Categorie archief: Bestseller

Zomerse romans waar je blij van wordt

zomerse

Het is zomervakantie en traditiegetrouw schrijf ik ook dit jaar weer over een aantal fijne boeken om mee te nemen in je koffer. Of om gewoon lekker thuis te lezen, dat kan natuurlijk ook ūüėČ Zeker nu het nog steeds niet echt wil zomeren zijn een paar zonnige verhalen altijd welkom!

Een lucht vol Franse dromen¬†is een echte zomerse feelgood roman. ¬†De Nederlandse Anneloes (Loes voor vrienden) vertrekt na haar scheiding¬†naar Frankrijk waar ze een chambres d‚Äôh√ītes is begonnen.
In het kleine Franse dorp heeft ze nieuwe vrienden gemaakt en ze voelt zich er helemaal thuis, maar het leven als B&B eigenaar is geen vetpot. Zal ze door kunnen gaan met haar bedrijfje of moet ze uiteindelijk terug naar Nederland?

Dan¬†Iets ouds en iets blauws¬†van Katie Fforde. Deze Engelse top-auteur is al jarenlang goed voor de meest fijne romans. Dit is ook weer zo’n lekker, lief verhaal waarmee je even kunt wegdoezelen bij het zwembad of op het strand.
Drie totaal verschillende meiden van ongeveer dezelfde leeftijd komen in hetzelfde dorp te wonen en raken bevriend. Ze besluiten hun kwaliteiten te bundelen en zetten samen een klein bedrijfje op dat vintage bruiloften organiseert. Leuk!

Als laatste De geheimzinnige tuin van Sarah Jio. Deze schrijfster leerde ik een paar maanden geleden kennen en ik ben meteen fan. Inmiddels heb ik twee boeken van haar gelezen en de volgende ligt alweer klaar bij mijn koffer ūüôā
Dit is een verhaal over een bijzondere camelia bloem, eentje die zo zeldzaam is dat er zelfs jacht op gemaakt wordt door bendes. Het verhaal speelt zich afwisselend af in 1940 en in 2000 en dankzij de sympathieke personages zul je het in rap tempo uitlezen. Geniet er van!

De dag van de Zonnewende

De dag van de zonnewendeDit is het vervolg op De schaduw van de Kauri-boom waar ik eerder dit jaar over schreef. In dit derde deel volgen we de inmiddels volwassen geworden vriendinnen Atamarie en Roberta en de broers Kevin en Patrick.
Kevin, die te boek staat als vrouwenversierder, krijgt de schrik van zijn leven wanneer blijkt dat zijn laatste verovering zwanger is. Aangezien hij beslist niet met haar wil trouwen neemt hij een drastische beslissing die nogal emoties teweeg brengt in zijn omgeving. Patrick schiet te hulp en denkt met zijn plan de ultieme oplossing te hebben gevonden. Maar of de rest daar ook zo over denkt?

Atamarie en Roberta rondden ondertussen beide hun universitaire studie af en staan nu voor de vraag wat ze willen gaan doen in hun leven. Roberta neemt een dappere beslissing door de liefde van haar leven achterna te reizen. Atamarie hoopt met haar geliefde ooit te kunnen vliegen, maar zal dit gaan lukken met de persoon die ze voor ogen heeft?

De dag van de zonnewende¬†is het laatste deel in de Elizabeth Station serie en wat mij betreft de mooiste. ¬†Het boek raakt je met zijn treffende beschrijvingen van landschappen, mensen en sferen. Lark weet wederom van begin tot eind te boeien, en dat is knap in een boek dat 640 pagina’s telt.

 

 

 

Fijn vervolg Montefiore

montefioreWat tref ik het toch weer. Ik ben gek op vervolgverhalen én op Santa Montefiore dus ik was in de wolken toen ik van mijn moeder hoorde (nog bedankt mam!) dat er een vervolg bleek te zijn op De vrouwen van Kasteel Deverill. 

Het tweede deel in de Deverill-saga heet Als de rododendron bloeit en heeft alles waar je zo van houdt bij Montefiore. Drama, onbereikbare liefdes en onverwachte wendingen.

Het knappe van deze schrijfster vind ik dat je meteen weer helemaal in het verhaal zit. Ik heb het eerste deel meer dan een jaar geleden gelezen maar pakte moeiteloos de draad weer op. Ik wist nog precies wie de personages waren en wat ze in het eerste deel meegemaakt hadden. Zo knap dat Montefiore dit voor elkaar krijgt!

