Alle berichten door Robert

Vader en zoon Boogers

In Alleen met de goden beschrijft Boogers de coming of age van Aaron Bachman. Een overdonderend verhaal dat grotendeels zijn eigen verhaal is. Dat blijkt uit De zonen van Bruce Lee.

bruceBruce Lee, geboren in San Francisco en opgegroeid in Hong Kong, speelt een hele belangrijke rol in Alex Boogers leven. Hij is de vader die de jonge Alex niet had. De man die richting gaf aan zijn leven.
Lee is net zo belangrijk voor de vechtkunst als Cruyff is voor de voetbalsport. Hij verbond de verschillende disciplines en veranderde de aard van de kunst van zelfverdediging naar de kunst van de aanval. Zijn filosofie en ideeën over de vechtkunst hebben deze voorgoed veranderd. Daarbij was Lee in het gesegregeerde Amerika van de jaren 50 en 60 uniek door geen onderscheid te maken in kleur, afkomst of wat dan ook. Het gaat om je instelling die je meeneemt naar de dojo.

Boogers wilde een sportbiografie over Lee schrijven, maar wilde tegelijk een brief schrijven aan zijn 17 jarige zoon. Daarnaast is het een coming of age van Boogers zelf en een reisboek. Vader en zoon reizen naar Hong Kong en de Verenigde Staten op zoek naar sporen van Bruce Lee.

Het verhaal van Bruce Lee, die in 1973 op 32 jarige leeftijd overleed in het bed van zijn minnares, is op zichzelf erg boeiend. Van straatvechter tot vechtsporter tot absolute wereldster die nog steeds miljoenen fans heeft. Gecombineerd met het verhaal van Boogers, waarin hij zich richt tot zijn zoon, maken het een uniek verteld verhaal. Hij vertelt over zijn twijfels of hij een goede vader zal zijn, omdat hij zelf geen voorbeeld had. Over de parallellen tussen beide levens, maar vooral hoe Lee hem geholpen heeft zijn eigen pad te vinden. Ondanks wat herhalingen in het verhaal niet te missen voor sport- en filmliefhebbers. En natuurlijk Boogers-fans. Als Alex Boogers je (vader-)hart op de eerste pagina’s niet weet te beroeren, raad ik een bezoekje aan de cardioloog aan.

reserveer

Ook te leen als e-book.

De wording van een tiran

Tien jaar geleden verscheen het eerste deel van De Hongerspelen. Suzanne Collins heeft een dik hoofdstuk toegevoegd aan het verhaal van Panem met De ballade van slangen en zangvogels. Een prequel op de trilogie, die het zo goed deed onder jongere en oudere lezers.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is ballade.pngCoriolanus Snow , de tiran uit de trilogie, leren we kennen als een twijfelende tiener. Zijn familie is na de oorlog met de rebellen uitgedund tot zijn grootmoeder en zijn zus Tigris. Van het familiekapitaal is niet veel meer over. Alle dagen doorgekookte kool en opgelapte kleding, daar staat Coriolanus aan het begin van het boek. Hij wordt uitgekozen als mentor van een van de deelnemers aan de tiende Hongerspelen. Die hebben een make over nodig want de kijkcijfers vallen nogal tegen. Hij krijgt een deelneemster toegewezen uit het 12e District. Inderdaad, hetzelfde district als Katniss Everdeen jaren later.

Snow brengt wat leuke ideeën in voor De Hongerspelen en dat is een van de leuke aspecten van deze prequel. Hoe is alles zo ver gekomen, wie heeft het wrede spektakel bedacht en waarom? De technologische hoogstandjes uit de trilogie zijn hier nog in de maak. De rudimentaire Hongerspelen in een vervallen arena zijn de blauwdruk van de latere spelen en tegelijk bekend terrein. Vierentwintig kinderen vechten totdat er eentje overblijft.

