Categorie archief: Young Adult Books

John Green, nog steeds awesome

greenschildpad

Als zelfverklaard fan van John Green, heb ik en de rest van de wereld lang moeten wachten op een nieuw boek van John Green. Beetje aanmatigend om jezelf eerst te noemen en dan pas de rest van de wereld, maar er zullen weinig mensen zijn die John Green met de auto hebben opgehaald van het station in Heerenveen. In 2011 was hij writer in residence in Amsterdam. Via zijn uitgever bleek je Green te kunnen “bestellen” voor een lezing en daar was ik als de kippen bij.

fotogreenIk koester nog steeds deze gesigneerde foto van hem.

Op een mooie morgen in juni van dat jaar, stond ik ietwat zenuwachtig te wachten op zijn trein uit Amsterdam. Die zenuwen verdwenen zodra ik hem de hand schudde en hij van wal stak hoe awesome hij het vond dat je wifi in de trein had. Het autoritje vanaf station Heerenveen naar de bibliotheek in Joure vond ik veel te kort. Een omweg zat er niet omdat hij voor een groep leerlingen zou spreken.

Met een ontwapenende directheid vroeg hij van alles over Freezlèènd en mijzelf. En hij vertelde dat hij het verhaal, dat hem wereldberoemd zou maken, net had afgemaakt. In de bibliotheek gaf hij mij het manuscript van The Fault in our Stars. Daar heb ik even in mogen bladeren, hoe vet is dat zou ik zeggen als ik 16 was. In ieder geval heb ik warme herinneringen aan deze bruisende, intelligente, grappige man die prachtige Young Adult schrijft.

schildpaddenDan zijn boek waar we zes jaar op hebben moeten wachten. Dat het zo lang heeft geduurd komt omdat het zijn meest persoonlijke boek is, vertelt hij in interviews. Hij heeft een obsessieve-compulsieve stoornis, een dwangneurose. De hoofdpersoon in Schildpadden tot in het oneindige heeft deze stoornis. Via de zestienjarige Aza schetst Green hoe dit je leven kan bepalen. Aza is bang voor bacteriën, vooral voor de Clostridium difficile. Bang dat ze ziek wordt, of erger, dood gaat door besmetting. Als eenmaal dat idee in haar hoofd komt, raken haar gedachten in een alsmaar enger wordende spiraal. Aza zal een weg moeten vinden om met haar dwangstoornis te leven, net als Green dat probeert te doen. Hij maakt duidelijk hoe moeilijk dat is. Aza vraagt zich zelfs af of haar ik wel bestaat, als er ook een ik is dat die dwanggedachten denkt.

Het verhaal raakt alle bekende thema’s van Green, vriendschap, liefde en veerkracht. Thema’s die hij uitwerkt in verhalen over slimme, gevoelige tieners, die aan het begin staan van een leven als volwassene. Dit keer geven de problemen van Aza het verhaal een extra laag omdat het raakt aan het leven van de schrijver. Ondertussen smijt Green als vanouds met prachtige zinnen en gedachten.

“Ik gebruik internet wel. Ik voel alleen geen behoefte er iets aan toe te voegen”, zegt Aza op een gegeven ogenblik. Ik lees John Green, daar hoef ik verder niks aan toe te voegen, want John Green is nog steeds awesome.

Zijn lezing in de bibliotheek voor 3 VWO van het Bornego College staat op Youtube. Het zou leuk zijn om te horen of leerlingen van toen zich John Green nog kunnen herinneren.

reserveer deze boeken

Advertenties

Wie liegt er?

liegt

Het uitgangspunt van deze thriller is klassiek te noemen. Vijf leerlingen moeten nablijven omdat ze een mobiel mee hadden in de klas. Terwijl de leraar het lokaal verlaat overlijdt één van de leerlingen aan een allergische reactie.

mcmanusAl snel denkt de politie aan opzet. De vier zijn verdacht en blijken ieder een motief te hebben. Het verhaal wordt beurtelings verteld door een van de vier, waardoor je ze steeds beter leert kennen en je je afvraagt wie van de vier liegt. Vier personages waar je steeds meer van gaat houden, maar wel in het besef dat een van de vier de moordenaar moet zijn.

