Alle berichten door Irene

Foto’s bewerken op de iPad

In mijn vrije tijd ben ik naast lezen veel met foto’s bezig.
Dankzij de digitale camera maak ik een onvoorstelbaar groot aantal foto’s. Je klikt maar door! Van één bijzonder momentje maak ik al snel een stuk of tien foto’s. Of twintig. Of nog meer… Tja.
Het nadeel hiervan is dat je verzameling kiekjes in rap tempo toeneemt. Een foto nemen, dat lukt nog wel, maar alle resultaten inladen op de pc en dan beoordelen en organiseren, dat blijft er vaak bij.

Gelukkig ben ik niet meer afhankelijk van mijn pc en laptop, ik heb een iPad. Veel handiger! Helemaal omdat ik er een camera connection kit bij gekocht heb. Zo kan ik mijn foto’s rechtstreeks vanaf mijn sd-kaart naar de iPad overbrengen. Foto’s bekijken, organiseren en bewerken is hiermee een stuk handiger geworden!
Simpele bewerkingen als rode ogen wegwerken en foto’s bijsnijden is een standaard mogelijkheid van de iPad waar ik al veel gebruik van maakte. In een creatieve bui ging ik eens op zoek in de App-store en daar ontdekte ik allerlei mooie fotobewerkingsprogramma’s. Dat moest ik natuurlijk even uitproberen!

Ik had al veel gehoord over de programma’s van Apple die beschikbaar zijn voor Mac, dus besloot ik iPhoto en iMovie in ieder geval aan te schaffen. Beide apps zijn heel makkelijk in gebruik en bieden tal van mogelijkheden. Ik ben vooral fan van iMovie, waarmee je in een handomdraai je eigen filmpjes omtovert tot spectacualaire trailers of film. Echt leuk!

Maar goed, het ging me om mijn foto’s. Ik wilde wel eens wat anders dan alleen maar de standaard kiekjes, maar dan wel een beetje makkelijk in gebruik. Daar heb ik een prachtige app voor gevonden: Color Splash. Met deze app tover je een kleurenfoto om in een zwart-wit exemplaar en heb je de mogelijkheid een deel van de foto weer in kleur te zetten. Dat geeft me toch een leuk resultaat! Echt een aanrader!

Nou ik toch zo crea bezig was, besloot ik ook nog Pho.to.Lab te downloaden. Het grootste deel van deze app is gratis te gebruiken, en dan kun je al heel wat geinige creaties maken! Vampiertandjes, grappige kaders, jezelf op de cover van een tijdschrift en nog veel meer. Echt heel leuk!
Ter inspiratie een voorbeeldje van wat je onder andere met Pho.to.Lab kunt maken.

Er zijn ongetwijfeld nog veel meer mooie fotobewerkings-apps of programma’s. Heeft u er eentje ondekt die ik beslist moet proberen? Laat het me alstublieft weten!

Advertenties

Hoe doen ze dat toch?

Soms lees je boeken die zo goed geschreven zijn, dat ze meteen onder je huid gaan zitten. En tussen je oren. En daar blijven ze. Omdat ze indruk op je maken. Heerlijk vind ik dat. Maar vooral ontzettend knap. Hoe doen die auteurs dat toch?

Ik bleek de afgelopen weken weer een aantal pareltjes uitgezocht te hebben. Heel verschillende soorten verhalen, maar stuk voor stuk te mooi om voor mezelf te houden. Nu we een lekker lang Pinksterweekend voor de boeg hebben lijkt me dat de perfecte gelegenheid deze juweeltjes met u te delen. Want vrije tijd, de zon die schijnt en een fijn boek, dat is nu eenmaal de ideale combinatie!

Om te beginnen Onuitwisbaar van Kristen Heitzmann. 
Een fantastisch geschreven verhaal, dat je bijna niet aan de kant kunt leggen. Het bijzondere verhaal van de hoofdpersonages wordt steeds onderbroken door de bizarre gedachtenspinsels van een persoon die angstvallig geheim blijft. Iedere keer als er weer zo’n creepy tekst voorbij gekomen is, krijg je de neiging tegen die persoon te gaan roepen dat hij op moet houden! Wat een figuur!
Dit boek weet precies te omschrijven wat voor gevolgen een trauma kunnen hebben. De titel is perfect gekozen, het heeft op mij een onuitwisbare indruk gemaakt.

