Categorie archief: Science Fiction

De wording van een tiran

Tien jaar geleden verscheen het eerste deel van De Hongerspelen. Suzanne Collins heeft een dik hoofdstuk toegevoegd aan het verhaal van Panem met De ballade van slangen en zangvogels. Een prequel op de trilogie, die het zo goed deed onder jongere en oudere lezers.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is ballade.pngCoriolanus Snow , de tiran uit de trilogie, leren we kennen als een twijfelende tiener. Zijn familie is na de oorlog met de rebellen uitgedund tot zijn grootmoeder en zijn zus Tigris. Van het familiekapitaal is niet veel meer over. Alle dagen doorgekookte kool en opgelapte kleding, daar staat Coriolanus aan het begin van het boek. Hij wordt uitgekozen als mentor van een van de deelnemers aan de tiende Hongerspelen. Die hebben een make over nodig want de kijkcijfers vallen nogal tegen. Hij krijgt een deelneemster toegewezen uit het 12e District. Inderdaad, hetzelfde district als Katniss Everdeen jaren later.

Snow brengt wat leuke ideeën in voor De Hongerspelen en dat is een van de leuke aspecten van deze prequel. Hoe is alles zo ver gekomen, wie heeft het wrede spektakel bedacht en waarom? De technologische hoogstandjes uit de trilogie zijn hier nog in de maak. De rudimentaire Hongerspelen in een vervallen arena zijn de blauwdruk van de latere spelen en tegelijk bekend terrein. Vierentwintig kinderen vechten totdat er eentje overblijft.

Snow moet Lucy Gray Baird begeleiden. Hij probeert haar vertrouwen te winnen, wat lukt en uiteindelijk uitloopt in een verliefdheid.  Daar zit geen verrassing in. Die zit in het perspectief van het verhaal. We volgen de wording van Coriolanus Snow, toekomstig tiran.

Hij is de hoofdpersoon van het boek, zijn gedachten krijgen we te horen. We leren hem kennen als een wat onzekere jongeman zijn ware karakter niet toont, hypocriet, jaloers en manipulatief. Dat maakt het verhaal wat minder verteerbaar dan de trilogie, waar je je zonder schaamte kunt vereenzelvigen met Katniss. Wat moet je met een ellendeling als hoofdpersoon? Dus eigenlijk een onaangename verrassing.

Collins is op haar best als ze met de nodige actie de vaart in het verhaal houdt. Ze is minder overtuigend in haar psychologische tekening van een zoekende jongeman die uiteindelijk ruimte geeft aan zijn egoïsme en kwaadaardigheid. Dat maakt De ballade van slangen en zangvogels soms een lange zit. Dat is tegelijk de makke van prequels die later verschijnen. Je weet wat er gaat komen. Misschien moet je geen prequels schrijven, maar gewoon je verhaal beginnen bij het begin.

 

 

Schaduwleven en een pandemie

De keuzes die je maakt in het leven. Station Elf en Het glazen hotel van Emily St. John Mandel lagen voor me klaar bij mijn plaatselijke boekhandel. Ik begon met Het glazen hotel. Toen zag ik het heerlijke interview dat Hans Bouman met de schrijfster had. Daarna was Station Elf aan de beurt. Verkeerde volgorde, maar daarover straks meer.

Lezen is in wezen een eenzaam gebeuren. Maar als je een schrijfster als St. John Mandel tegenkomt weet je je omringt door prachtige personages en hun verhalen, gedreven door de keuzes die ze maken of worden opgedrongen door de omstandigheden. Zo heb ik dagenlang verkeert in het gezelschap van de schrijfster.

stationelfStation Elf, gepubliceerd in 2014, begint met een dood in het harnas. De beroemde acteur Arthur Leander sterft op het toneel terwijl hij Koning Lear speelt. Een toeschouwer probeert Leander vergeefs te reanimeren, waarna deze Jeevan zich ontfermt over Kirstin, één van de kinderen in de toneelproductie. Drie weken later is vrijwel de hele wereldbevolking uitgeroeid door de Georgische griep.

Kirstin maakt twintig jaar na de ramp deel uit van het Reizende Symfonieorkest. Ze trekken van dorp naar dorp, waar ze Shakespeare en Beethoven ten gehore brengen. Een onzekere, nieuwe wereld zonder elektriciteit en stromend water.

