Alle berichten door Annelies

De vader, de zoon en de lelijke eend

De groene eendEr is een nieuwe aanwinst voor liefhebbers van roadmovies in boekvorm  zoals Een man die Ove heet en De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween : De groene eend, het debuut van de Franse schrijver en vertaler Manu Causse.

Hoofdpersonen zijn Eric (‘de Vader’), gescheiden, ooit succesvol striptekenaar maar zonder inspiratie, en zijn autistische zoon Isaac. Elke woensdag bezoekt Eric zijn zoontje in de kinderkliniek om samen karpers te observeren. Hij slaagt er maar niet in om tot hem door te dringen. Verder zijn daar Erics oude oom die zijn groene eend nalaat aan Eric, een ongezellige ex, tevens moeder van Isaac, een gendarme die het liefst paddenstoelen zoekt, een jong meisje dat bijna de weg kwijt is (net als bijna iedereen in dit verhaal trouwens) en een kat. Of is het geen kat? Niets is wat het lijkt in dit verhaal, dat vol zit met onverwachte gebeurtenissen, bovennatuurlijke trekjes, poëtische en filosofische zinswendingen en zo nu en dan een vleug humor.

Als vader Eric de groene lelijke eend erft van zijn oom, wekt deze auto een sprankje belangstelling op bij zijn zoon. Dit stemt Eric zo hoopvol dat hij hem meeneemt op wat een avontuurlijke reis wordt. Erics ex is het er niet mee eens en stuurt de gendarme achter hen aan. Natuurlijk ontmoeten ze onderweg de nodige kleurrijke types. Na de roadtrip zijn er zeker dingen ten goede veranderd, en daarmee heeft het verhaal een optimistische afloop.

De schrijfstijl van dit boek is heel apart en vroeg van mij wat doorzettingsvermogen. Wat is echt, wat verbeelding, welke betekenis zit er achter die dichterlijke en fantasierijke beschrijvingen? Nieuwsgierigheid naar de afloop maakte dat ik de laatste bladzijde toch heb gehaald.

reserveer deze boeken

Naar buiten, het is lente!

natuur1

Midden in de natuur

Alles is frisgroen, het zonnetje schijnt (zo nu en dan) en het begint te kriebelen: je wilt naar buiten en iets leuks doen. Voor wie niet genoeg heeft aan alleen maar wandelen of fietsen is er een boek vol inspiratie voor activiteiten in de tuin of in de natuur: Midden in de natuur, samengesteld door Anna Carlile en de redactie van natuurmagazine Roots. Het is niet alleen bruikbaar in de lente; er zijn heel democratisch voor elk jaargetijde evenveel bladzijden ingeruimd. Om welke activiteiten gaat het? Enkele voorbeelden: Lees het weer af aan de wolken, Beschilder stenen, Neem kippen, Organiseer een picknick, Verspreid zaadbommen, Verzamel eetbaar onkruid, Bouw een kampvuur, Haal bloesemtakken in huis… Echt voor elck wat wils dus. Het hoeft overigens niet altijd zo actief. Zoek een zitplek, Kijk naar buiten en Ga vogels kijken kosten niet zo heel veel inspanning. Recepten zijn er ook en natuurlijk staat het boek vol foto’s.

Er zijn de laatste tijd meer mooie en interessante natuurboeken binnengekomen in de bibliotheek. Misschien niet in uw eigen vestiging, maar reserveren is gratis.

Natuurboeken

En dan nu naar buiten. Veel plezier!

Poirot is terug!

poirot
poirot
Agatha Christie schreef maar liefst 66 detectiveromans, naast de nodige toneelstukken en korte verhalen. Blijkbaar is dat nog niet genoeg voor de grote schare fans van Miss Marple en Poirot. Sophie Hannah, als jong meisje al fan van Agatha Christie, heeft met toestemming van de erfgenamen van deze schrijfster inmiddels al twee nieuwe Hercule Poirotverhalen geschreven. Enkele jaren geleden verscheen De monogram moorden, waarin inspecteur Catchpool opgevoerd werd als verteller en sullige onderzoeker naast de grote Hercule Poirot – een rol die in veel oorspronkelijke verhalen voorbehouden was aan kapitein Hastings. Dit eerste boek heb ik nog niet gelezen, dus ik kan er geen oordeel over vellen. De recensies waren destijds niet onverdeeld positief.

