Alle berichten door mijnboek

The little Shop of Happy ever After – Ever so charming!

mijnboek
Irene Pieters

colganHet wordt aangeraden om de vakantiesfeer na thuiskomst zo lang mogelijk vol te houden. Niet meteen weer op volle krachten rondrennen – nog even in de relaxstand! Voor mij lukt dat het beste, door romans te lezen, die zich in Engeland afspelen en liefst ook in het Engels. Ik zie de kleine dorpjes, de smalle weggetjes met heggen erlangs, duidelijk voor me. Met de boeken van Jenny Colgan haal ik mijn hart op!

Nina werkt in een filiaal van de bibliotheek in Birmingham, daarnaast verzamelt ze boeken. Op een dag komen strenge bezuinigingen aan de deur kloppen: het filiaal, waar ze werkt,  wordt gesloten. De bibliotheek gaat een nieuwe koers varen (meer werken met de Sociale Media, er komen vrijwilligers naast vaste krachten), ze moet bovendien opnieuw solliciteren. Uit het sollicitatiegesprek blijkt duidelijk, dat zij niet in de nieuwe manier van werken zal gaan passen, ze krijgt ontslag.

Na een (verplichte) teambuildings bijeenkomst weet Nina, wat ze met haar toekomst gaat doen: een mobiele boekwinkel openen! Het huis, wat ze met haar huisgenote Surinder bewoont, puilt immers uit van al haar mooie, bijzondere boeken?

De meest geschikte bus staat te koop in Schotland. Omdat ze geen vergunning krijgt om in Birmingham te gaan verkopen, blijft ze na de aanschaf  in Schotland. Daar is een vergunning geen enkel probleem: ze kan op alle lokale markten terecht. De bus krijgt een naam  The little Shop of Happy Ever After en vanaf het begin is haar onderneming een succes. Schotland is een verademing na alle stress in de stad.  Ze voelt zich al snel thuis.

Dit boek is een lofzang op boeken: Nina zoekt voor elke klant een passend boek en krijgt door haar enthousiasme iedereen aan het lezen. (Ook hier zijn plaatselijke bibliotheken gesloten vanwege bezuinigingen). Ze heeft een romance met een poëtische treinmachinist, ze ruziet met haar agrarische buurman, leert de gebruiken van haar omgeving kennen: Country Living Magazine zonder plaatjes. Het is een hartverwarmend verhaal voor iedereen die van boeken houdt en graag over Engeland/Schotland leest.

Heb je nog niet genoeg hebt van  Jenny Colgan, dan kun je nog genieten van een verhaal over een chocolaterie in Parijs, een bakkerij op een eiland en er zijn nog een paar deeltjes over een ouderwetse snoepwinkel. Snel reserveren en dan: Genieten!!

Advertenties

De Japanse minnaar

mijnboek
Sietie Tijsma

allendeminnaarDe Japanse minnaar is Isabel Allende’s nieuwste roman. Ze heeft de laatste jaren jeugdboeken geschreven en een aantal thrillers. Met dit boek is ze weer terug bij de stijl van haar allereerste romans.

De roman speelt zich af in Californië en begint met de sollicitatie van de drieëntwintigjarige Irina in een bejaardencentrum, waar ze een vast contract krijgt. Ze krijgt een speciale band met de bejaarde Alma. Naast haar dagelijkse werk als verzorgster, wordt ze Alma’s secretaresse. De twee vrouwen krijgen grote waardering voor elkaar. Alma weet Seth haar lievelingskleinzoon, die al jaren van plan is een biografie over haar leven te schrijven, zover te krijgen om samen met Irina haar dagboeken, krantenknipsels, e.d. door te spitten, maar Alma houdt ook zaken verborgen. Seth valt voor Irina, maar zij staat er pas veel later voor open, nadat ze zich van een gebeurtenis uit haar verleden heeft bevrijd.

De joodse Alma wordt in 1939 wanneer ze nog maar tien jaar is naar de VS gestuurd, om aan de nazi’s te ontkomen Daar wordt ze door een rijke oom en tante als een dochter opgevoed in een groot gezin. Ze krijgt een hechte vriendschap met haar achterneef Nathaniel en met Ishimei, de zoon van een Amerikaans- Japans echtpaar. Het boek beschrijft ook de niet erg bekende episode uit de Amerikaanse geschiedenis, de behandeling van Japanse Amerikanen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.

