Categorie archief: Romans

De schildersdochter

De laatste tijd lees ik regelmatig historische romans. Ik vind het heerlijk om me even met een goed geschreven verhaal in een tijd te wanen die zo ontzettend anders is dan die waarin wij nu leven. Ik idealiseer het niet, want het was natuurlijk alles behalve rozengeur en maneschijn, maar toch; die sfeer spreekt me heel erg aan!
Het lijkt me geweldig om zelf eens zo’n fantastische jurk aan te passen die de dames toen dagelijks droegen en dan uit rijden te gaan in een koets. Zal wel nooit gebeuren, maar een mens mag dromen toch? ūüėČ

Naar de catalogusMijn laatst gelezen boek heet De schildersdochter en is geschreven door Julie Klassen. Het verhaal speelt zich af in 1815 in het Engelse Devonshire en daarmee wordt meteen een tweede nog niet uitgekomen wens geraakt; ik zou dolgraag eens naar Engeland gaan om de schitterende landschappen met eigen ogen te zien. Dit is gelukkig een iets makkelijker te realiseren droom, dus die zal de komende jaren zeker waar gemaakt worden!
Maar goed, ik dwaal weer af. Het boek, daar ging het om.

Ik denk dat mijn gedroom te maken heeft met de heerlijke schrijfstijl van Julie Klassen.  Zij kan zo beeldend vertellen! Niet alleen landschappen lijken tot leven te komen, ook de manier waarop ze over het schilderen van haar personages schrijft, maakt dat ik de schilderijen bijna kan zien. Ik wilde dat ik het kon, met potlood of penseel vastleggen wat je om je heen ziet. Helaas lijkt het bij mij nergens op maar gelukkig heb ik in plaats daarvan het fotograferen ontdekt. Ook een heel uitdagende manier om je omgeving vast te leggen!

Iedereen die er net als ik van houdt om zo nu en dan even de boel de boel te laten kan ik De schildersdochter van harte aanbevelen. Klassen schrijft vlot en weet haar personages echt heel goed over te brengen. Het verhaal is verrassend en zo nu en dan ook spannend, dus er is afwisseling genoeg. Stiekem hoop ik eigenlijk dat er een vervolg komt, ik zou nog wel meer willen weten over de hoofdpersonen in dit boek.
Gelukkig voor mij heeft Klassen nog meer romans geschreven, die moet ik eerst maar eens even reserveren!

Advertenties

Verder dan de Sterren

naar de catalogusTijdens het werken zag ik een voor mij onbekende titel liggen van Kristin Hannah, Verder dan de sterren.
Ik ben een groot liefhebber van haar schrijfstijl dus deze ging natuurlijk mee naar huis.

Niets zo fijn als je weekend beginnen met zo’n meeslepend boek waardoor je even alles om je heen vergeet. Hannah is echt een topauteur die mij met haar realistische no-nonsense manier van schrijven steeds weer verwondert.

naar de catalogusHet fijne is dat ik meteen nadat ik begon te lezen, herkende dat dit boek een vervolg is op een ander boek van Hannah; Wie naar de sterren grijpt. Ook zo’n pareltje, waarvan het verhaal me nog helder voor de geest staat. Met dit boek start het verhaal van Tully en Kate, twee hartsvriendinnen die we meemaken vanaf de dag dat ze elkaar ontmoeten tot de dag dat Kate overlijdt. Een bijzonder boek over vriendschap dat van begin tot eind boeiend is.

In dit tweede boek moeten Tully en de familie van Kate hun levens weer op zien te pakken na het overlijden van hun geliefde vriendin, vrouw, dochter en moeder. Iedereen probeert er op zijn eigen manier mee om te gaan maar het gemis is enorm en het verdriet zo alles overheersend dat het lastig blijkt om de mensen om je heen in het oog te houden.

Het maakt niets uit dat er een paar jaar tussen het lezen van het ene en het andere boek zat, ik pikte moeiteloos de draad weer op.
Wat een heerlijk boek, ondanks het heftige onderwerp.
Verdriet, liefde, verlangen, gemis, troost en vriendschap; alles komt voorbij. Ik heb een groot deel van de tijd met een samengeknepen keel van emotie zitten lezen.