Oorlogsboeken hebben op mij altijd een bijzondere aantrekkingskracht gehad. Telkens als er weer iets nieuws verscheen moest ik het gewoon lezen. Het leuke van mijn werk in de bieb is dat je zo heerlijk met klanten in gesprek kunt raken over boeken die indruk op je maken. Daar komen soms echt gouden tips uit voort!
Eén van die tips was Parnassia van Josha Zwaan. Een bijzondere kijk op wat de oorlog doet met een Joods kind dat gered wordt, maar daarvoor haar afkomst moet vergeten.

Tenslotte De Blauwe Kamer van Susan Henderson.
Een schitterend boek, ondanks het intrieste onderwerp. Je kunt en wilt je eigenlijk geen voorstelling maken van de enorme impact die een depressie kan hebben op een gezinsleven. Dit boek verteld het aangrijpende verhaal van de achtjarige Tillie, die ondanks alles, onvoorwaardelijk van haar moeder houdt.

Voor elk wat wils, ik hoop dat u er net zo van geniet als ik gedaan heb! Fijne Pinksterdagen!

Vriendschap

Vriendschap en andere ongemakken was het thema van de Boekenweek 2012. Twee onderwerpen die ik totaal niet met elkaar kon rijmen, totdat ik Mijn zus woont op de schoorsteenmantel van Annabel Pitcher las. Een prachtig verhaal over hoe ingewikkeld vriendschap kan zijn.

Mijn zus woont op de schoorsteenmantel is nu niet bepaald een titel die ik meteen van de plank zou pakken. Maar dankzij het opschrift ‘Voor de liefhebbers van Extreem luid & ongelooflijk dichtbij en Ik ben niet bang‘ word ik toch nieuwsgierig. Ik sla het boek open en lees: ‘Mijn zus woont op de schoorsteenmantel. Nou ja, stukjes van haar dan. Drie vingers, haar rechterelleboog en haar knieschijf liggen begraven op een begraafplaats in Londen ‘. Kijk, dat is nu nog eens een intrigerend begin.

Het verhaal wordt verteld door de tienjarige Jamie, wiens zus Rose omgekomen is bij een terroristische aanslag. Zijn ouders kunnen dit grote verdriet niet met elkaar delen en gaan scheiden. Jamie verhuist met zijn vader en zus Jasmine vanuit Londen naar een dorp. In een dorp wonen namelijk geen moslims, zegt Jamie’s vader, die niet kan verkroppen ‘dat moslims zijn dochter gedood hebben’.
Tot zijn grote schrik komt Jamie in zijn nieuwe klas naast Sunya te zitten, een moslimmeisje. Hij probeert haar te negeren, maar ze blijkt ontzettend leuk te zijn en ze worden vrienden. Al mag zijn vader dat natuurlijk niet weten…

Mijn zus woont op de schoorsteenmantel is een heerlijk boek, dat op een toegankelijke manier een gevoelig onderwerp weet te beschrijven. Aanrader!

Handige tools

Internet lijkt, volgens onderzoekers van de Universiteit Twente, een primaire levensbehoefte te worden. De gemiddelde Nederlander is in zijn vrije tijd meer dan drie uur per dag online. Geen wonder, als je ziet hoeveel mogelijkheden het internet biedt. Mailen, nieuwssites bezoeken, shoppen, je sociale contacten onderhouden; je kunt er uren zoet mee zijn. Handig dus dat er steeds meer tools verschijnen om al onze online bezigheden makkelijker en sneller te laten verlopen.

Tijdens een workshop van Academy Noord keek ik naar een prachtige presentatie van de top 20 van handige en onmisbare internettools.
Zo leerde ik het bestaan kennen van bijvoorbeeld Hootsuite, een dashboard waarmee je in één oogopslag de updates binnen je social media, zoals Twitter en Facebook, kunt zien. Leuk voordeel van Hootsuite is dat je updates of tweets klaar kunt zetten om ze op een later tijdstip te verzenden. Erg handig! Qua gebruik deed het me denken aan de rss-reader Netvibes, ook al zo’n handige site die je veel tijd bespaart.

