Categorie archief: Romans

Serotonine

Wakker worden is het pijnlijkste moment van de dag lezen we op de eerste bladzijde van Serotonine, de nieuwste roman van de Franse schrijver Michel Houellebecq. Om die zware horde te verlichten is het reservoir van zijn koffiezetapparaat de avond tevoren al gevuld met water en het filter met gemalen koffie. Met één druk op de knop is de koffie klaar en wordt het tijd voor een sigaret en een antidepressivum in de vorm van een Captorix-tablet, dat de afscheiding van het gelukshormoon serotonine moet verhogen.

Serotonine is niet wat je noemt een vrolijk boek, al valt er genoeg te lachen. De depressieve ik-figuur is de zesenveertig jarige Florent-Claude Labrouste, het alter-ego van de schrijver. Hij blikt terug op zijn leven en vraagt zich af waar het mis is gegaan. De gestrande relatie met zijn hartsvriendin Camille drukt zwaar op zijn gemoed. Hij is nooit in staat geweest richting te geven aan zijn leven en slikt pillen die zijn libido zwaar hebben aangetast, terwijl het bestaan van vrouwen de enige drijfveer in zijn leven lijkt te zijn. Een tikkeltje vrouwonvriendelijk is de hoofdpersoon wel, voor hem zijn de dames –net als cafeïne en nicotine- vooral een genotmiddel.

Een regelrechte pageturner is Serotonine evenmin. De misantropische hoofdpersoon maakt nauwelijks een ontwikkeling door, klaagt voortdurend over zijn omgeving en is niet in staat enige verandering in zijn leven aan te brengen. Zijn beperkte binding met de buitenwereld kalft gaandeweg steeds verder af.

“Ik reed in een 4×4 diesel –ik had dan misschien niet veel goeds gedaan in mijn leven, ik had toch in elk geval bijgedragen aan de vernietiging van de planeet”.

Toch wil je als lezer weten hoe het verhaal afloopt. Slaagt hij erin het contact met Camille te herstellen, brengt een bezoek aan Ameyric, een vroegere vriend van adellijke komaf, misschien uitkomst? Of worden totale eenzaamheid en vergankelijkheid werkelijk zijn deel? Door de goede schrijfstijl is dit boek een genot om te lezen. De ironische passages zijn talrijk en als lezer vraag je je voortdurend af; meent de schrijver dit nou of word ik op de hak genomen? Houellebecq heeft zo’n mooie pen dat het in feite niet uitmaakt waarover hij schrijft, al mag het hier en daar wel iets minder grof.

Advertenties

Zwijmelen in Parijs

Ik heb weer een heerlijk boek voor jullie. Aan de oever van de Seine van Jennifer Robson. Een fijne, historische feel-good roman. Het verhaal speelt zich af in de jaren vlak na de Eerste Wereldoorlog in Parijs, de stad die bruist van kunst, cultuur, imponerende feesten, bekende mensen en natuurlijk de liefde.
Ook toen al!

Hoofdpersoon in deze roman is Helena. Of om precies te zijn; Lady Helena Montagu-Douglas-Parr. Het was de bedoeling dat ze zou trouwen met Lord Cumberland maar wanneer hij terugkeert na de oorlog wil hij de verloving verbreken, om met een ander te kunnen trouwen. Vijf jaar zijn ze verloofd geweest, en nu staat Lady Helena met lege handen. Haar vrienden en kennissen willen niets meer met haar te maken hebben dankzij deze smet. Wanneer ze ook nog eens roodvonk krijgt en hier bijna aan bezwijkt, besluit ze haar leven helemaal om te gooien. Ze benadert haar tante in Frankrijk met wie ze eerst de zomer aan de kust gaat doorbrengen. Daarna zal ze meegaan naar Parijs, waar haar tante woont, om daar na de zomer te starten met een kunstopleiding om beter te leren schilderen.  Helena kiest er voor haar titel niet actief te gebruiken, ze schrijft zich simpelweg in met de naam Helena Parr. Ze wil deze opleiding op eigen kracht gaan doen en zich mengen tussen de andere studenten.