Bedankt Kristin Hannah, voor dit schitterende boek.

 

Laat je betoveren door Sofia Caspari

Ik heb er weer één gevonden.
Een schrijfster die het lukt om me alles om me heen te laten vergeten en me het gevoel te geven dat ik onderdeel ben van haar verhaal. Wauw.
Deel 1momredir (1)momredir (2)Sofia Caspari heeft een schitterende trilogie geschreven over¬†het leven in het 19e-eeuwse Argentini√ę.
Het verhaal begint met de overtocht van drie immigranten vanuit Duitsland naar Argentini√ę. Hier, in het nieuwe land, ¬†moeten de mogelijkheden voor het oprapen liggen en het wordt door de immigranten dan ook als het begin van een beter leven gezien.
Twee jonge vrouwen die beide hun echtgenoot achterna reizen, ontmoeten elkaar op het schip en maken ook kennis met een rijke man. Anna, Victoria en Julius sluiten vriendschap en deze drie personages blijven de hoofdrollen spelen in het eerste boek, In het land van de Koraalboom. We ontdekken samen met hen het nieuwe land en ervaren hoe zwaar het leven in die tijd was.

In het tweede boek,¬†In de baai van de flamingo’s,¬†begint het verhaal behoorlijk heftig met de levensbeschrijving van de weduwe Annelie en haar dochter Mina. Ook zij emigreerden naar Argentini√ę, in de hoop een beter leven op te bouwen. Helaas blijkt de tweede man van Annelie een vreselijke tiran die hen het leven onmogelijk maakt.
Niet alleen volgen we Annelie en Mina, ook Anna, Victoria en Julius uit het eerste boek komen weer aan bod. Door de vele verschillende personages, wiens levens afwisselend worden beschreven, is het soms even schakelen, wie was dit ook al weer? Maar gelukkig weet Caspari je in no-time weer mee te krijgen in het verhaal.

De trilogie is af met het laatste boek Het lied van de waterval.
Ook nu een dramatisch begin van het verhaal, waarin Clarissa en Robert de hoofdrollen spelen.
En, zoals een fijne trilogie hoort te zijn, alle oude bekenden uit de eerste twee boeken komen weer voorbij. Dit keer staan hun kinderen en kleinkinderen meer op de voorgrond en hiermee is de cirkel echt rond.

Met Sofia Caspari hebben de liefhebbers van de historische roman er weer een juweeltje bij. Wie zich niet laat afschrikken door de omvang van de boeken (alle drie rond de 500 pagina’s) en een flinke portie drama kan zich de komende tijd heerlijk lang laten betoveren door deze prachtige trilogie.

Altijd Viareggio

BoekKort voordat Rick Nieman in mei van dit jaar stopte als nieuwslezer van RTL 4 verscheen zijn roman ‚ÄėAltijd Viareggio‚Äô. Mocht ik voor toekomstige generaties √©√©n meesterwerk moeten kiezen dan zou dit boek buiten de boot vallen. Los daarvan heeft Rick Nieman een heerlijk boek geschreven dat ook nog ergens over gaat.

Vanaf de middelbare school gaan vier vrienden elk jaar met de motor een week op vakantie. Bas, de rustigste van het stel doet iets in het verzekeringswezen en Robert is tandarts. Horecaondernemer Douwe is het type ruwe bolster blanke pit. Hij is degene die de meeste risico’s neemt, bezigt stoere taal en spuugt niet in een alcoholische versnapering. In Jack, de hoofdpersoon, herkennen we Rick Nieman. Hij verdient de kost als acteur.

Het boek gaat over vriendschap. Mannenvriendschap wel te verstaan. Mannen praten niet voortdurend, maar brengen tijd met elkaar door: bier drinken, meiden versieren, voetbalwedstrijden kijken en motorkilometers maken. De schrijver merkt op dat een motorvakantie niet zomaar een vakantie op de motor is. Het is een week zoals je als puber denkt dat je altijd zult leven.