Toevallig (niet zo héél toevallig als je in een bibliotheek werkt) kreeg ik het tweede Poirotmysterie van deze schrijfster in handen. Onbevooroordeeld door recensies begon ik te lezen en ik was aangenaam verrast. Natuurlijk is het geen echte Agatha Christie, maar om heel eerlijk te zijn vond ik de schrijfstijl minstens zo sprankelend en de hoofdrolspelers kleurrijker. Nu heb ik Christie’s boeken niet vaak in het Engels gelezen, dus de vertaling kan natuurlijk een rol spelen. De Nederlandse vertaling heet De nieuwe erfgenaam. Wie graag Engels leest kan dit boek in de bibliotheek vinden onder de titel Closed casket. Geef mij maar het origineel. Een zin als ”Joseph was more wonderfully baffling and bewildering than any mystery I could ever hope to invent” leest net iets plezieriger dan “Joseph was verbijsterender en verbazingwekkender dan alles wat ik zelf ooit had kunnen bedenken”.

Net als in De monogram moorden is inspecteur Catchpool de verteller. Poirot en Catchpool zijn uitgenodigd bij een oude dame, die beroemd is als schrijfster van jeugdboeken. Op haar landgoed in Clonakilty (Ierland) zijn verder aanwezig: haar beide kinderen en hun echtgenoten, haar secretaris en zijn verpleegster, maar liefst twee advocaten, een kamermeisje en – uiteraard – de butler. De schrijfster laat een van de advocaten haar testament veranderen, waarbij haar kinderen onterfd worden en de secretaris, die doodziek is, alles erft. Dat is vragen om moeilijkheden en ja, er valt al gauw een dode en alle aanwezigen zijn verdacht. Niets is wat het lijkt, maar Poirot zou Poirot niet zijn als er in een slotscène niet precies uit de doeken werd gedaan door wie, hoe en waarom deze moord werd gepleegd. Spoiler: de butler heeft het niet gedaan.

Liefhebbers van ouderwetse detectives met veel puzzelwerk en de nodige humor komen ruimschoots aan hun trekken met dit boek. Inmiddels ben ik begonnen in De monogram moorden, maar tot nu toe boeit het me iets minder dan het tweede Poirotmysterie van Sophie Hannah.

Op Hebban.nl vind je meer informatie over dit boek met een sneak preview.
reserveer deze boeken

Een liefde in Rome

Een liefde in RomeDat kom je niet vaak tegen: dit verhaal wordt verteld door een stad. Deze verteller, de stad Rome, klust bij als liefdesgeest en gebruikt een tegelfabriekje als uitvalsbasis. Drie verhaallijnen zijn er,  en deze vertegenwoordigen drie stadia in het liefdesleven: het prille begin, het moeizame midden en het einde door overlijden van een van de partners.

Zo klinkt het ingewikkeld en wat zwaar op de hand, maar dat valt reuze mee.

Alice is een jonge, serieuze kunstenares die voor inspiratie naar Rome reist voordat ze zich definitief bindt aan haar verloofde. Ze ontmoet er een groepje vakantievierende jongens en op een van hen wordt ze halsoverkop verliefd. Wat doet ze, volgt ze haar hart of blijft ze haar verloofde trouw?

De Amerikanen Meg en Alec zijn van middelbare leeftijd en in goeden doen. Wat een eenvoudig tochtje van twee dagen naar Rome zou moeten worden, op zoek naar een bijzonder soort tegel, verandert in een avontuurlijke reis met misverstanden en hindernissen. Is dit voldoende om hun toch al wankele huwelijk het laatste zetje te geven of brengt het hen juist dichter bij elkaar?

De oude dames Constance en Lizzie zijn in Rome om de as te verstrooien van Henry, de man van Constance en broer van Lizzy. Henry en Constance hebben elkaar lang geleden in Rome ontmoet. Maar Henry had daar al een vriendin…

Rome en de liefde staan centraal in dit boek. Voor wie de stad heeft bezocht is het ongetwijfeld een feest van herkenning. Voor alle anderen is het een levendig en intelligent geschreven feelgoodverhaal, doorspekt met geschiedenislesjes en gelukkig ook met de nodige humor.

Mark Lamprell werkt in de televisie- en filmwereld. Hij schreef o.a. Babe: Pig in the City. Een liefde in Rome is zijn tweede roman en de eerste die in het Nederlands is vertaald.