Ik heb genoten van de prachtige beschrijvingen van Jennifer Robson, het Parijs van de jaren 20 kwam voor mijn ogen tot leven.
Voor dit boek kun je, als het mogelijk is, het beste even de tijd nemen. Niet dat het moeilijke kost is of zo, maar er zitten een aantal leuke details in die echt de moeite waard zijn om even uit te zoeken.
Het bijzondere is namelijk dat er bekende personages in voor komen die daadwerkelijk toen leefden. Zo wordt Helena uitgenodigd voor een ‘salon’ bij Gertrude Stein, die regelmatig beroemde kunstenaars over de vloer heeft. En passant zit je als lezer ook zomaar ineens aan tafel met F. Scott Fitzgerald, die op dat moment zijn derde roman The Great Gatsby aan het schrijven is. Dit soort details geven dit boek een extra dimensie, leuk gedaan!

reserveer dit boek

De Clifton-kronieken

Wie mijn blogs vaak leest zal het wel opgevallen zijn dat ik van series houd. Hoe meer boeken er in zitten, hoe blijer ik word. 🙂 Zeker wanneer de serie al in zijn geheel te leen is in de bieb.
De laatste reeks die ik in handen kreeg bleek er zo eentje te zijn. Het eerste deel is alweer drie jaar oud, maar het afsluitende deel 7 werd pas eind 2018 gepubliceerd. Lucky me,  want deze zogenaamde Clifton-kronieken blijken bijzonder verslavend te zijn!

In deze boeken draait het om de familie Clifton en de familie Barrington. In het eerste deel groeit Harry Clifton op in armoede en bij gebrek aan opleiding lijkt daar in de toekomst weinig verandering in te komen. Tot op een dag ontdekt wordt dat Harry over een uitzonderlijk zangtalent blijkt te beschikken. Hij wordt toegelaten op een exclusieve jongensschool waar hij bevriend raakt met Giles Barrington. Giles is in een heel ander milieu opgegroeid dan Harry en wanneer Giles’ vader ontdekt dat de twee jongens bevriend zijn, lijkt hij daar allesbehalve blij mee te zijn. Maar waarom?

Jeffrey Archer blijkt een meesterverteller te zijn, je kunt bijna niet stoppen met lezen! Hij sleept je in een hoog, maar prima bij te houden tempo, mee door de levens van Harry en Giles, die in ieder boek de hoofdrol spelen.  Je volgt ze de rest van hun leven en hoewel dat allemaal niet zo spannend klinkt, krijgt Archer het voor elkaar dat zijn verhalen  nergens saai worden.  Onmogelijke liefde, manipulerende exen, moord en intriges; deze boeken hebben het allemaal. En naast Harry en Giles zijn er nog vele andere, heel boeiende personages.

Ik zou je wel aanraden deze serie echt in de goede volgorde te lezen, want Archer heeft er een handje van zijn boeken met een ware cliffhanger af te sluiten. Zorg er daarom ook voor dat je het volgende deel al in huis hebt want ik kan je uit eigen ervaring zeggen dat je die absoluut meteen wilt lezen!

Hier vind je de hele serie op een rij

 

 

Verborgen levens

Verborgen levens van Judith Lennox begint met een kort inkijkje in het leven van de zussen Edith en Sadie Lawless. Hun vader is een vooruitstrevend architect die twee schitterende huizen heeft laten bouwen in de bossen in Sussex, waar de zussen helemaal weg van zijn. Wanneer beide ouders plotseling om het leven komen blijkt dat jongste zus Sadie beide huizen geërfd heeft. Deze beslissing zet de toch al gecompliceerde band tussen de zussen op losse schroeven.