Springend door de tijd weeft de schrijfster de verhalen van  overlevenden met verhalen van personages van voor de pandemie. Zo speelt een comic een rol getekend en geschreven door Miranda, de eerste vrouw van Arthur Leander. Deze comic creëert een parallelle wereld met de vertelling in het boek. Clark, een jeugdvriend van Arthur* vinden we terug op een vliegveld waar een groep mensen een gemeenschap zijn begonnen. De zoon van Arthur, zeven jaar ten tijde van de ramp, komt later terug in een verrassende rol.

* Fun fact; de schrijfster won met dit boek de Arthur Clarke Award voor SF.

Station Elf is een dystopisch verhaal, een genre dat mateloos populair is in de Young Adult. Het boek kreeg het predicaat science fiction mee, maar laat je daardoor niet afschrikken. Het verhaal is zo rijk en vol ideeën, of in de woorden van The Times:

Prachtig, onverwacht, schitterend geschreven. Probeer dit boek maar eens weg te leggen.

glazenhotelZes jaar later verscheen Het glazen hotel. Of het de vertalers zijn, of het gegroeide schrijverschap van St. John Mandel durf ik niet te zeggen, maar wat is dit prachtig geschreven.

Waar je in Station Elf heen en weer springt in tijd en tussen personages, glijd je in dit boek als vanzelf heen en weer met de personages en gebeurtenissen door de tijd. Het begint met de val van een vrouw van een schip op volle zee. Je springt van een eiland voor de kust van Vancouver naar Manhattan. Een doodsbedreiging op het raam van een hotel. Een ponzifraude. Eenzaamheid en de leegte van het bestaan. Voor de kust geparkeerde schepen vanwege de crisis uit 2008. Geesten uit een schaduwleven. Zo lopen er allerlei lijnen en thema’s kriskras door het verhaal en schakelt ze net zo gemakkelijk tussen een geestverhaal, SF, maatschappijkritiek en een psychologische roman. Te complex om na te vertellen, maar alles wordt aan elkaar geknoopt.

Grote verrassing is de terugkeer van twee personages uit Station Elf, tenminste als je boeken in volgorde van verschijning leest. Leon en Miranda zijn wederom beide werkzaam in de scheepvaart.

Omdat ik eerst Het glazen hotel las raakte het idee van parallelle universums waar de schrijfster mee speelt mij zo dat het me op een vreemde manier ontroerde vanwege hun lot in Station Elf. Dat er een versie van je is die een ander leven en lot heeft dan de versie van jezelf in dit leven (dat ik ergens anders wel leraar ben geworden en niet drie keer uitgeloot). Het idee van parallelle universums, een schaduwleven, wordt vaker gebruikt in SF. Door een keuze in je leven ga je een bepaalde kant op, maar bestaat de alternatieve keuze in een ander leven, in een ander universum?

In het interview hieronder vertelt de schrijfster dat ze geen lineaire verhalen kan schrijven. Hoe ze alinea’s en hoofdstukken schrijft die na de eerste versie een plek krijgen in het verhaal. De verteltrant waarin je heen en weer springt in tijd en van personage op personage, zie je meer tegenwoordig. Maar er is niemand die dit zo prachtig beheerst als Emily St. John Mandel.

Dat ik eerst Het glazen hotel heb gelezen, daarna het interview bekeken en Station Elf als laatste, past wel mooi bij de caleidoscopische verteltrant van haar boeken en zo is dit blog ook rond.

Het glazen hotel zit op dit moment nog niet in de collectie van de bibliotheek. Station Elf wel, bovendien kun je het downloaden als e-book.

De toekomst?

Veel woorden worden er niet aan vuil gemaakt, maar de wereld van Rob Hart in Cloud inc. is er slecht aan toe. Heet, droog en een verhoogde zeespiegel.
Paxton en Zinnia doorlopen een sollicitatieprocedure. Beiden hebben zo hun eigen redenen om bij Cloud inc. te solliciteren. Het lukt ze om binnen te komen, Paxton als beveiliger, Zinnia als orderpicker.

cloudHet bedrijf is het grootste van de wereld. Eigenaar Gibson Wells rijker dan Musk, Bezos, Gates en Page samen. Alles wat een mens nodig heeft kan bij het bedrijf worden besteld en wordt met een drone thuis bezorgd. Amazon².

Wells is een visionair en heeft overal ter wereld complexen laten bouwen waar zijn werknemers wonen en werken. En daar wordt het interessant.

