Alle berichten door Robert

Juichen voor Varg

Tussen al die tv-series vol moord en doodslag is de voetbalserie Home Ground een feest om je in onder te dompelen.

homeground1Voetbalclub Varg uit Ulsteinvik is net gepromoveerd naar de Noorse tegenhanger van de Eredivisie. De trainer zakt in elkaar op het trainingsveld en de club moet op zoek naar een nieuwe trainer.

Helena Mikkelsen is succesvol als trainster van een team uit de vrouwencompetitie. Technisch directeur Espen Eide biedt haar een contract aan. Ze is daarmee de eerste vrouwelijke trainer op het hoogste niveau in Noorwegen. Sarina Wiegman  als trainer bij ADO, zoiets. Mikkelsen moet Varg behoeden voor degradatie.

Een vrouw in een mannenwereld. Laat het maar aan mannen over om daar een probleem van te maken. Ze krijgt te maken met vooroordelen en tegenwerking.

homeground2 Allereerst zijn er de fanatieke supporters die niks moeten hebben van een vrouw op de bank. Dan hebben we Michael Ellingsen, die gepasseerd werd voor de functie van coach en er alles aan doet om haar functioneren te ondermijnen. De rol van Michael wordt gespeeld door oud-international John Carew. De man die met zijn lengte een behoorlijk obstakel was voor zijn tegenstanders. De man kan nog acteren ook en zijn aanwezigheid in de serie maakt het kijken al bijzonder.

Voetbalverhalen hebben vaak een hoog De-wondersloffen-van-Sjakie-gehalte, maar Home Ground stijgt daar ver bovenuit. De bij vlagen zeer humoristische serie wordt  verdomd goed gespeeld en heeft die befaamde Scandinavische menselijke warmte.

De wat stuurse Mikkelsen, Mons de grappenmaker van het team, het grote talent Adrian Ausness en al die andere personages, je gaat van ze houden. De wedstrijden worden overtuigend in beeld gebracht wat op zich al een grote prestatie is. Bovendien kunnen de acteurs een aardig potje voetballen. Tel daarbij op dat de vorm van Varg in het tweede seizoen steeds beter wordt, net als het kijkgenot en je hebt een kijktip van eredivisie-niveau. Ik deed in ieder geval in mijn eentje de wave voor deze heerlijke serie.

reserveer

Advertenties

Het Wilde Westen in Zuid-Afrika

geweldMoord volgens Turner is geen boek voor tere zielen, vandaar eerst maar even dit symbool. Past ook goed bij deze actiethriller van Tim Willocks omdat het vanaf de eerste pagina schreeuwt om een verfilming.

Het begint op een dinsdagochtend met Turner, een zwarte rechercheur uit Kaapstad, die met 140 km per uur over een verlaten weg scheurt. Het gaat niet goed met hem. Wat volgt is een rechttoe rechtaan verhaal dat start op een zondagavond in Kaapstad.

willocksNa een avond stappen rijdt Dirk le Roux een zwart tienermeisje aan. Hij is straalbezopen en merkt niks van de aanrijding. Later blijkt dat hij zich het incident niet eens kan herinneren. Zijn stiefvader besluit er met het hele gezelschap vandoor te gaan, terug naar de boerderij, uren verwijderd van Kaapstad. Dirk is blank en de dood van een straatarm zwart meisje mag zijn carrière niet in de weg staan. Zijn moeder bezit een mangaanmijn én de dorpsbewoners vlakbij haar luxueuze boerderij. Moederlief doet er alles aan om haar zoon te beschermen.

Turner bijt zich vast in deze zaak. Een eerlijke rechercheur in een corrupte wereld staat op de voorkant. Goed en kwaad zijn net zo duidelijk te herkennen als in een zwart-wit western uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Als de rechtschapen sheriff gaat Turner de confrontatie aan met de entourage van Le Roux. Het geweld wordt plastisch beschreven en het aantal lijken stapelt zich nogal op. “Hoogtepunt” is de scène waarin Turner in de woestijn wordt achtergelaten om te sterven van de dorst. Hoe hij zich weet te redden zal je niet gauw zien in een survivalprogramma op National Geographic.