Ishimei wordt Alma’s grote liefde, maar zij trouwt met Nathaniel. Toch blijven hun levens met elkaar verbonden, want zij delen een afschuwelijk geheim.

De sfeer in haar boeken en de beschrijving van de personages maken haar tot mijn favoriete buitenlandse auteur. Haar debuutroman Het huis met de geesten was een openbaring voor mij. Het boek Paula was weer om een heel andere reden een prachtboek. Ik was dan ook heel nieuwsgierig naar deze nieuwe roman en ze heeft me niet teleurgesteld.

De roman De Japanse minnaar is een aanrader voor lezers die van een kleurrijk en humoristisch boek vol passie houden.

sietievoorstel

Historisch blauw

mijnboek
Els van Wier

vlugtEen week of zes geleden was ik in Brugge. Een stedentripje naar een stadje dat in de middeleeuwen op economisch gebied zo’n beetje de belangrijkste stad van Europa was.

We bezochten onder andere het Historium, een nog nieuw museum waar je de Middeleeuwen beleeft. Je loopt in een klein groepje van de ene ruimte naar de andere en belandt middenin het leven van een leerling van schilder Jan Eyck. Het is prachtig hoe dit museum Brugge anno 1435 tot leven brengt. Je ziet de schilders aan het werk, je hoort de geluiden van de stad, je ruikt de ranzige luchtjes die er ook bij hoorden.

Toen ik daar was, dacht ik: Thea Beckman! Als tiener vond ik die boeken prachtig. Zeker ook de karakters van de – vaak vrouwelijke – hoofdpersonen uit haar boeken. Stevige meiden, die zich niet schikten in het leven op de achtergrond van het bestaan waar veel vrouwen in die tijd genoegen mee moesten nemen.

En toen kwam ik  Nachtblauw  tegen van Simone van der Vlugt. Een historische roman over Catrijn, een jonge vrouw die alles te maken heeft gehad met de ontstaansgeschiedenis van het Delfts blauw aardewerk. Het verhaal speelt in de zeventiende eeuw, als de Amsterdamse grachtengordel in aanbouw is en Rembrandt en Johannes Vermeer hun schilderijen maken. Eigenlijk is Catrijn is echt zo’n Beckman-meisje in volwassen vorm, die niet bij de pakken gaat neerzitten als ze al jong weduwe wordt en een kind verloren heeft. Uiteindelijk wordt ze bedrijfsleider van een grote plateelbakkerij in Delft.

vlugt1De vorige roman van Simone van der Vlugt speelt maar een paar kilometer verderop: De lege stad, over het gebombardeerde Rotterdam in het begin van de Tweede Wereldoorlog. Ook al zo’n prachtig boek. Een leuk extraatje van beide boeken vind ik: ze spelen beide in de omgeving waar ik opgroeide. Rotterdam, aan de kant van Delft, vlakbij de Delftweg en de Schie, waaraan de plateelfabriek van Catrijn zich bevond. En die man waarmee ik dat weekendje in Brugge was, daar ben ik in Delft mee getrouwd.

Maar voor wie dan ook, Friezen en lezers uit de rest van Nederland: het zijn aanraders, voor wie mooie historische verhalen zoekt die lezen als een trein.

Scoodies haken

mijnboek
Irene Pieters

scoodiesHoewel het voorjaar, volgens de kalender al begonnen is, vogels druk aan het nestelen zijn, de bollen duidelijk boven de grond staan,  heb ik nog steeds een beetje wintergevoel. Beginnende verkoudheid, nog steeds die koude wind… Mijn wantjes blijven nog even in de fietstas …

Daarom ben ik nu zo blij, dat er een prima oplossing is voor deze “tussentijd”: een scoodie – een sjaal met een capuchon, aan elkaar.

Op de tafel met nieuwe boeken lag het naar me te roepen: “Je bent toch zo met het Haak maar Aan project bezig? Dan moet je mij echt even inkijken!”.

Super, dit hebben we nu nodig, lekker beschut om je oren, (als er weer een koude wind staat) en heerlijk warm in je hals. Bovendien staat het enig en zijn de patronen in dit boek niet moeilijk te maken. Als je een Granny Square kunt haken, dan is een scoodie uit dit boek alleen maar iets meer werk. Een beetje geoefende haakster maakt er eentje in een weekeinde.