Het verhaal gaat verder in 1970, wanneer Rose na het overlijden van haar oma Edith ontdekt dat zij de enige erfgenaam is. Ze laat haar niet alleen haar appartement en een som geld na, maar ook een huis, genaamd het Ei, in Sussex. Rose heeft nooit van het bestaan van dit huis af geweten en wil er dan ook graag meer over te weten komen. Wanneer ze in het appartement van haar oma begint op te ruimen ontdekt ze brieven die geschreven zijn door ene Sadie, een naam die Rose niet eerder gehoord heeft. Vreemd genoeg blijkt uit de correspondentie dat Sadie eerst de eigenaar van het Ei was en het aan Edith geschonken heeft. Wie was deze Sadie en waarom heeft haar oma nooit met Rose over haar gesproken?

Wat een heerlijk boek was dit! Een verrassend en meeslepend verhaal dat heel makkelijk leest, ook al gebeurt er heel veel. Ik werd er ook wel een beetje verdrietig van moet ik zeggen.  Ik heb zelf een zus en kan me dan ook echt niet voorstellen dat je elkaar zo uit het oog verliest. Dat je niet weet hoe het met de ander gaat, wat de ander doet, ik moet er echt niet aan denken.
Maar goed, laat dit je er vooral niet van weerhouden dit boek te gaan lezen. Want ook wanneer je geen zus hebt zal je begrijpen wat ik bedoel. Geniet er van! reserveer dit boek

 

 

Het appartement aan Central Park

Wat ben ik toch altijd blij met de tafels met nieuwe boeken, in al onze bibliotheken. Hoeveel pareltjes ik daar al niet ontdekt heb, ontelbaar inmiddels. En het mooie is, dankzij ons blog komt een aantal van die fijne boeken daarna lekker opnieuw in de schijnwerpers te liggen, op onze blogtafel! De fijnste plekken in de bieb voor wie op zoek is naar mooie leestips.

Ik heb dit keer een boek van Fiona Davis, een schrijfster waarvan ik nog niet eerder iets gelezen had. Bij nader inzien geen wonder, aangezien ze nog behoorlijk nieuw blijkt te zijn in schrijversland. Maar ik kan je zeggen, hier hoort ze thuis!

Het appartement aan Central Park is een bijzonder verhaal, dat begint in het Londen van 1884, waar Sara Smythe ‘hoofd huishoudelijke staf’ is in het prestigieuze Langham Hotel. Nadat ze voorkomt dat het kind van één van hun belangrijkste gasten uit een raam valt, ontmoet ze de vader van het meisje, Theodore Camden. Deze beginnend architect is bijzonder geïnteresseerd in het werk van Sara en geeft aan dat hij mee werkt aan de bouw van een nieuw appartementengebouw in New York: het Dakota.  Het is een gigantisch en baanbrekend project en hij vraagt zich af of Sara misschien naar New York wil komen om  hoofd van de huishouding in het Dakota te worden.

Daarna verplaatst het verhaal zich naar New York, 1985, waar Bailey Camden net ontslagen is uit een ontwenningskliniek en probeert haar baan als binnenhuisarchitect terug te krijgen, maar dit blijkt niet zo makkelijk als ze had gehoopt. Ze neemt contact op met haar nicht Melinda, die een appartement bezit in het Dakota, in de hoop dat zij iets voor haar kan betekenen. Melinda is van plan haar appartement volledig te laten opknappen en wie kan dat nu beter dan haar nichtje Bailey, die al zoveel renovaties gedaan heeft?