Als je op zoek bent naar een thriller met diepgang kun je Moord volgens Turner beter aan je voorbij laten gaan, al geeft Turners worsteling met zijn gewelddadige rechtschapenheid genoeg reliëf aan het verhaal. Ben je toe aan een actiethriller zonder Scandinavisch geleuter of Amerikaanse seriemoordenaars dan is Willocks je man.

reserveer

 

’t Hooge Nest

Dit verhaal over de zussen Janny en Fien Brilleslijper begint als schrijfster Roxane van Iperen in de villa ’t Hooge Nest gaat wonen. Tijdens de verbouwing vinden ze her en der in het huis ruimtes waarin onderduikers uit de Tweede Wereldoorlog hebben geschuild. Ze besluit de geschiedenis van de villa uit te zoeken.

Net als in het fascinerende Het huis aan het meer van Thomas Harding, waarin aan de hand van een buitenverblijf bij Berlijn een eeuw Duitse geschiedenis wordt verteld, begint het verhaal als een vertelling van een huis.

De eerste bewoner van ’t Hooge Nest was Dirk Witte, schrijver van het lied Mensch, durf te leven, in 1917 gezongen door Jean-Louis Pisuisse. Hij liet in 1920 dit huis ontwerpen en bouwen, en woonde er met zijn vrouw en dochter.

hoogenestAal gauw komt de familie Brilleslijper in beeld. Het vooroorlogse leven van deze familie wordt beeldend beschreven en je krijgt een prachtige schets van het joodse leven in Amsterdam in die jaren. Dat stemt tegelijk droevig omdat je weet wat ze te wachten staat als de Duitsers ons land binnen vallen.

Uiteindelijk vinden de zussen de villa in ’t Gooi, waar ze de rest van de oorlog hopen uit te zitten. Het wordt een toevluchtsoord voor onderduikers in een omgeving waar veel NSB’ers wonen. De moed en de vindingrijkheid van de bewoners en vooral van Janny maken diepe indruk.

Het uiteindelijke verraad komt hard aan als je erover leest en dat is de verdienste van Van Iperen. Zij heeft met dit boek een monument geschreven voor dit huis maar ook voor de veerkracht van de zussen en de andere bewoners.

Als ze met het laatste transport vanuit Westerbork naar Auschwitz worden afgevoerd weet je wat er gaat komen. De onvoorstelbare wreedheid van de Nazi’s in dit kamp en in Bergen Belsen wordt zeer aangrijpend beschreven. Als Janny en Fien zich in dat laatste kamp ontfermen over de zussen Anne en Margot Frank, hoop je ergens tegen beter weten in op een goede afloop. Als Margot en Anne vlak achter elkaar aan vlektyfus komen te overlijden, slechts enkele weken voordat het kamp wordt bevrijd, laat dat je verslagen achter.

reserveer

 

Bekijk de documentaire De laatste zeven maanden, vrouwen in het spoor van Anne Frank

 

De oude meester

Inspecteur Montalbano uit een fictief stadje op Sicilië maakte zijn debuut in 1994. Andrea Camilleri was toen al 69 jaar. Een mooie gedachte voor elke zestiger. Bijna zeventig en dan beginnen aan een reeks waarvan er alleen al in Italië meer dan 3 miljoen boeken verkocht zijn. De laatste Montalbano’s dicteerde hij omdat zijn zicht steeds slechter werd. De teller staat op 27.

Dertien jaar geleden schreef hij al het laatste deel van de serie. Hij wilde niet dat Montalbano een tweede leven krijgt in de handen van een ander. Waarschijnlijk komt de inspecteur om het leven, zonder hoop op een reanimatie zoals Sherlock Holmes overkwam.

camilleriIn De dans van de meeuw is hij nog springlevend. Montalbano ziet een meeuw op een merkwaardige manier het loodje leggen. Als zijn steun en toeverlaat Fazio verdwijnt, lijkt de dood van de meeuw een beroerd voorteken te zijn. Het verhaal is verder vintage Camilleri.

Je wordt vanaf de eerste bladzijde ondergedompeld in de wereld van Montalbano. Een vernuftig plot, de lichte stijl, de humor in de dialogen, de uitbarstingen, het heerlijke eten, de Man-Bijt-Hond-personages en zijn snelkookpan-relatie met Livia.

Als extraatje dit keer het gefoeter van Montalbano op de acteur die hem speelt in de tv-serie. Veel te jong en met een kale kop terwijl hij in het echt nog een vol bos haar heeft.