Het verhaal van de drie meiden die we leerden kennen in de vrouwen van kasteel Deverill gaat verder in dit tweede boek. Zou Kitty nu dan toch gelukkig worden met Jack? En zal Celia, die altijd in Londen heeft gewoond, kunnen aarden nu ze naar Ierland komt? En Bridie? Blijft ze in Amerika of kan ze Ierland maar niet vergeten?
Op deze en nog veel meer vragen vind je in Als de rododendron bloeit¬†¬†het antwoord. Maar zoals we van de schrijfster gewend zijn rijzen er ook weer allemaal nieuwe vragen…

De boeken zijn prima los van elkaar te lezen, maar wil je echt optimaal genieten dan raad ik je toch aan om eerst deel één te lezen. Dan heb je straks extra plezier van dit tweede deel en van deel drie, die in de maak is. Ik kan niet wachten.

Joubert, wat ben je toch goed

joubertToen ik bezig was met het samenstellen van mijn boekenlijstje voor de vakantie zag ik dat de nieuwe Irma Joubert ook alweer in de bieb is. Super! Ik ben groot fan van haar meeslepende manier van schrijven en reserveerde het boek dan ook meteen. Zoals ik wel had verwacht was ik bepaald niet de enige lezer die dit had gedaan en ik kreeg het boek dan ook niet voor mijn vakantie binnen.

Gelukkig stond het voor me klaar toen ik weer terug was zodat ik in mijn eerste werkweek meteen weer een fijn stuk ontspanning in het vooruitzicht had. En wat heb ik er weer van genoten.

Hildegard is het verhaal over een jonge vrouw wiens leven voornamelijk in het teken staat van oorlog. Als jong meisje moet ze al vluchten voor de bolsjewisten en in haar tienerjaren breekt de Eerste Wereldoorlog uit.
Geraakt door de verhalen waarmee haar vaders goede vriend en arts von Stein bij hen thuiskomt, besluit Hildegard als vrijwilligster aan het werk te gaan in het ziekenhuis. Hier staat ze de soms gruwelijk verwonde en getraumatiseerde jonge mannen bij die terugkeren uit de loopgraven.

Na de oorlog blijkt dat het familiekapitaal van Hildegards vader volledig verdampt is en daarom kiest hij een man voor zijn dochter waardoor hun beider toekomst verzekerd is.
Hildegard’s nieuwe woonplaats wordt Berlijn, waar ze trouwt, twee zonen krijgt en nieuwe vrienden maakt. Een aantal relatief gelukkige jaren volgen en dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit. Haar man en beide zonen vertrekken naar het front, kort nadat Hildegard bevallen is van een dochtertje.
Ze zet alles op alles om haar kleine meid te beschermen.

Wat een boek. Ik kan me er geen enkele voorstelling van maken hoe het moet zijn om zo’n groot deel van je leven in oorlogstijd te moeten leven. Wat een verschrikking voor al die mensen, wereldwijd, die zo’n oorlog helemaal nooit gewild hebben en nu hun mannen en zonen zien vertrekken, misschien wel voorgoed.
Hoe houd je het vol, zeker wanneer je ‘de vijand’ bent?

Zoals we gewend zijn van Joubert eindigt ook dit verhaal in Zuidwest Afrika. Ik zal niet verklappen waarom en hoe Hildegard hier terecht komt maar hiermee is het verhaal echt af.

Joubert laat wederom zien wat een fantastische schrijfster ze is.
Ik was volledig in de ban van het leven van Hildegard en baalde ontzettend toen ik het boek eenmaal uit had. Gelukkig voor mij is een tweede deel in de maak. Ik kan niet wachten.

 

 

Fijne vakantieboeken

Zo, daar ben ik weer. Mijn eerste werkweek na mijn vakantie.
Het is niet altijd makkelijk om weer in het ritme te komen, maar het voordeel van meteen weer aan het werk gaan is dat de boeken die ik in de vakantie gelezen heb allemaal nog vers in het geheugen liggen. Ik heb weer prachtige romans ontdekt waarvan ik een aantal hier graag met jullie wil delen.
Hopelijk ben ik nog op tijd, zodat deze pareltjes weer met de volgende liefhebber mee kunnen reizen in de koffer.

martinMijn absolute favoriet is Vrij als water van Charles Martin.
Een schitterend verhaal over een jongeman die zichzelf vanuit het niets weet op te werken naar een leven vol glitter en glamour.
Hij leeft bijna volkomen onverschillig en onaantastbaar totdat een vreselijke gebeurtenis zijn leven op losse schroeven zet.
Hij reist af naar Midden-Amerika in de hoop de problemen te kunnen oplossen maar wordt daar keihard met zichzelf geconfronteerd.
Wat wil hij nu eigenlijk in het leven, waar staat hij voor? Hij krijgt heel wat voor zijn kiezen voordat hij zichzelf opnieuw ontdekt.

