Categorie archief: Romans

Het klaprozenjaar

“Heb je weer iets moois gelezen?” vraagt een collega, wanneer ze Het klaprozenjaar van Corina Bomann op mijn bureau ziet liggen. “Is het iets voor mij?” Ja, absoluut! Dit is echt zo’n boek dat je anderen kunt aanraden. Het heeft alle aspecten waar ik, en vele boekenliefhebbers met mij, van houd. En dat allemaal in de juiste proportie. Niet te zoet, niet te veel van het goede, niet onrealistisch: nee, gewoon precies goed. 🙂

Daarnaast is de insteek van het verhaal erg origineel. Het hoofdpersonage in dit boek, Nicole, is namelijk in verwachting en tijdens een controle blijkt het kindje een erfelijke hartaandoening te hebben. Om haar ongeboren kindje zo goed mogelijk te kunnen helpen moet Nicole weten van wie de aandoening afkomstig kan zijn en daarvoor heeft ze de hulp van haar moeder, Marianne, nodig. Nicole heeft haar vader nooit gekend en haar moeder sprak nooit over hem. Marianne zit daarom in eerste instantie niet zo te wachten op het oprakelen van haar verleden maar ze realiseert zich dat het niet anders kan.

En daarmee start een interessant kijkje in het leven tijdens de jaren na de oorlog. Marianne is in Duitsland opgegroeid maar heeft altijd een grote liefde gevoeld voor Frankrijk en de Franse cultuur. Wanneer ze dankzij haar werk als leerkracht de kans krijgt om mee te doen aan een uitwisselingsprogramma, grijpt ze deze dan ook met beide handen aan. Ze vertrekt voor een jaar naar het Franse platteland om hier als leerkracht zowel Franse als Duitse les te geven.
Al snel blijkt dat er nog bijzonder veel mensen zijn die de oorlog nog lang niet vergeten zijn, ook al ligt deze inmiddels 30 jaar achter hen. Veel dorpelingen koesteren een wrok tegen alles wat Duits is en ook tijdens het lesgeven krijgt Marianne regelmatig vervelende vragen over het nazi-regime. En daar blijft het niet bij. Gelukkig is er één man met wie ze het wel goed kan vinden, hij is alleen al verloofd…

Bomann schakelt moeiteloos tussen het verhaal van Marianne en dat van Nicole, waardoor je met beide vrouwen al snel een band hebt. Erg knap gedaan en het verhaal blijft hierdoor ook lekker vlot. Er zit zelfs een zekere spanning in omdat Marianne het bepaald niet makkelijk heeft als uitwisselingsdocent en iedere (aanstaande) moeder deelt in de zorg om Nicole’s ongeboren kind.
Je voelt wel aankomen dat het verhaal een happy end heeft, maar dat is helemaal niet storend. Sterker nog; stiekem verwacht je dat als lezer ook gewoon.
Dus liefhebbers van mooie verhalen: reserveren dat boek en ga met een goed gevoel het weekend in! reserveer deze boeken

Advertenties

Ik ben Eleanor Oliphant (met mij gaat alles goed)

Dus. Dit is duidelijk weer een pareltje op het gebied van boeiende titels 🙂 En het werkt! Want ik moet natuurlijk meteen ontdekken of het echt wel zo goed met deze Eleanor gaat. Zo ben ik 😉

Eleanor is een beetje een wereldvreemd type en houdt ervan de dingen op haar eigen manier te doen. Zo werkt ze bijvoorbeeld al jaren bij hetzelfde bedrijf, draagt ze elke dag dezelfde kleren en eet ze iedere avond hetzelfde, want dat is lekker makkelijk. Op vrijdagavond trakteert ze zichzelf op een pizza en twee flessen wodka. Zo drinkt ze zichzelf het weekend door om maandag weer van voren af aan te beginnen. Haar keurig gestructureerde leventje loopt dus op rolletjes maar soms vraagt ze zich af of ze niet iets mist.