Camilleri lezen is als het genot van een wit wijntje op een zonnig terras terwijl de middag zich uitstrekt. De oude meester is niet meer, maar zijn Montalbano blijft.

reserveer

Boek van het jaar

Het is nog maar augustus en toch heb ik net het boek van het jaar gelezen. Magda is overal is het debuut van Christian Jongeneel. Volgens zijn eigen website is Jongeneel wetenschapsjournalist, techniekfilosoof, auteur, cultureel ondernemer, columnist, organisator, reiziger en Rotterdammer. Van de andere kwalificaties weet ik niks, maar als auteur heeft hij me urenlang in zijn greep gehad.

magda“Drie uur na haar dood was oma weer klaarwakker.”

Daarmee begint het eerste deel van dit boek, Magda. Oma komt terug uit de dood omdat het vanwege de slachtoffers van de aanslag op de Twin Towers te druk was in het hiernamaals. Met zo’n begin weet je dat je een bijzonder verhaal wacht.

De familie rond het sterfbed heeft Friese, Surinaamse, Chinese en Marokkaanse invloeden. Magda Singh is de tweelingzus van de verteller Dede. Zij is fotomodel met een uitstraling waar de hele wereld voor valt. Overal waar ze verschijnt roept ze het beste in de mens op. Dede beschermt haar tegen al te opdringerige fans.

En net als je je afvraagt waar het naar toe gaat eindigt het eerste deel en begint met Femke het verhaal over de geschiedenis van deze familie. Op 11 september 1901, precies honderd jaar eerder, staat Sytse Jelgersma op een Rotterdamse kade bij het kantoor van de Holland Amerika Lijn. Zijn droom om een nieuw leven te beginnen in Amerika heeft hem naar deze stad gebracht.
Dit verhaal wordt prachtig verteld in een veel langzamer tempo. Femke, de oma uit het eerste deel, is de dochter van Sytse en de Chinees-Javaanse Li. Een verhaal dat antwoorden geeft op de vragen die je hebt door het eerste deel, maar er tegelijk voor zorgt dat je nieuwe vragen hebt.

Twee in stijl en tempo totaal verschillende verhalen, Jongeneel past alles op verbluffende wijze aan elkaar in het laatste deel Burcu. De verbeelding is in Magda is overal aan de macht en snijdt tegelijk actuele thema’s aan als afkomst, religie en extremisme. Met een onbetrouwbare verteller, gekruid met Bret Easton Ellis, Tandem van Jacob Vis, Citizen Kane en magisch realisme heeft Jongeneel een fantastisch verhaal geschreven.

reserveer

Kat en muis III

Sarah Pekkanen en Greer Hendricks schreven eerder De vrouw na mij. Met Een anonieme vrouw zetten ze er nog een tandje bij, al nemen ze de tijd om het verhaal op te bouwen.

pekkanenWisselende perspectieven zijn helemaal in en worden in dit verhaal zo goed gebruikt dat je ondanks de aanvankelijke traagheid van beide verhalen steeds verder in dit intrigerend kat en muis spel wordt getrokken.

Jessica Farris houdt met haar werk als visagiste maar amper het hoofd boven water. Ze weet zich via een handigheidje aan te melden voor een psychologisch experiment. Ze wil de beloning opstrijken en verder gaan met haar leven, maar ze raakt onherroepelijk verstrikt in de manipulaties van Dr. Shields.

In eerste instantie blijft Dr. Shields gezichtloos, maar het experiment wordt na de kennismaking steeds persoonlijker. En verontrustender. Wat wil Shields van Jessica? Wat is de rol van de man van Shields?

Geen nagelbijtende spanning maar een intrigerend verhaal dat het vooral moet hebben van het kat en muisspel tussen Jessica en Shields.

reserveer

Kat en muis II

Hup, weer een seriemoordenaar. Dat was mijn eerste reactie toen ik in het boek begon, maar Alex North leeft zich gelukkig niet uit in gewelddadige fantasieën.

fluisterNaast de nodige spanning is het een verhaal over rouw en verdriet. Tom Kennedy is zijn vrouw verloren en probeert tien maanden later met zijn 7-jarige zoon Jake een nieuw begin te maken in Featherbank. Zijn twijfels over de opvoeding en zijn zoon, die erg op zichzelf is en praat met een denkbeeldig vriendje, vormen de fundering van deze mysterieuze en griezelige thriller.

Featherbank heeft een duister verleden. Twintig jaar geleden verdwenen vijf jongens. De Fluisterman werd door inspecteur Pete Willis achter slot en grendel gezet. Als er opnieuw een jongen verdwijnt, blijkt dat hij deze zaak niet achter zich heeft kunnen laten, omdat het lichaam van het vijfde slachtoffer nooit is gevonden.