Wat dat betreft doet het verhaal denken aan de Agatha Christie klassieker De moord op Roger Ackroyd. Zij brak met de introductie van de onbetrouwbare verteller alle detective-regels. De verteller [spoiler-alert] bleek uiteindelijk de moordenaar. Karen McManus heeft met haar debuut (!) een geweldige variatie op dit thema geschreven.

Driehonderd bladzijden lang houdt ze je gevangen. Zo zeer zelfs dat het bijna een kwelling wordt. Lezers die wel eens stiekem achterin kijken, omdat de spanning ze te veel wordt, kunnen beter niet beginnen aan dit boek.

reserveer deze boeken

Black lives matter

thomas

De zestienjarige Starr woont in een beroerde buurt, drugs, bendes en schietpartijen. Nadat ze op tienjarige leeftijd getuige was van een schietpartij hebben haar ouders Starr en haar broer op een particuliere school in een witte wijk geplaatst.

hateDit zorgt voor een gespleten leven waarin Starr worstelt met haar loyaliteit. Na een nieuw schietincident, waar ze als enige getuige van is, verandert haar leven compleet.

Het boek van Angie Thomas laat je vanaf het explosieve begin niet meer los. Als witte man in een witte bubbel zie je regelmatig beelden met politiegeweld tegen zwarte mensen in de VS. Daar kun je je dan op afstand verontwaardigd over voelen.
The hate U give brengt je middenin de dagelijkse realiteit voor zwarte mensen in de grote steden of waar dan ook.

Hiermee is het verhaal niet een pamflet tegen rassendiscriminatie. Daarmee zou je Thomas tekort doen. Het verhaal van Starr, die gaandeweg een jonge volwassen vrouw wordt, is ook het verhaal van warme familiebanden, de keuzes waar je voor komt te staan en de vraag waar je loyaliteit ligt. Thomas schrijft in een toegankelijke stijl waarin de humor niet ontbreekt en ze ook geen oordelen velt over de gebeurtenissen. Dat is helemaal aan jezelf.

De titel The hate U give komt van rapper Tupac. Thug Life was de groep waarin hij rapte. Thug Life staat voor The Hate U Give Little Infants Fucks Everybody. Het boek was een bestseller in de VS. Het is waarschijnlijk ijdele hoop, maar misschien helpt het om meer begrip te kweken, want black lives matter.

reserveer deze boeken

 

Over verlies en vriendschap

suzyMarije Hoogland is Leesconsulente Voortgezet Onderwijs voor de Bibliotheken Mar en Fean. Dit is haar eerste blog voor Mijnboek.

suzyIn Suzy en de kwallen probeert de twaalfjarige Suzy op wetenschappelijke wijze te verklaren hoe het mogelijk is dat haar vriendin Franny de voorgaande zomer verdronken is. Franny was immers een zeer goede zwemmer en omdat Suzy obsessief op zoek naar een verklaring voor haar dood grijpt ze zich vast aan de mogelijkheid dat Franny gestoken is door een zeer giftige kwallensoort, de Irukandji.

Trapsgewijs, als bij een echt wetenschappelijk onderzoek, zoekt Suzy naar bewijzen voor haar vooronderstelling. Ondertussen heeft ze besloten “om de wereld niet langer vol te stoppen met woorden als dat niet echt nodig was” en zwijgend haar dagen door te brengen.

Het boek vertelt in schuingedrukte flashbacks over de vriendschap tussen Suzy en Franny en hoe die vriendschap vlak voor de verdrinking van Franny eigenlijk geen vriendschap meer te noemen was. Op de middelbare school gaan de twee meisjes steeds meer van elkaar verschillen: Suzy het ietwat nerderige buitenbeentje, en Franny het meer populaire meisje dat zich bezighoudt met make up en jongens. Om de vriendschap te redden doet Suzy in een ultieme poging iets waar ze zich na Franny’s dood enorm voor schaamt. Maar hoe kun je jezelf vergeven voor iets waarvan jij denkt dat het noodzakelijk was?