Op een dag krijgt haar computer kuren en vraagt ze de nieuwe jongen van ICT om hulp. Tot haar verrassing repareert hij niet alleen haar pc maar maakt hij ook nog eens een praatje met haar, iets wat haar andere collega’s al lang niet meer proberen.
Langzaam maar zeker ontwikkelt zich een vriendschap tussen de twee en samen met hem maakt Eleanor voor het eerst kennis met ‘het leven’.

Rode draad in dit verhaal zijn de wekelijkse telefoontjes van Eleanor met haar moeder, die ronduit afschuwelijk zijn. Hoe kan een moeder zo tegen haar kind praten? Ik werd er gewoon naar van.
Je merkt al snel dat Eleanor als kind iets vreselijks moet hebben meegemaakt maar wat, dat blijft lange tijd onduidelijk. Het wordt aangeduid als ‘het incident’ en heeft naast een litteken in haar gezicht ook een totale blokkade van haar geheugen veroorzaakt.
Door haar vriendschap met Raymond lijken de muren rondom Eleanors hart langzaam af te brokkelen en met zijn hulp ontdekt ze wat er in het verleden gebeurt is.

Wat een schitterend, gevoelig, grappig en bijzonder boek is dit. Ik kan er gewoon niet over uit hoe knap Gail Honeyman dit geschreven heeft. Ondanks de vele emoties die het verhaal je laat doormaken wordt het nergens voorspelbaar, gemaakt of te veel van het goede. Eleanor is een vrouw om van te houden en dat zul je ook zeker doen. Ga het vooral snel zelf ontdekken en geniet.reserveer deze boeken

 

Betoverend mooi; de Bloementuin

Sommige boeken hebben een betoverende sfeer, waardoor je beleving van het verhaal extra mooi wordt. De Italiaanse schrijfster Cristina Caboni kan dit als geen ander.
Eerder las ik van haar De Bijenkoningin waar ik al erg van genoot en nu zag ik dus De Bloementuin op onze tafel met nieuwe boeken liggen. Dankzij Caboni’s levendige beschrijvingen van een bijzondere bloementuin in zonnig en warm Italië had ik helemaal niet meer in de gaten dat er buiten een echte herfststorm woedde.

Dit boek heeft een heel bijzondere insteek. Het is een afwisseling tussen heden en verleden, waarbij het verhaal verteld wordt vanuit het perspectief van Bianca en van de tweeëntwintig jarige Iris. Dat er een connectie is wordt al meteen duidelijk door een gedeelde passie en aangeboren talent voor tuinieren.
Wanneer Iris de Flower Show in London bezoekt krijgt ze de schrik van haar leven: ze staat ineens oog in oog met haar evenbeeld. Wie is die geheimzinnige vrouw?

Vanaf hier volgen we Iris in haar zoektocht naar de waarheid. Ze reist samen met haar vader af naar een prachtig landgoed dat al jarenlang in het bezit is van haar familie. Er is een gigantische tuin bij die in zijn gloriedagen door mensen uit de wijde omtrek bezocht werd. Nu lijkt de tuin langzaam maar zeker te sterven. In het onderzoek naar de oorzaak hiervan komt er een groot familiegeheim bovendrijven.

Meer wil je op dit moment echt nog niet weten. Ik weet zeker dat je net als ik zult worden meegesleurd in dit schitterende verhaal en dat je razend nieuwsgierig wordt naar wat nu de waarheid is. reserveer deze boeken

 

Zomerse romans waar je blij van wordt

zomerse

Het is zomervakantie en traditiegetrouw schrijf ik ook dit jaar weer over een aantal fijne boeken om mee te nemen in je koffer. Of om gewoon lekker thuis te lezen, dat kan natuurlijk ook 😉 Zeker nu het nog steeds niet echt wil zomeren zijn een paar zonnige verhalen altijd welkom!

