Alle berichten door Robert

Texas-thriller

Attica Locke, een prachtige Amerikaanse naam. Een naam zoals je alleen maar in dat land tegenkomt. En met haar eerste vertaalde thriller heeft ze een verhaal geschreven zoals ze alleen in de VS schrijven. Een thriller noir, somber, meeslepend, sfeervol en spelend in een klein stadje in het zuiden van Texas waar de hitte zindert en vreemden niet welkom zijn. Vooral niet als ze zwart zijn.

bluebirdDe zwarte Texas Ranger Darren Matthews staat op non-actief, maar krijgt zijn directe chef zo ver dat hij hem naar Lark stuurt om twee moord op een zwarte architect en een jonge witte vrouw te onderzoeken.

Clichés zijn erg lekker als ze goed gebruikt worden en dat doet Locke. In Lark zitten ze namelijk niet op hem te wachten. De lokale sheriff niet en de plaatselijke bevolking, zwart of wit, zeker niet. Bovendien heeft hij zijn eigen demonen. Hij drinkt en zijn vrouw dreigt hem te verlaten omdat hij nooit thuis is vanwege zijn werk.

De weerstand, gedoopt in een diepgeworteld racisme, wordt steeds groter. Als hij de vrouw van de architect ontmoet raakt zijn onderzoek in een versnelling en komt hun leven in gevaar.  Achter de dreiging zit The Aryan Brotherhood of Texas, een racistische bende die zijn geld verdiend met de handel in drugs. Ondanks alle tegenwerking weet Darren het verhaal achter de moorden op te lossen, waarbij Locke je steeds blijft verrassen.

Bluebird, Bluebird is het eerste deel van de serie Highway 59.

reserveer

Advertenties

Auschwitz-Birkenau

Op een zinderend hete dag in juni stap ik uit een personenbusje op een parkeerplaats in Oświęcim. Onze gids Agnieszka vertelt wat we gaan doen en hoe we ons moeten gedragen (geen selfies). In een groep van dertig mensen lopen we vier uur over het terrein van Auschwitz I en Auschwitz II – Birkenau. Luisterend naar haar verhalen voel ik me vooral onthecht tussen de rails op het stoffige platform in Birkenau waar de Joden werden geselecteerd die rechtstreeks de gaskamers in gingen.

Van Armando komt het begrip schuldig landschap. Een landschap waar de sporen van verschrikkelijke gebeurtenissen verdwenen zijn. In dit landschap staan de afrasteringen overeind, zie je rijen barakken tot de bosrand in de verte. Maar het getal van 1,1 miljoen vermoordde Joden, Roma en Polen en de verschrikkelijke geschiedenis die hier ligt lijkt onwerkelijk onder de brandende zon.

IMG_20190607_171920

Birkenau
Terug in Nederland laat het bezoek me niet los. Lezen wil ik, lezen om er iets van te begrijpen. Ik begin in Hanns en Rudolf van de Britse schrijver Thomas Harding. Op de begrafenis van zijn oudoom hoort de schrijver voor het eerst dat deze Hanns de kampcommandant van Auschwitz, Rudolf Höss, heeft opgespoord na de Tweede Wereldoorlog.

harding

Dat maakt hem nieuwsgierig. Toen hij opgroeide mocht er niet over de oorlog worden gesproken en zijn oudoom kennende wist hij niet of dit het zoveelste verhaaltje van en over zijn oudoom was. Hanns was vooral een onopvallende man die graag grappen maakte en mensen voor de gek hield. Harding wil uitzoeken of het waar is. Hij duikt in archieven, gaat op reis en uiteindelijk beschrijft hij de geschiedenis van twee mannen die lijken mee te gaan in de omstandigheden maar vooral zelf hun keuzes maken.