Iedere werknemer heeft een horloge waarmee zijn of haar gangen kunnen worden gevolgd. Afhankelijk van je functie krijg je toegang tot delen van het complex. Ieder complex is zelfvoorzienend en niets lijkt Cloud inc. en eigenaar in de weg te staan om de wereld nog meer te domineren. Een kink in de kabel is dat Wells stervende is, zelfs zijn enorme rijkdom kan hem daar niet voor behoeden (Musk, lees je mee?).

Het perspectief wisselt met deze drie hoofdpersonages. Wells bereidt zijn opvolging voor. Paxton heeft een enorme wrok t.o.v. het bedrijf, omdat het met zijn uitvinding op de loop is gegaan (een manier om probleemloos eieren te kopen), waardoor zijn bedrijf failliet is gegaan. Zinnia is ingehuurd om het bedrijf te saboteren. Die laatste twee krijgen een ongelijke verhouding, Paxton zoekt liefde, Zinnia een manier om via Paxton haar opdracht te vervullen.

Cloud inc. is een beklemmende, maar verrassend licht geschreven, toekomstvisie. Bij dit soort boeken is het gebruikelijk om allerlei referenties op te voeren. Dus, 1984 van Orwell, De Cirkel van Dave Eggers en Soylent Green. Die laatste is een Science Fiction film uit de jaren ’70 met Charlton Heston. De revelatie uit die film is de ontdekking hoe de voedselvoorziening is geregeld. In Cloud inc. ligt het anders, maar is minstens zo onsmakelijk.
Een geweldig boek als je geïnteresseerd bent in een mogelijke toekomst van ons.

 

Technologie aan de macht!

Hoe zou het zijn om niet meer te hoeven koken maar je maaltijden elke dag compleet uitgebalanceerd voor je bereid te krijgen door een soort 3D food printer? Of dat je al je e-mails, telefoontjes, afspraken en sociale leven kunt laten bijhouden door een multifunctioneel robot-huisdier? In de recent verschenen Young Adult Science Fiction boeken H@ck van Mirjam Mous en Jinxed van Amy McCulloch word je een kijkje gegund in een dergelijke mogelijke toekomst.

mous

Op het eerste gezicht zou het leven van broer en zus Holden en Prissy, de hoofdpersonen in H@ck, voor veel mensen ideaal zijn. Geen zorgen meer om het klimaat, geen oorlogsdreiging, een eensgezinde samenleving. Maar Holden vindt het vooral saai en zoekt graag de grenzen op van wat toelaatbaar is. Totdat hij wordt gepakt en naar een opvoedingsinstituut wordt gestuurd. Ondertussen ontvangt Prissy vreemde berichten van een onbekende afzender die haar laten inzien dat het perfecte plaatje waar zij met haar vriendinnen aan wil voldoen verre van perfect is.

De in het boek beschreven technologische snufjes zijn dan wel fictief maar niet onrealistisch. Het laat je afvragen in hoeverre het fijn kan zijn als er allemaal algoritmes om je heen zijn die bepalen wat goed voor je is. Maar boven alles is het vooral een spannend verhaal waar je als lezer snel in meegenomen wordt en door de verwijzingen van Mous naar actuele dreigingen op het gebied van milieu en politiek leiderschap bevat het ook nog eens een morele boodschap om bewuster om te gaan met de wereld waarin wij nu leven.

H@ck is het eerste deel van een tweedelige serie.

reserveer

 

 

jinxed

In Jinxed heeft de technologie ook een vlucht genomen en geleid tot de ontwikkeling van robot-huisdieren, baku’s. Deze baku’s hebben smartphones en computers vervangen en vormen het digitale verlengstuk van hun eigenaar. De baku’s passen zich aan de persoonlijkheid van hun eigenaar aan door letterlijk bij hem of haar “aan de lijn” te worden gelegd.
Hoofdpersoon Lacey’s grote droom is om later bij het bedrijf te gaan werken dat de baku heeft uitgevonden: Moncha. Hiervoor zal ze echter eerst toegelaten moeten worden tot de prestigieuze school Profectus. Ondanks haar uitmuntende schoolprestaties en het feit dat al haar vrije tijd opgaat aan het knutselen aan en repareren van baku’s wordt ze afgewezen en ziet daarmee haar droom in duigen vallen.
Totdat ze in een ravijn de kapotte resten vindt van een zeer bijzondere level 3-baku. Dankzij haar kennis van kapotte baku’s weet ze deze robotkat, die ze Jinx noemt, weer werkende te krijgen. Alleen is Jinx geen normale baku en weet hij Lacey’s wereld in korte tijd compleet op zijn kop te zetten. Ze wordt alsnog toegelaten op Profectus en komt er dan al snel achter dat het beeld dat zij van Moncha had niet strookt met de realiteit.
Het verhaal heeft veel vaart en is origineel. Het einde laat je echter wel met wat vragen zitten. Na wat speurwerk op internet heb ik kunnen ontdekken dat in de zomer van 2019 een tweede deel zal verschijnen.