Het zuur en het zoet

Wat kan mij gebeuren; leven met René GudeWat kan mij gebeuren? Die vraag is de titel van een boek over René Gude, filosoof, schrijver, optimist en Denker des Vaderlands. Heel veel, is het antwoord. Zijn vrouw Babs van den Bergh stuurde tijdens de zeven jaren die zijn ziekte duurde lange mails naar vrienden en bekenden. Hierin hield ze hen op de hoogte van de ups en downs, hoop en vrees en alle praktische zaken die samenhingen met de slopende ziekte van haar man. Het begon met een gebroken been; lastig maar niet echt verontrustend. Achteraf gezien was botkanker de oorzaak. Vele pijnlijke behandelingen en operaties volgden, het been moest eraf, er waren uitzaaiingen en dankzij de media weten we hoe het is afgelopen. Babs van den Bergh wisselt de e-mails uit die jaren af met haar persoonlijke verhaal. Babs en René hielden de moed erin, werkten zoveel mogelijk door en hadden gelukkig een groot netwerk van behulpzame vrienden en kennissen.

Geen vrolijk verhaal, maar toch met de nodige humor. Een bijzondere en ontroerende leeservaring.

Dan nu het zoet. Als ik zeg dat ik graag romans lees met een positief einde, omdat het leven al genoeg narigheid biedt, dan bevind ik mij in goed gezelschap. Ook Babs van den Bergh had regelmatig lichte lectuur nodig als tegenwicht:

Mijn leesgewoonten had ik langzamerhand aan de wilgen gehangen – uit moe- en verslagenheid. Ik wendde me tot oude, comfortabele liefdes, youngadultliteratuur en downright kinderboeken. Geen experimenten meer, geen nieuwe schrijvers, vooral geen Nederlandse naargeestigheid van in het leven teleurgestelde mannen die daar scherpzinnig gewag van weten te maken. (…) Een boek moest erin gaan als koek en me meenemen naar een begrijpelijk universum met het liefst een goede afloop.

How to find love in a bookshop Dan is How to find Love in a Book Shop van Veronica Henry een aanrader. Een positief verhaal, typisch Engels sfeertje en happy endings bij de vleet. Dit boek eindigt niet met een sterfgeval, maar begint ermee, namelijk dat van een geliefde boekhandelaar. Zijn dochter probeert de boekhandel over te nemen, wat nog niet meevalt gezien de financiële situatie van de zaak. Haar lotgevallen en die van een aantal dorpsgenoten staan centraal, en elk van de hoofdrolspelers wordt in een paar bladzijden zo trefzeker neergezet dat het geen enkele moeite kost om met hen mee te leven. Heerlijk leesvoer voor degenen die niet bang zijn voor – niet al te moeilijk – Engels. Merkwaardig genoeg zijn er maar weinig boeken van Veronica Henry in het Nederlands verschenen, maar zo te zien is wordt er gewerkt aan een vertaling van dit boek.

Babs van den Bergh in DWDD
Babs van den Bergh in DWDD

Koninklijk complot

Koninklijk complotDe dood van Diana – dat is typisch zo’n gebeurtenis waarbij je je herinnert waar je was toen je het nieuws hoorde. Ze verongelukte in 1997 samen met haar vriend Dodi Al-Fayed in een tunnel in Parijs, doordat hun chauffeur veel te hard reed in een poging de paparazzi kwijt te raken. Althans, dat is de officiële versie. Er waren veel onduidelijkheden en er rezen vragen. Was het toch moord? Wilde het Britse koningshuis het ongeleide projectiel Diana kwijt?

Linda Udo uit Oranjewoud heeft een heel andere theorie. Diana is niet verongelukt en ook niet vermoord. Zij leeft! Het hele ongeluk is zorgvuldig in scene gezet. Prins Charles zou daarna vrij zijn om verder te gaan met Camilla en Diana kreeg de kans een nieuw leven te beginnen, zonder persmuskieten en zonder verstikkende regeltjes. Waarom zo ingewikkeld? Op deze manier kregen de paparazzi de schuld en  kon Diana ervoor zorgen dat het gedrag van fotografen aan banden werd gelegd, wat vooral ook voor haar zoons een hele opluchting zou zijn.