Hanns Alexander groeit op in Berlijn in een welgesteld, Joods gezin. Rudolf Höss is een boerenzoon die zich op 14-jarige leeftijd aanmeldt voor de strijd in de Eerste Wereldoorlog. Om en om vertelt Harding het verhaal van deze twee. Over hun jeugd. Over de vlucht van Hanns naar Engeland. Over Höss die de opdracht krijgt om in Auschwitz een kamp uit de grond te stampen. Het zijn vooral vragen die hem drijven:

Hoe wordt iemand een massamoordenaar? Waarom besluit een mens de confrontatie met zijn vervolgers aan te gaan? Wat gebeurt er met de gezinnen van zulke mannen? Is wraak ooit gerechtvaardigd?

Het is een verbijsterend verhaal waarin Harding kalm de verschrikkingen beschrijft en duidelijk maakt hoe Hanns en Rudolf beide aan een verschillende kant van de geschiedenis staan. Harding beantwoordt de genoemde vragen die hij zichzelf in de proloog stelde. Het boek zorgde ervoor dat ik het gevoel kwijtraakte dat de geschiedenis tot stilstand kwam tijdens mijn bezoek aan het kamp. Het onbeschrijfelijke beschreven.reserveer

 

duivenbode

Direct hierna las ik Mijn Poolse huis van Dore van Duivenbode, bekroond met de Bob den Uyl Prijs voor het beste Nederlandstalige reisboek. De schrijfster reist voortdurend heen en weer tussen haar woonplaats Rotterdam en Oświęcim. In dit stadje staat het geboortehuis van haar moeder. De leegstaande woning vervalt langzaam en ze weet niet wat ze er mee moet. Het verhaal gaat vooral over de herinneringen aan haar jeugd (skateborden in de barakken van Birkenau) en de zoektocht of de verschrikkelijke geschiedenis van Oświęcim nog leeft in deze plaats. Prachtig geschreven, ontroerende portretten van haar familie en van de mensen die ze tegenkomt.

Gek genoeg sluit het boek naadloos aan bij Hanns en Rudolf. Door de persoonlijke verhalen en haar ontmoetingen met de plaatselijke inwoners wordt de verschrikkelijke geschiedenis van Auschwitz geleidelijk het leven van alledag in Oświęcim. De inwoners, op een uitzondering na, houden zich niet bezig met het verleden, een verleden dat te groot en te zwaar is om mee te torsen.

reserveer

Boek versus tv-serie

Nederlanders zijn dol op vergelijkende warenonderzoeken. Dat kan met wasmachines maar dat kan ook met verhalen. Hier vind je een vergelijkend verhalenonderzoek voor het boek Codenaam Villanelle en de daarop gebaseerde tv-serie Killing Eve.

killing2Oksana Vorontsova komt uit de koker van Luke Jennings. Ze is een jonge Russische vrouw die als huurmoordenaar werkt voor een schimmig gezelschap genaamd De Twaalf. Dat gezelschap zou menig conspiracy theorist helemaal overstuur maken, want hun invloed reikt ver.

Oksana, codenaam Villanelle, heeft psychopatische trekken met een hunkering naar luxe en sex met mannen en/of vrouwen.

In het verhaal kom je langzaam meer over haar achtergrond te weten. Haar eerste moorden pleegt ze op het drietal dat verantwoordelijk is voor de dood van haar vader. Niet bepaald een modelvader, maar toch haar vader. Er ontstaat een kat en muisspel tussen Villanelle en Eve Polastri van MI5, als Villanelle een Rus heeft vermoord waar zij de beveiliging voor deed.

killing1Het boek is een spionageroman met veel verwikkelingen en vaart, geweld, sex en een flinterdun verhaal. Het boek is geen hoogvlieger eerlijk gezegd, maar misschien dat daarom de tv-serie zo geslaagd is. De tv-serie wijkt op verschillende plekken af van het boek. Qua verhaallijn en diepgang, maar vooral qua humor. In het boek zit geen humor. Killing Eve is ontzettend grappig, mede dankzij beide hoofdrolspeelsters.