Nog een tool waar ik het bestaan niet van wist is Rapportive, waarmee je binnen Gmail informatie krijgt over je contacpersonen. Je ziet een foto, leest waar diegene op dat moment is en wat hij aan het doen is. Zo zit je niet tevergeefs te wachten op mail omdat je kunt zien dat iemand net in vergadering is. Deze tool is ook weer makkelijk te koppelen aan Facebook en Twitter.

Een tool die ik zelf al een tijd gebruik, is Picnik. Een ontzettend leuk en makkelijk te gebruiken fotobewerkingsprogramma. Het mooie van de tool is dat je er geen software voor hoeft te downloaden, je kunt het zo online gebruiken. Het programma was altijd opgedeeld in een deel voor leden en een deel dat gratis voor iedereen toegankelijk was. Omdat Picnik in zijn huidige vorm ophoudt te bestaan, is het deel waar voorheen voor betaald moest worden, nu gratis te gebruiken. En dat is erg leuk! Er kan nog tot en met 19 april gebruik gemaakt worden van deze mogelijkheden, daarna gaat Picnik verder als Picnik Takeout.
Voor wie helemaal de smaak te pakken heeft gekregen van het bewerken van foto’s en video’s, is het leuk om ook eens naar de mogelijkheden van Aviary en Animoto te kijken.

Benieuwd naar de rest van de handige en onmisbare tools? Bekijk het hele overzicht van de top 20 hier!

Bronnen: Wildsea, Academy Noord, Mediawijzernet

Kleine ergernissen…

Als je veel leest komt het nog wel eens voor dat er dingen in je boek niet kloppen. Kleine foutjes, maar als je net lekker zit te lezen kunnen ze behoorlijk irritant zijn!
De meest gemaakte fouten zijn spelfouten. Of typfouten, of taalfouten. Dat is het hem nu juist, er zijn zoveel soorten fouten dat het niet verwonderlijk is dat ze gemaakt worden.

Maar goed, spelfouten dus. Het maakt niet uit of het een ‘flutromannetje’ of literatuur betreft, spelfouten komen in heel veel boeken voor. Meestal gaat het om een vergeten ‘t’ of een andere vergeten letter (gister las ik ‘anaal’ waar het ‘banaal’ moest zijn, tja…) en de meeste mensen lezen er lekker overheen.
Helaas lukt mij dat niet zo goed, zodra ik een foutje gezien heb lijkt mijn foutjesantenne extra gevoelig en zie ik ieder klein missertje. Niet dat ik zelf nooit fouten maak hoor. Het zou zomaar kunnen dat er een aantal in dit stukje geslopen zijn!

Wat me verder vaak opvalt is dat namen van hoofdpersonen  verkeerd gebruikt worden. Zo kan een simpel gesprekje tussen Joost en Piet ineens erg verwarrend worden, wanneer je leest dat Joost  tegen Joost staat te praten…
Nog een mooie: er na het lezen van je boek achter komen dat de tekst op de achterflap helemaal niet overeen komt met het verhaal. Mensen hebben ineens andere namen, of de belevenissen in het boek blijken heel anders te zijn.
Heeft u dit ook wel eens? Als u wilt kunt u onderaan dit stukje een reactie plaatsen met uw ergernissen. Ik ben erg benieuwd!

Hoe kom ik nu op dit relaas? Dat zal ik uitleggen.
Gisteravond begon ik vol goede moed aan een fijn, nieuw, net van de pers (lees: in de bieb) romannetje; Een nieuw begin van Erica James. Geen hoogstaande literatuur, geen bloedstollende spanning, maar gewoon een lekker, vriendelijk verhaal. Pure ontspanning! Dacht ik. Tot ik zo ongeveer om de anderhalve bladzijde het woord sedert tegenkwam. En, nog erger, ook een paar keer sedertdien. Sedert, nou ja zeg, wordt dat woord nog gebruikt? Het is natuurlijk keurig Algemeen Beschaafd Nederlands maar in een boek dat in 2010 geschreven is  en dat bedoeld is voor een publiek dat niet met deze spelling opgegroeid is, zou ik toch eerder sinds gebruiken.


Normaal gesproken zou ik zo’n boek linea recta terug naar de bieb brengen en het inruilen voor een ander exemplaar. Maar Een nieuw begin is echt een leuk geschreven verhaal en het heeft zo’n originele plot dat ik sedertdien het ouderwetse woordgebruik maar probeer te negeren en vooral geniet, heerlijk toch?