reserveer

Een opmerkelijk verschijnsel

De titel van het debuut van Hank Green Een zeer opmerkelijk verschijnsel brengt me bij de familie Green. Want het is toch een opmerkelijk verschijnsel, de twee bovenmatig getalenteerde broers John en Hank, vloggers van het eerste uur, een inspiratie voor nerds over de hele wereld, über-sympathiek en met het debuut van Hank allebei nu officieel schrijver. Grote vraag is natuurlijk hoe Hank het eraf brengt als jongere broer van John. Korte recensie: prima!

hankgreenAls groot John-Greenfan is het bijna onmogelijk om Hanks debuut niet te vergelijken met de boeken van John. Ook al omdat Hank net als John met de nodige humor zijn verhaal vertelt, een jonge vrouw als hoofdpersoon heeft en zijn personages net zo treffend neer zet als John.

Groot verschil is dat John pas met A fault in our stars doorbrak, maar daarvoor al een vijftal geweldige boeken had geschreven en Hank mee kan liften op de bekendheid van John. Is dat erg, nee. Een zeer opmerkelijk verschijnsel is een heerlijk boek.

De 23 jarige April May, jammer dat we in het Nederlands niet zulke namen kunnen verzinnen, loopt midden  in de nacht in Manhattan bijna aan een drie meter hoog beeld voorbij die haar aan een Transformer™ doet denken. Ze geeft de gigant de naam Carl. Ze belt haar vriend Andy uit bed en ze maken een filmpje dat ze direct op YouTube zetten.

De volgende dag barst het circus los. Het blijkt dat er nog 62 andere beelden zijn verschenen, verspreid over de hele wereld. April is van de ene op de andere dag een beroemdheid en gaat helemaal op in haar nieuw verworven status.

Green laat haarfijn zien wat er met je kan gebeuren als roem je leven overneemt. April wordt er niet genietbaarder op. Ondertussen lijken de 63 Carls niet van deze planeet te zijn. Maar wat willen de Carls van 7,5 milard mensen? Dat geeft dit boek waarin sociale media een grote rol spelen een science fictionsausje en daar hou ik wel van.

reserveer dit boek

 

Maffia op de maan

artemisHet succes van Mars, verfilmd als The Martian, zal schrijver Andy Weir aangenaam hebben verrast. Never change a winning team, moet hij gedacht hebben. Zijn tweede SF roman heeft namelijk dezelfde ingrediënten. Een toekomst die niet zo ver weg lijkt te liggen, een vindingrijke held, uitleg van natuurkundige principes en een schrijfstijl waarmee een literaire prijs verder weg lijkt dan de maan.
Want over dat hemelobject gaat het dit keer. Op de maan staat een nederzetting met vijf koepels en tientallen verdiepingen.

Het economische leven draait om toerisme en de productie van aluminium. In deze stad probeert Jazz het hoofd boven water te houden door naast haar koeriersdienst illegale producten van de aarde te smokkelen. Als haar grootste klant, een miljardair, haar een voorstel doet om de aluminiumproductie te saboteren, komt ze in grote problemen. De aluminiumfabriek is een witwasoperatie van de maffia. Braziliaanse maffia in dit geval.

Maar je hoeft je geen zorgen te maken, Jazz komt altijd op haar voeten terecht al duurt dat door de geringe zwaartekracht iets langer dan normaal. Ze is een heldin met ballen, rechtstreeks uit een Hollywoodproductie*. Gewapend met sarcastische humor en veel slimmer dan de gemiddelde maanbewoner.

Weir heeft een lekker ruimteavontuur geschreven. Daar horen platte personages bij, een voorstelbare omgeving en de eerder genoemde humor die mij in ieder geval een paar keer deed grinniken. Dat Weir geen groot schrijver is doet er daardoor niet zo veel toe. Dan Brown is ook geen groot stylist om maar eens een vergelijking te maken.