Sandra Oh, bekend van Grey’s anatomy, speelt de licht burgerlijke maar slimme Eve. Jodie Comer, uit o.a. Dr. Foster, speelt Villanelle. En allemachtig, wat zijn die twee een plezier om naar te kijken. De beginscène van de serie is meteen al raak. Villanelle probeert haar sociale vaardigheden wat op te krikken door contact te maken met een meisje in een ijssalon. Als het meisje meer reageert op de lachjes van de ober, gooit Villanelle de sorbet van het meisje om als ze gefrustreerd de zaak uitloopt. De toon is gezet.

Killing Eve is een fantastische tv-serie, grappig, wreed met twee formidabele actrices die in hun gezamenlijke scènes een ongekende chemie hebben. Het boek kan je lezen als je de bron van al dit moois wilt weten. Bovendien is niet alles van het boek in de eerste serie gekomen, misschien dat dit nog in het tweede seizoen komt. Een tweede seizoen waar ik in ieder geval alvast de chips voor in huis haal.

Gestrand in Barcelona

Ik wilde je iets over mezelf vertellen, totdat ik besefte dat dat niet kan zonder over mijn broer te vertellen, over Thomas, en dat is iets wat me, ook nu nog, eigenlijk hoe langer hoe meer moeite kost.

Met deze zin begint de 28-jarige Mathis zijn verhaal. Hij is letterlijk en figuurlijk gestrand in een appartement in Barcelona. Mathis is zes minuten eerder geboren dan Thomas. Zijn broer heeft door zuurstoftekort een fysieke beperking waardoor hij gekluisterd is aan een rolstoel.

barnhoornMathis en Thomas hebben een prachtige band in hun jeugd. Ze slapen in hetzelfde bed, vertellen elkaar verhalen en de fysieke beperking van Thomas speelt niet een grote rol. Dat verandert als ze wat ouder worden. Bij Mathis wordt het schuldgevoel over zijn broer groter. Hij lag in de baarmoeder achter Thomas, maar is op het moment suprême voor zijn broer gekropen. Het schuldgevoel duwt hij weg door minder contact met hem te hebben. Een wild studentenleven, een carrière als fotograaf die al zijn tijd opslokt, uiteindelijk haalt de tijd hem in en vindt hij zichzelf terug in dat groezelige appartement in Barcelona.

De Tweelingparadox wordt in het boek beschreven als iets dat met tijdreizen van doen heeft, maar als lezer ligt het vooral in de karakters van de broers. Thomas met al zijn beperkingen zit vol levensvreugde, zelfspot en de drang om het mensen naar de zin te maken. Mathis met zijn knappe uiterlijk houdt mensen op een afstand, is een nurkse en gesloten man. Eigenlijk is hij zo nu en dan een enorme eikel, van hardhout.

Nowelle Barnhoorn heeft deze roman doorweven met autobiografische elementen. Haar stijl is een ontdekking, licht, wars van sentiment en ondanks de eenvoud meeslepend. Mij had Barnhoorn bij de lurven met dit ontroerende boek en dan heb ik het nog niet eens over het verhaal van de moeder van die twee gehad.

reserveer dit boek

Dubbelbloed

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Ik heb hem een keer zien optreden met Marcel Harteveld. Een geweldig leuke avond, maar het liet me achter met het gevoel dat er in dat beweeglijke lichaam en die expressieve kop nog heel veel zit wat verteld moest worden. Met Onder de paramariboom neemt hij je mee naar Suriname, het geboorteland van zijn moeder. Net zoals hij zichzelf ontdekt op zijn reis, zo hoor je als lezer wat er nog meer verteld moest worden.

fretz220Johannes is uitgenodigd om een lezing te geven in Paramaribo. Suriname is het geboorteland van zijn moeder. Zij had in haar jeugd de droom om kunstenaar te worden. Als negende kind in het gezin werd haar dat niet gegund. Ze werd naar Nederland gestuurd op 19-jarige leeftijd. Daar ontmoette ze de man die de vader zou worden van hun enige kind, Johannes.