Snow moet Lucy Gray Baird begeleiden. Hij probeert haar vertrouwen te winnen, wat lukt en uiteindelijk uitloopt in een verliefdheid.  Daar zit geen verrassing in. Die zit in het perspectief van het verhaal. We volgen de wording van Coriolanus Snow, toekomstig tiran.

Hij is de hoofdpersoon van het boek, zijn gedachten krijgen we te horen. We leren hem kennen als een wat onzekere jongeman zijn ware karakter niet toont, hypocriet, jaloers en manipulatief. Dat maakt het verhaal wat minder verteerbaar dan de trilogie, waar je je zonder schaamte kunt vereenzelvigen met Katniss. Wat moet je met een ellendeling als hoofdpersoon? Dus eigenlijk een onaangename verrassing.

Collins is op haar best als ze met de nodige actie de vaart in het verhaal houdt. Ze is minder overtuigend in haar psychologische tekening van een zoekende jongeman die uiteindelijk ruimte geeft aan zijn egoïsme en kwaadaardigheid. Dat maakt De ballade van slangen en zangvogels soms een lange zit. Dat is tegelijk de makke van prequels die later verschijnen. Je weet wat er gaat komen. Misschien moet je geen prequels schrijven, maar gewoon je verhaal beginnen bij het begin.

 

 

Schaduwleven en een pandemie

De keuzes die je maakt in het leven. Station Elf en Het glazen hotel van Emily St. John Mandel lagen voor me klaar bij mijn plaatselijke boekhandel. Ik begon met Het glazen hotel. Toen zag ik het heerlijke interview dat Hans Bouman met de schrijfster had. Daarna was Station Elf aan de beurt. Verkeerde volgorde, maar daarover straks meer.

Lezen is in wezen een eenzaam gebeuren. Maar als je een schrijfster als St. John Mandel tegenkomt weet je je omringt door prachtige personages en hun verhalen, gedreven door de keuzes die ze maken of worden opgedrongen door de omstandigheden. Zo heb ik dagenlang verkeert in het gezelschap van de schrijfster.

stationelfStation Elf, gepubliceerd in 2014, begint met een dood in het harnas. De beroemde acteur Arthur Leander sterft op het toneel terwijl hij Koning Lear speelt. Een toeschouwer probeert Leander vergeefs te reanimeren, waarna deze Jeevan zich ontfermt over Kirstin, één van de kinderen in de toneelproductie. Drie weken later is vrijwel de hele wereldbevolking uitgeroeid door de Georgische griep.

Kirstin maakt twintig jaar na de ramp deel uit van het Reizende Symfonieorkest. Ze trekken van dorp naar dorp, waar ze Shakespeare en Beethoven ten gehore brengen. Een onzekere, nieuwe wereld zonder elektriciteit en stromend water.

Springend door de tijd weeft de schrijfster de verhalen van  overlevenden met verhalen van personages van voor de pandemie. Zo speelt een comic een rol getekend en geschreven door Miranda, de eerste vrouw van Arthur Leander. Deze comic creëert een parallelle wereld met de vertelling in het boek. Clark, een jeugdvriend van Arthur* vinden we terug op een vliegveld waar een groep mensen een gemeenschap zijn begonnen. De zoon van Arthur, zeven jaar ten tijde van de ramp, komt later terug in een verrassende rol.

* Fun fact; de schrijfster won met dit boek de Arthur Clarke Award voor SF.

Station Elf is een dystopisch verhaal, een genre dat mateloos populair is in de Young Adult. Het boek kreeg het predicaat science fiction mee, maar laat je daardoor niet afschrikken. Het verhaal is zo rijk en vol ideeën, of in de woorden van The Times:

Prachtig, onverwacht, schitterend geschreven. Probeer dit boek maar eens weg te leggen.

glazenhotelZes jaar later verscheen Het glazen hotel. Of het de vertalers zijn, of het gegroeide schrijverschap van St. John Mandel durf ik niet te zeggen, maar wat is dit prachtig geschreven.