Een lucht vol Franse dromen is een echte zomerse feelgood roman.  De Nederlandse Anneloes (Loes voor vrienden) vertrekt na haar scheiding naar Frankrijk waar ze een chambres d’hôtes is begonnen.
In het kleine Franse dorp heeft ze nieuwe vrienden gemaakt en ze voelt zich er helemaal thuis, maar het leven als B&B eigenaar is geen vetpot. Zal ze door kunnen gaan met haar bedrijfje of moet ze uiteindelijk terug naar Nederland?

Dan Iets ouds en iets blauws van Katie Fforde. Deze Engelse top-auteur is al jarenlang goed voor de meest fijne romans. Dit is ook weer zo’n lekker, lief verhaal waarmee je even kunt wegdoezelen bij het zwembad of op het strand.
Drie totaal verschillende meiden van ongeveer dezelfde leeftijd komen in hetzelfde dorp te wonen en raken bevriend. Ze besluiten hun kwaliteiten te bundelen en zetten samen een klein bedrijfje op dat vintage bruiloften organiseert. Leuk!

Als laatste De geheimzinnige tuin van Sarah Jio. Deze schrijfster leerde ik een paar maanden geleden kennen en ik ben meteen fan. Inmiddels heb ik twee boeken van haar gelezen en de volgende ligt alweer klaar bij mijn koffer 🙂
Dit is een verhaal over een bijzondere camelia bloem, eentje die zo zeldzaam is dat er zelfs jacht op gemaakt wordt door bendes. Het verhaal speelt zich afwisselend af in 1940 en in 2000 en dankzij de sympathieke personages zul je het in rap tempo uitlezen. Geniet er van!

De bewaarder van gevonden voorwerpen

Ik word altijd erg blij van originele verhalen. Niets is zo fijn als totaal verrast worden door een boek. 🙂
En zoals je meteen wel kunt horen, valt De bewaarder van gevonden voorwerpen helemaal in deze categorie!

Anthony Peardew verloor veertig jaar geleden het medaillon van zijn verloofde Therese. Zij had hem gevraagd dit sieraad altijd bij zich te dragen en nu was het weg. Op dezelfde dag sterft Therese compleet onverwacht. Met haar dood verloor hij een deel van zichzelf, maar het gaf hem ook een nieuw doel in het leven. Sindsdien was Anthony Peardew de Bewaarder van Gevonden Voorwerpen.

Alles wat hij vindt, het maakt niet uit hoe waardeloos het lijkt, neemt hij mee naar huis en voorziet hij van een gedetailleerd label:
“Puzzelstukje, blauw met witte vlek. Gevonden in de goot, Copper Street, 24 september.” of “Lichtgroen haarelastiekje met plastic bloemetjes, gevonden in speeltuin, Derrywood Park, 2 september.”  Daarna krijgt het gevonden voorwerp een plaatsje op één van de vele planken in zijn studeerkamer.
Anthony hoopt op een dag alle gevonden voorwerpen bij de rechtmatige eigenaar terug te bezorgen maar hij heeft geen idee hoe hij dit moet aanpakken. Daarom laat hij deze taak als zijn erfenis na aan zijn assistente Laura. En met dit doel komt het verhaal nog meer tot leven. Laura weet zich in eerste instantie geen raad met deze opdracht maar langzaam maar zeker ontvouwt zich een goed plan.

Naast het leven van Anthony en Laura volgen we ook het verhaal van Bomber en Eunice, dat op dezelfde dag start als waarop Therese sterft. Zo is er meteen een link, die in het hele boek stand houdt en waardoor de twee verhalen uiteindelijk, veertig jaar later, samen komen. Daarnaast wordt deze verhaallijn weer afgewisseld met de korte verhaaltjes die Anthony schreef bij zijn gevonden voorwerpen. Ontzettend leuk gevonden en dit zorgt ervoor dat het boek je blijft verrassen. Heerlijk!