De raadsels rond de dood van Diana lieten Linda Udo niet los en zij heeft 17 jaar lang onderzoek gedaan. Haar reconstructie van de gebeurtenissen heeft ze verwerkt in de vorm van een roman, Koninklijk complot, waarin feit en fictie naadloos in elkaar overgaan. Het maakt het tot een beetje verwarrende leeservaring. Het ene moment lees je een waargebeurd verhaal, het volgende lijkt het of je in een spannende thriller bent beland. Of in een deel uit de Bouquetreeks.

Hij veegt een traan weg die langzaam over haar wang rolt en mompelt verrast: ‘Je beeft’. Hij kust haar op het voorhoofd. ‘Je bent mij geen dank verschuldigd. Ik ben jou dankbaar vanwege je aanwezigheid hier.’ Ze begint te blozen en voelt opeens een intens verlangen om door hem in zijn armen te worden genomen.

diana-WikipediaEn wat moeten we er nu van denken? In elk geval is Koninklijk complot een spannend verhaal en interessante leeservaring. We krijgen meer inzicht in het leven van Diana en eerlijk is eerlijk: er zit veel logica in de conclusies van Udo. Wat ik me dan weer niet kan voorstellen: er waren zoveel mensen bij de uitvoering van het scenario betrokken, is er dan niemand die zijn mond voorbij zal praten? Maar toch, de twijfel is gezaaid…

Koninklijk complot verscheen al in 2014. De reden dat het nu nog in ons blog verschijnt, is dat het in het Engels is vertaald en ook de aandacht heeft getrokken in Amerika. Er ligt zelfs een filmscript klaar en niemand minder dan Tom Cruise toont belangstelling. De film zou Mission Escape moeten gaan heten en in 2017 uitkomen, 20 jaar na het ongeluk. Jammer dat Diana en Dodi volgens Udo in Cape Cod zijn gaan wonen en niet in Oranjewoud, we hadden Tom Cruise hier graag welkom geheten!

Voor wie meer wil weten:

Kantooravonturen van een cavia

De verwarde caviaEen cavia op kantoor, daar was nog geen boek over en dus heeft Paulien Cornelisse het geschreven. Cavia werkt op de communicatie-afdeling en houdt zich bezig met mailings schrijven, paperclips opruimen en kantoorpolitiek. De collega’s kijken niet raar op van een cavia achter het bureau, hoewel Cavia – Caaf voor haar vrienden – zelf af en toe tegen haar beperkingen aanloopt. Verder is alles normaal op het werk, inclusief managementtaal (laat dat maar aan Paulien Cornelisse over), romances en de onontbeerlijke koffieautomaat.

Cavia is een beetje een Bridget Jones in nog rondere vorm, inclusief problemen met de lijn, liefdesperikelen én verwarde-haren momentjes. Hoewel die bij Cavia meestal door de regen worden veroorzaakt. Gelukkig is ze geen langharige cavia.

De verwarde cavia is door Cornelisse zelf uitgegeven, geheel onafhankelijk van de uitgeverij van haar eerdere bestsellers Taal is zeg maar echt mijn ding en En dan nog iets.  De leuke omslagtekening is ook van haarzelf. Dit is haar eerste roman, maar het gaat stiekem toch ook weer over taal.

Er kwam snel een sms terug: ‘Sorry… Ik ben heel vaag in die dingen maar daar moeten anderen niet de dupe van worden… Nogmaals sorry…’
En daarna nog een sms, waarin stond: ‘Echt sorry…’
Maar goed dat ik niet houd van mensen die te veel puntjes gebruiken, dacht Cavia.

Zoek je een lekker tussendoortje dat een glimlach op je gezicht tovert, dan is De verwarde cavia een aanrader. Vooral als taal ook een beetje jouw ding is.

Waarom een cavia? Laat Paulien daar zelf maar antwoord op geven:

Paulien Cornelisse
Paulien Cornelisse in DWDD

De draak, de heks en het betoverde woud

BNaomi Novik - Ontworteldij de boeken voor jong-volwassenen, de Young Adult Books, staat opvallend veel fantasy. Niet zelden bestaan die verhalen uit een serie van meerdere kloeke delen. Aan de ene kant is dat fijn, want als een boek je boeit wil je graag méér, maar het gevaar is wel dat het thema na verloop van tijd een beetje uitgemolken raakt. Het komt ook voor dat het volgende deel nog geschreven moet worden en tegen de tijd dat het in de bieb ligt ben je de draad van het verhaal alweer kwijt.