Meestal is het feest, maar soms ontstaan er pittige discussies over vriendschap, vriendinnen, trouwen, kinderen krijgen; kortom de grote beslissingen des levens. De mannen hebben in de loop der jaren een hechte vriendschap opgebouwd. Om dat in stand te houden moet je elkaar wel blijven zien en daar begint de schoen te wringen. Met het klimmen der jaren komt er vanuit het thuisfront meer weerstand tegen de snoepreisjes naar het buitenland. Het gezinsleven eist z’n tol en heeft z’n prijs. Tijdens één van de vakanties naar de Italiaanse badplaats Viareggio ontstaat er onenigheid en komt de vriendschap onder druk te staan. Een dramatisch motorongeluk geeft een onverwachte wending aan het verhaal.

‚ÄėAltijd Viareggio‚Äô is een boek over keuzes maken, vrije jongen of saaie burgerlul, huisje boompje beestje of groots en meeslepend leven. Rick Nieman is een goede verteller en beschikt over een vlotte schrijfstijl. Zijn verhalen worden met de nodige humor gebracht. Een aanrader!

Een sprookje voor de moderne vrouw

holleEen aparte titel en een bijzondere afbeelding, dat is de voorkant van het boek Juffrouw Holle in het kort. Maar dit is absoluut geen reden om het boek weer terug te zetten in de kast, wat een verrassend leuk boek is dit!
Zo totaal anders dan alles wat ik de laatste tijd heb gelezen!

Juffrouw Holle is een excentrieke dame van een jaar of zestig die ieder jaar twee stagiaires uitnodigt op haar bijzondere boerderij en kuuroord Edelweiss und Abendspeiss. Alleen die naam al, ik zat meteen met een glimlach op mijn gezicht.
De stagiaires van dit jaar zijn Olivia (Liv) en Rikka, twee meiden van begin twintig die beide niet helemaal gelukkig zijn met hun leven op dat moment. Liv, altijd in voor een feestje, heeft de ambitie om als journalist voor een grote krant te werken, maar in plaats daarvan zit ze op de redactie van de Borduurbode. Rikka studeert nog en woont samen met een paar klasgenoten, maar de perfectionistische Rikka lijkt de enige te zijn die zich met de studie bezighoudt en daar wordt ze niet blij van.

Rikka en Liv, elkaars tegenpolen, zijn dankzij het werken op Juffrouw Holle’s boerderij op elkaar aangewezen en dat is nog best ingewikkeld. Want hoe hou je het met elkaar uit wanneer die ander toch totaal niet snapt hoe de wereld in elkaar steekt?!

Een fijn boek dit, dat je doet inzien dat je echt niet de beste, de hipste, degene met de meeste vrienden of degene met de vetste baan, kortom, dat je niet perfect hoeft te zijn, ¬†om gelukkig te worden. En dat is ook wel eens lekker om te lezen. ūüôā

Nieuwe boeken om van te smullen

De vakantietijd breekt weer aan. Een heerlijk vooruitzicht: lange, hopelijk warme, dagen die je kunt doorbrengen zoals je zelf wilt.
En wat is er nu fijner dan een grote voorraad  lekkere boeken?
Ik heb er de laatste tijd weer een paar hele mooie gelezen, de moeite waard om hier te delen!

boekwinkelIk begin met een heerlijk feel-good verhaal, De Boekwinkel van Deborah Meyler. Dit boek is meer dan gewoon een lekkere roman, ook al lijkt het verhaal in eerste instantie één van de velen. Het mooie bij dit boek is dat het je toch weet te verrassen en daarmee is het wat mij betreft een aanrader. De hoofdpersoon heeft iets liefs waardoor je wilt weten hoe haar verhaal afloopt. Omdat het zich voor een groot deel in een bijzondere boekwinkel afspeelt, is het boek net even anders dan andere romans.