Kortom, een ontzettend origineel boek dat je met een grote glimlach op je gezicht zult lezen, zo nu en dan afgewisseld met een brok in je keel. Precies waar ik van houd.  🙂 reserveer deze boeken

 

 

Historisch is hip!

Je kunt er niet omheen, de historische roman is weer helemaal hip. Er worden de laatste paar jaar steeds meer prachtige boeken uitgebracht die zich in de vorige eeuw afspelen, of zelfs nog langer geleden. Dikke kans dat je er eentje tegenkomt in de bieb!
Zo kreeg ik ook deze van Sarah Ladd onder ogen. Aangezien ik de drie boeken die zij eerder schreef al gelezen had wist ik meteen dat ik ook van dit boek weer zou genieten.

De winkel in Blinkett Street speelt zich af in het Londen van 1812. Camille Iverness werkt hier in de curiosawinkel van haar vader, iets wat ze altijd met plezier gedaan heeft omdat ze gek is op oude spullen met een verhaal. De laatste tijd is haar vader echter steeds vaker afwezig en duiken er ongure types op in de winkel die beweren dat hij hen geld schuldig is. Camille heeft er schoon genoeg van en zou het liefst de stad verlaten en weer op het platteland willen wonen, waar ze opgegroeid is.

Op een paar uur rijden van Londen woont Jonathan Gilchrist in de kleine woning van de apotheek waar hij werkt. Dit bijzonder tegen de zin van zijn vader, die eigenaar is van Kettering Hall. Jonathan is de erfgenaam en zijn vader vindt dat hij zijn simpele leven als apotheker moet opgeven zodat hij zich kan wijden aan zijn toekomstig eigendom van het landgoed.

Wanneer er een waardevolle edelsteen uit Kettering Hall gestolen blijkt te zijn wordt Jonathan door zijn vader naar Londen gestuurd om de steen terug te vinden. Met de hulp van een privédetective stuit hij al snel op een spoor, dat hem naar de winkel van Camille brengt. Zou zij meer weten van de diefstal?

Hoewel het plot misschien een beetje voor de hand ligt, vond ik het fijn om te lezen hoe Jonathan en Camille elkaar vinden in dit verhaal. De manier waarop is namelijk allesbehalve voorspelbaar. Zo zijn er in de laatste hoofdstukken een paar wendingen die ik totaal niet zag aankomen en dat maakt het lezen extra leuk. Dit is een gewoon weer een lekkere roman met een happy end. Fijn toch 🙂

reserveer deze boeken

Ps: ik ontdek net dat Sarah Ladd ook al een vijfde boek geschreven heeft. Die heb ik meteen maar weer gereserveerd. 😉

Prachtige historische romans van Lori Benton

Voor de liefhebbers van historische romans heb ik weer een fijne aanrader: de boeken van Lori Benton. Deze Amerikaanse schrijfster heeft inmiddels vier boeken uitgebracht die ik allemaal met veel plezier gelezen heb. Daarom lijkt het me niet meer dan logisch dat ik er op ons blog even aandacht aan besteed.

Volg mij voorbij de bomen en Aan het einde van de vallei zijn twee prachtige boeken met majoor Reginald Aubrey in de hoofdrol.
In 1757, tijdens de val van Fort William Henry, is zijn vrouw buiten bewustzijn geraakt na een bijzondere zware bevalling en zij weet niet dat het kleine jongetje  het niet heeft overleefd. Wanneer Reginald, buiten zichzelf van verdriet met zijn dode zoon door het fort dwaalt ontdekt hij een jonge vrouw. Naast haar liggen twee pasgeboren, volkomen gezonde jongetjes, het ene kindje is donker, het andere blank. De moeder is diep en slaap en in zijn wanhoop ruilt de majoor zijn dode zoontje om met het blanke kindje. Een beslissing die hem de rest van zijn leven blijft achtervolgen.