De Fluisterman zit nog steeds vast. De vraag is wie hem kopieert en een kat en muis spel speelt. De moordenaar heeft deze bijnaam gekregen omdat hij de jongens lokte met zijn gefluister. Dat zorgde in ieder geval voor een kinderrijmpje

Als de deur halfopen staat, hoor je het gefluister vroeg of laat.
Alleen buiten spelen is niet pluis, dan kom je nooit meer thuis.
Als je je raam niet stevig sluit, dan tikt hij weldra tegen de ruit.
Als je verdrietig bent en zit te balen, dan komt De Fluisterman je halen.

Dat Jake slachtoffer wordt van de Fluisterman ligt voor de hand, maar North weet met de wisselende perspectieven de op de loer liggende clichés te omzeilen. Tel daar de plotwendingen bij op en je hebt een behoorlijke pageturner in je handen.

reserveer

Kat en muis I

Dert13n begint met de moord op wat een willekeurige voorbijganger lijkt. Daarna maak je kennis met strafrechtadvocaat Eddie Flynn, voormalig oplichter en alcoholist, maar een man met het hart op de goede plek. Tenminste als je nog niet kennis gemaakt had in een van de eerdere boeken over Flynn.

cavanaghHij wordt door een groot advocatenkantoor gevraagd om te helpen bij de verdediging van Hollywoodster Robert Solomon. Solomon wordt verdacht van de moord op zijn vrouw en haar beveiliger. Als voormalig oplichter heeft Flynn een intuïtie voor de gelaatsuitdrukkingen en de oprechtheid van mensen. Hij wil alleen meewerken als hij overtuigd is van de onschuld van Solomon. Dat is hij, want anders hadden we niet een boek.

De moord in het eerste hoofdstuk is een aanwijzing dat er wat aan de hand is met het proces tegen Solomon. In afwisselende hoofdstukken tussen Flynn en de moordenaar blijkt die laatste een kat en muisspel te spelen. Het duurt even voordat je in de gaten krijgt waarom hij mensen uitschakelt. Ondertussen lijkt het onderzoek van Flynn naar de moorden te wijzen op een seriemoordenaar.

Steve Cavanagh, zelf advocaat in Belfast (!) kan moeiteloos in het rijtje Scott Turow, John Grisham en Michael Connelly. Het kiezen van de jury en de daarop volgende ijzersterke scènes in de rechtbank zijn scherp geschreven en een genot voor elke fan van rechtbankthrillers. Daarnaast is 13 retespannend (excuses les mots), vol vaart en heeft een heerlijk hoofdpersonage.

Even een persoonlijke afwijking. Na de verfilming van The Lincoln Lawyer van Michael Connelly, stel ik me alle slimme advocaten voor als Matthew Mcconaughey. Dat werkt heel goed voor me.

reserveer

Texas-thriller

Attica Locke, een prachtige Amerikaanse naam. Een naam zoals je alleen maar in dat land tegenkomt. En met haar eerste vertaalde thriller heeft ze een verhaal geschreven zoals ze alleen in de VS schrijven. Een thriller noir, somber, meeslepend, sfeervol en spelend in een klein stadje in het zuiden van Texas waar de hitte zindert en vreemden niet welkom zijn. Vooral niet als ze zwart zijn.

bluebirdDe zwarte Texas Ranger Darren Matthews staat op non-actief, maar krijgt zijn directe chef zo ver dat hij hem naar Lark stuurt om twee moord op een zwarte architect en een jonge witte vrouw te onderzoeken.

Clichés zijn erg lekker als ze goed gebruikt worden en dat doet Locke. In Lark zitten ze namelijk niet op hem te wachten. De lokale sheriff niet en de plaatselijke bevolking, zwart of wit, zeker niet. Bovendien heeft hij zijn eigen demonen. Hij drinkt en zijn vrouw dreigt hem te verlaten omdat hij nooit thuis is vanwege zijn werk.

De weerstand, gedoopt in een diepgeworteld racisme, wordt steeds groter. Als hij de vrouw van de architect ontmoet raakt zijn onderzoek in een versnelling en komt hun leven in gevaar.  Achter de dreiging zit The Aryan Brotherhood of Texas, een racistische bende die zijn geld verdiend met de handel in drugs. Ondanks alle tegenwerking weet Darren het verhaal achter de moorden op te lossen, waarbij Locke je steeds blijft verrassen.