kochDan de nieuwste van Herman Koch: Geachte Heer M.
Ik weet niet hoe Koch het doet, maar zijn personages hebben zo’n aparte manier van denken en doen dat ik het bijna een beetje eng vind. Hoe kan een man die zo grappig is dit soort dingen bedenken? Ik had het eerder al bij Het Diner¬†en¬†Zomerhuis met Zwembad dus in dat opzicht was ik totaal niet verbaasd. Maar dus wel weer door het plot van dit boek. Ik denk dat zijn kracht zit in het feit dat de dingen die hij beschrijft heel makkelijk zomaar echt zouden kunnen gebeuren. Ik vind het briljant bedacht. Ook al is het een beetje creepy…

hemelDe laatste tijd lees ik heel veel historische romans en ook in dat genre verschijnt er regelmatig iets nieuws.
Eentje die ik beslist niet voor mezelf kan houden is Het meisje dat hemel aanraakte van Luca Di Fulvio. Wat een prachtig verhaal!
Het speelt zich af in het Veneti√ę van de 16e eeuw en beschrijft heel beeldend hoe het leven er in die tijd uitzag. Mijn gevoel vloog van verbazing naar ontzetting en weer terug, want je kunt je gewoon niet voorstellen hoe mensen met elkaar om kunnen gaan. Gelukkig gebeuren er tussen al die ellende ook veel mooie dingen, de reden dat ik er echt van genoten heb. Prachtig!

scriptEn dan als laatste Zonder Script van Charles Martin.
Een meeslepend verhaal over een jonge wereldberoemde actrice die de roem en alles er omheen meer dan zat is en een einde aan haar leven wil maken. De pastoor bij wie ze haar op handen zijnde daad opbiecht weet haar te redden en brengt haar in contact met een geheimzinnige man. Je komt maar heel mondjesmaat dingen te weten over hem en dit zorgt ervoor dat het verhaal veel aantrekkingskracht heeft. Origineel verhaal met een lieve en verrassende wending.

Zo, dat waren ze! ūüôā Alvast veel leesplezier en een fijne vakantie!

 

Nieuwe leestip én een tip voor Moederdag!

Aan de overkantNiets zo fijn als opruimen in de bibliotheek, want daardoor kom ik steeds weer fijne, nieuwe boeken tegen die ik nog niet ken!
Dit keer de nieuwste van Rachel Hore, een schrijfster waarvan ik al eerder een paar heerlijke boeken gelezen heb.

Aan de overkant¬†opent met een proloog die je meteen bij de kladden grijpt en er gewoon om schreeuwt om door te lezen. Het zal toch niet echt…?

Meteen daarna schiet het verhaal zo’n 60 jaar vooruit in de tijd, naar het huidige Londen waar we Emily leren kennen, die redacteur is bij een grote uitgeverij. Zij krijgt de mogelijkheid om een biografie over Hugh Morton uit te geven, een bekende auteur uit de jaren vijftig en aangezien ze een groot fan is van deze schrijver doet ze dit graag!
Vlak nadat ze de opdracht heeft gekregen, ligt er een bijzondere eerste druk van het debuut van Morton in haar postvakje met daarin de boodschap: “Voor Isabel, die alles mogelijk maakt.” Hoe komt dit boek hier terecht en wie is deze Isabel?

Het volgende hoofdstuk wordt vanuit het personage van Isabel geschreven en dit verhaal start in 1948. Ook Isabel gaat bij een uitgeverij werken, waardoor deze twee verhalen prachtig met elkaar vervlochten raken.
Het verhaal wisselt steeds van Emily naar Isabel, op een hele soepele en natuurlijke manier waardoor het boek zich heel snel laat lezen. Vooral Isabel is een intrigerende persoon, waar je als lezer graag meer over te weten komt.