Davis neemt je als lezer stukje bij beetje mee door de levens van Sara en Bailey en dat doet ze heel boeiend. Er zijn verschillende plotwendingen die het spannend en verrassend houden. Net wanneer je denkt te begrijpen waar het verhaal naartoe gaat wordt je ineens op het verkeerde been gezet. Dat vond ik erg knap gedaan!
Daarom vind ik dat Het appartement aan Central Park het verdient om nog een tijdje in de schijnwerpers te liggen, klaar om de volgende lezer te laten genieten. reserveer dit boek

Het verhaal van Alice Hart

De rol die bibliothecaris Sally speelt in deze roman is misschien klein maar heel belangrijk. Met boeken en verhalen het leven van mensen veranderen of redden dat is misschien wel de droom van iedere bibliotheekmedewerker. Maar als je de flaptekst leest wordt Sally niet genoemd en zo gaat het meestal met mensen in onze beroepsgroep. We doen belangrijk werk maar treden meestal niet op de voorgrond. Daarom denken veel mensen die niet lid zijn van de bibliotheek dat we stoffige dames (en heren) zijn. En dat we werken in een gebouw waar absolute stilte moet heersen. Terwijl dat natuurlijk allang niet meer zo is. Kom maar eens langs want behalve hier op ons blog adviseren we je ook graag in de bibliotheek zelf.

Maar even in het kort over deze heerlijke zomerroman van Holly Ringland. Alice Hart groeit op in een wereld vol bloemen. Bij haar moeder, haar oma en later in het resort waar ze een baan krijgt. Liefde en de geheime geschiedenis van haar familie spelen ook een grote rol. Bloemen die een taal spreken, het was voor mij een andere wereld. Maar wat heerlijk om me daar in onder te dompelen. Alice krijgt heel wat tegenslagen te verwerken maar het fijne aan dit boek is dat het uiteindelijk allemaal goed lijkt te komen. Maar voor het zover is …

Ik wens je veel plezier bij het lezen van dit boek.

reserveer dit boek

Een andere liefde

Bereid je maar voor, het boek dat ik met jullie wil delen is heftig.
Hoe sfeervol en romantisch het kaft je ook lokt, het verhaal is alles behalve dat. Het is rauw, eerlijk en heel erg verdrietig.
Het verhaal van een alcoholist.

Romilly is getrouwd met David en samen hebben ze een prachtig dochtertje, Celeste. Ze wonen in het huis van hun dromen en hebben beide een baan waarin ze zich helemaal thuis voelen. Alles wat Romilly altijd wilde, heeft ze bereikt. Haar enige zwakke plek is dat ze geen maat weet te houden met alcohol.
In haar studententijd, toen ze David ontmoette, merkte ze dat ze met een glaasje op minder onzeker was en ineens veel meer durfde. David vond deze kant van Romilly ook wel spannend en deed daarom graag met haar mee. Naarmate ze ouder werden, een dochter kregen en hun huis kochten, verdween de behoefte aan deze losbandige avonden, maar Romilly vond het moeilijk de drank te laten staan. Wanneer ze een nieuwe buurvrouw krijgt die ook wel van een glaasje houdt, wordt het steeds moeilijker om de controle te bewaren en Romilly glijdt langzaam maar zeker steeds verder af.

David wil Romilly ontzettend graag helpen, hij houdt zoveel van haar en wil er alles aan doen zijn geliefde vrouw weer terug te krijgen. Er wordt tot twee keer toe professionele hulp gezocht maar diep van binnen heeft Romilly niet het idee dat ze hulp nodig heeft. Dat vond ik zo schrijnend en het is precies waar de kern van het probleem zit. Hoe kun je iemand helpen die zelf vindt dat ze geen probleem heeft?
David probeert het met een ultimatum:

“Goed Rom, ik zal je een keus geven. Hier zitten Celeste en ik, recht voor je neus. En daar staat die fles wodka. Je kunt vandaag één van tweeën hebben, niet allebei. Ons. Of deze. Welke kies je?”
Ze staarde naar de man van wie ze hield en wist dat ze hem de waarheid was verschuldigd. (…)
En toen, alsof ze werd geleid door iets wat sterker was dan zij, reikte ze naar de fles en greep hem vast.