Dat is niet het geval bij Ontworteld, geschreven door Naomi Novik.  Zoals het er nu uitziet is het een op zichzelf staand verhaal. Een spannend en meeslepend verhaal ook nog – het kostte mij een groot deel van een weekend waarin ik eigenlijk heel andere klusjes op het programma had staan (en ja, ik lees geregeld YAB-boeken, ook al pas ik al heel lang niet meer in de doelgroep).

Met Ontworteld schreef Novik een spectaculair toverboek voor lezers die Harry Potter zijn ontgroeid, maar nog niet helemaal zonder magie en verwondering door het leven kunnen.’
– de Volkskrant –

De Draak, een onsterfelijke en narrige tovenaar, beschermt de dorpelingen tegen het oprukkende duistere woud, dat geregeld slachtoffers maakt. Als tegenprestatie kiest de Draak elke tien jaar een zeventienjarig meisje uit om hem te dienen. Tegen alle verwachtingen in neemt hij deze keer de onhandige en slordige Agnieszka mee en niet haar mooie en kundige vriendin Kasia. Al gauw blijkt Agnieszka toverkracht te bezitten en de Draak probeert haar het nodige bij te brengen op dit gebied, daarbij tot wanhoop gebracht door haar rommelige manier van werken. Samen krijgen ze echter meer voor elkaar dan elk afzonderlijk en dat is al gauw hard nodig…

Naomi Novik schreef een prachtig verhaal met een sympathieke heldin en Oost-Europese sprookjeselementen. Dat is geen wonder, want hoewel Novik in de Verenigde Staten woont liggen haar wortels in Polen.

Dit boek leent zich prima voor een verfilming en inderdaad, de rechten zijn al gekocht door Warner Bros. Het is wel te hopen dat de film recht zal doen aan de sfeer van het verhaal en het niet alleen een opeenvolging wordt van snelle scènes met veel actie en geweld. Op de speciale effecten kunnen de filmmakers in elk geval hun tanden stukbijten. Ik ben benieuwd!

Brieven uit het verleden

Brieven uit het verledenMarcia Willett begon pas met schrijven toen ze 50 jaar was, na een carrière als lerares en balletdanseres. Ze heeft inmiddels meer dan twintig boeken op haar naam staan, die in achttien landen worden uitgegeven en daarmee behoort ze tot de meestgelezen auteurs van Europa. Met man en hond woont ze op het platteland van Devon.

De al wat oudere Billa en haar broer Ed wonen in een prachtig verbouwde watermolen op het pittoreske platteland van Cornwall, waar ze ook opgroeiden. Hun jeugd was volmaakt idyllisch, tot hun vader stierf en hun moeder hertrouwde met een manipulatieve man die zijn onaangename zoon Tristan in hun leven bracht. De problemen uit het verleden lijken voorbij, tot er op een dag ansichtkaarten van Tristan beginnen te komen.

Dit verhaal heeft meerdere hoofdpersonen en verhaallijnen en daardoor is het moeilijk om echt mee te leven met de personages. Afgezien daarvan kun je je heerlijk laten onderdompelen in een bad van natuurschoon, sympathieke mensen, romantiek en een aangename schrijfstijl. De gewetenloze Tristan zorgt voor wat spanning in het verhaal. Wat zijn zijn verborgen plannen? Op het laatst blijkt zelfs hij een zwakke plek te hebben.

De poëtische natuurbeschrijvingen bezorgen je heimwee naar Cornwall, of je er nu bent geweest of niet. Op de eerste bladzijde:

Aan de rand van het meer buigt de wilde kers zich als een elegant spook, met dunne kale takken vol zilverkleurige rijp, vol verlangen naar de verdwenen warmte van de zomerdagen. Hoge bosjes met kornoelje, waarvan de felgekleurde toverstokken door het koude scherpe licht tot zwart-wit zijn teruggebracht, bewaken de noordelijke oever van het meer en werpen puntige schaduwen op het bevroren gras.

Kijk, dat doe ik haar niet na. Ik zou niet verder komen dan zoiets als: “Het was winter en de kale takken staken zwart af tegen de nachtblauwe lucht”.