Waar je in Station Elf heen en weer springt in tijd en tussen personages, glijd je in dit boek als vanzelf heen en weer met de personages en gebeurtenissen door de tijd. Het begint met de val van een vrouw van een schip op volle zee. Je springt van een eiland voor de kust van Vancouver naar Manhattan. Een doodsbedreiging op het raam van een hotel. Een ponzifraude. Eenzaamheid en de leegte van het bestaan. Voor de kust geparkeerde schepen vanwege de crisis uit 2008. Geesten uit een schaduwleven. Zo lopen er allerlei lijnen en thema’s kriskras door het verhaal en schakelt ze net zo gemakkelijk tussen een geestverhaal, SF, maatschappijkritiek en een psychologische roman. Te complex om na te vertellen, maar alles wordt aan elkaar geknoopt.

Grote verrassing is de terugkeer van twee personages uit Station Elf, tenminste als je boeken in volgorde van verschijning leest. Leon en Miranda zijn wederom beide werkzaam in de scheepvaart.

Omdat ik eerst Het glazen hotel las raakte het idee van parallelle universums waar de schrijfster mee speelt mij zo dat het me op een vreemde manier ontroerde vanwege hun lot in Station Elf. Dat er een versie van je is die een ander leven en lot heeft dan de versie van jezelf in dit leven (dat ik ergens anders wel leraar ben geworden en niet drie keer uitgeloot). Het idee van parallelle universums, een schaduwleven, wordt vaker gebruikt in SF. Door een keuze in je leven ga je een bepaalde kant op, maar bestaat de alternatieve keuze in een ander leven, in een ander universum?

In het interview hieronder vertelt de schrijfster dat ze geen lineaire verhalen kan schrijven. Hoe ze alinea’s en hoofdstukken schrijft die na de eerste versie een plek krijgen in het verhaal. De verteltrant waarin je heen en weer springt in tijd en van personage op personage, zie je meer tegenwoordig. Maar er is niemand die dit zo prachtig beheerst als Emily St. John Mandel.

Dat ik eerst Het glazen hotel heb gelezen, daarna het interview bekeken en Station Elf als laatste, past wel mooi bij de caleidoscopische verteltrant van haar boeken en zo is dit blog ook rond.

Het glazen hotel zit op dit moment nog niet in de collectie van de bibliotheek. Station Elf wel, bovendien kun je het downloaden als e-book.

Twee hele sterke thrillers

De thriller Vergelding van Steffen Jacobsen staat hoog in mijn lijstje van Scandinavische thrillers. Daar kan Winterland van Kim Faber en Jannis Pedersen bij. Op enige afstand weliswaar, want zo goed als Vergelding is een zeldzaamheid. Beide thrillers beginnen met een terroristische aanslag in Kopenhagen.

winterlandSigne Kristiansen krijgt de leiding in het onderzoek naar de aanslag. De aanslag wordt niet opgeëist en er zijn weinig aanknopingspunten. De enige aanwijzing die ze hebben zijn camerabeelden waarop de vermoedelijke dader de bom plaatst op een drukke markt. Het lijkt in eerste instantie op een escalatie in een bendeoorlog. Het onderzoek loopt vast en de druk op Signe wordt steeds groter.

Ondertussen opent inspecteur Martin Juncker in een kleine stad op het platteland een nieuw politiebureau. Hij is weggestuurd uit Kopenhagen nadat hij een affaire begon met een juriste. Voor zijn professionele misstap werkte hij nauw samen met Signe. Met twee nieuwe agenten krijgt hij meteen een dubbele moord op zijn bordje. Die twee zijn misschien niet direct een aanwinst voor het korps, maar wel voor het verhaal.

Met twee verschillende verhaallijnen weet je dat ze uiteindelijk bij elkaar komen. De schrijvers nemen hier de tijd voor, maar dat draagt alleen maar bij aan het genieten van deze uitstekende Scandinavische thriller.

lloydHet geheugenwoud van debutant Sam Lloyd is niet voor tere zielen, of het kan zijn dat ik met het klimmen van de jaren steeds gevoeliger wordt.

