Categorie archief: Historisch

Een stad en een vrouw in brand

scottIn deze hele lekkere combinatie van een historische roman en een detective, spelen Orleans en Jeanne d’Arc een grote rol. Als ik de naam van Jeanne d’Arc hoor zit meteen Maid of Orleans van Orchestral Manoeuvres in the Dark in mijn hoofd. Het boek is erg dik, dus het liedje ben ik onderhand wel zat, maar het verhaal is het wel waard.

Het hedendaagse Orleans wordt beheerst door twee zaken. De plaatselijke burgemeestersverkiezingen en een aantal branden die opgeëist worden door een terroristische organisatie.
De verkiezingsstrijd gaat tussen Luc Bressard, een telg van een oud en steenrijk geslacht en Christelle Vivier van het Front Nationale, die garen spint bij de brandaanslagen. Als bij de laatste brand een lijk wordt gevonden wordt rechercheur Ines Picaut ingeschakeld. Zij is de vrouw van Bressard, maar wil van hem scheiden.

Het Orleans uit 1429 wordt beheerst door de Honderdjarige Oorlog tussen Frankrijk en Engeland. De door goddelijke visioenen gedreven Jeanne d’Arc wordt steeds belangrijker in deze strijd. De door de Engelsen gestuurde Tomas Rustbeard weet te infiltreren in de kringen rond Jeanne en heeft de opdracht haar te ontmaskeren.

Manda Scott is bekend van haar historische romans en weet haar versie van het verhaal van Jeanne d’Arc met verve te vertellen. De vraag is of ze inderdaad die eenvoudige boerendochter is, of dat ze van hogere afkomst is. Die vraag probeert Rustbeard te beantwoorden om daarmee de Fransen van een charismatische leider te ontdoen. Ondertussen probeert rechercheur Picaut de moord op te lossen.

Beide verhaallijnen wisselen elkaar per hoofdstuk af. Het thema liefde en verraad is zo oud als de mensheid en wellicht wat belegen, maar Scott sleept je vol overtuiging beide verhalen in met haar soepele pen en weet met beide verhalen te boeien. Toch vraag je je af waarom ze niet apart zijn uitgegeven, omdat ze prima op zichzelf kunnen staan.

Check de catalogus of het boek aanwezig is: De vrouw die door het vuur ging

Videoclip van Orchestral Manoeuvres in the Dark:

Advertenties

Weesmeisje nr. 8

alkemadeWeesmeisje nr 8 is het hartverscheurende verhaal van de vierjarige Rachel die dankzij een familiedrama in het Joodse weeshuis in New York terecht komt.
Het weeshuis wordt gerund door een arts, dokter Hess, die zich bezighoudt met medische experimenten op de kinderen. Hij wil onderzoeken waarom bepaalde kinderziekten ontstaan en welke remedies helpen. De jonge en ambitieuze dokter Solomon komt stage lopen in het weeshuis en zij krijgt de mogelijkheid om te experimenteren met röntgenstraling. Zij gelooft dat de veelvoorkomende operaties aan keelamandelen bij kinderen ook met röntgenstraling uit te voeren zijn en probeert dit in verschillende stadia op de kinderen uit.
Rachel, in het weeshuis bekend als meisje nr. 8, is door dokter Solomon gekozen als het proefkind dat de meest intensieve behandeling zal krijgen. Rachel zal hier haar hele verdere leven de gevolgen van dragen.

Het boek vertelt afwisselend over het leven van Rachel. Je leert haar eerst als kind en later ook als volwassene kennen en deze verhalen zijn prachtig met elkaar vervlochten.
De schrijfster weet goed te verwoorden hoe Rachel de wereld om zich heen ervaart, wat haar wensen en dromen zijn en hoe ze zich staande houdt. Het leven is niet bepaald makkelijk voor haar geweest, maar de manier waarop zij zich hierdoor slaat is bewonderenswaardig.
Wat ik verder erg knap gevonden vind, is de manier waarop Rachel en dokter Solomon elkaar 35 jaar later opnieuw ontmoeten.

Weesmeisje nr 8 is een op ware verhalen gebaseerd boek en dat maakt het extra indringend. De grootvader van de schrijfster groeide net als Rachel en haar broer Sam op in het weeshuis nadat zijn vader hen in de steek had gelaten.
Ook dokter Hess, de man van de medische experimenten, heeft echt bestaan. Zijn isolatieafdeling in het opvangtehuis voor heel jonge kinderen werd in 1914 alom geprezen.

