Alle berichten door Robert

Hooligan met een goede baan

De hoofdpersoon heeft een goede baan waar hij een gruwelijke hekel aan heeft. Hij heeft moordfantasieën over zijn directe chef. Vindt dat de mensen om hem heen een onbetekenend leven leiden. Hij komt tot leven als hij in zijn vriendengroep van hooligans met andere hooligans in gevecht raakt. Het liefst verdwaasd door de alcohol en strak van de drugs.

kraaikampFreek van Kraaikamp is een havojochie uit de Bollenstreek, die opgroeide op de voetbaltribune, staat er op de achterkant van het boek. Als fan van HFC Haarlem was de schrijver geen hooligan, die had je niet op betonnen tribunes van de niet meer bestaande club. Toch lijkt de schrijver daar zijn inspiratie vandaan gehaald te hebben. Zijn stijl lijkt namelijk op het no-nonsense stadionnetje van de club. Geen opsmuk maar toch kleurrijk.

Elitepauper is zijn eerste roman en een fikse dreun op de neus. Trainspotting meets Vak 127  zou je kunnen zeggen. Vol drugsgebruik, geweld, gevloek en niet bedoeld voor zwakke magen.

Hoe de hoofdpersoon uiteindelijk het einde haalt is, vraag je je af als hij zelf volledig in elkaar geslagen wordt en hij verliefd raakt en zich voor het eerst afvraagt of dit is wat hij wil. Meer wil ik er niet over kwijt. Dompel je zelf onder in de rauwe wereld van mannelijk testosteron en laat al je vooringenomenheid over hooligans achterwege en beleef een seizoen van de club die nooit wint maar ook niet verliest.

 

 

Advertenties

Nieuwe thrillerkoningin

De nieuwe Zweedse thrillerkoningin is opgestaan. Tenminste, dat zegt de Zweedse tabloidkrant Expressen. Wie ze opvolgt weet ik niet, maar Mikaela Bley kan je gerust aan je leeslijstje toevoegen.

bleyKwaad licht is na Dochter vermist en Donker water het derde boek rond de 35 jarige misdaadverslaggeefster Ellen Tamm. In het verhaal wordt gerefereerd aan gebeurtenissen in de eerste twee boeken. Het verleden van Ellen loopt als een rode draad door de boeken, maar je krijgt genoeg mee in dit verhaal om het te plaatsen.

In Kwaad licht draait het om minister van justitie Louise Bohman. Haar persvoorlichter wordt dood gevonden en het is onduidelijk of het moord of zelfmoord is. Maar Bohman wordt in de pers en op de sociale media, zoals dat tegenwoordig gaat bij vrouwen met een eigen stijl en mening,  afgemaakt en weggezet als een monster die haar medewerker tot zelfmoord heeft aangezet.

Ellen Tamm krijgt van haar baas de opdracht om een documentaire te maken over Bohman. Hij wil een smakelijk portret van de minister voor de kijkcijfers, maar Ellen begint na het eerste contact te twijfelen aan het monstergehalte van Bohman. Beide vrouwen hangen tegen een psychische meltdown aan en dat levert bij Tamm spetterende botsingen op bij de redactievergaderingen en een liefdesleven met vertwijfelde mannen.

Bley schrijft in korte hoofdstukken met wisselend perspectief tussen Tamm en Bohman. Dat geeft deze lekkere thriller zoveel vaart mee dat je helemaal vergeet zelf te puzzelen. Vier sterren van mij en mocht de volgende vijf sterren opleveren dan mag ze van mij de nieuwe koningin worden genoemd. Maar ik ga nu eerst op zoek naar de vorige thrillerkoningin, ben wel benieuwd wie dat is.

reserveer dit boek

Verrassing uit Hongkong

Hongkong Noir is een zeer aangename verrassing voor liefhebbers van detectives waarin deductie belangrijker is dan snelle actie en spanning. De verrassing zit ‘m vooral in de wereldstad die als achtergrond dient voor de zes verhalen van Chan Ho-Kei. Het eerste verhaal speelt in 2012 en het laatste verhaal in 1967. Je reist dus terug in de tijd en krijgt een prachtig beeld van Hongkong door de jaren.

chanIn het eerste verhaal maken we kennis met Kwan Chun-dok en zijn protegé Sonny Lok. Kwan is legendarisch binnen het politiekorps vanwege zijn speurdersneus en zijn onorthodoxe aanpak.

Kwan ligt in coma en op sterven. Toch weet Lok gebruik te maken van de reputatie van Kwan in het oplossen van de moord op een rijke zakenman. De manier waarop hij het doet laat zien dat hij een goede leerling is van zijn mentor. Langs de randen van zijn bevoegdheden en met veel verbeeldingskracht.