Slik. Echt hoor, toen ik dat las brak er gewoon iets in me. Hoe wanhopig moet je zijn als je zo afhankelijk geworden bent? Ik vond het afschuwelijk om te lezen hoe Romilly door de drank veranderde van een lieve vrouw in een karikatuur van zichzelf dat rare praat uitslaat en daarmee haar dochter doodsbang maakt. Celeste komt zelf ook aan het woord in dit boek, ze kijkt als jongvolwassen vrouw die op het punt staat te gaan trouwen, terug op haar jeugd.
Zoals ik dus als zei, bereid je maar voor wanneer je dit boek pakt.
Amanda Prowse heeft namelijk de fantastische gave een verhaal zo te vertellen dat het meteen onder je huid kruipt.
Ik ben diep onder de indruk van dit boek.reserveer dit boek

Onder de indruk van Susan Meissner

Het gebeurt me gelukkig nog regelmatig dat ik een schrijver ontdek waarvan ik nog niets gelezen heb. Zo ook Susan Meissner, die ik met de opvallende titel Liefde komt uit de hemel bij de nieuwe boeken aantrof.
Hup, mee naar huis en lekker in de zon, ik had wel zin in een fijn liefdesverhaal. Ik was dan ook erg verrast dat ik meteen in het eerste hoofdstuk al terecht kwam in het grote verdriet en ongeloof van de aanslagen in New York – 9/11. Dankzij een foto in een tijdschrift, tien jaar na de ramp, wordt Taryn in één klap terug geslingerd in de tijd en ervaart ze opnieuw de angst en ontreddering van die dag, waarop ze de toren waar haar geliefde man werkte, zag instorten.

Meissner geeft je geen tijd dit even op je in te laten werken, want hoofdstuk twee neemt ons meteen mee naar een andere ramp in New York: de brand in de Triangle Shirtwaist fabriek in 1911.
De 21 jarige Clara werkt hier sinds een paar weken en ze ontmoet Edward, op wie ze langzaam maar zeker verliefd wordt. Edward nodigt Clara uit om een kijkje te nemen op de werkvloer, die op de achtste verdieping ligt. Maar dan breekt er brand uit.
De mensen op de achtste verdieping kunnen geen kant uit en springen in pure doodsnood uit de ramen van het brandende gebouw. Clara is veilig buiten gekomen, maar haar wereld stort in wanneer ze ziet dat ook Edward uit een raam springt.

Slik.
Niet te geloven. Ik heb nog maar twee hoofdstukken gelezen en ik vraag me nu al af of ik nog wel meer kan lezen. Want hoe moet een mens ooit verder leven na zo’n afschuwelijke gebeurtenis? Je kunt het je niet voorstellen. En toch gaat het leven door. Net als ik verder ging in dit boek. Want ik kan je verzekeren, je wilt het uitlezen.
Ik ben diep onder de indruk van de manier waarop Meissner dit boek geschreven heeft. Wat een inlevingsvermogen en zo geloofwaardig. Het zouden zo waargebeurde verhalen kunnen zijn.
Gauw lezen dus en geniet net als ik, tussen je tranen door van dit schitterende boek. reserveer dit boek

Het geheim van een moeder

Raadselachtige titels trekken meteen mijn aandacht, ik hou wel van een beetje geheimzinnigheid op z’n tijd. Het is dan ook geen enkele verrassing dat ik ” Het geheim van een moeder” mee naar huis nam. En ik ben er blij om.

desilvaRenita de Silva schrijft vanuit verschillende personages, iets wat ik erg fijn vind omdat ik me op deze manier meer verbonden voel met de persoon.
De eerste die je leert kennen is Durga, een meisje dat zich in haar geboortedorp in India zo verveelt dat ze er baldadig van wordt. Nadat haar ouders bij een scooterongeluk ernstig gewond raken wordt Durga naar haar oma gestuurd, die op een vervallen landgoed woont en werkt. Hier zorgt zij voor de verwarde Kali, die in het verleden iets vreselijks heeft meegemaakt waarna ze nooit meer zichzelf geworden is.