Een ongekend heftig begin van het verhaal over het leven van dit kleine jongetje, dat William genoemd wordt. Maar niet alleen zijn leven wordt beschreven, ook het verhaal van zijn tweelingbroer wordt vertelt. Zijn naam is Twee Haviken, een indiaan die met zijn Oneida stam in de bergen leeft, vlakbij de plaats waar William opgroeit bij de blanken.
William heeft nog een zus, Anna, door de majoor als klein meisje in huis genomen is nadat haar ouders om het leven gekomen zijn.
Op een dag ontmoet Anna Twee Haviken en de aarzelende vriendschap die ontstaat groeit langzaam maar zeker uit tot liefde.

Ik vind dat de schrijfster het gevoelsleven van haar personages ontzettend goed weet te verwoorden. Hierdoor krijgt het verhaal echt een extra dimensie. Dat is niet altijd even makkelijk omdat ook de oorlogsscènes die aan bod komen behoorlijk gedetailleerd  verwoord zijn. De rillingen liepen me zo nu en dan over de rug bij het idee dat deze gruweldaden waargebeurd zijn… Maar bovenal is dit gewoon een bijzonder mooi verhaal. Ik zou zeggen: geniet er van.

 

 

 

 

 

reserveer deze boeken

reserveer deze boeken

 

Als we elkaar terugzien

Wie mijn blogs leest, weet ongetwijfeld dat ik een zwak heb voor verhalen over de Tweede Wereldoorlog. En jawel; ik heb er weer eentje gevonden!
Dit keer wel vanuit een compleet andere invalshoek. Als we elkaar terug zien speelt zich namelijk af in Amerika en gaat over Duitse krijgsgevangenen die daar op de suikerrietplantages  te werk gesteld werden.

Peter Dahler, krijgsgevangen genomen in een woestijn in Afrika, wordt tijdens het werken in het suikerrietveld tot over zijn oren verliefd op Margaret, de dochter van de plantage-eigenaar.  Het lukt ze om elkaar tijdens of na het werk te treffen en ze fantaseren voorzichtig over een toekomst samen. Maar een jong Amerikaans meisje met een Duitse krijgsgevangene… ze realiseren zich maar al te goed hoe ingewikkeld hun situatie is.

Dit is echter, zoals in veel romans over familiegeschiedenis, maar een onderdeel van het verhaal. Het tweede personage dat beschreven wordt is Emily, een jonge journaliste die een tijd lang een column over relaties schreef, tot deze wegens geldgebrek geschrapt werd. Daardoor zit ze nu thuis, met veel te veel vrije tijd en veel te weinig te doen. Tot er op een dag een pakket uit Duitsland wordt bezorgd; een schilderij van een vrouw die overduidelijk Emily’s pas overleden oma is, in haar jonge jaren. Op het kaartje dat er bij is staat: Ik heb je column gelezen en je hebt het mis. Je opa is altijd van je oma blijven houden, ze was de liefde van zijn leven.

Emily besluit in de geschiedenis van haar oma te duiken. Ze heeft haar opa nooit gekend omdat deze haar oma in de steek gelaten had, terwijl ze zwanger was. Samen met haar vader reist ze af naar Duitsland, in de hoop te ontdekken wie die mysterieuze man was die zoveel van haar oma gehouden zou hebben.

Een bijzonder verhaal. Ik geef toe dat het hier en daar nogal voorspelbaar is en op het einde gebeurt er ineens wel heel veel tegelijk, maar toch. Het is vooral een liefdevol boek. En dat mag ook wel eens.reserveer deze boeken

De thuiskomst

Sommige boeken lezen als een trein. Zo ook De thuiskomst van Nicholas Sparks.
Ik heb dit boek namelijk in iets meer dan drie uur uitgelezen, waarschijnlijk een persoonlijk record 😉

Mijn man vraagt zich dan af of er dan wel iets van de inhoud is blijven hangen maar ik kan je verzekeren, dat is geen enkel probleem bij dit prachtige verhaal.