Lees de eerste bladzijden op de site van de uitgever
Meer boeken van Marcia Willett in de bibliotheek

Marie Kondo, de Japanse opruimkoningin

Marie Kondo
Marie Kondo

In januari van dit jaar hadden we in de bibliotheek van Heerenveen een goed bezochte avond met een personal organizer. Zij hield een verhaal over opruimen en schoonmaken, plank-voor-plank en kamer-voor-kamer. De Japanse Marie Kondo vindt dat een slecht idee. Het gevaar is dat je hetzelfde soort spullen op verschillende plekken in huis opbergt en daarna nog steeds niet weet hoeveel je hebt. Bovendien ben je jaren bezig.

Als andere kinderen met hun poppen speelden was Marie Kondo bezig met opruimen. Ze heeft van deze hobby haar beroep gemaakt en weet uit ervaring welke methoden niet goed werken. Ze heeft nu een succesvol adviesbureau dat mensen leert hoe ze hun rommelige huizen kunnen transformeren in ruimtes vol rust en inspiratie. Ook heeft ze twee boeken geschreven die in vele landen als warme broodjes over de toonbank gaan: Opgeruimd! en het meest recente Spark joy, dat vooral een praktische uitwerking is van het eerste boek. De methode KonMari – een samentrekking van de naam van de bedenkster – belooft de rommel voorgoed uit te bannen en als bonus de kwaliteit van je leven te verbeteren.

Boeken van Marie Kondo

Het principe is als volgt. Je sorteert per categorie, niet per plek.
Per categorie verzamel je ALLES wat eronder valt. Hierbij is de
volgorde belangrijk: van gemakkelijk naar moeilijk, zodat je de nodige ervaring hebt opgedaan voordat je aan je fotoalbums begint. Daarom begin je met kleren, dan boeken, papieren, allerlei en tenslotte dierbare herinneringen als brieven en foto’s. Heb je alles verzameld, dus bijvoorbeeld alle kleren op een grote hoop, dan (schrikt je van de hoeveelheid en) neem je ze stuk voor stuk in je handen, waarbij je je afvraagt of je er blij van wordt. Zo ja, dan mogen ze blijven, zo nee, weg ermee. Nuttige en noodzakelijke dingen als de stofzuiger, belangrijke papieren en gereedschap hoeven gelukkig niet weg, ook al vervullen ze je niet met vreugde – ze heeft geprobeerd het zonder te stellen en dat pakte niet goed uit.

Als het goed is gaan de spullen zo met vuilniszakken tegelijk de deur uit. Ik voorzie gouden tijden voor kringloopwinkels en rommelmarkten. Wat overblijft berg je op, alles van één soort bij elkaar. Tot slot heb je een opgeruimd huis waarin je de overgebleven dierbare voorwerpen mooi kunt neerzetten en ophangen. Dankzij de speciale KonMari vouwmethode kunnen shirts en andere kleren rechtop in de laden staan zonder dat alles omvalt als je er iets uitvist. De opzet is tenslotte dat je precies ziet wat je hebt en dat maakt dat je minder dingen aanschaft. Dat rechtop zetten gaat in mijn kledingkast helaas niet door; die heeft alleen maar planken en geen laden.

Nu ben ik niet lang geleden verhuisd, zodat alles al kritisch bekeken is. Mijn huis is vast niet Kondo-proof, maar de komende tijd ga ik zeker met haar adviezen in mijn achterhoofd aan de slag. Op mijn eigen manier dan. Boeken weggooien die ik nog niet gelezen heb? Dacht het niet!

De boeken van Marie Kondo lezen vlot en geven ook een inkijkje in de Japanse cultuur. Het is grappig om te lezen hoe spullen een ziel hebben in haar ogen. Alles wat weggedaan wordt krijgt een bedankje en sokken die in de la liggen genieten van hun vakantie. Kondo vertelt ook heel ontwapenend over haar eigen fouten, ze dreef haar familie geregeld tot wanhoop met haar opruimwoede. Even een tip: lees deze boeken niet ’s avonds laat. Je raakt geïnspireerd en wilt meteen aan de slag en dat is niet bevorderlijk voor een goede nachtrust.

Wie is al bezig geweest met KonMarieën? Ik ben benieuwd naar de ervaringen!

Marie Kondo interview
De strijd tegen rommel met ‘opruimgoeroe’ Kondo – EenVandaag