Nieuwe Giphart leest als een trein

Aangezien ik vroeger geen literatuurlezer was lag er voor mij een heerlijk grote markt met nog te ontdekken boeken open. All time favorites als Krabbé, Grunberg en van Dis nam ik mee naar huis maar ook auteurs als Wieringa, Treur, Koch, Abdolah en Verhulst heb ik ondertussen verslonden.

Stukje bij beetje voeg ik meer klassiekers toe aan mijn ‘gelezen boekenlijstje’. Giphart is een auteur die ik regelmatig voorbij zag komen maar waar ik nog nooit iets van gelezen had. Inmiddels weet ik dat Giphart  absoluut thuishoort op het lijstje met klassiekers en ook zijn nieuwste roman IJsland misstaat  hier zeker niet.
Wat een fijn boek zeg!

In IJsland is de hoofdrol wederom weggelegd voor Giph, die we al kennen uit Giph en Ik omhels je met duizend armen. Dit keer schrijft hij echter in briefvorm, waardoor zijn verhaal enorm persoonlijk wordt.
Giph schrijft  zijn belevenissen van de laatste tijd van zich af, en dat zijn er nogal wat. Zo lezen we dat zijn relatie met Samarinde op de klippen gelopen is, dat hij eigenlijk niet zo veel zin meer heeft in het optreden met zijn cabaretvrienden en dat hij verliefd wordt op een zwangere vrouw uit Friesland.
Giphart heeft je als lezer vanaf de eerste pagina te pakken, je voelt meteen sympathie voor Giph. Het is bijna niet te geloven wat de man in korte tijd allemaal voor de kiezen krijgt en je wilt absoluut weten of het goed komt met hem.

Morgenavond heeft u de kans Ronald Giphart te ontmoeten in de bibliotheek van Lemmer. Hij geeft hier een lezing waarin IJsland centraal zal staan, maar hij zal ook over zijn manier van werken vertellen en er is tijd voor u als lezer om hem vragen te stellen. Het belooft een gezellige en geslaagde avond te worden, er zijn al een heleboel kaartjes voor deze avond verkocht. Wilt u dit niet missen?
Reserveer nog snel een kaartje via oblemmer@bsfr.nl, op telefoonnummer 0514-561474 of in de bibliotheek.

Ongekend talent in tv-serie Glee

Sinds september 2010 kunnen we op RTL 5 genieten van dé hitserie uit Amerika: Glee!
En genieten is het!

Glee is een tv serie die zich afspeelt op een fictieve high school in Ohio. Leraar Will Schuester wil de vroeger zo succesvolle ‘Glee Club’ weer nieuw leven in blazen en roept jongeren op auditie te doen.

Het probleem met de Glee Club is dat deze de naam heeft een clubje voor nerds te zijn waardoor niemand zich ervoor op durft te geven. Uiteindelijk zijn er maar vijf leerlingen die zich aanmelden bij Will; Rachel, Mercedes, Kurt, Artie en Tina. Zij  zijn stuk voor stuk outsiders op school, worden regelmatig gepest en bespot en hebben geen vrienden. Wat deze jongeren wel hebben is een uitzonderlijk zing en dans talent! Met een sluwe streek weet Will de ster van het Footballteam, Finn, bij de club te krijgen, waardoor de groep van start kan.

De school stelt een deel van het budget van de cheerleaders beschikbaar voor de Glee Club, zeer tegen de zin van coach Sue Sylvester. Zij trommelt drie van haar cheerleaders, Quinn, Santana en Brittany op om te infiltreren in de Glee Club met het doel de groep van binnenuit ten gronde te richten. Dit komt Quinn goed uit. Zo kan ze  mooi een oogje houden op haar vriendje Finn, die het, zeer tegen haar zin,  wel goed met Rachel lijkt te vinden.

Toevallig zag ik een voorstukje van Glee en nam me voor eens te kijken wat het was. De serie liep al een paar weken, dus ik viel er een beetje in, maar dat was geen enkel probleem. Voor je het weet zit je helemaal in het verhaal en wil je van ieder personage weten hoe het hem of haar verder zal vergaan. De jongeren kunnen ongelooflijk goed zingen, ik ben iedere week meer onder de indruk! Daarnaast zit de serie gewoon ontzettend goed in elkaar. De personages zijn perfect gekozen, de rollen die ze spelen zijn ze op het lijf geschreven!  Het verhaal loopt als een trein en weet je steeds te raken, zowel met een lach als een traan.