Suzy en de kwallen is een boek over hoe je om kunt gaan met verlies, over vriendschap en over jezelf zijn. Als lezer voel je mee met de sociaal soms onhandige Suzy, die zich zo vastbijt in haar kwallenonderzoek om haar echte pijn en verdriet maar niet onder ogen te hoeven zien. Doordat het boek in korte hoofstukken is opgedeeld en wisselt tussen Suzy´s zoektocht naar een verklaring voor Franny´s dood en het verloop van de vriendschap tussen de meisjes leest het boek vlot weg en blijf je als lezer door het verhaal geboeid.

Op 21 april 2017 is de Gouden Lijst uitgereikt. Dit is een prijs voor de best geschreven jeugdboeken in de leeftijd 12-15 jaar. In de categorie oorspronkelijk Nederlandstalig won het boek Hoe Tortot zijn vissenhart verloor van Benny Lindelauff en in de categorie vertaald won Suzy en de kwallen van Ali Benjamin.

reserveer deze boeken

Strijd op Mars

roodMars is in. In The Martian laat Matt Damon zien dat je daar met een beetje goede wil aardappelen kunt poten en als het aan Elon Musk ligt, reizen de eerste mensen in 2022 naar de rode planeet.
In Rood is Mars al eeuwenlang bewoonbaar en lijkt het bijna vanzelfsprekend dat we daar rond lopen.

Ons zonnestelsel is in de loop der eeuwen gekolonialiseerd, waarbij de samenleving is opgedeeld in klassen. Darrow is een Rode en staat letterlijk onderaan de ladder. Hij is een Helduiker en delft diep onder het Mars-oppervlak naar bouwstoffen voor het maken van een atmosfeer rond de planeet. De Gouden heersen en als elite wentelen ze zich in een decadente leefstijl.

Na de executie van zijn vrouw door de Gouden zweert hij wraak. Hij wordt door een verzetsgroep opgenomen in hun gelederen en ondergaat een totale make-over om te infiltreren in de hoogste klasse. De vraag doemt op of Darrow naast die fysieke make-over langzaam de mores van de Gouden overneemt en zijn afkomst gaat verloochenen.

Pierce Brown leent driftig uit de mythologie en geeft het verhaal daarmee kleur. Hij neemt de tijd om het verhaal op te bouwen (lees de achterflap niet!) om daarna vol vaart, actie en geweld naar het eind te stomen in dit eerste deel van een trilogie. In Amerika zijn de andere twee delen al verschenen, dus hoeven we niet al te lang te wachten op het vervolg.

Sinds De Hongerspelen verschijnen er regelmatig verhalen die mee willen liften op het succes van Suzanne Collins. Rood van Pierce Brown kan helemaal op eigen benen staan.

Een interview met Brown:

10 jaar oud en op de vlucht voor de nazi’s

janinaOorlogsboeken, het blijft me trekken.
Niet zo verwonderlijk dus dat mijn oog direct viel op dit boek met de pakkende titel Ren, Janina, ren! Een tienjarig joods meisje dat in haar eentje op de vlucht moet voor de nazi’s, het moet toch de nachtmerrie van iedere ouder zijn. Ik moest me echt inhouden, de verleiding was groot om meteen al op kantoor te beginnen met lezen want ik moest gewoon weten hoe zo’n jong kind in zo’n afschuwelijke situatie belandt.

Dit waargebeurde verhaal over de in Polen wonende familie Katz heeft een heerlijk vlotte schrijfstijl, je vliegt werkelijk door het boek. De inhoud heeft daar uiteraard ook mee te maken, want hoeveel ik ook al gelezen heb over de Tweede Wereldoorlog, de gruwelen die zich toen in het dagelijks leven afspeelden slaan me iedere keer weer met stomheid. Je kunt (en wilt) je er gewoon niets bij voorstellen.
Janina, de jongste dochter van de familie, wordt samen met haar moeder en oudere zus door de nazi’s naar het grote marktplein gedreven waar ze op transport gezet zullen worden naar vernietigingskamp Belzec. In de chaos die ontstaat tijdens deze samendrijving krijgt Janina’s moeder ineens een idee.

“Als ik het zeg, moet jij onder de poort van de steeg doorkruipen en heel hard wegrennen. Zo hard je kunt. En dan moet je je verstoppen waar ze je niet kunnen vinden. Begrijp je me? Je moet jezelf redden.”
“Maar, mama…”, begon Janina.