De dertienjarige Elissa wordt op weg naar een schaaktoernooi ontvoerd. Ze wordt gedesoriënteerd wakker in een stinkende ruimte onder de grond, vastgeketend aan de muur.  Haar lot wordt haar langzaam duidelijk als ze bezocht wordt door de ontvoerder en de twaalfjarig Elijah. Er zijn meer meisjes geweest begrijpt ze uit het contact met Elijah. Ze ziet hem als enige mogelijkheid om uit de kelder te komen en probeert een band op te bouwen. Haar schaakintellect helpt haar hierbij.

Lloyd maakt optimaal gebruik van dit afschuwelijke gegeven doordat Elissa haar ontvoerders niet kan zien in het duister. Ze kan de komst van beiden onderscheiden door de eigen stank van het tweetal.

Hoofdinspecteur Mairéad wordt opgeroepen als de moeder van Elissa alarm slaat. Er zijn weinig aanwijzingen en de tijd tikt, zeker als blijkt dat de zaak lijkt op eerdere vermissingen.

Blijf vooral doorlezen. De wisseling van perspectief tussen Elissa, Elijah en Mairéad zorgt namelijk voor een bijzonder beklemmend gevoel, dat alleen wat lucht krijgt in het verhaal van Mairéad. De gedachten van Elijah zijn verontrustend en het lot van Elissa aangrijpend. De openbaring van het verhaal achter Elijah is een geweldige plotwending. Ondertussen heeft Lloyd je al aardig door de psychologische gehaktmolen gedraaid. Op weg naar een adembenemende finale.

 

Een bloedmooi boek

Anderhalve week geleden liep ik mijn plaatselijke boekhandel binnen. Net op tijd voordat de deuren dicht gingen vanwege het coronavirus.

Ik moest namelijk Daar waar de rivierkreeften zingen hebben. Enkel en alleen gebaseerd op de aanbevelingen op de voorkant van het boek. Daar was mijn oog op gevallen toen ik uit verveling wat over het internet surfde.

Gruwelijk mooi. NYT Book Review
Adembenemend. The Times

owensBiologe Delia Owens debuteerde op haar 70e met dit boek, een tegelijk verbijsterend en hoopvol gegeven. Verbijsterend omdat ze op deze leeftijd een fantastisch, poëtisch verhaal heeft geschreven.
Hoopvol omdat ze op deze leeftijd een fantastisch, poëtisch verhaal heeft geschreven (voor al die aspirant schrijvers die er maar niet aan toe komen omdat ene boek te schrijven en het eerst maar bij wat blogjes houden).

1969. Het lijk van Chase Andrews wordt gevonden onder een uitkijktoren in het moeras van Barkley Cove in North Carolina.

1952. De zesjarige Kya ziet haar moeder vertrekken uit het huisje waar ze woont met haar ouders en broer Jodie. Het huis staat aan de rand van het uitgestrekte moerasgebied.

Wat volgt is een onwaarschijnlijk mooi geschreven verhaal over de tussenliggende jaren. De vertaalster Mariëtte van Gelder verdient een dikke pluim. De adembenemende en poëtische schrijfstijl blijft overeind in de vertaling.

Te veel vertellen over de inhoud zou een kleine zonde zijn, maar elke lezer zal verknocht raken aan het moerasmeisje Kya. Ze leeft in en met de natuur en probeert zoveel mogelijk andere mensen te mijden. Omdat mensen je teleurstellen of in de steek laten. In tegenstelling tot de natuur, die veranderlijk is maar altijd aanwezig.

Prachtig is hoe Owens haar biologische kennis verweeft in het verhaal. In de beschrijvingen van het moerasleven, in de rol van vrouwen en mannen bij dier en mens, in de observaties van Kya. Het bijna thrillerachtige einde zorgt er voor dat je je hart vasthoudt. Een parel van een boek.

Gruwelijk mooi. Adembenemend.