Echt een prachtig boek. Met zoveel liefde en enthousiasme geschreven, het spat gewoon van de bladzijden.

lark4

En dan; de nieuwste van Sarah Lark. Ik schreef al eerder over haar prachtige Nieuw-Zeeland trilogie.
Dit boek, De schaduw van de Kauri-boom is het tweede deel in de Elizabeth Station serie en ook deze voldoet weer aan alle verwachtingen.
Sarah Lark verveelt geen moment. Wat moet het toch fantastisch zijn als je zo kunt schrijven, ik wilde dat ik het kon. Ik kan niet wachten tot het derde deel verschijnt, want dat gaat ongetwijfeld gebeuren. 

Ik ontdek net dat Sarah Lark een pseudoniem is voor¬†Christiane Gohl.¬†Ik ging dus al enthousiast¬†op zoek naar meer van dit soort pareltjes, maar helaas… Onder haar eigen naam schrijft ze uitsluitend boeken over paarden.¬†Zonde…

 

 

Kantooravonturen van een cavia

De verwarde caviaEen cavia op kantoor, daar was nog geen boek over en dus heeft Paulien Cornelisse het geschreven. Cavia werkt op de communicatie-afdeling en houdt zich bezig met mailings schrijven, paperclips opruimen¬†en kantoorpolitiek. De collega’s kijken niet raar op van een cavia achter het bureau, hoewel Cavia – Caaf voor haar vrienden – zelf af en toe tegen haar beperkingen aanloopt. Verder is alles normaal op het werk, inclusief managementtaal (laat dat maar aan Paulien Cornelisse over), romances en de onontbeerlijke koffieautomaat.

Cavia is een beetje een Bridget Jones in nog rondere vorm, inclusief problemen met de lijn, liefdesperikelen én verwarde-haren momentjes. Hoewel die bij Cavia meestal door de regen worden veroorzaakt. Gelukkig is ze geen langharige cavia.

De verwarde cavia is door Cornelisse zelf uitgegeven, geheel onafhankelijk van de uitgeverij van haar eerdere bestsellers Taal is zeg maar echt mijn ding en En dan nog iets.  De leuke omslagtekening is ook van haarzelf. Dit is haar eerste roman, maar het gaat stiekem toch ook weer over taal.

Er kwam snel een sms terug: ‘Sorry… Ik ben heel vaag in die dingen maar daar moeten anderen niet de dupe van worden… Nogmaals sorry…’
En daarna nog een sms, waarin stond: ‘Echt sorry…’
Maar goed dat ik niet houd van mensen die te veel puntjes gebruiken, dacht Cavia.

Zoek je een lekker tussendoortje dat een glimlach op je gezicht tovert, dan is De verwarde cavia een aanrader. Vooral als taal ook een beetje jouw ding is.

Waarom een cavia? Laat Paulien daar zelf maar antwoord op geven:

Paulien Cornelisse
Paulien Cornelisse in DWDD

Een buitengewoon gewoon leven

woodSommige boeken vallen op. Met een bijzondere kaft of een aparte titel. Dit boek heeft beide.
Een buitengewoon gewoon leven  heet het en dat is op zich al een intrigerende titel. Maar het is de ondertitel die je nieuwsgierigheid prikkelt:
De 104-jarige vrouw, de
11-jarige jongen en een vriendschap van 9 zaterdagen.
Dan gaat er toch iets bij mij kriebelen; hier wil ik meer van weten!

Het verhaal begint al opvallend, een eenzijdig gesprek waarbij je maar één persoon aan het woord ziet terwijl ze duidelijk antwoord geeft op vragen. We maken kennis met juffrouw Ona Vitkus, geboren in Litouwen, in het jaar negentienhonderd.
Daarna leren we Quinn kennen, de vader van de jongen die in zijn plaats op zaterdag langskomt om karweitjes te doen.
“Waar is de jongen? Hij is vorige week ook al niet geweest, je kunt niet rekenen op die jongens. Ze worden geacht die jongens iets van plichtsbesef bij te brengen. Wees paraat en vriendelijk en gehoorzaam” De jongen was er niet meer; zou nooit meer paraat zijn. Maar Quinn kon het niet over zijn hart verkrijgen dat te zeggen.