De patronen zijn verdeeld in drie moeilijkheidsniveau’s, er wordt gewerkt met haaknaalden in de maten 5-10 (lekker opschieten, dus) en achterin worden de steken duidelijk uitgelegd. De modellen hebben een prettige uitstraling, gemaakt van superzachte merino wol, mooie wol, maar de goedkopere acryl garens. En natuurlijk de kleuren: neon, subtiele verloopgarens, pittige felle – je wordt er vrolijk van!

Geschikt voor beginners én gevorderden, wat mij betreft een aanrader, niet alleen nu eentje maken, maar ook alvast voor de (hopelijk nog heel verre) herfstperiode.

Scoodie! Capuchonsjaals haken van Magdalena Melzer en Anne Thiemeyer

Beleef een spannend avontuur met Kurt Austin

mijnboek
Charis de Chauvigny de Blot

cussler

Heeft u al eens een verhaal van Clive Cussler gelezen? Clive Cussler heeft al meer dan drie miljoen boeken in Nederland en Vlaanderen verkocht. Zelfs op de hoge leeftijd van vierentachtig schrijft hij nog als een trein. Probeer eens een van zijn romans, smaakt het naar meer? In de bibliotheek zijn ruim veertig titels van hem te leen.

Jaren geleden, toen ik nog niet in de bibliotheek werkte, maakte ik voor het eerst kennis met zijn werk. Er zijn verschillende series waarin afwisselend titels verschijnen. Zo zijn er de Dirk Pitt, Dossier Oregon, Isaac Bell en Kurt Austin avonturen. Nog niet zo lang geleden verscheen ‘Zero Hour’ een Kurt Austin avontuur. Heerlijk om zo’n boek dan mee naar huis te nemen en je te laten meeslepen in het verhaal.

Ook dit deel, nummer elf in de serie, staat weer bol van de actie en spanning. Een gekke wetenschapper bedreigd de wereld. Hij wil Tesla’s nulpuntsenergie gebruiken voor kwaadaardige plannen. Het verhaal is met vaart geschreven en de hoofdpersonen krijgen te maken met gevaarlijke situaties, spectaculaire achtervolgingen en bijna onmogelijke ontsnappingen. De schurk van het verhaal is gewetenloos, meedogenloos en heeft de middelen om de situatie naar zijn hand te zetten.
Een levensgevaarlijk avontuur waarbij Kurt, een mix van James Bond, Indiana Jones en MacGyver, alles op alles moet zetten om de wereld te redden.

Hoe het afloopt? Dat zult u toch echt zelf moeten lezen, maar ik kijk uit naar het twaalfde deel!
cussler1

Lees ook het dossier van Hebban over Clive Cussler.

Op reis met onze buren

mijnboek
Marloes Landman

marloes
Ik houd ervan om Duitse boeken te lezen. Ik heb Duitse taal en cultuur gestudeerd, maar doe daar beroepshalve nu niets meer mee. En als leesconsulent lees ik veel kinder- en jeugdboeken. Dus Duitse boeken blijven jammer genoeg slechts over voor de vakantie. Hieronder mijn top drie van Duitstalige boeken, die alle drie vertaald zijn.

pampa1.  Pampa blues van Rolf Lappert, vertaald als Benjamin Schillings droom.

De 16-jarige Benjamin, Ben, woont in het gat Wingroden, een anagram van Nirgendwo, ergens in de Noord-Duitse Pampa. Hij verzorgt zijn demente opa Karl, zijn vader leeft niet meer en zijn moeder treedt in heel Europa op als jazz-zangeres, en doet een leer- werkbaan als tuinder.
Hij droomt ervan weg te kunnen uit deze verveling en wil met een VW-busje naar Afrika, maar hij wil ook zijn opa niet in de steek laten. Er zijn nog een paar boeren in het dorp, er is een tankstation, een levensmiddelenwinkel en een kroeg. Maslow, de “dorpsbaas” bedenkt een plan om toeristen naar Wingroden te trekken door middel van een zelfgebouwde ufo. Dit levert hilarische en tragische momenten op. En dan duikt Lena met haar camera op, zogenaamd journaliste, en Ben wordt verliefd. De saaiheid van het dorp en het leven van zijn bewoners is mooi beschreven. De kleurrijke personen komen tot leven. En je hebt een enorme sympathie voor Ben. Van deze Young adult-roman is een tv-film gemaakt.
Ook Naar huis zwemmen van deze auteur, besproken op dit blog, is zeer de moeite waard.

tschik2.  Tschick van Wolfgang Herrndorf, vertaald als Tsjik.