Te leen als e-book

De lange arm van Poetin

Heidi Blake is onderzoeksjournalist voor BuzzFeed News. Na publicatie van haar boek, From Russia with blood, heeft ze een sabbatical genomen tot september dit jaar. Begrijpelijk als je kijkt naar de ongelofelijke hoeveelheid feiten die zij en haar medewerkers naar boven heeft gehaald. Gefactchecked en al.

blakeEen van de uitwassen van het uit elkaar vallen van de Sovjet Unie zijn de mannen die zich buitensporig verrijken aan de chaos in het enorme land. Boris Berezovski, de allereerste oligarch, gebruikt zijn geld en invloed om Vladimir Poetin naar voren te schuiven als opvolger van wodkaliefhebber Boris Jeltsin. Hij treedt af op 31 december 1999. De nieuwe eeuw begint met een nieuwe president.Vladimir Poetin.

De liefde van Berezovski voor Poetin bekoelt al snel. Hij gebruikt zijn podium om kritiek te leveren op de oorlog met Tsjetsjenië en wordt daarmee een publieke vijand van Poetin. Berezovski wordt het te heet onder voeten en zoekt zijn heil in Londen, met in zijn kielzog Russen die met hun witgewassen geld een nieuw leven willen opbouwen in het vrije Westen.

From Russia with blood is het relaas van een machtspoliticus die een wet door de Doema jaagt waarmee het gelegitimeerd is om onderdanen op buitenlandse bodem te vermoorden. Landverraders, journalisten, advocaten, iedereen die Poetin in de weg zit, kan aan de beurt komen (Putinverstehers in het westen praat dat ’s recht).

Uiteindelijk beschrijft Blake 14 moordaanslagen op Britse bodem (en eentje in de VS). Onder druk van bovenaf worden onderzoeken voortijdig afgesloten en verdwijnt bewijsmateriaal als sneeuw voor de zon. Blair en later Cameron hechten meer waarde aan goede verstandhoudingen met en aardgas van het Kremlin dan aan de waarheid. Pas nadat een foto van de doodzieke Litvinenko op de voorpagina’s van de kranten komt, wordt er werk gemaakt van een fatsoenlijk onderzoek. Anno 2020 is het wel duidelijk dat ondanks ferme woorden van Cameron en Theresa May, Poetin nog steeds zijn gang kan gaan (Skripal).

Naast de verhalen over Blake ontrafelt ze het verhaal achter de aanslagen op twee flatgebouwen in Moskou en de gijzeling van de school in Beslan. Die worden door Poetin toegeschreven aan Tsjetsjenen, het excuus om de oorlog in Tsjetsjenië te beginnen.

Schimmige figuren, geld, polonium, seks, moord, drugs, giftig gras en een bad guy op de achtergrond. Het boek leest als een razende spionagethriller, totdat je je beseft dat er kruid gewassen is tegen Poetin. De man gaat zijn gang en heeft de tijd van zijn leven met zijn leger hackers, geheime agenten, desinformatie, annexaties en miljarden op de bank. Beangstigend.

reserveer

Wie kun je vertrouwen?

Mama vindt me in de bijkeuken. Ik zit in de hoek op de grond en schrik me rot van het plotselinge licht in de deuropening. Ik heb een mond vol bloed en scherven.

pollcokHiermee struikel je hals over kop het verhaal van Peter Blankman binnen. Peter is 17 en heeft last van paniekaanvallen. In zo’n paniekaanval heeft hij een zoutvaatje kapot gebeten. Met moeilijke wiskundige berekeningen probeert hij de aanvallen te bezweren, maar dat is dit keer niet gelukt. In ieder geval weet je met zo’n begin dat je geen gewone thriller voorgeschoteld krijgt.

De aanval komt de nacht voordat zijn moeder een belangrijke wetenschappelijke prijs krijgt uitgereikt vanwege haar baanbrekende hersenonderzoek. Bij die bijeenkomst mag Peter natuurlijk niet ontbreken, maar dat geeft hem stress die hij niet kan hanteren.

Hij geeft act de présence, maar de prijsuitreiking loopt gierend uit de hand. Zijn gedachten schieten in een hoge versnelling en hij maakt zich uit de voeten, terwijl zijn moeder achter hem aan rent. Even later vindt hij haar met een levensgevaarlijke buikwond. Hier gaat het verhaal zelf in een hoge versnelling. Een intrige met een erg geheime dienst, mensen die zich voordoen als vertrouweling die uiteindelijk een eigen agenda hebben. De enige op wie hij kan vertrouwen is zijn zus Bel. Hoewel.

Zonder te veel weg te geven begrijp je al snel dat de paniekaanvallen van Peter en de ingehouden agressie van Bel een reden hebben. Dezelfde reden waarom iedereen achter Peter en Bel aan zit.

Pollock heeft een razendsnelle, gecompliceerde thriller geschreven, waarin je samen met Peter op zoek moet naar de verbijsterende waarheid. De beschrijvingen van Peters paniekaanvallen zijn fabuleus. Hiervoor putte Pollock uit zijn eigen worsteling met zijn psyche. Sterk aanbevolen.

reserveer

Moorden in Baskenland

De laatste jaren komt er veel mooie spanning uit het Baskenland. Zoals de Baztan-trilogie van Dolores Redondo waarin de omgeving de thrillers kleur geeft met legenden, bosgeesten en andere magische wezens.

stilteDe thrillers van Eva García Sáenz de Urturi sluiten hier naadloos op aan. Couleur locale, heidense rituelen, slecht weer en heel veel lijken.
Inspecteur en profiler Unai López de Ayala en collega-inspecteur Esti de Gauna krijgen in de eerste twee delen van de trilogie te maken met rituele moorden waarvan de aanleiding in het verleden ligt.

In De stilte van de witte stad worden twee lijken gevonden die neergelegd zijn in dezelfde houding als de lijken die 20 jaar eerder zijn gevonden. De dader van die moorden zit in het gevang, maar staat op het punt te worden vrijgelaten. Zit hij hier achter of is er een copycat bezig? De sleutel tot het verhaal ligt in het verleden. Een verhaal over liefde en overspel.

ritenNauwelijks bekomen van de eerste zaak wordt in De riten van het water het lijk van een jonge vrouw gevonden. Een jeugdliefde van Unai. Ze hangt ondersteboven aan een boom met haar hoofd in een met water gevulde ketel. Een oud Keltisch ritueel lijkt de inspiratie van de moordenaar. Unai worstelt nog met de gevolgen van een hoofdtrauma uit het eerste boek en lijdt aan afasie. Dat bemoeilijkt het speuren naar de dader.

Beide boeken zitten propvol wendingen, bizarre gebeurtenissen en kleurrijke personages. Unai is niet bepaald een Sherlock Holmes, met zijn aannames en licht ontvlambare karakter slaat hij regelmatig de plank mis, maar dat mag de pret niet drukken. Je kunt je lekker verliezen in de eerste twee delen van de trilogie. Opmerkelijk is wel dat er nogal wat slachtoffers vallen onder de vrienden en familie van Unai. Gelukkig zijn er nog een aantal in leven voor het laatste deel.

reserveer

De toekomst?

Veel woorden worden er niet aan vuil gemaakt, maar de wereld van Rob Hart in Cloud inc. is er slecht aan toe. Heet, droog en een verhoogde zeespiegel.
Paxton en Zinnia doorlopen een sollicitatieprocedure. Beiden hebben zo hun eigen redenen om bij Cloud inc. te solliciteren. Het lukt ze om binnen te komen, Paxton als beveiliger, Zinnia als orderpicker.

cloudHet bedrijf is het grootste van de wereld. Eigenaar Gibson Wells rijker dan Musk, Bezos, Gates en Page samen. Alles wat een mens nodig heeft kan bij het bedrijf worden besteld en wordt met een drone thuis bezorgd. Amazon².

Wells is een visionair en heeft overal ter wereld complexen laten bouwen waar zijn werknemers wonen en werken. En daar wordt het interessant.

Iedere werknemer heeft een horloge waarmee zijn of haar gangen kunnen worden gevolgd. Afhankelijk van je functie krijg je toegang tot delen van het complex. Ieder complex is zelfvoorzienend en niets lijkt Cloud inc. en eigenaar in de weg te staan om de wereld nog meer te domineren. Een kink in de kabel is dat Wells stervende is, zelfs zijn enorme rijkdom kan hem daar niet voor behoeden (Musk, lees je mee?).

Het perspectief wisselt met deze drie hoofdpersonages. Wells bereidt zijn opvolging voor. Paxton heeft een enorme wrok t.o.v. het bedrijf, omdat het met zijn uitvinding op de loop is gegaan (een manier om probleemloos eieren te kopen), waardoor zijn bedrijf failliet is gegaan. Zinnia is ingehuurd om het bedrijf te saboteren. Die laatste twee krijgen een ongelijke verhouding, Paxton zoekt liefde, Zinnia een manier om via Paxton haar opdracht te vervullen.

Cloud inc. is een beklemmende, maar verrassend licht geschreven, toekomstvisie. Bij dit soort boeken is het gebruikelijk om allerlei referenties op te voeren. Dus, 1984 van Orwell, De Cirkel van Dave Eggers en Soylent Green. Die laatste is een Science Fiction film uit de jaren ’70 met Charlton Heston. De revelatie uit die film is de ontdekking hoe de voedselvoorziening is geregeld. In Cloud inc. ligt het anders, maar is minstens zo onsmakelijk.
Een geweldig boek als je geïnteresseerd bent in een mogelijke toekomst van ons.

 

Spionage in de 21e eeuw

Op het vliegveld Charles de Gaulle verdwijnt een jonge Israëliër. Op camerabeelden is hij voor het laatst te zien in het gezelschap van een aantrekkelijke vrouw in een rood pak. Commissaris Léger krijgt vlak voor zijn pensioen deze zaak op zijn bordje en gaat hem eigenlijk boven de pet.
unitKolonel Zeev Abadi, het beoogde hoofd van de spionageafdeling Unit 8200 die in hetzelfde vliegtuig zat, bemoeit zich met de zaak. In eerste instantie tot ongenoegen van de commissaris, maar Abadi blijkt onmisbaar in het oplossen van de zaak.

Unit 8200 is een van de spionagediensten die Israël rijk is. Oriana Talmor is Abadi’s tijdelijke plaatsvervanger. En, zoals het hoort in een spionageroman, bijzonder knap. Zij heeft te maken met krachten binnen de geheime diensten en de politiek, die haar belemmeren om haar werk goed te doen. Maar net als Abadi probeert ze buiten het machtsspel om te opereren.

Al snel blijkt de verdwijning van de jongeman een vergissing. Een vergissing gemaakt door de Chinese geheime dienst. Grote vraag is waarom een Chinees commandoteam de straten van Parijs onveilig maakt. Hier en daar moet je je kop erbij houden, de verwikkelingen volgen elkaar snel op en er staan nogal wat stukken op het schaakbord.

Het verhaal dat zich in 24 uur afspeelt staat niet bol van de spanning gek genoeg. Toch is het een aanrader. Schrijver Dov Alfon was zelf spion in dienst van Unit 8200. Zijn kennis van het metier geeft het verhaal een extra laag. Je krijgt inzicht in hoe de Israëlische inlichtingendiensten elkaar vooral tegenwerken.

Alfon heeft een goede spionageroman geschreven en is met zijn debuut een aanwinst in het genre. Hopelijk komt er een vervolg met Abadi en Talmor, want het einde waarin de twee elkaar ontmoeten beloofd veel goeds. Abadi is namelijk in die 24 uur enorm verliefd geworden op Talmor. Niet handig als je met z’n tweeën een spionagedienst moet leiden.

reserveer