* de rechten zijn verkocht aan 20th Century Fox

Als vrouwen de macht hebben

aldermanmacht
We leven in een mannenmaatschappij, een constatering die al jaren voor discussie zorgt. Ongelijke salarissen, glazen plafond, het aantal vrouwen in het kabinet enzovoort. We zitten nu midden in het verhaal van #metoo. Seksueel misbruik door mannen in machtsposities. Met een Donald Trump, grab ‘em by the pussy, en filmproducer Harvey Weinstein als misselijkmakende voorbeelden. Niet alleen misselijkmakend voor mij als man, maar ook verbijsterend en om je dood te schamen.

machtMaar wat als de rollen worden omgedraaid, wat als de vrouwen de macht hebben en mannen de ondergeschikte rol? Daar begint De macht van Naomi Alderman.

Soms is fictie de manier om je gedachten op scherp te stellen, om anders na te gaan denken over onze huidige tijd. Dat deed De Cirkel van Dave Eggers, dat doet de Netflix serie Black Mirror. Beide gaan over de mogelijke invloed van de toenemende digitalisering op de maatschappij en op de individuele mens. Dat geeft stof tot nadenken.

De macht gaat niet over deze vraagstukken. Het verhaal richt zich op een omwenteling die nu plaatsvindt. Het boek begint met een correspondentie tussen een man en een vrouw. Hij heeft een historische roman geschreven, gebaseerd op feiten en stuurt het naar haar om te lezen. Later begrijp je dat de twee 5000 jaar na nu leven. Ergens wel geruststellend dat er dan ook nog fictie wordt geschreven, maar die geruststellende gedachte verdwijnt al heel snel.

Bij vrouwen openbaart zich in hun puberteit een orgaan, de wrong. Dit stelt hun in staat om als een sidderaal elektriciteit op te wekken. Ze kunnen deze wrong bij oudere vrouwen activeren en al gauw staat onze wereld op de kop. Het boek beschrijft deze omwenteling, de periode waarin de vrouw zich als het sterke geslacht positioneert. Ik vertel niet te veel over de inhoud. We volgen verschillende vrouwen en een man. Wel iets over Allie, de spil in het verhaal. Zij hoort een stem. Een voor haar goddelijke stem die haar stuurt om in zich zelf te geloven en haar rol voor de mensheid te vervullen. Zij gooit de dogma’s van het geloof op de kop. God is een vrouw en met haar nieuwe naam Eva is ze aan de oorsprong van de, religieuze, bewustwording van de vrouw. De vrouw is aan de beurt.

Alderman stelt in haar boek de vraag of we beter af zijn onder een matriarchaat. Mannen worden verkracht en vermoord. De gedachte dat mannen niet meer nodig zijn behalve voor de voorplanting leidt tot de gedachte dat van de 10 mannen er maar eentje nodig is. En er is nog veel meer in dit geweldige en provocerende boek. Om even een flauwe woordgrap te gebruiken, De Macht is electrifying, en een enorme aanrader.

 

Koorts

koorts384
Eigenlijk is het niet nodig om een blog te schrijven over een nieuw boek van Deon Meyer. Hij staat garant voor geweldige thrillers die hun weg wel vinden naar de liefhebbers, maar met Koorts schreef Meyer een post-apocalyptische avonturenroman. Een waagstuk, maar de Meyer-fan kan gerust zijn. In Koorts laat hij zien dat hij een geweldige schrijver is en het platgetreden genre van de mens-na-een-wereldwijde-ramp zijn eigen glans geeft.

koortsWillem Storm probeert met zijn 13-jarige zoon Nico te overleven in Zuid-Afrika na de uitbraak van een virus waardoor in korte tijd 95% van de mensheid is omgekomen. Willem is een denker en visionair en wil een nieuwe samenleving opzetten met andere overlevenden. Nico is uit ander hout gesneden, lijkt op zijn verdwenen moeder. Hij redt met dodelijk geweld tot twee keer toe zijn vader die hiertoe niet in staat blijkt. Dat verandert de relatie tussen vader en zoon, zeker als de enigmatische Domingo zich aansluit bij de groep. Domingo heeft duidelijk een militaire achtergrond en is voor Nico een rolmodel.