“Nee Janina, je moet doen wat ik zeg. Beloof me dat je hard wegrent.” 
Er daalde een kalmte over Bertha neer en het was alsof de tijd stilstond. Daar stond Janina, haar prachtige jongste dochter met de donkere krullen, haar ronde koppie en guitige blik. Met heel haar hart wenste ze dat Janina dit zou overleven. Dat ze een toekomst zou hebben, veilig zou zijn.
Op dat moment brak er vlakbij hen een opstootje uit. Twee Duitsers met honden kwamen recht op haar af lopen. Haar adem stokte in haar keel. Zo hard ze kon gilde ze “Ren, Janina, ren!” 

Wat een dappere vrouw,  hoe verschrikkelijk moet het zijn om deze keuze te maken. Maar het blijkt de juiste te zijn. Janina overleeft de oorlog, in haar eentje.

Een schitterend boek, dat ook bijzonder geschikt is voor tieners. Daarom is dit boek bij zowel de volwassenen als op de Young Adult afdeling te vinden.

Harry Potter light

carryRainbow Rowell is bekend van Eleanor & Park, een knetterende young adult over de ontluikende verliefdheid tussen twee buitenstaanders.
Carry on is een verrassend verhaal over magie en uiteraard een ontluikende liefde, maar dan eentje die je niet aan ziet komen.

Simon Snow is wees en leerling van Watford, een kostschool voor kinderen met magie. Simon heeft ongekende magische krachten die hij nauwelijks weet te hanteren. Als hij een magische uitbarsting krijgt, verandert zijn omgeving meestal in een soort barbecue-ongeluk. Als uitverkorene lijkt hij voorbestemd om korte metten te maken met de Sleur. De Sleur is een duistere kracht die zorgt voor zwarte gaten waarin magie verdwijnt, waardoor magiërs in een lusteloze staat terecht komen.

Simon is door zijn krachten een buitenbeentje op school al heeft hij twee vriendinnen. Zijn grote vijand is Baz. De wederwijdse afkeer tussen Simon en kamergenoot Baz is groot. Simon verdenkt Baz ervan een vampier te zijn en slaapt elke nacht onrustig. De relatie tussen die twee is het hart van het boek.

Carry on doet denken aan Harry Potter maar dan zonder 6 voorafgaande delen, een soort light-versie. Ga maar na, een wees, de sterkste magiër, een eigenwijze vriendin, een mentor waar hij een groot vertrouwen heeft en een tegenstander als Malfidus, de bleke slechterik uit Harry Potter. Rowell beperkt de voorgeschiedenis tot een aantal flashbacks waardoor je weet wat er zich heeft afgespeeld in de jonge jaren van Simon.
Rowell geeft het genre een heerlijke injectie vol spanning, humor en romantiek. Kortom, een aanrader als je van spanning, humor en romantiek houdt. Een beetje vreemd maar wel lekker, om met Rivella te spreken.

Mocht de naam Simon Snow je bekend voorkomen dan klopt dat. Simon Snow is het favoriete boekpersonage van Cather Avery uit Fangirl, een ander boek van Rowell. Er is zelfs een Wiki van deze serie die niet bestaat.

 

De draak, de heks en het betoverde woud

BNaomi Novik - Ontworteldij de boeken voor jong-volwassenen, de Young Adult Books, staat opvallend veel fantasy. Niet zelden bestaan die verhalen uit een serie van meerdere kloeke delen. Aan de ene kant is dat fijn, want als een boek je boeit wil je graag méér, maar het gevaar is wel dat het thema na verloop van tijd een beetje uitgemolken raakt. Het komt ook voor dat het volgende deel nog geschreven moet worden en tegen de tijd dat het in de bieb ligt ben je de draad van het verhaal alweer kwijt.

Dat is niet het geval bij Ontworteld, geschreven door Naomi Novik.  Zoals het er nu uitziet is het een op zichzelf staand verhaal. Een spannend en meeslepend verhaal ook nog – het kostte mij een groot deel van een weekend waarin ik eigenlijk heel andere klusjes op het programma had staan (en ja, ik lees geregeld YAB-boeken, ook al pas ik al heel lang niet meer in de doelgroep).