De plots zijn uitstekend in deze lekker dikke bundeling verhalen. Het moment suprême in elke klassieke detective is het moment waarop de speurder uit de doeken doet wie de moordenaar is. Daarin streeft Kwan zijn Belgische tegenhanger Hercule Poirot gemakkelijk voorbij en doet hij vooral aan Sherlock Holmes denken.
Het gevaar van korte detectiveverhalen is dat het vooral om het plot draait en de personages er wat bekaaid vanaf komen. Met Hongkong als decor en een kijkje in de geschiedenis van deze fascinerende stad is dat geen probleem. Eigenlijk heb je zes volwaardige detectiveromans ineen en is Hongkong Noir een genot om te lezen.

reserveer dit boek

De duivel in ons

Andrew Michael Hurley is een naam om te onthouden. Na De Loney, eerder besproken op dit blog, heeft de schrijver opnieuw een roman geschreven die je langzaam meesleept in een onherbergzaam gebied met bokkige mensen en een subtiele griezel.

hurleyJohn Pentecost heeft zich jaren geleden losgemaakt van de plek waar hij opgroeide, de Endlands in Lancashire. Het overlijden van zijn grootvader brengt John terug, samen met zijn vrouw Kat die zwanger is. John vertelt ons het verhaal jaren later terwijl hij zijn tienjarige, blinde zoon door het weerbarstige landschap leidt.

In de herfst waarin John zijn grootvader begraaft, maken we kennis met een omgeving waar oude tradities, vetes, schapen en een hard leven draaglijk worden gemaakt door verhalen, liederen en rituelen waarin de duivel een hoofdrol speelt. Geen duivel met gespleten hoeven en hoorntjes, maar een onzichtbare duivel die springt van mens op dier en weer terug. De aanwezigheid van de duivel is voor de mensen in de Endlands net zo’n dagelijkse realiteit als de zorg voor de schapen als het weer dat plotseling kan omslaan.

Net als in De Loney is Hurley in Duivelsdag een schilder die je het complete schilderij pas laat zien als het klaar is. Een duister schilderij met subtiele penseelstreken.

reserveer dit boek

Verhalen van een moordenaar

Curtis Dankins zit een levenslange gevangenisstraf uit wegens moord in een gevangenis in Michigan. Gekleed in een Halloweenkostuum en onder de invloed van crack pleegde hij in 2004 een moord tijdens een inbraak en hield iemand in gijzeling. Vierentwintig agenten en een SWAT-team kwamen er aan te pas om de situatie onder controle te brengen. Om overeind te blijven schreef hij deze bundel korte verhalen over het gevangenisleven.

dawkins

Het boek brengt een ongemakkelijke vraag naar boven. Mag je als uitgever geld verdienen aan een moordenaar? De jongere broer van het slachtoffer vindt van niet. De staat van Michigan heeft hiertegen minder bezwaar. Zij eist in een rechtszaak 90% van de inkomsten. Dit ter compensatie van de kosten die de opsluiting van Dawkins met zich meebrengen. Dawkins zelf wil het geld in een studiefonds voor zijn drie kinderen storten.

Alle morele overwegingen terzijde. De bundel verhalen in Graybar Hotel is Amerikaanse literatuur op zijn best. Realistisch en eerlijk in een bij tijden bezwerende stijl. Het leven in de gevangenis, de medegevangenen, de uitzichtloosheid worden zonder gewelddadige scenes verteld. De kracht zit in de beschrijving van de personages, het zelfbedrog van de gevangenen en het monotone leven. Een hoogtepunt is het verhaal over het recht om te telefoneren. Met een collect call probeert de verteller contact te zoeken met willekeurige mensen. Dat leidt bizar genoeg tot wonderlijke gesprekken met mensen die de kosten voor het telefoongesprek op zich willen nemen.

Het laatste verhaal gaat over Clyde die na twaalf jaar vrijkomt, iets wat Dawkins nooit zal overkomen. Dat Clyde in zijn hoofd nooit vrij zal zijn lijkt een afspiegeling van het lot van de schrijver. Hem wacht niks anders dan vrijgelaten middels de dood. Dat is de officiële benaming voor levenslang gestrafte gevangenen die uiteindelijk een natuurlijke dood sterven in de cel.

reserveer dit boek

Zaza in de Bijlmer

Als je bent opgegroeid in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw, dan is de associatie met de Bijlmermeer er eentje van drugs, misdaad en Blue Movie. Een stadsproject dat door bezuinigingen een valse start kreeg en waar Nederland migranten dumpte. In 1983, in die Bijlmer, begint het nieuwe leven van de vijfjarige Metin die met zijn ouders en zus vanuit Duitsland naar Nederland verhuizen.

isikDe familie komt uit het oosten van Turkije, waar ze behoorden tot de Zaza. Een volk dat van oorsprong Iraans is met een eigen taal en cultuur. Vader, overtuigd atheïst en communist, wordt het te heet onder de voeten na de staatsgreep door het leger in 1980 en vlucht naar Duitsland. Daar krijgt hij geen asiel.