Hij is totaal niet bezig met zijn huidskleur en afkomst, integendeel. De wens van zijn moeder om met haar naar Suriname te gaan negeert hij al jaren. Als hij haar verteld van zijn reis en haar uitnodigt om mee te gaan, explodeert ze van vreugde. Ze gaat een paar dagen later dan Johannes naar Suriname omdat ze wil dat hij het land zelf ontdekt.

De reis duurt slechts acht dagen, maar wordt een life changing experience. Er is heel veel te vertellen over dit boek, maar lees vooral zelf hoe Fretz met humor zichzelf en zijn ouders niet spaart, om na acht dagen als een ander man op het vliegtuig te stappen.

Dubbelbloed is de aanduiding voor iemand van gemengde afkomst. De term halfbloed is bedacht door de koloniale overheersers, houdt zijn moeder hem voor. Behalve Surinaams stroomt er ook nog Duits bloed door Johannes zijn aderen. De opmerkingen van zijn moeder over het Duitse gehalte van zijn vader zijn hilarisch. Fretz heeft een prachtig boek geschreven over zijn tumultueuze jeugd en de bewustwording over zijn afkomst. Warm aanbevolen.

Johan Fretz heeft met dit boek de Boekhandelsprijs 2019 gewonnen.

reserveer dit boek

Voortreffelijk

Laten we het maar toeval noemen, met twee boeken kun je nog niet van een trend spreken. Die zou dan Thrillers in de communistische heilstaat heten. Dat is een trend die ik zou volgen als het niveau zo hoog blijft. Eerst was er Ster van het Noorden over het Noord-Korea van Kim Jung-Il en nu deze thriller over de Sovjet-Unie in 1985. Moskva van Jack Grimwood is een voortreffelijke thriller die je terugbrengt naar de nadagen van het Sovjetrijk.

moskvaTom Fox is naar de Sovjet-Unie gestuurd nadat hij in een verder niet toegelicht incident twee mensen heeft doodgeschoten. Hij moet daar een rapport opstellen of het aanwakkeren van religieuze sentimenten het communistische regiment kan destabiliseren. Niet echt een onderwerp voor een pakkende thriller, maar gelukkig krijgt hij algauw een andere opdracht. De 15 jarige dochter Alex van de Britse ambassadeur is verdwenen.

Fox wordt gekweld door de dood van zijn eigen dochter en met wat psychologie van de ijskoude grond zou je kunnen zeggen dat hij met het redden van Alex zijn dochter probeert te redden. Die redding lijkt onmogelijk. Hoe meer Fox doordringt in de hogere lagen van de Sovjet-Unie, hoe groter de weerstand. In een wervelend plot blijken gebeurtenissen in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog de motor voor de dood van een andere tiener en de verdwijning van Alex.

Dat plot vraagt van de lezer wel de nodige aandacht, maar daar krijg je een voortreffelijke thriller voor terug. Grimwood maakt optimaal gebruik van het toneel vol schitterende personages al dan niet met een glas wodka onder handbereik.
De slotscène in een verlaten slachthuis is een instant adrenalineklassieker.

In het blog over Ster van het Noorden werd Martin Cruz Smith genoemd die met Gorki Park dé klassieker over het leven onder een communistisch regime schreef. Moskva kan wat mij betreft naast dit boek in de kast.

Hoe overleef ik de jaren tachtig?

Tim Kamps is een veelzijdig man, cabaretier, regisseur en schrijver. In alles wat hij doet is humor het uitgangspunt, zegt hij in een interview in de Volkskrant.  Dat maakt van De verschrikkelijke jaren tachtig ondanks de schrijnende achtergrond een bij vlagen zeer humoristisch verhaal. Kamps is van 1977 en groot geworden in de jaren tachtig. Het verhaal in dit boek is gebaseerd op zijn eigen jeugd, dat van een vriendin en zoals hij zelf zegt “verzonnen dingen”.

kampsVia de bijna achtjarige verteller maken we kennis met de leden van een commune in Rotterdam. Goeroe Bert heeft een ongezonde grip op de communeleden. Erg ideologisch is hij niet, de commune lijkt vooral een excuus om vrouwen aan zich te binden.