Inmiddels is Glee op dvd verkrijgbaar en dat betekend dat wij hem nu ook in de bibliotheek kunnen aanbieden. De dvd van het eerste seizoen, “Road to sectionals” is voor maar €1,50 te leen en deze mag u dan drie weken thuis houden. Zo heeft u alle tijd om de personages te leren kennen en ik kan u verzekeren, dat is zeker de moeite waard! Languit op de bank en genieten maar!

Bijzonder boek: een Keukenmeidenroman

Een Keukenmeidenroman

‘Heb je al leesvoer voor de feestdagen?’ vroeg een collega mij vlak voor kerst. Nee, dat had ik nog niet. ‘Dan moet je deze meenemen, echt een prachtboek!
Voor ik het wist lag er een heerlijk dikke roman voor mijn neus met de titel ‘Een Keukenmeidenroman’. Zowel de titel als de kaft waren nu niet bepaald waar mijn oog normaal gesproken op zou vallen, maar mijn collega heeft een goede smaak dus kreeg het boek het voordeel van de twijfel.
Gelukkig maar, want wat heb ik genoten van dit boek!

‘Een Keukenmeidenroman’ van Kathryn Stockett speelt zich af in het dorp Jackson, in het Mississippi van de jaren zestig, waar het toendertijd heel normaal was een zwarte hulp in de huishouding te hebben. Nu zijn de jaren zestig ‘slechts’ twintig jaar voor mijn tijd, maar ik kan er met mijn verstand niet bij dat er op deze manier met mensen om werd gegaan.

Ik las vol verbazing en met een kleur van verontwaardiging over de ‘Jim Crow wetten van het Zuiden’ waaraan ‘zwarten’ zich dienden te houden: ‘Negers en blanken mogen niet drinken uit hetzelfde fonteintje, ze mogen niet naar dezelfde filmhuizen, ze mogen geen gebruik maken van dezelfde sportvelden en telefooncellen’. Ik kan het niet geloven, is dit echt zo geweest? En nog maar zo kort geleden?

Toen ik het stuk las waarin door een blanke dame geëist wordt dat in iedere blanke woning een apart toilet wordt aangelegd voor de zwarte hulp, kreeg ik gewoon last van plaatsvervangende schaamte. De hulp mag wel alle huishoudelijke klussen doen en de verzorging van de (blanke) kinderen op zich nemen, maar van hetzelfde toilet gebruik maken, nee, dat mag dan weer niet. Een stukje uit het boek:

‘Hilly Holbrook introduceert het Sanitair Initiatief voor de Huishoudelijke Hulp, een maatregel ter voorkoming van ziektes. (-) Dames, wist u dat:
* 99% van alle ziektes van zwarten worden overgebracht door urine;
* blanken door vrijwel al deze ziektes permanent invalide kunnen raken, aangezien het ons aan de immuniteit ontbreekt die zwarten in hun donkere pigment meedragen;
* sommige bacteriën waarvan blanken dragers zijn ook schadelijk kunnen zijn voor kleurlingen?

Bescherm uzelf. Bescherm uw kinderen. Bescherm uw hulp.
Namens de Holbrooks zeg ik: Graag gedaan!

Ik word er gewoon een beetje triest van. Toch is dit boek echt een aanrader. Eén van de blanke dames vindt de regels en wetten net zo zot als ik en besluit er een boek over te schrijven. Niet zomaar vanuit haar eigen perspectief, als blanke dame met hulp, maar vanuit de hulp. Ze weet uiteindelijk, na lang proberen, het vertrouwen te winnen van de hulp van haar beste vriendin en ze begint het boek met alleen dit verhaal. Uiteindelijk werken er dertien vrouwen mee aan het boek, dat, nadat het uitgegeven wordt, grote gevolgen heeft voor iedereen.

Naast alle spanning die het schrijven van het boek voor de inwoners van Jackson met zich meebrengt, gebeuren er gelukkig ook heel mooie dingen.  
Wie in dit boek begint te lezen wil het in één zucht uitlezen, en terecht.