Hij is er van overtuigd dat hij dit wel krijgt in Nederland als hij zijn gezin laat overkomen. Dat hij daardoor gedwongen wordt om zijn vaderrol weer op zich te nemen, bevalt hem niet. Hij ziet zichzelf als revolutionair en gebruikt zijn communistische overtuigingen als alibi om niks te doen in een kapitalistische wereld en neer te kijken op iedereen in zijn omgeving. Eigenlijk een enorme eikel.

De zachtaardige Metin vertelt het verhaal, een opgroeiende jongen die zijn weg probeert te vinden in een gezin waar een egocentrische vader met losse handjes de toon bepaalt. De details van zijn leven, zijn strijd om zich los te maken van zijn vader, het leven in de Bijlmer, nergens worden grote woorden gebruikt en toch is het een groots verhaal.

De titel Wees onzichtbaar slaat op de overlevingsstrategie van Metin. Niet alleen probeert hij onzichtbaar te zijn voor zijn tirannieke vader, ook op straat en school wil hij zo weinig mogelijk opvallen.

Wat Alex Boogers met Alleen met de goden met Vlaardingen deed, dat doet Murat Isik met de Bijlmer. Een jeugd schetsen die bepaald wordt door familie, de omgeving en een hoofdpersoon die je het allerbeste wenst maar het flink voor de kiezen krijgt.

Wees onzichtbaar is een uniek boek, het beschrijft het opgroeien als migrant in ons land, maar dat is het niet alleen. Murat Isik schrijft in een bedrieglijk eenvoudige stijl, in korte, anekdotische hoofdstukken die vaak een niet volledig afgerond verhaal vertellen. En toch is het boek nauwelijks weg te leggen. Verslaafd was ik aan Wees onzichtbaar. Probeer het, zou ik zo zeggen.

reserveer dit boek

Baskische botten

Zodra in een thriller de omgeving een grote rol speelt en dan vooral een omgeving waar het regelmatig stormt, de regen het zicht belemmert, je voorzichtig moet zijn op de rotsen, een streek waar de bevolking niet voor niets stug is, dan juicht het bij mij van binnen.
Wat volgt is een fase die duurt tot het boek uit is. Netflix staat op pauze, de krant blijft ongelezen en midden in de nacht schrik ik wakker met het bedlampje nog aan en het boek op mijn neus.

redondoErfenis van botten is het tweede deel in de Baztán-trilogie. Baztán is een Baskische gemeente die in het noorden grenst aan Frankrijk. Daar werkt en woont de hoogzwangere inspecteur Amaia Salazar.
Zij is het hoofdpersonage, maar eigenlijk is de streek veel bepalender voor het verhaal en dan vooral de legenden, het geloof in bosgeesten en andere magische of kwaadwillende wezens.

Voordat je denkt, dat is niks voor mij, blijf nog even hangen, want behalve een sfeervolle thriller heeft Redondo ook nog een complex en spannende verhaal afgeleverd. Het sluit naadloos aan bij het eerste deel uit de trilogie, De beschermengel. Dat boek moet je eigenlijk eerst lezen. Je kunt ook valsspelen. Op het eerder genoemde Netflix is de verfilming van het eerste deel te vinden, El guardián invisible. Niet een onaardige verfilming, maar het echte thrillerplezier ligt toch in de boeken.

Het verhaal begint met de zelfmoord van een moordenaar die Salazar heeft gearresteerd. Hij laat een briefje voor haar achter met alleen het woord Tarttalo, een van de wezens uit de Baskische volksverhalen. Al gauw ontdekt ze meer zaken waarin een moordenaar dit woord achterlaat. Met geamputeerde armen, een kwaadaardige moeder, kinderbotten, kleurrijke personages, de geboorte van een zoon die er op de echo toch echt uitzag als een meisje ben je als lezer gevangen in het vochtige web van Dolores Redondo. Geen ontsnappen mogelijk.

Rocky Detectives
Eerder besprak ik al Domingo Villar, Frode Granhus, Jean-Luc Bannalec, Peter May en Fred Vargas op dit blog. In dat rijtje staat Dolores Redondo fier overeind.