Ondanks het best wel heftige onderwerp vind ik dit een prachtboek.
De manier van schrijven maakt dat het boek nergens over je gevoelsgrens heengaat en dat je blij bent dat je Rachel hebt leren kennen.
Een schitterend debuut!

De laatste dans

delaatstedansLevensecht en boeiend. Een boek dat uitgelezen moet worden en zo heb ik ze het liefst. ‘De laatste dans’ van Sarra Manning heeft het allemaal. Verleden en heden, liefde en lust, oorlog en vrede, glamour en de ruwe kant van het bestaan. Een prachtige roman tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog.

De sticker op de zijkant van het boek geeft aan dat het in de categorie romantisch valt. Ik schrik een beetje als ik op bladzijde 54 opeens in een ‘vijftig tinten grijs’ situatie terecht kom. Maar het doet geen afbreuk aan het boek. Maakt het daardoor ook op een andere manier spannend. En dan het verhaal van de Rainbow Corner. Wie kent het nog? DE uitgaansgelegenheid voor Amerikaanse militairen in Londen, een soort Klein Amerika voor al die militairen die duizenden kilometers van huis waren. Na dit boek leeft het weer en denk je met weemoed terug aan alle mensen die daar gedanst hebben voordat ze in de oorlog in gingen en misschien niet weer terug keerden. Een laatste dans, de titel zegt het al.

De Engelse Sarra Manning is schrijfster en journalist. Ze schreef onder andere voor bladen als ELLE, Grazia en Red, maar ook voor The Guardian en Sunday Times Style. Als auteur is ze vooral bekend door de Fashionistas-serie voor tieners. Deze boeken werden naar het Nederlands vertaald onder de titel Supermodels.

Deze roman voor volwassenen smaakt voor mij naar meer. Geschikt voor een breed publiek staat in een recensie. En zo is het!

Neurologen in de 19e eeuw

runaRuna is een historische roman met horrorachtige elementen, waarin feit en fictie worden verweven in een meeslepend verhaal.

De grondlegger van de neurologie Jean-Martin Charcot staat aan het roer in de Salpêtrière-kliniek in Parijs. Een klein dorp in de wereldstad waar duizenden patiënten wonen onder erbarmelijke omstandigheden.
In de 19e eeuw stond de neurologie in de kinderschoenen. Dat houdt in dat zelfingenomen doktoren zonder scrupules proefpersonen gebruiken om meer kennis te verwerven over ons brein.
Het wekelijkse hoogtepunt zijn de openbare colleges die Charcot geeft in de kliniek. Een gezellig en leerzaam avondje uit vanuit het perspectief van medisch geïnteresseerden en studenten. Tijdens de colleges toont hij hysterische vrouwen waar hij experimenten op uitvoert. Vrouwen zijn er namelijk genoeg in de kliniek. Als vrouw werd je afgevoerd als je te promiscue was, of als je je niet wilde voegen naar de omgangsvormen.

Het verhaal draait om Jori Hell, een student geneeskunde uit Zwitserland, die hoopt te kunnen promoveren in de kliniek. Hij heeft voor de geneeskunde gekozen om zijn jeugdliefde te genezen, Pauline. Zij lijdt aan wisselende stemmingen oftewel hysterie en melancholie, zoals dat zo mooi heet en brengt af en aan haar leven door in klinieken.

Door het wegsnijden van het juiste stukje hersenen hoopt hij Pauline te kunnen genezen, maar wil dit eerst uitproberen op een aantal proefpersonen.
Naast het verhaal van Jori spelen andere personages een rol. Een gepensioneerde politieagent, twee zwerfkinderen en de tienjarige Runa. Zij reageert op geen enkele behandeling en de schrijfster wekt de indruk dat ze bezeten is van een kwade geest. Dat neigt naar horror, maar de ware horror zit tussen de muren van de kliniek. Natuurlijk het is bijna anderhalve eeuw geleden, maar regelmatig lopen de rillingen van afgrijzen over je rug door de beschrijvingen van de behandelingen.

Vera Buck beschrijft in haar debuut beeldend en authentiek de duistere beginjaren van de psychiatrie. Tegelijk fascinerend en shockerend. Hier en daar wat traag, maar dat past wel bij het tijdsbeeld.

ps. Tijdens het lezen moest ik regelmatig denken aan die prachtserie The Knick.

De dag van de Zonnewende

De dag van de zonnewendeDit is het vervolg op De schaduw van de Kauri-boom waar ik eerder dit jaar over schreef. In dit derde deel volgen we de inmiddels volwassen geworden vriendinnen Atamarie en Roberta en de broers Kevin en Patrick.
Kevin, die te boek staat als vrouwenversierder, krijgt de schrik van zijn leven wanneer blijkt dat zijn laatste verovering zwanger is. Aangezien hij beslist niet met haar wil trouwen neemt hij een drastische beslissing die nogal emoties teweeg brengt in zijn omgeving. Patrick schiet te hulp en denkt met zijn plan de ultieme oplossing te hebben gevonden. Maar of de rest daar ook zo over denkt?

Atamarie en Roberta rondden ondertussen beide hun universitaire studie af en staan nu voor de vraag wat ze willen gaan doen in hun leven. Roberta neemt een dappere beslissing door de liefde van haar leven achterna te reizen. Atamarie hoopt met haar geliefde ooit te kunnen vliegen, maar zal dit gaan lukken met de persoon die ze voor ogen heeft?

De dag van de zonnewende is het laatste deel in de Elizabeth Station serie en wat mij betreft de mooiste.  Het boek raakt je met zijn treffende beschrijvingen van landschappen, mensen en sferen. Lark weet wederom van begin tot eind te boeien, en dat is knap in een boek dat 640 pagina’s telt.

 

 

 

Fijn vervolg Montefiore

montefioreWat tref ik het toch weer. Ik ben gek op vervolgverhalen én op Santa Montefiore dus ik was in de wolken toen ik van mijn moeder hoorde (nog bedankt mam!) dat er een vervolg bleek te zijn op De vrouwen van Kasteel Deverill

Het tweede deel in de Deverill-saga heet Als de rododendron bloeit en heeft alles waar je zo van houdt bij Montefiore. Drama, onbereikbare liefdes en onverwachte wendingen.

Het knappe van deze schrijfster vind ik dat je meteen weer helemaal in het verhaal zit. Ik heb het eerste deel meer dan een jaar geleden gelezen maar pakte moeiteloos de draad weer op. Ik wist nog precies wie de personages waren en wat ze in het eerste deel meegemaakt hadden. Zo knap dat Montefiore dit voor elkaar krijgt!

Het verhaal van de drie meiden die we leerden kennen in de vrouwen van kasteel Deverill gaat verder in dit tweede boek. Zou Kitty nu dan toch gelukkig worden met Jack? En zal Celia, die altijd in Londen heeft gewoond, kunnen aarden nu ze naar Ierland komt? En Bridie? Blijft ze in Amerika of kan ze Ierland maar niet vergeten?
Op deze en nog veel meer vragen vind je in Als de rododendron bloeit  het antwoord. Maar zoals we van de schrijfster gewend zijn rijzen er ook weer allemaal nieuwe vragen…

De boeken zijn prima los van elkaar te lezen, maar wil je echt optimaal genieten dan raad ik je toch aan om eerst deel één te lezen. Dan heb je straks extra plezier van dit tweede deel en van deel drie, die in de maak is. Ik kan niet wachten.

De vrouw van de theeplanter

jefferiesKijk maar even bij de nieuwe boeken’ zei collega Robert tegen me, ‘daar staat iets tussen wat jij leuk vindt!’ Eén blik op de boeken en ik wist meteen waar hij op doelde: De vrouw van de theeplanter van Dinah Jefferies.
Net iets voor mij! Nog bedankt voor de tip Robert 😉
Dit prachtige boek met het mooie dromerige omslag is zo’n lekker verhaal waar je eens goed voor gaat zitten.

Deze historische roman gaat over de jonge Engelse Gwendolyn die getrouwd is met de man van haar dromen, Laurence, die eigenaar is van een grote theeplantage in Ceylon. Nu Gwen ook in Ceylon is komen wonen krijgt ze het idee dat ze haar man misschien minder goed kent dan ze dacht. Hij lijkt afstandelijk en geheimzinnig en Gwen kan er niet goed achter komen wat hiervoor de reden is.

Wanneer ze in verwachting blijkt te zijn van een tweeling is Laurence helemaal in de wolken en Gwen is dolgelukkig dat haar man weer helemaal zichzelf lijkt.  Maar zodra de kindjes geboren worden komt Gwen voor een onmogelijke keuze te staan, die haar voor de rest van haar leven zal veranderen.

Een ontzettend mooi geschreven verhaal, waarin de hoofdpersonen voor behoorlijk wat dilemma’s gesteld worden. Het zet je zelf ook aan het denken, hoe zou ik hiermee omgaan? Hoe help je je man bij het verwerken van vroeger verdriet en hoe ga je om met zijn bijzonder aanhankelijke en jaloerse zus? En waarom zou je geen band met je inheemse personeel mogen opbouwen? Gwen worstelt zich er op haar eigen onbevangen en onbevooroordeelde manier doorheen en hierdoor is ze een enorm sympathiek figuur.
Mijn hart ging naar haar uit en dat is precies waar ik blij van word tijdens het lezen. Heerlijk.

Gewoon een fijn boek, ik hou er van.

 

 

 

 

Fijne vakantieboeken

Zo, daar ben ik weer. Mijn eerste werkweek na mijn vakantie.
Het is niet altijd makkelijk om weer in het ritme te komen, maar het voordeel van meteen weer aan het werk gaan is dat de boeken die ik in de vakantie gelezen heb allemaal nog vers in het geheugen liggen. Ik heb weer prachtige romans ontdekt waarvan ik een aantal hier graag met jullie wil delen.
Hopelijk ben ik nog op tijd, zodat deze pareltjes weer met de volgende liefhebber mee kunnen reizen in de koffer.

martinMijn absolute favoriet is Vrij als water van Charles Martin.
Een schitterend verhaal over een jongeman die zichzelf vanuit het niets weet op te werken naar een leven vol glitter en glamour.
Hij leeft bijna volkomen onverschillig en onaantastbaar totdat een vreselijke gebeurtenis zijn leven op losse schroeven zet.
Hij reist af naar Midden-Amerika in de hoop de problemen te kunnen oplossen maar wordt daar keihard met zichzelf geconfronteerd.
Wat wil hij nu eigenlijk in het leven, waar staat hij voor? Hij krijgt heel wat voor zijn kiezen voordat hij zichzelf opnieuw ontdekt.

Echt een prachtig boek. Met zoveel liefde en enthousiasme geschreven, het spat gewoon van de bladzijden.

lark4

En dan; de nieuwste van Sarah Lark. Ik schreef al eerder over haar prachtige Nieuw-Zeeland trilogie.
Dit boek, De schaduw van de Kauri-boom is het tweede deel in de Elizabeth Station serie en ook deze voldoet weer aan alle verwachtingen.
Sarah Lark verveelt geen moment. Wat moet het toch fantastisch zijn als je zo kunt schrijven, ik wilde dat ik het kon. Ik kan niet wachten tot het derde deel verschijnt, want dat gaat ongetwijfeld gebeuren. 

Ik ontdek net dat Sarah Lark een pseudoniem is voor Christiane Gohl. Ik ging dus al enthousiast op zoek naar meer van dit soort pareltjes, maar helaas… Onder haar eigen naam schrijft ze uitsluitend boeken over paarden. Zonde…

 

 

Toeval?

Het vorige blog dat ik schreef, De schildersdochtergaat over schilderen en kunst. Dat was een nieuw onderwerp voor me, ik weet niet zoveel van kunst. Maar ik vond het wel ontzettend boeiend en betrapte mezelf er op dat ik graag meer over kunst zou willen weten.
Ik heb wel eens eerder geschreven dat ik bij het kiezen van een boek nooit de achterkant lees, ik laat me graag verrassen. Ik kies een boek puur op aantrekkingskracht: als de titel en het kaft me aanspreken neem ik het mee.
Hoe toevallig is het dan dat de volgende twee boeken die ik las ook over kunst gingen?

maineHet eerste boek dat ik meenam lag op de tafel met nieuwe boeken, altijd een fijne plaats om een boek op te duikelen.
Huis van eb en vloed heet het en het is geschreven door Sarah Maine.
De prachtige foto op het kaft zorgt ervoor dat ik het meeneem en ik begin er dezelfde avond nog in te lezen. Gelukkig voor mij heb ik de dag erop vrij want ik wil dit boek gewoon niet wegleggen.

Dit prachtige verhaal beschrijft een familiegeschiedenis die zich afspeelt rondom een groot landhuis in Schotland.
Het huis komt dankzij een erfenis in 2010 in het bezit van Harriet Deveraux. Wanneer ze het huis wil gaan bekijken ontmoet ze aannemer James Cameron, die tijdens een inspectie menselijke resten onder de vloer gevonden heeft. Hierdoor begint Harriets zoektocht naar het verhaal van haar voorouders.
Dankzij de dubbele verhaallijn, eentje in 1910 en de ander in 2010 blijft het boek je steeds verrassen.
Wat een geweldig debuut! Ik kijk al uit naar het volgende boek van Sarah Maine.

moyesHet tweede boek dat ik graag met jullie wil delen is van de bekende schrijfster Jojo Moyes en heet Portret van een vrouw.
Dit verhaal slingert je terug in de tijd naar de beginjaren van de Eerste Wereldoorlog en beschrijft het dagelijks leven van de mensen in een klein Frans dorp. De zussen Sophie en Hélène bestieren samen het hotel dat ze van hun ouders geërfd hebben, nu hun mannen aan het front zijn. Op een dag wordt het hotel door de Duitse bezetters gevorderd; zij willen er vanaf nu iedere dag komen eten en Sophie en haar zus moeten dat, ondanks hun grote weerzin, regelen.
De Duitse commandant die aan het hoofd van deze groep staat, is erg onder de indruk van het portret van Sophie, geschilderd door haar geliefde man, dat in het hotel hangt. Hierdoor raken de commandant en Sophie in gesprek over kunst, waardoor ze beide de gruwelen van de oorlog even kunnen vergeten en gewoon even mens kunnen zijn. Maar hiermee zetten ze wel kwaad bloed bij de Franse dorpsgenoten.

Bijna honderd jaar later krijgt Liv het schilderij van Sophie als huwelijkscadeau van haar man David, die kort daarna komt te overlijden. Wanneer Liv een brief krijgt van Trace and Return Partnership, een organisatie die vermiste kunstwerken opspoort en terugbrengt bij de oorspronkelijke eigenaar, komt haar wereld op zijn kop te staan. Vooral omdat die leuke man die ze net ontmoet heeft de eigenaar van het bedrijf blijkt te zijn…
Liv zet alles op alles om ervoor te zorgen dat het portret bij haar mag blijven.

Een spannend en heerlijk afwisselend verhaal, dat je moeiteloos laat schakelen tussen de Eerste Wereldoorlog en het jaar 2010.
Fantastisch goed geschreven!

 

 

Historisch blauw

mijnboek
Els van Wier

vlugtEen week of zes geleden was ik in Brugge. Een stedentripje naar een stadje dat in de middeleeuwen op economisch gebied zo’n beetje de belangrijkste stad van Europa was.

We bezochten onder andere het Historium, een nog nieuw museum waar je de Middeleeuwen beleeft. Je loopt in een klein groepje van de ene ruimte naar de andere en belandt middenin het leven van een leerling van schilder Jan Eyck. Het is prachtig hoe dit museum Brugge anno 1435 tot leven brengt. Je ziet de schilders aan het werk, je hoort de geluiden van de stad, je ruikt de ranzige luchtjes die er ook bij hoorden.

Toen ik daar was, dacht ik: Thea Beckman! Als tiener vond ik die boeken prachtig. Zeker ook de karakters van de – vaak vrouwelijke – hoofdpersonen uit haar boeken. Stevige meiden, die zich niet schikten in het leven op de achtergrond van het bestaan waar veel vrouwen in die tijd genoegen mee moesten nemen.

En toen kwam ik  Nachtblauw  tegen van Simone van der Vlugt. Een historische roman over Catrijn, een jonge vrouw die alles te maken heeft gehad met de ontstaansgeschiedenis van het Delfts blauw aardewerk. Het verhaal speelt in de zeventiende eeuw, als de Amsterdamse grachtengordel in aanbouw is en Rembrandt en Johannes Vermeer hun schilderijen maken. Eigenlijk is Catrijn is echt zo’n Beckman-meisje in volwassen vorm, die niet bij de pakken gaat neerzitten als ze al jong weduwe wordt en een kind verloren heeft. Uiteindelijk wordt ze bedrijfsleider van een grote plateelbakkerij in Delft.

vlugt1De vorige roman van Simone van der Vlugt speelt maar een paar kilometer verderop: De lege stad, over het gebombardeerde Rotterdam in het begin van de Tweede Wereldoorlog. Ook al zo’n prachtig boek. Een leuk extraatje van beide boeken vind ik: ze spelen beide in de omgeving waar ik opgroeide. Rotterdam, aan de kant van Delft, vlakbij de Delftweg en de Schie, waaraan de plateelfabriek van Catrijn zich bevond. En die man waarmee ik dat weekendje in Brugge was, daar ben ik in Delft mee getrouwd.

Maar voor wie dan ook, Friezen en lezers uit de rest van Nederland: het zijn aanraders, voor wie mooie historische verhalen zoekt die lezen als een trein.