Rachel Hore gunt ons met Aan de overkant een kijkje in het leven van een beroemd schrijver en ook in de wereld van de uitgeverij. Erg leuk! Dit is echt een heel fijn boek, dat leest als een trein en ook heel geschikt is als cadeautje, bijvoorbeeld voor Moederdag!
En als je het helemaal mooi wilt doen, verras je je (schoon)moeder met de BibliotheekBon. Dan kan ze niet alleen lekker alle boeken van Rachel Hore achter elkaar uitlezen, maar ook, net als ik, al die andere verborgen pareltjes in de bieb ontdekken!

biebbon
De BibliotheekBon, dat is nog eens een leuk cadeau!

 

 

 

De kracht van Leila Meacham

rozenIk heb een nieuwe favoriet: Leila Meacham! Afgelopen zomer heb ik haar debuut Rozen gelezen, een roman zo dik als mijn vuist met een zo intrigerend verhaal dat ik het amper neer kon leggen. Mijn man en zoontje spetterden er gezellig op los in het zwembadje achter in de tuin maar ik merkte er amper iets van; ik ging helemaal op in het verhaal!
Het boek speelt zich af rondom een katoenplantage, die vlak voor de Eerste Wereldoorlog tot ieders grote verrassing eigendom wordt van de dan nog maar 16 jarige Mary Toliver. Zij is net als haar vader helemaal verknocht aan de plantage en daarom laat hij haar alles na wanneer hij komt te overlijden. Ondanks de tegenwerking van haar moeder en broer en de sceptische opstelling van de katoenplukkers is Mary vastbesloten de plantage net zo goed te runnen als haar vader altijd heeft gedaan.

Rozen is een prachtige familiegeschiedenis, die van begin tot eind boeit en verrassende wendingen heeft. Ik had in het begin een beetje moeite om erin te komen, door de vele personages die beschreven worden, maar zodra je eenmaal doorhebt wie iedereen is leest het verhaal als een trein. Heerlijk!

Gisteravond heb ik Meachams tweede roman¬†Korenblauw uitgelezen. Met een zucht van teleurstelling dat het alweer uit was, heb ik dit bijna 500 pagina’s dikke boek dichtgeslagen en ik wist meteen dat ik over deze schrijfster wilde bloggen.
Dat was nog even een geregel, omdat maandag eigenlijk mijn vrije dag is, maar mijn schoonouders wilden met liefde een paar uurtjes op mijn zoontje passen zodat ik even in alle rust kan schrijven. Want als ik me heb voorgenomen om te bloggen, moet dat bijna √† la minute bij mij! ūüôā

korenblauwKorenblauw begint al veelbelovend; de proloog maakt je nieuwsgierig en in het eerste hoofdstuk wordt je als lezer meteen al getriggerd door de kennismaking met de elfjarige Catherine Ann Benson, die haar beide ouders verliest door een auto-ongeluk. De grootmoeder van Cathy, zoals iedereen haar noemt, besluit als enig overgebleven familielid haar kleindochter in huis te nemen.
Door de shock van het overlijden van haar ouders lijdt Cathy aan selectief mutisme, en omdat haar grootmoeder niet wil dat ze hierdoor geplaagd zal worden op haar nieuwe basisschool, schakelt ze de populairste jongens van het dorp in. Trey Don Hall en John Caldwell ontfermen zich over Cathy en dit is het begin van een bijzondere vriendschap tussen de drie, die vanaf dat moment onafscheidelijk zijn.

De kracht van Leila Meacham zit ‘m in de verrassing. Er zitten een aantal bijzondere wendingen in het verhaal die ik absoluut niet aan zag komen.
Dat maakt een boek voor mij bijzonder, een auteur die mij blijft boeien en laat meeleven met de personages. Daarom ben ik fan. En ik kan alleen maar hopen dat Meacham nog veel meer van deze prachtboeken gaat schrijven!

Het Rosie project; Liefde in tijden van Asperger

Het Rosie project
Het Rosie project

Graeme Simsion verkocht zijn consultancy-bureau om zich volledig te wijden aan het schrijversschap. Een moedige stap waar we hem dankbaar voor mogen zijn want er zijn genoeg consultants en veel minder schrijvers die een feel-good roman kunnen schrijven.