Het gaat over Adrienne Willis, die in 1988 een paar dagen de leiding over het hotel van haar vriendin overneemt. Er is dat weekend maar één gast, chirurg Paul Flanner, die wil proberen in het reine te komen met het overlijden van één van zijn patiënten.
Dankzij een storm zijn ze behoorlijk aan huis gekluisterd en hierdoor brengen ze veel tijd samen door. Ze vertellen elkaar over hun leven, hun hoop en dromen en beseffen langzaam maar zeker dat ze helemaal weg van elkaar zijn.

Veertien jaar later doet Adrienne alles wat in haar macht ligt om haar dochter te troosten, wiens man onverwacht is komen te overlijden. De jonge vrouw is kapot van verdriet en daardoor amper in staat om voor haar twee zoontjes te zorgen. Adrienne kan het niet langer aanzien en besluit haar dochter te vertellen welk groot geheim en verdriet zij al jarenlang met zich meedraagt.

Wat een schitterend verhaal is dit. En wat is het ontzettend goed geschreven. Het meest bijzondere vind ik dat de auteur een man is. Nicholas Sparks weet zich ontzettend goed in te leven in Adrienne en deze eigenschap maakt dat je het boek niet wilt wegleggen. Niet eerder dan wanneer je het uit hebt. Geniet!

reserveer deze boeken

Slechte roman toch een goed boek

kobek384

kobekJarett Kobek heeft een slechte roman geschreven. Dat zegt hij zelf tenminste in Ik haat het internet en wie ben ik om daarover met hem van mening te verschillen. Sterker nog, ik ben het er wel mee eens. Kobek heeft een anti-roman geschreven, een zedenschets, een sociaal kritisch pamflet, boordevol oprechte verontwaardiging geschreven met een hele scherpe pen gedoopt in diepzwarte inkt. In ieder geval heb ik genoten van zijn slechte roman.

Voor een beetje roman heb je personages nodig waar wat mee gebeurt en die zijn er. Er lopen zelfs beroemdheden rond in zijn boek, die zich er waarschijnlijk niet eens bewust van zijn en meestal een veeg uit de pan krijgen. De hoofdmoot van zijn roman draait echter om zijn ideeën over het internet, San Francisco en haar inwoners, geld en vooral de bedrijven die obsceen veel geld verdienen met internet, mobieltjes en tablets.

Kobek heeft een rant (to rant = uitvaren) geschreven tegen Google en Facebook, modiale reclamebureaus in zijn ogen. Tegen Apple dat producten levert gemaakt door moderne slaven in China. Tegen ons omdat wij met zijn allen nergens van bewust lijken te zijn of willen zijn.

Hij doet dat op een erg geestige manier, waarbij hij de herhaling niet schuwt. Zo introduceert hij personages en beroemdheden steevast met de vaststelling of iemand veel of geen melanine in de kiemlaag van zijn opperhuid heeft (veel = zwart, geen=wit), om meteen duidelijk te maken hoe diep racisme in onze westerse maatschappij is geworteld.

Verder mag hij graag zaken toelichten. Geld is de eenheid waarmee men vernedering kon meten, wat zou je doen voor een dollar? Of deze. In die tijd was Massachusetts de enige plek in Amerika waar homoseksuelen konden trouwen met andere homoseksuelen van hetzelfde geslacht. Of een uitleg wie Walt Disney was. Walt Disney was de meest geliefde antisemiet en racist van Amerika. Hij had een hekel aan stakingen en communisten. Hij gaf de namen van lastige werknemers door aan het House Committee on Un American Activities en zei dat ze waarschijnlijk communisten waren.

Ik haat het internet is een bevlogen, sociaal kritische stoomwals in papiervorm. Een humoristische tegenhanger van De Cirkel van Dave Eggers. Niet ieders kopje thee, maar wel een hele sterke latte machiato die je van de auteur niet bij Starbucks mag halen.

reserveer deze boeken