Deze Young adult-roman, bekroond met de Deutscher Jugendliteraturpreis, is al eerder besproken op dit blog. Maik dreigt zijn zomervakantie alleen te moeten doorbrengen, maar dan duikt Tsjik op met een gestolen Lada. Ze maken samen een roadtrip door Duitsland op zoek naar Walachije, waar dat ook maar is, waar familie van Tsjik woont.
De 14-jarige jongens sluiten vriendschap en beleven komische avonturen. Met humor geschreven en heerlijk om te lezen!
Meer boeken van deze schrijver komen er helaas niet. Herrndorf leed aan een hersentumor en heeft in 2013 een eind aan zijn leven gemaakt.

peetz3.  Die Dienstagsfrauen zwischen Kraut und Rüben van Monika Peetz,  vertaald als De dinsdagvrouwen te hooi en te gras. Dat klinkt toch een stuk minder leuk!.

Dit is het derde boek over de dinsdagvrouwen, een groepje van vijf vrouwen dat samen een cursus heeft gedaan en sindsdien elke eerste dinsdag van de maand samenkomt in een restaurant. In het eerste boek gaan ze op pelgrimsreis, in deel twee een week vasten en in dit derde boek heeft Kiki een oud, vervallen schoolgebouw in Oost-Duitsland gekocht om op te knappen tot bed & breakfast. Natuurlijk staan zij en haar man onder tijdsdruk, je kent het wel van het tv-programma Ik vertrek, dus komen de dinsdagvrouwen helpen. Maar zij nemen ook elk hun problemen mee. De geldproblemen van Kiki zijn zo groot dat alleen het winnen van de plaatselijke bowlingwedstrijd nog uitkomst kan bieden.
Deze vrouwenroman leest lekker weg en is erg grappig. Ideaal voor de vakantie!

Een enkeltje Ierland

mijnboek
Els van Wier

monchy

Een hippe jonge meid in de rol van James Herriot, het is weer eens wat anders. Enkeltje Ierland gaat over de Nederlandse Lisa, die is verhuisd van Amsterdam naar het Ierse dorpje Brentwood  om daar te gaan werken als dierenarts.

Lisa geniet van het werk op het ruige platteland. Maar waar ze niet gelukkig van wordt, is van de gedachte dat haar eierstokken beginnen te rammelen. Ze is 30 en voor haar gevoel nadert ze haar houdbaarheidsdatum. Ze wil nu toch wel heel graag zo langzamerhand de man van haar leven ontmoeten, zeg maar de vader van haar kinderen. En waar haal je die vandaan tussen al die boeren op middelbare leeftijd?

Via Skype heeft Lisa heel regelmatig contact met haar vriendin in Amsterdam. Even wat anders dan koeien en kippen, maar kletsen over mode, shoppen, eten en diëten. En over de buurman, niet te vergeten. Met deze ingrediënten ertussendoor wordt het toch een echte chicklit.

Dit is de tweede roman van Charlotte de Monchy. De eerste was Zes maanden zonder.  Hoewel de boeken zich afspelen in Ierland, worden ze allebei aangeprezen als “100% Nederlandse feelgood”. Een beetje jammer van Enkeltje Ierland is dat het happy end wel heel plotseling komt, alsof de bladzijden ineens op waren.

Maar dat zien we door de vingers. Alleen van het omslag van beide boeken word je al vrolijk. Net wat je nodig hebt op een dag in februari dat de regen tegen de ruiten slaat.

Zeeuwse Vissertruien in verhalen en patronen

mijnboek
Irene Pieters

truien

Truien breien, doe je dat nog? Dat is toch iets, wat onze moeders deden? Nee, truien breien is weer helemaal terug en de truien in dit boek zijn zeker de moeite waard.

De ondertitel: Zeeuwse visserstruien in verhalen en patronen dekt de lading volledig. De schrijfsters Anja Geldof en Stefanie Huibregtse vroegen zich af, wat de verhalen waren achter de patronen van Zeeuwse visserstruien. Had elk vissersdorp in die provincie vroeger haar “eigen” patroon? Volgens overgeleverde verhalen uit Engeland en Scandinavië, had elke vissersplaats een eigen patroon, zodat een visser daaraan herkend kon worden.