Op iedere pot past een deksel luidt de moraal van Het Rosie project en zonder het leesplezier te bederven kan ik vertellen dat het ook opgaat voor docent genetica Don Tillman. Tillman heeft het Syndroom van Asperger, maar lijdt daar niet onder. Hij heeft zijn leven keurig gereguleerd, het is zijn omgeving die meer van hem wil. Tillman maakt op aandringen van zijn beste vriend en vrouw een lijst met vragen waaraan zijn eventuele, toekomstige vrouw moet voldoen.
Al snel blijkt dat de liefde zich niet laat afdwingen door een multiple choice vragenlijst.

Gelukkig verschijnt de eigenzinnige Rosie ten tonele en vanaf dat moment weet je waar het boek naar toegaat. Het verhaal heeft echter geen last van die voorspelbaarheid,  daarvoor is het te fris, vrolijk en romantisch.

Met Rosie gaat hij op zoek naar haar biologische vader, een genetische speurtocht die voor de nodige hilariteit zorgt. Ondertussen ziet hij niet dat hij juiste vrouw voor hem al binnen handbereik heeft.

Je kunt je afvragen of Tillman een typische “Asperger” is, het lukt hem tamelijk gemakkelijk om chaos toe te laten in zijn leven¬†maar dergelijke overwegingen zijn voor kniesoren. Leuk boek dat binnenkort verfilmd wordt.

De laatkomer

Plaatje

Nadat ik het boek ‚Äėde laatkomer‚Äô van de Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst heb dichtgeslagen denk ik nog even na over de titel. Immers, heeft een boek geen goede titel dan is het ONLEESBAAR (Reve). De titel slaat op Desir√©, de hoofdpersoon, die er te laat achter komt dat hij nog iets van zijn leven moet maken. Onleesbaar is ‚ÄėDe laatkomer‚Äô allerminst, het boek is heel vlot geschreven.

De ik-figuur, Desiré, beschouwt z’n leven als mislukt. Hij heeft in zijn burgermansbestaan als bibliothecaris altijd naar de pijpen van zijn vrouw Moniek gedanst en besluit dat het mooi is geweest.  De voortdurende betutteling, het gevit en geschreeuw, hij is het zat en wil van haar af.  Voor een scheiding is hij te laf en de manier waarop hij zijn doel probeert bereiken ligt niet voor de hand. Hij besluit zich voor te doen als iemand die dementeert en wordt spoedig opgenomen in een tehuis voor seniele bejaarden.

Desir√© speelt zijn nieuwe rol met verve. ‚ÄúNaar de televisie kijk ik, zij het dik tegen mijn zin. Ik doe het om niet door de mand te vallen. Omdat het wordt verwacht dat ‘senielen’ onverdroten plaatsnemen voor de lichtbak. Geholpen door de leegheid van de meeste programma‚Äôs staar ik indolent en met mijn schoonste glarieogen naar de jolige plezierverkopers op het scherm, tot ik er vanzelf bij in slaap val en in mijn beddenbak wordt geholpen‚ÄĚ.

Het contact met vrouw en kind wordt definitief verbroken op het moment dat hij ze niet meer herkent. In het bejaardenhuis komt hij jeugdliefde Rosa Rozendaal tegen. Van haar schoonheid is niet veel meer over en het weinige haar dat ze nog bezit wijst alle windstreken aan. Destijds durfde hij niet op haar avances in te gaan, nu is het te laat. Ze is dement. Hij realiseert zich dat de spijt van de dingen die je hebt gedaan lang niet zo groot is dan de spijt van de dingen die je niet hebt gedaan. Grote vraag is of de hoofdpersoon wordt ontmaskerd of dat zijn façade stand houdt.

‚ÄėDe laatkomer‚Äô is boek over liefde, dementie en vergankelijkheid. Dimitri Verhulst hanteert een ironische stijl en schrijft met veel gevoel voor humor. Vlaamse woorden en uitdrukkingen en het gebruik van metaforen missen hun uitwerking niet¬†en zorgen voor extra leesplezier, al wordt soms de aandacht afgeleid van het werkelijke verhaal.