Daarna verspringt het verhaal naar Londen, waar Jaya worstelt met het verlies van haar moeder en vlak daarna haar zoontje verliest aan wiegendood. Samen met een therapeut probeert zij dit enorme verdriet een plaatsje te geven. Jaya was altijd gek op haar moeder, maar deze was altijd erg gesloten waardoor ze het idee heeft haar nooit te hebben gekend. Haar therapeut raadt haar aan de spullen van haar moeder uit te zoeken en wanneer Jaya twee dagboeken en een oude foto vindt, kan ze niet wachten om het verhaal van haar moeder te ontrafelen. Vooral die foto maakt iets los, wie is dat kleine jongetje dat haar moeder op de arm heeft en waarom komt hij haar zo bekend voor? Samen met haar man besluit ze naar India te gaan, want volgens de dagboeken zou Jaya’s moeder daar vroeger op een landgoed gewoond hebben…

Doordat je als lezer ook de dagboekfragmenten van Jaya’s moeder Sudha leest, word je helemaal opgenomen in deze ingewikkelde familiekwestie. Want wat is er veel gebeurd in de levens van deze vrouwen.
De Silva heeft deze verschillende verhaallijnen op een mooie manier weten samen te brengen, en stuurt langzaam maar zeker aan op een verrassend einde. Het gebruik van meerdere personages kan verwarrend zijn, omdat het verhaal zowel in het verleden als in het heden speelt. Maar laat dit je vooral niet weerhouden dit boek te lezen, daar is het verhaal gewoon te mooi en origineel voor. reserveer dit boek

In één woord: schitterend!

John Boyne, schrijver van ‘de jongen in de gestreepte pyjama’ is terug. En hoe! Zondagmorgen begon ik tijdens de koffie aan zijn laatste boek ‘Wat het hart verwoest’ en ik heb net tijdens mijn lunchpauze de laatste van maar liefst 603 pagina’s omgeslagen.
En hier zit ik nu, nog steeds helemaal in de ban van dit boek.

Boyne vertelt het levensverhaal van Cyril, en de auteur kiest ervoor om zijn lezer op een interessante wijze op de hoogte te brengen van hoe het leven van deze jongen begint. Het eerste personage dat beschreven wordt is namelijk Cyril’s moeder Catherine, die als 16-jarig ongehuwd meisje door de kerk wordt verbannen. Zwanger, iets wat beslist ondenkbaar was in een klein Iers gehucht in het jaar 1945.
Ze probeert een nieuw leven op te bouwen in Dublin en realiseert zich maar al te goed dat zij daarin geen kind kan groot brengen.
Ze staat haar zoontje af voor adoptie en daarna maakt het verhaal een sprong van 7 jaar waarin we een verlegen Cyril en zijn pleegouders Maude en Charles  Avery leren kennen. Er gebeurt heel wat in het jaar 1952 maar voor Cyril is zijn kennismaking met leeftijdgenootje Julian het belangrijkste moment van zijn leven. Cyril is compleet gefascineerd door dit bijdehante kereltje en merkt tot zijn grote verbazing dat hij niet stottert als hij met Julian praat.

Het hele boek heeft een fijne, chronologische volgorde waarbij het verhaal steeds 7 jaar vooruit springt in de tijd en waarin je steeds dezelfde personages terugziet. Wonderlijk genoeg weet Boyne het leven van Cyril’s moeder fantastisch te verweven met dat van Cyril. Ze blijken vlakbij elkaar te wonen en komen elkaar verschillende keren in hun leven tegen, zonder te weten dat ze moeder en zoon zijn. En zo zijn er meer personages die we meerdere keren terug zien. In een ander boek zou dit misschien gekunsteld over kunnen komen, Boyne weet het wél op de juiste manier samen te brengen. Knap!

Ik waarschuw maar vast; dit is een boek dat binnenkomt. Keihard.
Ondanks het beladen onderwerp en de verdrietige gebeurtenissen weet Boyne precies op de juiste momenten humor in te zetten.
Dat is wat dit boek zo bijzonder en maakt en waarom je het gewoon moet lezen. Doen hoor!reserveer deze boeken