Het boek bestaat uit de memoires van Nico aangevuld door interviews met andere bewoners van de nieuwe nederzetting. Al snel weet je dat Willem vermoord zal worden. De vader-zoon verhouding krijgt door deze wetenschap en door die veranderde relatie een lading die Meyer prachtig neerzet. Net als de andere personages en de beschrijving van het leven na de koorts. Het beste en slechtste van de mens, de wil om te overleven, de onderlinge verhoudingen en de uitbarstingen van geweld zorgen voor spanning. En Meyer zou Meyer niet zijn als hij niet een daverende verrassing in petto heeft op het eind van dit lekkere dikke boek.

reserveer deze boeken

Drie leestips van Charis

charisdrietipsDit is de eerste editie van Mijnboek, voor u geschreven door Charis de Chauvigny de Blot werkzaam als coördinator in Bibliotheek Sneek.

glazeneilandNora Roberts – Het glazen eiland
Ik heb net in de zon de laatste woorden gelezen van dit afsluitende deel van de sterren trilogie. Wat jammer dat er weer een queeste voorbij is, het verhaal zindert nog in mij na. Maar wat fijn voor u, u kunt beginnen aan een geweldig geschreven magisch en romantisch avontuur, de voorgaande delen zijn Een ster van vuur en De baai der zuchten.

Nora Roberts is een van mijn favoriete schrijfsters, ze weet personages te scheppen die je raken. Waarbij je wil weten wat er nog meer op hun pad komt. Gelukkig zijn er vele titels van haar vertaald, goed voor jaren leesplezier.

sokkenwolKristel Droog – Mijn knuffels van sokkenwol
Ik lees graag en veel en als ik niet lees maak ik kaarten of ik ga aan de haak. Het zal u niet verbazen dat in mijn boekenkast thuis een aantal meters handwerkboeken staan. Mijn favoriet op dit moment is Mijn knuffels van sokkenwol. Liefhebbers kennen de patronen van My Krissiedolls al langer. Recent zijn een groot aantal van haar mooiste patronen in boekvorm uitgegeven. Paardje Pien, Poesje Mauw en Rocky de wasbeer zijn al uit mijn haakpen gekropen. Aapje Ankie is in wording. De patronen zijn schattig, duidelijk, en wie wil er nu niet zo’n geweldig vriendje cadeau krijgen.  Bevalt het haken goed? In onze bibliotheken zijn vele prachtige boeken te leen. In meerdere bibliotheken van Mar en Fean wordt meegewerkt aan de recordpoging om de grootste gehaakte deken te maken. Kijk in onze agenda voor de eerstvolgende haak maar aan data.

krentzJayne Ann Krentz – De passie
Een wervelende roman met goed getroffen personages, van jong tot oud. Je wordt meegezogen in het verhaal en het is te meeslepend om weg te leggen. De passie heeft me een geweldige zondagmiddag bezorgd. Voor liefhebbers van Nora Roberts en Robynn Carr.
We gaan (hoop ik ) nog veel geweldige middagen tegemoet, Jayne Ann Krentz heeft al meer dan 50 bestsellers geschreven. Ik verheug me op de volgende vertaling.

Strijd op Mars

roodMars is in. In The Martian laat Matt Damon zien dat je daar met een beetje goede wil aardappelen kunt poten en als het aan Elon Musk ligt, reizen de eerste mensen in 2022 naar de rode planeet.
In Rood is Mars al eeuwenlang bewoonbaar en lijkt het bijna vanzelfsprekend dat we daar rond lopen.

Ons zonnestelsel is in de loop der eeuwen gekolonialiseerd, waarbij de samenleving is opgedeeld in klassen. Darrow is een Rode en staat letterlijk onderaan de ladder. Hij is een Helduiker en delft diep onder het Mars-oppervlak naar bouwstoffen voor het maken van een atmosfeer rond de planeet. De Gouden heersen en als elite wentelen ze zich in een decadente leefstijl.

Na de executie van zijn vrouw door de Gouden zweert hij wraak. Hij wordt door een verzetsgroep opgenomen in hun gelederen en ondergaat een totale make-over om te infiltreren in de hoogste klasse. De vraag doemt op of Darrow naast die fysieke make-over langzaam de mores van de Gouden overneemt en zijn afkomst gaat verloochenen.

Pierce Brown leent driftig uit de mythologie en geeft het verhaal daarmee kleur. Hij neemt de tijd om het verhaal op te bouwen (lees de achterflap niet!) om daarna vol vaart, actie en geweld naar het eind te stomen in dit eerste deel van een trilogie. In Amerika zijn de andere twee delen al verschenen, dus hoeven we niet al te lang te wachten op het vervolg.

Sinds De Hongerspelen verschijnen er regelmatig verhalen die mee willen liften op het succes van Suzanne Collins. Rood van Pierce Brown kan helemaal op eigen benen staan.

Een interview met Brown: