Categorie archief: Kinderboekenweek

Spinder, ook voor grote mensen

Spinder
Naar catalogus

Als moeder van een zoon die van lezen houdt ben ik altijd op zoek naar leuke jongensboeken. Tijdens de Kinderboekenweek dit jaar lees ik over het boek Spinder. Het is geschreven door Simon van der Geest en winnaar van de Gouden Griffel. Een paar weken later wint het boek ook de eerste Jan Wolkers Prijs voor het beste Nederlandse natuurboek. Als ik het boek na een tijdje in huis heb voor mijn zoon ben ik er zelf ondertussen heel benieuwd naar. Het boek gaat over twee broers. Hidde vertelt in zijn dagboek dat hij in de geheime kelder van het huis een insectenlaboratorium heeft. Dan eist zijn broer Jeppe de kelder op en een ware broederoorlog ontspint zich. Mijn zoon leest het boek  in twee dagen uit en is enthousiast. Ik besluit voor het eerst sinds jaren mij ook weer eens te wagen aan een jeugdboek en kan het bijna niet aan de kant leggen. Gewoon omdat het zo’n vreselijk mooi boek is, ook voor grote mensen. En omdat het niet alleen over insecten en de twee broers gaat maar ook nog over heel iets anders. Weten wat? Lezen maar!

Ook de filmrechten zijn ondertussen verkocht. Stel je voor, een speelfilm over een geheime kelder vol insecten, een oorlog tussen twee broers, zelf gekweekte roze vlinders en raggende gitaren. Maar  … eerst het boek lezen want eigen fantasie bij een boek blijft toch het mooiste wat er is.

Advertenties

Gideon Samson, een groot talent

Zwarte zwaan
Zwarte zwaan

Gideon Samson is als schrijver een lefgozer. Allereerst begint hij het boek met een goed passend citaat van Johan Cruijff: “De waarheid is nooit precies zoals je denkt dat hij zou zijn.” Ik bedoel maar, in welk jeugdboek vind je een citaat van de eeuwige nummer 14, ongekroonde aanvoerder van de aforisme?

Daarnaast voert Samson de 12 jarige Rifka op, een manipulatief kind dat gaandeweg het verhaal alleen maar onsympathieker wordt. En als laatste speelt het verhaal zich in drie gedeelten af, een gewaagde constructie waarin Samson speelt met het tijdsverloop en waarmee hij laat zien wat voor groot talent hij is.

In Voor maken we kennis met Duveke, een lieve meid met een harstvriendin, Rifka. Duveke laat zich meeslepen in alle dwaze acties die Rifka bedenkt en in eerste instantie denk je dat Rifka te veel energie heeft of iets dergelijks. Deze gedachte wordt al snel naïef als ze haar grote plan uitlegt aan Duveke.
In Na volgen we Olivier, de oudere broer van Duuv, die een onvoorwaardelijke liefde voelt voor zijn zus.
In Tijdens duiken we in het hoofd van Rifka, niet een plezierige plaats om te verkeren. 

Samson zet ieder personage haarscherp neer met groot inlevingsvermogen, voert de spanning op, schrijft geweldige dialogen, weet met gemak een beklemmende sfeer op te roepen en komt met een rechtse directe op het eind van het boek.

PS.
Zwarte zwaan heeft een ZIlveren Griffel gewonnen in de categorie vanaf 9 jaar. Je vraagt je af of de juryleden van de Kinderboekenweek een gaatje in het hoofd hebben. Misschien word ik met het verstrijken van de jaren een moraalridder, maar volgens mij krijgt een 9-jarige nachtmerries van dit geweldige boek. In de bibliotheek staat het tussen de C-boeken, voor 12 jaar en ouder. Als je dat laatste nou ’s even anders leest, voor 12 jarigen en voor ouders, dan ben je meteen bij de groep lezers die dit boek ook moeten lezen van deze moraalridder.

De Kinderboekenweek komt er aan

ps. zet het geluid aan anders mis je de soundtrack…

Sanne te Loo start de Kinderboekenweek

klik voor groot formaat

De bibliotheken begonnen stiekum twee dagen eerder met de Kinderboekenweek. Sanne te Loo was maandag en dinsdag in Joure om te vertellen over haar werk als illustratrice.

Dat deed ze zo boeiend dat 50 kinderen elke keer ademloos luisterden naar haar verhaal over hoe ze een prentenboek maakt van schetsen tot het inleveren van alle prenten en tekst bij de uitgever.

Daarvoor gebruikte ze haar prentenboek Gewoon Fien. Fien maakt een heel speciale hoed van allerlei rommel dat ze op zolder vindt. De hoed is voor het bezoek van de koningin aan school.

Op het eind tekende Sanne te Loo Fien met haar hoed en de kinderen mochten roepen wat er op de hoed moest. Dan wordt al gauw het verschil tussen mannen en vrouwen duidelijk. Meisjes willen duiven en veren, jongens doodskoppen en flesjes Heineken.
Net zoals een leerling van de Westermarskoalle die vroeg hoeveel ze verdiende en of dat bruto of netto was. Dat is waar jongens zich blijkbaar mee bezig houden tegenwoordig.

Foto’s van het bezoek van ’t Haskerfjild.

Naar recensie