Bluebird, Bluebird is het eerste deel van de serie Highway 59.

reserveer

Auschwitz-Birkenau

Op een zinderend hete dag in juni stap ik uit een personenbusje op een parkeerplaats in Oświęcim. Onze gids Agnieszka vertelt wat we gaan doen en hoe we ons moeten gedragen (geen selfies). In een groep van dertig mensen lopen we vier uur over het terrein van Auschwitz I en Auschwitz II – Birkenau. Luisterend naar haar verhalen voel ik me vooral onthecht tussen de rails op het stoffige platform in Birkenau waar de Joden werden geselecteerd die rechtstreeks de gaskamers in gingen.

Van Armando komt het begrip schuldig landschap. Een landschap waar de sporen van verschrikkelijke gebeurtenissen verdwenen zijn. In dit landschap staan de afrasteringen overeind, zie je rijen barakken tot de bosrand in de verte. Maar het getal van 1,1 miljoen vermoordde Joden, Roma en Polen en de verschrikkelijke geschiedenis die hier ligt lijkt onwerkelijk onder de brandende zon.

IMG_20190607_171920

Birkenau
Terug in Nederland laat het bezoek me niet los. Lezen wil ik, lezen om er iets van te begrijpen. Ik begin in Hanns en Rudolf van de Britse schrijver Thomas Harding. Op de begrafenis van zijn oudoom hoort de schrijver voor het eerst dat deze Hanns de kampcommandant van Auschwitz, Rudolf Höss, heeft opgespoord na de Tweede Wereldoorlog.

harding

Dat maakt hem nieuwsgierig. Toen hij opgroeide mocht er niet over de oorlog worden gesproken en zijn oudoom kennende wist hij niet of dit het zoveelste verhaaltje van en over zijn oudoom was. Hanns was vooral een onopvallende man die graag grappen maakte en mensen voor de gek hield. Harding wil uitzoeken of het waar is. Hij duikt in archieven, gaat op reis en uiteindelijk beschrijft hij de geschiedenis van twee mannen die lijken mee te gaan in de omstandigheden maar vooral zelf hun keuzes maken.

Hanns Alexander groeit op in Berlijn in een welgesteld, Joods gezin. Rudolf Höss is een boerenzoon die zich op 14-jarige leeftijd aanmeldt voor de strijd in de Eerste Wereldoorlog. Om en om vertelt Harding het verhaal van deze twee. Over hun jeugd. Over de vlucht van Hanns naar Engeland. Over Höss die de opdracht krijgt om in Auschwitz een kamp uit de grond te stampen. Het zijn vooral vragen die hem drijven:

Hoe wordt iemand een massamoordenaar? Waarom besluit een mens de confrontatie met zijn vervolgers aan te gaan? Wat gebeurt er met de gezinnen van zulke mannen? Is wraak ooit gerechtvaardigd?

Het is een verbijsterend verhaal waarin Harding kalm de verschrikkingen beschrijft en duidelijk maakt hoe Hanns en Rudolf beide aan een verschillende kant van de geschiedenis staan. Harding beantwoordt de genoemde vragen die hij zichzelf in de proloog stelde. Het boek zorgde ervoor dat ik het gevoel kwijtraakte dat de geschiedenis tot stilstand kwam tijdens mijn bezoek aan het kamp. Het onbeschrijfelijke beschreven.reserveer

 

duivenbode

Direct hierna las ik Mijn Poolse huis van Dore van Duivenbode, bekroond met de Bob den Uyl Prijs voor het beste Nederlandstalige reisboek. De schrijfster reist voortdurend heen en weer tussen haar woonplaats Rotterdam en Oświęcim. In dit stadje staat het geboortehuis van haar moeder. De leegstaande woning vervalt langzaam en ze weet niet wat ze er mee moet. Het verhaal gaat vooral over de herinneringen aan haar jeugd (skateborden in de barakken van Birkenau) en de zoektocht of de verschrikkelijke geschiedenis van Oświęcim nog leeft in deze plaats. Prachtig geschreven, ontroerende portretten van haar familie en van de mensen die ze tegenkomt.

Gek genoeg sluit het boek naadloos aan bij Hanns en Rudolf. Door de persoonlijke verhalen en haar ontmoetingen met de plaatselijke inwoners wordt de verschrikkelijke geschiedenis van Auschwitz geleidelijk het leven van alledag in Oświęcim. De inwoners, op een uitzondering na, houden zich niet bezig met het verleden, een verleden dat te groot en te zwaar is om mee te torsen.

reserveer