Alle berichten door Robert

Boogers, beste schrijver van Nederland II

sproeten

Door Alleen met de goden was ik een aantal dagen van slag. Zelden zo’n urgent en rauw boek gelezen. Het leek mij vreselijk moeilijk voor de schrijver om hierna een verhaal te beginnen. Ik kon me Alex Boogers niet anders dan leeg en buiten adem voorstellen, maar met Onder een hemel van sproeten laat hij opnieuw zien dat hij de beste schrijver van Nederland is. Volgens mij dan.

sproetenHet verhaal begint met de 15 jarige zwarte Harvey die besloten heeft niet meer te praten. De enige met wie hij contact maakt is de even oude Amy. Een gevoelig en creatief meisje, dat thuis te maken heeft met een goed bedoelende maar vooral verongelijkte stiefvader. Jacob is oud en heeft onlangs zijn dementerende vrouw verloren. Alle drie staan ze alleen, al ontstaat er tussen de drie een band die leidt naar de verbijsterende climax.

Boogers lezen is als het drinken van een koppig biertje. Je moet de tijd ervoor nemen, enerzijds om er van te genieten, anderzijds omdat zijn thema’s vragen voor totale overgave. Eenzaamheid, discriminatie, misbruik, rouw, onbegrip, je krijgt het allemaal om de oren in dat prachtige taalgebruik van de auteur.

Bovendien speelt Boogers met de chronologie. Hij laat vooral Jacob en Amy vertellen waardoor langzaam duidelijk wordt wat ze beiden met zich meedragen. Harvey zijn gedachten komen in kleine stukken tot je. Tegen het eind van het boek valt alles samen in de eerder genoemde climax en een epiloog waarin duidelijk wordt hoe goed Onder een hemel van sproeten in elkaar zit. Een unieke, urgente stem in de Nederlandse literatuur.

reserveer deze boeken

 

Advertenties

John Green, nog steeds awesome

greenschildpad

Als zelfverklaard fan van John Green, heb ik en de rest van de wereld lang moeten wachten op een nieuw boek van John Green. Beetje aanmatigend om jezelf eerst te noemen en dan pas de rest van de wereld, maar er zullen weinig mensen zijn die John Green met de auto hebben opgehaald van het station in Heerenveen. In 2011 was hij writer in residence in Amsterdam. Via zijn uitgever bleek je Green te kunnen “bestellen” voor een lezing en daar was ik als de kippen bij.

fotogreenIk koester nog steeds deze gesigneerde foto van hem.

Op een mooie morgen in juni van dat jaar, stond ik ietwat zenuwachtig te wachten op zijn trein uit Amsterdam. Die zenuwen verdwenen zodra ik hem de hand schudde en hij van wal stak hoe awesome hij het vond dat je wifi in de trein had. Het autoritje vanaf station Heerenveen naar de bibliotheek in Joure vond ik veel te kort. Een omweg zat er niet omdat hij voor een groep leerlingen zou spreken.

Met een ontwapenende directheid vroeg hij van alles over Freezlèènd en mijzelf. En hij vertelde dat hij het verhaal, dat hem wereldberoemd zou maken, net had afgemaakt. In de bibliotheek gaf hij mij het manuscript van The Fault in our Stars. Daar heb ik even in mogen bladeren, hoe vet is dat zou ik zeggen als ik 16 was. In ieder geval heb ik warme herinneringen aan deze bruisende, intelligente, grappige man die prachtige Young Adult schrijft.

schildpaddenDan zijn boek waar we zes jaar op hebben moeten wachten. Dat het zo lang heeft geduurd komt omdat het zijn meest persoonlijke boek is, vertelt hij in interviews. Hij heeft een obsessieve-compulsieve stoornis, een dwangneurose. De hoofdpersoon in Schildpadden tot in het oneindige heeft deze stoornis. Via de zestienjarige Aza schetst Green hoe dit je leven kan bepalen. Aza is bang voor bacteriën, vooral voor de Clostridium difficile. Bang dat ze ziek wordt, of erger, dood gaat door besmetting. Als eenmaal dat idee in haar hoofd komt, raken haar gedachten in een alsmaar enger wordende spiraal. Aza zal een weg moeten vinden om met haar dwangstoornis te leven, net als Green dat probeert te doen. Hij maakt duidelijk hoe moeilijk dat is. Aza vraagt zich zelfs af of haar ik wel bestaat, als er ook een ik is dat die dwanggedachten denkt.