Zo. Bam. Die zag ik niet aankomen. En dat gaat me terwijl ik dit boek lees nog veel vaker overkomen. Wat een verrassende en indringende manier van schrijven heeft Monica Wood, ze weet jou als lezer helemaal in de ban van het boek te brengen.

Meer dan dit wil ik niet van de inhoud prijsgeven maar ik kan je wel zeggen: dit¬†is een topper. Typisch zo’n boek dat iedereen wil lezen. Deze wordt de komende tijd regelmatig aangevraagd bij de bibliotheek, let maar op.

Toeval?

Het vorige blog dat ik schreef, De schildersdochter, gaat over schilderen en kunst. Dat was een nieuw onderwerp voor me, ik weet niet zoveel van kunst. Maar ik vond het wel ontzettend boeiend en betrapte mezelf er op dat ik graag meer over kunst zou willen weten.
Ik heb wel eens eerder geschreven dat ik bij het kiezen van een boek nooit de achterkant lees, ik laat me graag verrassen. Ik kies een boek puur op aantrekkingskracht: als de titel en het kaft me aanspreken neem ik het mee.
Hoe toevallig is het dan dat de volgende twee boeken die ik las ook over kunst gingen?

maineHet eerste boek dat ik meenam lag op de tafel met nieuwe boeken, altijd een fijne plaats om een boek op te duikelen.
Huis van eb en vloed heet het en het is geschreven door Sarah Maine.
De prachtige foto op het kaft zorgt ervoor dat ik het meeneem en ik begin er dezelfde avond nog in te lezen. Gelukkig voor mij heb ik de dag erop vrij want ik wil dit boek gewoon niet wegleggen.

Dit prachtige verhaal beschrijft een familiegeschiedenis die zich afspeelt rondom een groot landhuis in Schotland.
Het huis komt dankzij een erfenis in 2010 in het bezit van Harriet Deveraux. Wanneer ze het huis wil gaan bekijken ontmoet ze aannemer James Cameron, die tijdens een inspectie menselijke resten onder de vloer gevonden heeft. Hierdoor begint Harriets zoektocht naar het verhaal van haar voorouders.
Dankzij de dubbele verhaallijn, eentje in 1910 en de ander in 2010 blijft het boek je steeds verrassen.
Wat een geweldig debuut! Ik kijk al uit naar het volgende boek van Sarah Maine.

moyesHet tweede boek dat ik graag met jullie wil delen is van de bekende schrijfster Jojo Moyes en heet Portret van een vrouw.
Dit verhaal slingert je terug in de tijd naar de beginjaren van de Eerste Wereldoorlog en beschrijft het dagelijks leven van de mensen in een klein Frans dorp. De zussen Sophie en H√©l√®ne bestieren samen het hotel dat ze van hun ouders ge√ęrfd hebben, nu hun mannen aan het front zijn. Op een dag wordt het hotel door de Duitse bezetters gevorderd; zij willen er vanaf nu iedere dag komen eten en Sophie en haar zus moeten dat, ondanks hun grote weerzin, regelen.
De Duitse commandant die aan het hoofd van deze groep staat, is erg onder de indruk van het portret van Sophie, geschilderd door haar geliefde man, dat in het hotel hangt. Hierdoor raken de commandant en Sophie in gesprek over kunst, waardoor ze beide de gruwelen van de oorlog even kunnen vergeten en gewoon even mens kunnen zijn. Maar hiermee zetten ze wel kwaad bloed bij de Franse dorpsgenoten.

Bijna honderd jaar later krijgt Liv het schilderij van Sophie als huwelijkscadeau van haar man David, die kort daarna komt te overlijden. Wanneer Liv een brief krijgt van¬†Trace and Return Partnership, een organisatie die vermiste kunstwerken opspoort en¬†terugbrengt bij de oorspronkelijke eigenaar, komt haar wereld op zijn kop te staan. Vooral omdat die leuke man die ze net ontmoet heeft de eigenaar van het bedrijf blijkt te zijn…
Liv zet alles op alles om ervoor te zorgen dat het portret bij haar mag blijven.