De moeder van de naamloze hoofdpersoon rookt en ligt veel op bed.
Er gebeuren dingen waar nu alle alarmbellen van zouden afgaan, maar ondanks interventies van de Kinderbescherming, kan Bert gewoon verder met zijn commune.

De achtjarige verteller registreert op een volwassen manier de gebeurtenissen, maar houdt tegelijk een kinderlijke blik en dat werkt wonderlijk goed.

Bij ons thuis wordt veel geblowd. In de jaren tachtig blowt bijna iedereen. Ook gewoon waar kinderen bij zijn. Bijna elke avond steekt Bert met Joyce een hele grote joint op en dan gaan ze elkaar heel lang met extra vierge olijfolie masseren.

De verteller trekt vooral op met kamergenoot Donnie die in dezelfde klas en vol plannen zit. Donnie wil weglopen. Naar België want daar is de mayo lekkerder. Niet een slecht plan als je weet dat ze voornamelijk patat eten in de commune.

Kamps brengt het verhaal zeer overtuigend met een geweldige twist op het eind. Vandaar ook de vraag van de verteller of je het boek nog een keer wil lezen.

reserveer dit boek

Noord-Korea

In 1981 verscheen Gorki Park van Martin Cruz Smith over commissaris Arkady Renko die zijn werk probeert te doen in Moskou. Het boek was een instant klassieker met een prachtige en tegelijk gruwelijke schets van het dagelijkse leven in de Sovjet Unie.

Ster van het Noorden van D.B. John speelt grotendeels in het Noord-Korea van leider Kim Jung-Il. John is geen Smith, tegen de literaire kwaliteiten van de laatste zijn weinig thrillerschrijvers opgewassen. Toch is deze thriller over het leven onder een communistisch regime een aanrader.

stervhnoordenHet verhaal  begint in 1998 op het strand van een Zuid-Koreaans eiland waar een verliefd stel geniet van elkaar en het mooie weer. Tot hun verbazing verschijnt honderd meter uit de kust een duikboot. Tegelijk verschijnen er gemaskerde mannen op het strand.

Twaalf jaar later wordt Jenna nog steeds geplaagd door de verdwijning van haar tweelingzus. Ze wordt benaderd door de CIA om mee te doen aan een programma om haar op te leiden tot een veldwerker. Haar gemengde afkomst, Koreaans en Afro-Amerikaans bloed, maken haar uitermate geschikt voor de taak die de CIA haar wil laten uitvoeren. Noord-Korea heeft net een langeafstandsraket gelanceerd en de dreigende taal van Jung-Il vraagt om een nieuwe benadering.

Intussen maakt luitenant-kolonel Cho carrière in het Noord-Koreaanse leger. Hij wordt aangesteld als onderhandelaar en reist af naar New York. Een oudere vrouw probeert haar hoofd boven water te houden in het ijskoude noorden van Noord-Korea. De verhalen van deze drie hoofdpersonen komen uiteindelijk bij elkaar.

D.B. John heeft als journalist regelmatig Noord-Korea bezocht. Achterin het boek legt hij verantwoording af voor zijn schets van het leven onder de communistische dictatuur van Jung-Il. Dat is een welkome aanvulling op het verhaal want de harde realiteit van dat leven tart de verbeelding; het ontvoeringsprogramma, strafkampen, verraad, experimenten op gevangenen, de aanbidding van Jung-Il, de honger en de ijzige kou.