Met Ontworteld schreef Novik een spectaculair toverboek voor lezers die Harry Potter zijn ontgroeid, maar nog niet helemaal zonder magie en verwondering door het leven kunnen.’
– de Volkskrant –

De Draak, een onsterfelijke en narrige tovenaar, beschermt de dorpelingen tegen het oprukkende duistere woud, dat geregeld slachtoffers maakt. Als tegenprestatie kiest de Draak elke tien jaar een zeventienjarig meisje uit om hem te dienen. Tegen alle verwachtingen in neemt hij deze keer de onhandige en slordige Agnieszka mee en niet haar mooie en kundige vriendin Kasia. Al gauw blijkt Agnieszka toverkracht te bezitten en de Draak probeert haar het nodige bij te brengen op dit gebied, daarbij tot wanhoop gebracht door haar rommelige manier van werken. Samen krijgen ze echter meer voor elkaar dan elk afzonderlijk en dat is al gauw hard nodig…

Naomi Novik schreef een prachtig verhaal met een sympathieke heldin en Oost-Europese sprookjeselementen. Dat is geen wonder, want hoewel Novik in de Verenigde Staten woont liggen haar wortels in Polen.

Dit boek leent zich prima voor een verfilming en inderdaad, de rechten zijn al gekocht door Warner Bros. Het is wel te hopen dat de film recht zal doen aan de sfeer van het verhaal en het niet alleen een opeenvolging wordt van snelle scènes met veel actie en geweld. Op de speciale effecten kunnen de filmmakers in elk geval hun tanden stukbijten. Ik ben benieuwd!

Op reis met onze buren

mijnboek
Marloes Landman

marloes
Ik houd ervan om Duitse boeken te lezen. Ik heb Duitse taal en cultuur gestudeerd, maar doe daar beroepshalve nu niets meer mee. En als leesconsulent lees ik veel kinder- en jeugdboeken. Dus Duitse boeken blijven jammer genoeg slechts over voor de vakantie. Hieronder mijn top drie van Duitstalige boeken, die alle drie vertaald zijn.

pampa1.  Pampa blues van Rolf Lappert, vertaald als Benjamin Schillings droom.

De 16-jarige Benjamin, Ben, woont in het gat Wingroden, een anagram van Nirgendwo, ergens in de Noord-Duitse Pampa. Hij verzorgt zijn demente opa Karl, zijn vader leeft niet meer en zijn moeder treedt in heel Europa op als jazz-zangeres, en doet een leer- werkbaan als tuinder.
Hij droomt ervan weg te kunnen uit deze verveling en wil met een VW-busje naar Afrika, maar hij wil ook zijn opa niet in de steek laten. Er zijn nog een paar boeren in het dorp, er is een tankstation, een levensmiddelenwinkel en een kroeg. Maslow, de “dorpsbaas” bedenkt een plan om toeristen naar Wingroden te trekken door middel van een zelfgebouwde ufo. Dit levert hilarische en tragische momenten op. En dan duikt Lena met haar camera op, zogenaamd journaliste, en Ben wordt verliefd. De saaiheid van het dorp en het leven van zijn bewoners is mooi beschreven. De kleurrijke personen komen tot leven. En je hebt een enorme sympathie voor Ben. Van deze Young adult-roman is een tv-film gemaakt.
Ook Naar huis zwemmen van deze auteur, besproken op dit blog, is zeer de moeite waard.

tschik2.  Tschick van Wolfgang Herrndorf, vertaald als Tsjik.

Deze Young adult-roman, bekroond met de Deutscher Jugendliteraturpreis, is al eerder besproken op dit blog. Maik dreigt zijn zomervakantie alleen te moeten doorbrengen, maar dan duikt Tsjik op met een gestolen Lada. Ze maken samen een roadtrip door Duitsland op zoek naar Walachije, waar dat ook maar is, waar familie van Tsjik woont.
De 14-jarige jongens sluiten vriendschap en beleven komische avonturen. Met humor geschreven en heerlijk om te lezen!
Meer boeken van deze schrijver komen er helaas niet. Herrndorf leed aan een hersentumor en heeft in 2013 een eind aan zijn leven gemaakt.

peetz3.  Die Dienstagsfrauen zwischen Kraut und Rüben van Monika Peetz,  vertaald als De dinsdagvrouwen te hooi en te gras. Dat klinkt toch een stuk minder leuk!.