Het verhaal raakt alle bekende thema’s van Green, vriendschap, liefde en veerkracht. Thema’s die hij uitwerkt in verhalen over slimme, gevoelige tieners, die aan het begin staan van een leven als volwassene. Dit keer geven de problemen van Aza het verhaal een extra laag omdat het raakt aan het leven van de schrijver. Ondertussen smijt Green als vanouds met prachtige zinnen en gedachten.

“Ik gebruik internet wel. Ik voel alleen geen behoefte er iets aan toe te voegen”, zegt Aza op een gegeven ogenblik. Ik lees John Green, daar hoef ik verder niks aan toe te voegen, want John Green is nog steeds awesome.

Zijn lezing in de bibliotheek voor 3 VWO van het Bornego College staat op Youtube. Het zou leuk zijn om te horen of leerlingen van toen zich John Green nog kunnen herinneren.

reserveer deze boeken

Wie liegt er?

liegt

Het uitgangspunt van deze thriller is klassiek te noemen. Vijf leerlingen moeten nablijven omdat ze een mobiel mee hadden in de klas. Terwijl de leraar het lokaal verlaat overlijdt één van de leerlingen aan een allergische reactie.

mcmanusAl snel denkt de politie aan opzet. De vier zijn verdacht en blijken ieder een motief te hebben. Het verhaal wordt beurtelings verteld door een van de vier, waardoor je ze steeds beter leert kennen en je je afvraagt wie van de vier liegt. Vier personages waar je steeds meer van gaat houden, maar wel in het besef dat een van de vier de moordenaar moet zijn.

Wat dat betreft doet het verhaal denken aan de Agatha Christie klassieker De moord op Roger Ackroyd. Zij brak met de introductie van de onbetrouwbare verteller alle detective-regels. De verteller [spoiler-alert] bleek uiteindelijk de moordenaar. Karen McManus heeft met haar debuut (!) een geweldige variatie op dit thema geschreven.

Driehonderd bladzijden lang houdt ze je gevangen. Zo zeer zelfs dat het bijna een kwelling wordt. Lezers die wel eens stiekem achterin kijken, omdat de spanning ze te veel wordt, kunnen beter niet beginnen aan dit boek.

reserveer deze boeken

Black lives matter

thomas

De zestienjarige Starr woont in een beroerde buurt, drugs, bendes en schietpartijen. Nadat ze op tienjarige leeftijd getuige was van een schietpartij hebben haar ouders Starr en haar broer op een particuliere school in een witte wijk geplaatst.

hateDit zorgt voor een gespleten leven waarin Starr worstelt met haar loyaliteit. Na een nieuw schietincident, waar ze als enige getuige van is, verandert haar leven compleet.

Het boek van Angie Thomas laat je vanaf het explosieve begin niet meer los. Als witte man in een witte bubbel zie je regelmatig beelden met politiegeweld tegen zwarte mensen in de VS. Daar kun je je dan op afstand verontwaardigd over voelen.
The hate U give brengt je middenin de dagelijkse realiteit voor zwarte mensen in de grote steden of waar dan ook.

Hiermee is het verhaal niet een pamflet tegen rassendiscriminatie. Daarmee zou je Thomas tekort doen. Het verhaal van Starr, die gaandeweg een jonge volwassen vrouw wordt, is ook het verhaal van warme familiebanden, de keuzes waar je voor komt te staan en de vraag waar je loyaliteit ligt. Thomas schrijft in een toegankelijke stijl waarin de humor niet ontbreekt en ze ook geen oordelen velt over de gebeurtenissen. Dat is helemaal aan jezelf.

De titel The hate U give komt van rapper Tupac. Thug Life was de groep waarin hij rapte. Thug Life staat voor The Hate U Give Little Infants Fucks Everybody. Het boek was een bestseller in de VS. Het is waarschijnlijk ijdele hoop, maar misschien helpt het om meer begrip te kweken, want black lives matter.

reserveer deze boeken

 

Licht, Ludwig Licht is de naam

engstrom384

Ontmoet Ludwig Licht. Ex-Stasi en voormalig manusje-van-alles bij de CIA. Eigenaar van twee restaurants in Berlijn, die er vooral lijken te zijn om zijn alcoholbehoefte te onderhouden.  Een zelfdestructieve cynicus met de nodige zwarte humor. Dat is de cv van Ludwig Licht. Voor een vijftiger weinig hoopvol om van een zorgeloze toekomst te genieten. Zeker niet als je weet dat hij nog een forse schuld heeft uitstaan bij de Oost-Europese maffia.

Maak dan ook maar kennis met Clive Berner, die onder de naam GT in de dagen van de Koude Oorlog als belangrijke CIA-man in Berlijn de zaken regelde. Die GT staat trouwens voor gin-tonic, een bijnaam die je eerst moet verdienen. GT’s dagen bij het bureau zijn geteld, ook al omdat de frontlinie van het vrije westen niet meer bij de Berlijnse Muur ligt, maar zich verplaatst heeft naar het Midden-Oosten.

engstrom4
Rond deze licht uitgerangeerde spionnen heeft Thomas Engström een kwartet spionage-thrillers geschreven, die voor de liefhebber van het genre smaken als een gin-tonic met schijfje citroen op een warme zomerdag. Ondanks de katers, de vermoeide lijven en het haperende denkwerk rekent het duo af met hun tegenstanders. Dan blijken de mannen geenszins uitgerangeerd of lachwekkend. Met hun ervaring en in Ludwigs geval zelfs een zekere doodsverachting, zijn ze uitermate geschikt om de schimmige zaken uit het eerste en tweede deel op te lossen. Deel 3 en 4 heb ik nog tegoed. Een mooi vooruitzicht voor deze spionageliefhebber.

reserveer deze boeken

Pleidooi voor een prachtig boek

achtsteleven

Dit is een pleidooi voor een boek. Een boek van ruim 1200 bladzijden dat door die dikte misschien afschrikt, maar dat je zal meeslepen, bedwelmen, ontroeren en doen huiveren.

Georgië, het tweede paradijs dat aan de inwoners is gegeven door God omdat toen Hij de wereld verdeelde en alle volken schreeuwden om een stuk land, een Georgiër onder een boom lag te luieren en aangaf dat hij verder niks wilde en God hem goedgemutst het mooiste land van de wereld gaf. Het land dat Stalin en Beria voortbracht en het land voorgoed van zijn paradijselijke onschuld beroofde.

In dat paradijs speelt achtstelevenHet achtste leven, het verhaal van een Georgische familie in een eeuw die de wereld veranderde.

In het jaar 1900 komt Anastasia ter wereld. Zij is het eerste leven dat beschreven wordt door Nino Haratischwili, zelf geboren in Tbilisi maar dit boek in het Duits heeft geschreven, haar tweede taal.

Met Stasia begint het verhaal van de familie Jasji. Langs de Russische revolutie, de Stalin-terreur, de Tweede Wereldoorlog, de opstand van de landen in het Warschaupact, de val van de muur bij de schrijfster van het familieverhaal, Nitsa, die haar eigen verhaal beschrijft in het zevende leven. Het hoogtepunt van deze geschiedenis, het punt waar de vloek die over de familie lijkt te hangen eindelijk afgeschud wordt. De levens hiertussen zullen je gekluisterd houden aan dit boek. Levens vol mensen met bloed aan hun handen, liefde in hun hart en een onvermogen te leven zoals ze graag zouden willen. Gebroken dromen, tragische momenten, maar vooral ook de kracht van de mens om te overleven of deze kracht door te geven aan geliefden.

Haratischwili heeft met haar 34 jaar een monumentaal verhaal geschreven. In een heldere stijl, waarin historische feiten bijna ongemerkt in de acht levens verweven worden, verbindt de schrijfster die levens in een vertelling die mij dagenlang aan huis heeft gekluisterd. Het is ondoenlijk om een boek van deze omvang in 350 woorden te vangen. Maak tijd vrij, lees het zelf en geef het door.

reserveer deze boeken

 

 

Dikke boeken een trend?

Beste Stefan Ahnhem,

18ondernulspoileralert

Zojuist heb ik je laatste boek 18 graden onder nul dichtgeslagen en ben eerlijk gezegd een beetje lam geslagen door je Scandinavische fantasie. Daarom wilde ik je wat vragen. Gaat alles goed met je?

In het boek schrijf je over een perverse tweeling die rijke, eenzame mensen opsluit in een vrieskist met een fles wodka zodat ze al drinkend hun dood tegemoet gaan. De tweeling, een man en een vrouw, zijn in hun jeugd ernstig misbruikt door hun vader. Een vader die ze op latere leeftijd met 18 messteken om het leven hebben gebracht. 18 messteken, net zoveel als het aantal graden onder nul in de vrieskisten.

In ieder geval. De tweeling steelt de identiteit van de bevroren slachtoffers om hun geld achter over te drukken en zich voor te doen als het slachtoffer. Is dat een aantal maanden later gelukt, dan worden de lijken ontdooid als een diepvriesmaaltijd en met auto en al de haven in gereden. Zelfmoord denkt de politie vanwege het hoge alcoholpercentage in het bloed.
Daarnaast schrijf je nog over een aantal tieners die filmpjes maken terwijl ze daklozen op allerlei inventieve manieren ombrengen. Daklozen in een winkelwagentje de snelweg opduwen??? Waar komt dat vandaan?

ahnhem Halverwege het boek was ik de tel kwijt hoeveel slachtoffers er inmiddels waren, maar dat loopt vast in de dubbele cijfers. 18?

Kortom, een psychopathische, incestueuze en kaalgeschoren tweeling, duistere adolescenten, een alcoholische rechercheur (moet dat nou?), echtscheiding, overspel, wraakacties, seances in de kelder om geesten op te roepen, disfunctionele ouders, kwaadaardige bazen, een patholoog anatoom die zijn lange haren in een vlecht doet als er weer ’s een moordslachtoffer wordt binnen gereden. Neem je met het schrijven van je thrillers niet te veel hooi op je vork? Moet je het niet ’s wat rustiger aan doen en je fantasie wat afkoeling geven? Lijkt me verstandig.

Met vriendelijke groet,

Robert

ps. wanneer verschijnt het volgende deel?

Nederland door de ogen van een Engelsman

goingdutch

Why the Dutch are different is de oorspronkelijke titel. In het Nederlands heet het boek Going Dutch. Beetje merkwaardig deze “vertaling”. Net als alle uitdrukkingen in het Engels waarin het woord Dutch voor komt, is dit niet positief bedoeld. Terwijl Ben Coates in zijn verwondering over ons volkje, juist wel een positieve blik heeft.

coatesJaren geleden, op zijn terugreis naar Engeland, strandt hij op Schiphol. Hij zoekt contact met de enige Nederlandse die hij kent, een mager meisje (zo noemt hij haar het hele boek door :-). Bij haar blijft hij slapen om nooit meer weg te gaan. Hij burgert flink in en krijgt het idee om te schrijven over zijn nieuwe vaderland. Coates reist het land door en lardeert zijn ervaringen met zijn kennis over de geschiedenis van de Lage Landen.

Hij stort zich in het carnaval, gekleed in een tijgerpak. Als cultureel antropoloog doet hij in een dag Maastricht, Eindhoven en Breda aan. Verbaast zich over het enorme gezuip, maar vertelt tegelijk over de scheiding tussen het katholieke zuiden en het protestante noorden.

Hij ziet de verzuiling als basis voor ons poldermodel. De eeuwenlange strijd tegen het water als reden van onze weinig warme relatie met de natuur, wat hij illustreert met het verhaal over zijn nieuwe buurman. Die gaat op de eerste dag de prachtige tuin met een kettingzaag te lijf, om het daarna van voor naar achter te betegelen en vol trots tegen Coates zegt: “Mooi hè?”. De natuur moeten we beheersen, wil hij maar zeggen.

Hij ziet in de laatste vijf jaar het vrije Nederland veranderen, al vindt hij het nog steeds het meest tolerante land van Europa. Wel worden we aan alle kanten ingehaald door landen die het homohuwelijk invoeren en marihuana legaliseren. Dat we het vieste land van Europa zijn vindt hij een goed bewaard geheim.

Going Dutch is een lekker leesbaar verslag van een buitenstaander die kritisch is maar tegelijk met verwondering en bewondering kijkt naar dit langste volk van de wereld (dankzij onze grote melkconsumptie).

reserveer deze boeken

Koorts

koorts384
Eigenlijk is het niet nodig om een blog te schrijven over een nieuw boek van Deon Meyer. Hij staat garant voor geweldige thrillers die hun weg wel vinden naar de liefhebbers, maar met Koorts schreef Meyer een post-apocalyptische avonturenroman. Een waagstuk, maar de Meyer-fan kan gerust zijn. In Koorts laat hij zien dat hij een geweldige schrijver is en het platgetreden genre van de mens-na-een-wereldwijde-ramp zijn eigen glans geeft.

koortsWillem Storm probeert met zijn 13-jarige zoon Nico te overleven in Zuid-Afrika na de uitbraak van een virus waardoor in korte tijd 95% van de mensheid is omgekomen. Willem is een denker en visionair en wil een nieuwe samenleving opzetten met andere overlevenden. Nico is uit ander hout gesneden, lijkt op zijn verdwenen moeder. Hij redt met dodelijk geweld tot twee keer toe zijn vader die hiertoe niet in staat blijkt. Dat verandert de relatie tussen vader en zoon, zeker als de enigmatische Domingo zich aansluit bij de groep. Domingo heeft duidelijk een militaire achtergrond en is voor Nico een rolmodel.

Het boek bestaat uit de memoires van Nico aangevuld door interviews met andere bewoners van de nieuwe nederzetting. Al snel weet je dat Willem vermoord zal worden. De vader-zoon verhouding krijgt door deze wetenschap en door die veranderde relatie een lading die Meyer prachtig neerzet. Net als de andere personages en de beschrijving van het leven na de koorts. Het beste en slechtste van de mens, de wil om te overleven, de onderlinge verhoudingen en de uitbarstingen van geweld zorgen voor spanning. En Meyer zou Meyer niet zijn als hij niet een daverende verrassing in petto heeft op het eind van dit lekkere dikke boek.

reserveer deze boeken

De kracht van woorden

crowleyIn de tweedehandsboekwinkel van Henry’s vader staat een kast met boeken waarin klanten mogen schrijven. Dat staat op de achterflap en meer hoefde ik niet te weten, met zo’n zinnetje heb je mij al te pakken. De brievenbibliotheek, zoals de kast wordt genoemd, is het hart van de boekenwinkel waar mensen hun bewondering voor passages neerpennen of waar ze berichten achterlaten voor andere lezers.
crowley

Het verhaal begint met Rachel die worstelt met de verdrinkingsdood van haar broer Cal. In het strandhuis waar het gezin drie jaar eerder naar toe verhuisd is, houdt ze het niet meer vol. Ze gaat terug naar haar geboorteplaats Gracetown, omdat ze het geruis van de oceaan waarin Cal verdronk niet  verdraagt. Terug naar Henry, op wie ze nog steeds verliefd op is. Henry probeert al drie jaar Rachel te vergeten en heeft een knipperlichtrelatie met Amy. Door het wisselende perspectief tussen Rachel en Henry weet je waar hun beide verhalen uit elkaar lopen en de misvattingen ontstaan. Je hoeft geen relatietherapeut te zijn om te weten hoe dat uiteindelijk afloopt, want feelgood stroomt door de aderen van dit boek.

Uiteindelijk draait het verhaal om hoe we wel of niet met elkaar communiceren, hoe misverstanden ontstaan als je je gevoelens niet durft te tonen. De kracht van woorden maakt ons mens. Schrijfster Cath Crowley zegt er prachtige dingen over die je als young adult of old adult, precies op de plaats waar het je hoort te raken.

Donkerblauwe woorden is weer zo’n prachtbloesem van de Young Adult-boom. De boom die geplant is door John Green, waarin schrijvers als Jandy Nelson, Annabel Pitcher, Rainbow Rowell, Jennifer Niven en onze “eigen” Anna Woltz volop in bloei staan.

reserveer deze boeken