Het onderzoek richt zich in eerste instantie op beeldmateriaal in grote en kleine musea, want van de truien zelf zijn er schijnbaar maar weinig overgebleven. Toch vinden ze meer “werkgoed”, zoals de truien genoemd worden en ontdekken ze steeds meer kleine en grote verschillen. De mogelijkheden met recht en averechte steken is enorm.

Al die teruggevonden patronen zijn uitgewerkt tot moderne truien met hedendaagse garens en bij elkaar in dit boek verzameld. Het is niet alleen een vlotgeschreven geschiedenisboek, maar bovenal een schitterend patronenboek: stoere mannen en vlotte meiden in goed draagbare modellen komen voorbij. Hiermee kun je hele familie, die van het buitenleven houdt, mee aankleden.

Als toegift staat er achterin nog een prachtige plaid, waarin een heleboel van de teruggevonden patronen zijn verwerkt. Ideaal voor op de boot of lekker thuis op de bank…

Truien bij de Vleet, een naslagwerk om te lezen en veel uit te maken.

Seymour Bernstein

mijnboek

Marion Dijkstra

seymourOp een mooie winterse zondag ben ik in Amsterdam met vrienden en nemen de  pont over het IJ naar Filmtheater Eye, want daar draait: Seymour An Introduction, aangeraden door o.a. mijn pianodocente.
We dompelen ons onder in een prachtig maar vooral ook leerzaam levensverhaal van een bijzondere piano pedagoog en solist.
Je vraagt je af waarom je nooit eerder van hem hebt gehoord, dat wordt duidelijk in de prachtige documentaire film: een waar muzikaal genot.
Deze film draait nog op veel plaatsen in Nederland en is ook te zien via NPO uitzending gemist op Kanvas: dus lekker thuis op je laptop of tablet!

Cinema.nl schrijft over deze film:

Acteur Ethan Hawke kampte enkele jaren met podiumvrees. Tot hij bij een etentje naast de Amerikaanse concertpianist/docent/mentor Seymour Bernstein (1927) kwam te zitten. Diens visie op de kunst (en het leven) bleek zo bijzonder dat Hawke besloot er een documentaire aan te wijden.
Al na enkele minuten is duidelijk waarom Hawke zijn goeroe zo graag met de rest van de wereld wilde delen. Bernstein is een baken van rust en kalmte, die in prachtige volzinnen oreert over de harmonische functie van muziek en de noodzaak van het creëren. Een delicate man, wiens carrière als concertpianist op vijftigjarige leeftijd ten einde kwam na een decennialange worsteling met podiumvrees. En die al 57 jaar alleen in een klein appartement in New York woont.

https://www.youtube.com/watch?v=siYkwtqu8i4

Via bovenstaande link (control én klik) alvast een voorproefje. Veel Luisterplezier!

Öland breien

mijnboek
Irene Pieters

dehaanDe laatste tijd (winter 2015) circuleren er op verschillende blogs en Pinterest veel patronen en afbeeldingen over het breien met meerdere kleuren wol : het z.g. inbreien, meestal Fair Isle breien genoemd. Wie de techniek al wat in de vingers heeft en van mooie wol een tijdloos vest of omslagdoek wil breien kan niet zonder dit boek.

Öland breien is geschreven door Marja de Haan, die een paar jaar geleden begon met haar winkel Trollenwol. Ze maakte kennis met wol afkomstig van het Zweedse eiland Öland. Ann Linderhjelm heeft hier het Ullcentrum opgericht, met als doel een goede afzetmarkt te ontwikkelen voor de wol van dit eiland. Waar de boeren ooit wanhopig de wol van hun schapen moesten verbranden omdat er geen interesse voor was, maakt zij het mogelijk dat breiers over de hele wereld, deze wol in heel veel subtiele kleuren kunnen gebruiken.

Marja werd importeur van de Ölandwol en is er daarna al vaak geweest. Thuis heeft ze de sfeer van het eiland omgezet in patronen voor omslagdoeken en vesten, maar ook kleinere dingen als sjaals, wanten en kussenhoesjes. De foto’s in het boek geven heel goed de sfeer en de kleuren weer, die je op dit bijzondere stukje Zweden ondergaat. De patronen zijn duidelijk beschreven, iemand met weinig ervaring zal met een klein project de techniek goed in de vingers krijgen.

En die omslagdoeken…..ge-wel-dig! Als je zo eentje af heb, mag je jezelf uitgebreid op de schouder kloppen: je hebt een topstuk gemaakt, een tijdloos kledingstuk voor je garderobe én je bent nooit weer koud!