Dit is het derde boek over de dinsdagvrouwen, een groepje van vijf vrouwen dat samen een cursus heeft gedaan en sindsdien elke eerste dinsdag van de maand samenkomt in een restaurant. In het eerste boek gaan ze op pelgrimsreis, in deel twee een week vasten en in dit derde boek heeft Kiki een oud, vervallen schoolgebouw in Oost-Duitsland gekocht om op te knappen tot bed & breakfast. Natuurlijk staan zij en haar man onder tijdsdruk, je kent het wel van het tv-programma Ik vertrek, dus komen de dinsdagvrouwen helpen. Maar zij nemen ook elk hun problemen mee. De geldproblemen van Kiki zijn zo groot dat alleen het winnen van de plaatselijke bowlingwedstrijd nog uitkomst kan bieden.
Deze vrouwenroman leest lekker weg en is erg grappig. Ideaal voor de vakantie!

Bipolaire stoornis in twee verhalen

Een merkwaardig toeval, afgelopen week las ik twee boeken met hetzelfde onderwerp. In beide boeken heeft de hoofdpersoon een bipolaire stoornis. Hoewel totaal verschillend zijn het allebei aanraders.
extenceEen gevoelige, komische roman over bipolaire stoornissen, voor de lezers van Het Rosie Project staat er op de voorkant van het boek van Gavin Extence. Nu gaat het in Het Rosie Project over een licht autistische man op het liefdespad, een beetje zoals Hugh Grant acteert in al die romantische komedies van hem. Een lekker fris en romantisch boek.
De spiegelwereld van Melody Black laat zien dat het levenspad van iemand met een bipolaire stoornis daar niet mee te vergelijken valt. Wel heeft Extence een kraakhelder boek geschreven met de nodige humor, maar het verhaal toont vooral de destructieve kant van een bipolaire stoornis.

De ontdekking van haar dode buurman Simon triggert de geest van Abby. Ze komt uit haar depressieve staat, gaat  steeds korter slapen en maakt navenant steeds grootsere plannen.
Dat ze zich weinig gelegen laat liggen aan de zorgen van de mensen die van haar houden, laat haarscherp zien hoe moeilijk het is om vat te krijgen op iemand die in de manische fase een onwerkelijke energie en geldingsdrang heeft.
Gavin Extence beschrijft in een nawoord over een gelijke fase in zijn eigen leven van depressie, slapeloosheid en hypomanie na een weekend van te veel XTC-pillen. Dit lees je pas achteraf, maar het verhaal over Abby komt zeer waarachtig over dankzij zijn eigen ervaringen.
Rest alleen nog een woord over de voorkant van het boek; ontzettend lelijk (sorry, dat zijn er twee).

nivenJennifer Niven schrijft in haar nawoord van Waar het licht is dat de roman gebaseerd is op de zelfmoord van een vriend van haar. Ze wil het taboe te lijf dat er hangt over zelfmoord en psychische stoornissen. Iets waar je je als lezer alleen maar bij kunt aansluiten als je dit overrompelende mooie verhaal hebt gelezen.

Finch en Violet vinden elkaar op de richel van de klokkentoren van hun High School. Beide met de gedachte er een eind aan te maken. Finch praat Violet naar beneden en stapt daarna zelf van de richel.
Dit is het begin van wederom een goede Young Adult, verrassend, voorzichtig, inspirerend en liefdevol. De gesprekken tussen Finch en Violet spetteren van de pagina’s en maken de ontluikende liefde invoelbaar.

Voor school beginnen ze een project over bijzondere plekken in de staat Indiana. Finch is de aanjager en al snel voel je dat er wat mis is met hem. Na een periode van slaap, zoals hij het noemt, lijkt hij onstuitbaar. Thuis, waar zijn gescheiden moeder en zijn twee zussen vooral langs elkaar heen leven, vinden ze zijn gedrag normaal. Ook Violet ziet de schaduwzijde van Finch niet, verliefd als ze is.
Het boek lees je uit met een brok in de keel. Niet vanwege sentimentele redenen, maar door het prachtig geschreven verhaal van Niven over twee verliefde mensen die tegen de grenzen van de liefde lopen.