Maffia op de maan

artemisHet succes van Mars, verfilmd als The Martian, zal schrijver Andy Weir aangenaam hebben verrast. Never change a winning team, moet hij gedacht hebben. Zijn tweede SF roman heeft namelijk dezelfde ingrediënten. Een toekomst die niet zo ver weg lijkt te liggen, een vindingrijke held, uitleg van natuurkundige principes en een schrijfstijl waarmee een literaire prijs verder weg lijkt dan de maan.
Want over dat hemelobject gaat het dit keer. Op de maan staat een nederzetting met vijf koepels en tientallen verdiepingen.

Het economische leven draait om toerisme en de productie van aluminium. In deze stad probeert Jazz het hoofd boven water te houden door naast haar koeriersdienst illegale producten van de aarde te smokkelen. Als haar grootste klant, een miljardair, haar een voorstel doet om de aluminiumproductie te saboteren, komt ze in grote problemen. De aluminiumfabriek is een witwasoperatie van de maffia. Braziliaanse maffia in dit geval.

Maar je hoeft je geen zorgen te maken, Jazz komt altijd op haar voeten terecht al duurt dat door de geringe zwaartekracht iets langer dan normaal. Ze is een heldin met ballen, rechtstreeks uit een Hollywoodproductie*. Gewapend met sarcastische humor en veel slimmer dan de gemiddelde maanbewoner.

Weir heeft een lekker ruimteavontuur geschreven. Daar horen platte personages bij, een voorstelbare omgeving en de eerder genoemde humor die mij in ieder geval een paar keer deed grinniken. Dat Weir geen groot schrijver is doet er daardoor niet zo veel toe. Dan Brown is ook geen groot stylist om maar eens een vergelijking te maken.

* de rechten zijn verkocht aan 20th Century Fox

Betoverend ongemak

rijneveldErgens begin jaren tachtig op de bibliotheekacademie beweerde docent literatuur Menno Gnodde met een zeker genoegen, dat onze letteren gevuld werd door afvallige gereformeerden. Met Maarten ’t Hart en Jan Wolkers had hij zeker een punt.

Bijna veertig jaar later lijkt het erop dat we met een opleving te maken hebben van romans die in een zwaar gelovig milieu spelen. Met Gerbrand Bakker en Franca Treur als wegbereiders. Nu is daar Marieke Lucas Rijneveld met De avond is ongemak. Achterop het boek een citaat van Lize Spit, die met Het smelt een fantastisch en ongemakkelijk debuut schreef:

“Beklemmend. Bij elk hoofdstuk word je opnieuw kopje-onder gezogen in Rijnevelds donkere wereld bomvol prachtige beelden”.

Een waarheid als een koe. Oudste zoon Matthies gaat schaatsen op een ijskoude dag, maar komt niet terug. Verdronken. Vader en moeder en de drie kinderen blijven achter in een verdriet waar niet over gesproken mag worden. God geeft en God neemt. Hoofdpersoon Jas, een meisje van 10 jaar, vertelt over die noodlottige dag. Anderhalf jaar later is de pijn nog net zo groot en valt het gezin steeds verder uit elkaar.

Hiermee verklap ik niet echt de verhaallijn. Rijneveld schetst de onvermijdelijke neergang die zich vanaf de eerste pagina aftekent. In prachtige beelden, zoals Spit zegt en net als haar boek, waarmee veel parallellen zijn te trekken, laat dit boek je verpletterd achter.

reserveer deze boeken

Waar kun je vast op rekenen?

nachtploegElk jaar een ijzersterke thriller van Michael Connelly is een van de dingen waar je als liefhebber op kunt rekenen.

In De nachtploeg geen Harry Bosch of Mick Haller, maar een nieuwe speurder, Renée Ballard. Zij is naar de nachtploeg “gepromoveerd” nadat ze haar baas beschuldigde van seksuele intimidatie en haar toenmalige partner haar hierin niet steunde. Tijdens haar dienst krijgt ze een oproep. Een transgender is voor dood achtergelaten op een een parkeerterrein. Nog maar nauwelijks bezig met deze zaak, wordt ze opgeroepen om naar een schietpartij in een bar te komen.

Het is het begin van een geweldige politiethriller. Zo eentje waar Connelly patent op heeft. Zijn personages worden haarscherp neer gezet. Het plot zit geweldig in elkaar. En Connelly neemt altijd de tijd om de procedures en opsporingstechnieken van de politie in Los Angeles uit te leggen. Heerlijk vind ik dat, je bent aan het onthaasten terwijl de spanning langzaam toeneemt.

Dat hij met Ballard gewoon een jonge, vrouwelijke versie van Bosch introduceert, maakt het feest alleen maar groter. Want nu Harry met pensioen is en werkt als privédetective, is er gewoon behoefte aan een nieuwe, gecompliceerde, eigenzinnige rechercheur. Aan Ballard gaan we nog heel veel plezier beleven.

reserveer deze boeken