is, zoals iedere vakantie, op zoek naar een nieuwe vader voor Sallie Mo en gaat daarvoor met twee alleenstaande vriendinnen de hort op. Deze vriendinnen en hun kinderen kamperen bij Sallie Mo op de camping: Dylan, haar grote geheime liefde; Donnie, die zich afzet tegen alles en iedereen en diens kleine broertje Beitel, die praat met de dieren.

Nu Sallie Mo niet meer mag lezen kan ze zich niet langer onzichtbaar maken onder haar mede vakantiegangers. Of was ze altijd al meer zichtbaar dan ze zelf ooit dacht?

Kuyper schrijft met humor en beeldende taal een verhaal over hoe kinderen en jongeren in de huidige maatschappij overvoerd worden met informatie en problemen, terwijl ze nog lang niet in staat zijn om deze problemen zelf op te lossen. Hij refereert aan de bankencrisis, kapitalisme, politiek, de vluchtelingencrisis, de positie van de kunsten: niet de doorsnee onderwerpen voor een jeugdboek. De auteur zegt zelf dat het een moeilijk boek is om te lezen en niet voor ieder kind weggelegd.
Maar juist voor de denkers, de vragenstellers en zij die denken onzichtbaar te zijn: lees Bizar.

Het biedt jeugdige maar ook zeker volwassen lezers een inkijk in het leven met al haar eigenaardigheden.

Mijn favoriete passage is te vinden op p. 147 (maar ik heb er minstens 10 anderen die ik prachtig vind):

Ik keek uit over de zee en dacht: een mens is als een golf. Je wordt geboren uit de zee en reist een leven lang naar het beloofde land. Dan breek je op het strand en je schuimt wat na en klaar, einde van de reis, het avontuur. Zou je zeggen. Maar het water waar je uit bestond, stroomt terug in zee. En uit de zee worden nieuwe golven geboren. Jij bent niet een van hen, geen golf komt ooit terug, maar je bent in die golven, één druppel in iedere golf ben jij. Niemand zal je ooit nog zien maar je bent er altijd. Voor eeuwig.

Bron: http://www.degrotevriendelijkepodcast.nl/ aflevering 09.

reserveer