Een spannend en heerlijk afwisselend verhaal, dat je moeiteloos laat schakelen tussen de Eerste Wereldoorlog en het jaar 2010.
Fantastisch goed geschreven!

 

 

Verder dan de Sterren

naar de catalogusTijdens het werken zag ik een voor mij onbekende titel liggen van Kristin Hannah, Verder dan de sterren.
Ik ben een groot liefhebber van haar schrijfstijl dus deze ging natuurlijk mee naar huis.

Niets zo fijn als je weekend beginnen met zo’n meeslepend boek waardoor je even alles om je heen vergeet. Hannah is echt een topauteur die mij met haar realistische no-nonsense manier van schrijven steeds weer verwondert.

naar de catalogusHet fijne is dat ik meteen nadat ik begon te lezen, herkende dat dit boek een vervolg is op een ander boek van Hannah; Wie naar de sterren grijpt. Ook zo’n pareltje, waarvan het verhaal me nog helder voor de geest staat. Met dit boek start het verhaal van Tully en Kate, twee hartsvriendinnen die we meemaken vanaf de dag dat ze elkaar ontmoeten tot de dag dat Kate overlijdt. Een bijzonder boek over vriendschap dat van begin tot eind boeiend is.

In dit tweede boek moeten Tully en de familie van Kate hun levens weer op zien te pakken na het overlijden van hun geliefde vriendin, vrouw, dochter en moeder. Iedereen probeert er op zijn eigen manier mee om te gaan maar het gemis is enorm en het verdriet zo alles overheersend dat het lastig blijkt om de mensen om je heen in het oog te houden.

Het maakt niets uit dat er een paar jaar tussen het lezen van het ene en het andere boek zat, ik pikte moeiteloos de draad weer op.
Wat een heerlijk boek, ondanks het heftige onderwerp.
Verdriet, liefde, verlangen, gemis, troost en vriendschap; alles komt voorbij. Ik heb een groot deel van de tijd met een samengeknepen keel van emotie zitten lezen.

Bedankt Kristin Hannah, voor dit schitterende boek.

 

Weg met die geiten!

Neem een geit: leven voor gevorderden

Boeken die hoog scoren op de bestsellerlijsten hebben in feite geen aandacht nodig in de vorm van een bericht op ons weblog. Waarom dan schrijven over ‘Neem een geit’ van cabaretier Claudia de Breij? Eerlijk gezegd was het de titel die¬†me nieuwsgierig maakte¬†en als je het boek toch leest kun je er net zo goed een berichtje over schrijven.

Claudia de Breij is inmiddels 40 (ze doet er niet geheimzinnig over) en mist op deze leeftijd de adviezen en levenslessen die over je worden uitgestort als je jong bent. Dus ging ze te rade bij mensen die inmiddels een leeftijd hebben bereikt waarop je wordt geacht een aantal wijsheden te hebben verzameld. Samen met haar geliefde, journaliste Jessica van Geel, sprak ze met Hedy d’Ancona, Hanneke Groenteman, Hans Wiegel, Paul van Vliet, Nico ter Linden en anderen. Ze stelde hen vragen over leven en dood, ouders en kinderen, liefde en seks, schuldgevoelens¬†en werk. Hoe pakken zij het aan? Wat hebben ze geleerd en wordt het allemaal gemakkelijker als je ouder wordt?

In korte hoofdstukken krijgen we hun antwoorden op grote en kleine levensvragen. Soms zijn dat open deuren of kun je er niet zoveel mee, maar dan ineens staat er een pareltje tussen. Dit alles op vlotte en soms humoristische wijze, maar vaak serieuzer dan je zou verwachten. De 69 hoofdstukjes hebben titels die de lading dekken: Act your age, Wees trouw, Gezondheid is vrijheid, Ga op tijd weg, Slaap er een nachtje over.

En die geit? Dat verhaal komt via Hanneke Groenteman. Een man wordt gek van de drukte in zijn piepkleine huisje met vrouw en vijf kinderen. De rabbi geeft raad: neem een geit. Die geit zorg voor nog meer drukte en rommel in huis en de man gaat radeloos terug naar de rabbi. Advies van de rabbi? Doe de geit weg. Gevolg is, dat de drukte in huis best lijkt mee te vallen. Vertaald naar onze eigen situatie: herken de geiten in je leven en doe ze weg. Of nog beter: haal ze niet eens in huis.

Op Hebban.nl staat een interview met Claudia de Breij

hebban.nl