Om van deze thriller te genieten moet je hier en daar wat toevalligheden  voor lief nemen, maar met je suspension of disbelief heb je een ijzersterk en spannend verhaal in handen. Zijn verklaring voor de dood van Jung-Il in december 2011 is een geweldige vondst.

reserveer dit boek

Een opmerkelijk verschijnsel

De titel van het debuut van Hank Green Een zeer opmerkelijk verschijnsel brengt me bij de familie Green. Want het is toch een opmerkelijk verschijnsel, de twee bovenmatig getalenteerde broers John en Hank, vloggers van het eerste uur, een inspiratie voor nerds over de hele wereld, über-sympathiek en met het debuut van Hank allebei nu officieel schrijver. Grote vraag is natuurlijk hoe Hank het eraf brengt als jongere broer van John. Korte recensie: prima!

hankgreenAls groot John-Greenfan is het bijna onmogelijk om Hanks debuut niet te vergelijken met de boeken van John. Ook al omdat Hank net als John met de nodige humor zijn verhaal vertelt, een jonge vrouw als hoofdpersoon heeft en zijn personages net zo treffend neer zet als John.

Groot verschil is dat John pas met A fault in our stars doorbrak, maar daarvoor al een vijftal geweldige boeken had geschreven en Hank mee kan liften op de bekendheid van John. Is dat erg, nee. Een zeer opmerkelijk verschijnsel is een heerlijk boek.

De 23 jarige April May, jammer dat we in het Nederlands niet zulke namen kunnen verzinnen, loopt midden  in de nacht in Manhattan bijna aan een drie meter hoog beeld voorbij die haar aan een Transformer™ doet denken. Ze geeft de gigant de naam Carl. Ze belt haar vriend Andy uit bed en ze maken een filmpje dat ze direct op YouTube zetten.

De volgende dag barst het circus los. Het blijkt dat er nog 62 andere beelden zijn verschenen, verspreid over de hele wereld. April is van de ene op de andere dag een beroemdheid en gaat helemaal op in haar nieuw verworven status.

Green laat haarfijn zien wat er met je kan gebeuren als roem je leven overneemt. April wordt er niet genietbaarder op. Ondertussen lijken de 63 Carls niet van deze planeet te zijn. Maar wat willen de Carls van 7,5 milard mensen? Dat geeft dit boek waarin sociale media een grote rol spelen een science fictionsausje en daar hou ik wel van.

reserveer dit boek

 

Slechte meisjes

Alabama 1995. Al dagen hangt een enorme donkere wolk boven het stadje Grace. Een wolk als aankondiger van naderend onheil. Dat onheil slaat toe als Summer verdwijnt. Er zijn meer meisjes verdwenen in de omgeving, maar in eerste instantie denken de autoriteiten dat Summer weggelopen is.

whitakerSummer lijkt de ideale dochter, presteert goed op school, is muzikaal en geliefd. Tweelingzus Raine is haar tegenpool, wild en ongeremd. Zij gelooft niet dat Summer weggelopen is, maar het slachtoffer is van de Vogel. Een bijnaam voor een ongrijpbare man die in de bossen is gesignaleerd en door iedereen als de ontvoerder wordt beschouwd.

Raine krijgt hulp van Noah en Purv, die een vriendschap koesteren waarin ze vooral op elkaar passen. Ze lijken dichter bij de waarheid te komen dan sheriff Black.

In het verhaal vol wisselend perspectief speelt de omgeving een grote rol. Niet alleen de uitgestrekte bossen en het uitzichtloze leven in een Amerikaans stadje, maar vooral het geloof dat de mensen houvast gaaft. Als lezer vraag je je al snel af of Summer wel de ideale dochter is? En wat is de rol van de albinistische domineeszoon?

Whitaker weet als Brit in een geheel eigen stijl, perfect een broeierig stadje in het zuiden van de VS neer te zetten. Vol goed uitgewerkte personages met eenzelfde sfeer als het voortreffelijke eerste seizoen van True Detective en de boeken van Gillian Flynn. Als de zwarte wolk eindelijk tot uitbarsting komt, komen alle lijnen bij elkaar en volgt een prachtige ontknoping.

reserveer dit boek