Haal meer uit de Bieb!

Wist u dat u voor een heleboel bibliotheekzaken niet afhankelijk bent van onze openingstijden? Op onze website sud.ontdekdebieb.nl vindt u veel meer dan alleen praktische informatie over alle bibliotheken binnen onze organisatie.

Zo kunt u vanuit huis onze uitgebreide catalogus raadplegen die in allerlei verschillende bronnen kan zoeken. Dit is heel handig als u veel informatie over een bepaald onderwerp zoekt, maar kan verwarrend zijn wanneer u alleen even wilt kijken of het boek dat u zoekt binnen is. In dat geval is het handiger om te kiezen voor uitgebreid zoeken.

U vindt deze functie naast de zoekbalk. Hier kunt u zoeken op titel of op auteur en u kunt daarbij aangeven dat de catalogus bijvoorbeeld alleen in boeken moet zoeken. Op deze manier is de kans groter dat u snel vindt wat u zoekt.
Als de titel die u zoekt op uw scherm verschijnt, krijgt u door op de titel te klikken meer informatie over het boek. U ziet alle titelgegevens , een korte samenvatting en hoe het boek eruit ziet. Wanneer u naar beneden scrollt ziet u of het boek in uw bibliotheek binnen is en zo ja, waar het te vinden is. Als het boek uitgeleend is kunt u in ditzelfde scherm het boek reserveren. Dit doet u met de knop Aanvragen die u onder de afbeelding van het boek vindt. Het boek wordt nu aangevraagd en binnen een paar dagen naar de bibliotheek van uw keuze gestuurd.

Twijfelt u of u een boek al eens gelezen heeft? Of weet u niet meer wanneer uw boeken ook alweer ingeleverd moeten worden? Door in te loggen in mijn menu, boven in het catalogus scherm kunt u hier achter komen. Inloggen doet u met het lenernummer op uw pasje en uw pincode, die standaard de dag en maand van uw geboortedatum is. Daarna kunt u een keuze maken uit verschillende onderdelen, zoals ‘wat heb ik thuis?’, ‘eerder geleende titels’ of de ‘attenderingsservice’.

Voor meer informatie over de mogelijkheden van onze website kunt u terecht in één van onze bibliotheken.

Genieten van Ammaniti

Vorig jaar kwam ik keer op keer het boek Ik haal je op, ik neem je mee van Niccolò Ammaniti tegen. Het werd regelmatig aangevraagd in de bibliotheek, ik zag het steeds terug op de opruimkarren en ik hoorde mensen erover praten, die Italiaanse auteur zou erg goed zijn!

De kaft van het boek sprak me in eerste instantie niet echt aan maar nu het zo populair bleek werd ik toch wel nieuwsgierig. Ik kocht het boek en was al na een paar bladzijden verkocht. Wat kan die man boeiend schrijven!

Een paar weken later schreef Robert over Ammaniti in het kader van de Tip van de Maand. Je kon in die maand het nieuwste boek Laat het feest beginnen winnen met de prijsvraag. Die moest ik natuurlijk ook lezen en nu wist ik het zeker, Ammaniti was mijn nieuwe favoriet!

Ik las alles wat er van hem verschenen was in een zucht uit en genoot van de één nog meer dan van de ander. Meeslepend, ontroerend, verrassend en met onverwachte ontknopingen, echt ontzettend knap. Vooral Ik ben niet bang en Zo god het wil zijn prachtige boeken waar ik nog steeds van onder de indruk ben.

Dinsdag was ik in de bibliotheek van Joure en daar zag ik ineens de nieuwste Ammaniti, Jij en ik,  staan. Die moest mee! Het is dat ik nog in een ander boek bezig was, anders was ik er ter plekke in begonnen…

Gisteravond was het zover, ik installeerde me met een mok thee en Jij en ik op de bank en werd vanaf pagina één meegesleept in dit prachtige verhaal. Drie kwartier later zat ik verdwaasd naar de laatste pagina te staren, het is Ammaniti weer gelukt. Weer werd ik zo in het verhaal opgezogen dat je alles en iedereen om je heen vergeet en alleen maar wilt blijven lezen en weer heeft hij me verbaasd met een onverwacht einde.
Wát een goede auteur!