Categorie archief: Young Adult Books

Harry Potter light

carryRainbow Rowell is bekend van Eleanor & Park, een knetterende young adult over de ontluikende verliefdheid tussen twee buitenstaanders.
Carry on is een verrassend verhaal over magie en uiteraard een ontluikende liefde, maar dan eentje die je niet aan ziet komen.

Simon Snow is wees en leerling van Watford, een kostschool voor kinderen met magie. Simon heeft ongekende magische krachten die hij nauwelijks weet te hanteren. Als hij een magische uitbarsting krijgt, verandert zijn omgeving meestal in een soort barbecue-ongeluk. Als uitverkorene lijkt hij voorbestemd om korte metten te maken met de Sleur. De Sleur is een duistere kracht die zorgt voor zwarte gaten waarin magie verdwijnt, waardoor magiërs in een lusteloze staat terecht komen.

Simon is door zijn krachten een buitenbeentje op school al heeft hij twee vriendinnen. Zijn grote vijand is Baz. De wederwijdse afkeer tussen Simon en kamergenoot Baz is groot. Simon verdenkt Baz ervan een vampier te zijn en slaapt elke nacht onrustig. De relatie tussen die twee is het hart van het boek.

Carry on doet denken aan Harry Potter maar dan zonder 6 voorafgaande delen, een soort light-versie. Ga maar na, een wees, de sterkste magiër, een eigenwijze vriendin, een mentor waar hij een groot vertrouwen heeft en een tegenstander als Malfidus, de bleke slechterik uit Harry Potter. Rowell beperkt de voorgeschiedenis tot een aantal flashbacks waardoor je weet wat er zich heeft afgespeeld in de jonge jaren van Simon.
Rowell geeft het genre een heerlijke injectie vol spanning, humor en romantiek. Kortom, een aanrader als je van spanning, humor en romantiek houdt. Een beetje vreemd maar wel lekker, om met Rivella te spreken.

Mocht de naam Simon Snow je bekend voorkomen dan klopt dat. Simon Snow is het favoriete boekpersonage van Cather Avery uit Fangirl, een ander boek van Rowell. Er is zelfs een Wiki van deze serie die niet bestaat.

 

Advertenties

De draak, de heks en het betoverde woud

BNaomi Novik - Ontworteldij de boeken voor jong-volwassenen, de Young Adult Books, staat opvallend veel fantasy. Niet zelden bestaan die verhalen uit een serie van meerdere kloeke delen. Aan de ene kant is dat fijn, want als een boek je boeit wil je graag méér, maar het gevaar is wel dat het thema na verloop van tijd een beetje uitgemolken raakt. Het komt ook voor dat het volgende deel nog geschreven moet worden en tegen de tijd dat het in de bieb ligt ben je de draad van het verhaal alweer kwijt.

Dat is niet het geval bij Ontworteld, geschreven door Naomi Novik.  Zoals het er nu uitziet is het een op zichzelf staand verhaal. Een spannend en meeslepend verhaal ook nog – het kostte mij een groot deel van een weekend waarin ik eigenlijk heel andere klusjes op het programma had staan (en ja, ik lees geregeld YAB-boeken, ook al pas ik al heel lang niet meer in de doelgroep).

Met Ontworteld schreef Novik een spectaculair toverboek voor lezers die Harry Potter zijn ontgroeid, maar nog niet helemaal zonder magie en verwondering door het leven kunnen.’
– de Volkskrant –

De Draak, een onsterfelijke en narrige tovenaar, beschermt de dorpelingen tegen het oprukkende duistere woud, dat geregeld slachtoffers maakt. Als tegenprestatie kiest de Draak elke tien jaar een zeventienjarig meisje uit om hem te dienen. Tegen alle verwachtingen in neemt hij deze keer de onhandige en slordige Agnieszka mee en niet haar mooie en kundige vriendin Kasia. Al gauw blijkt Agnieszka toverkracht te bezitten en de Draak probeert haar het nodige bij te brengen op dit gebied, daarbij tot wanhoop gebracht door haar rommelige manier van werken. Samen krijgen ze echter meer voor elkaar dan elk afzonderlijk en dat is al gauw hard nodig…

Naomi Novik schreef een prachtig verhaal met een sympathieke heldin en Oost-Europese sprookjeselementen. Dat is geen wonder, want hoewel Novik in de Verenigde Staten woont liggen haar wortels in Polen.

Dit boek leent zich prima voor een verfilming en inderdaad, de rechten zijn al gekocht door Warner Bros. Het is wel te hopen dat de film recht zal doen aan de sfeer van het verhaal en het niet alleen een opeenvolging wordt van snelle scènes met veel actie en geweld. Op de speciale effecten kunnen de filmmakers in elk geval hun tanden stukbijten. Ik ben benieuwd!

Op reis met onze buren

mijnboek
Marloes Landman

marloes
Ik houd ervan om Duitse boeken te lezen. Ik heb Duitse taal en cultuur gestudeerd, maar doe daar beroepshalve nu niets meer mee. En als leesconsulent lees ik veel kinder- en jeugdboeken. Dus Duitse boeken blijven jammer genoeg slechts over voor de vakantie. Hieronder mijn top drie van Duitstalige boeken, die alle drie vertaald zijn.

pampa1.  Pampa blues van Rolf Lappert, vertaald als Benjamin Schillings droom.

De 16-jarige Benjamin, Ben, woont in het gat Wingroden, een anagram van Nirgendwo, ergens in de Noord-Duitse Pampa. Hij verzorgt zijn demente opa Karl, zijn vader leeft niet meer en zijn moeder treedt in heel Europa op als jazz-zangeres, en doet een leer- werkbaan als tuinder.
Hij droomt ervan weg te kunnen uit deze verveling en wil met een VW-busje naar Afrika, maar hij wil ook zijn opa niet in de steek laten. Er zijn nog een paar boeren in het dorp, er is een tankstation, een levensmiddelenwinkel en een kroeg. Maslow, de “dorpsbaas” bedenkt een plan om toeristen naar Wingroden te trekken door middel van een zelfgebouwde ufo. Dit levert hilarische en tragische momenten op. En dan duikt Lena met haar camera op, zogenaamd journaliste, en Ben wordt verliefd. De saaiheid van het dorp en het leven van zijn bewoners is mooi beschreven. De kleurrijke personen komen tot leven. En je hebt een enorme sympathie voor Ben. Van deze Young adult-roman is een tv-film gemaakt.
Ook Naar huis zwemmen van deze auteur, besproken op dit blog, is zeer de moeite waard.

tschik2.  Tschick van Wolfgang Herrndorf, vertaald als Tsjik.

Deze Young adult-roman, bekroond met de Deutscher Jugendliteraturpreis, is al eerder besproken op dit blog. Maik dreigt zijn zomervakantie alleen te moeten doorbrengen, maar dan duikt Tsjik op met een gestolen Lada. Ze maken samen een roadtrip door Duitsland op zoek naar Walachije, waar dat ook maar is, waar familie van Tsjik woont.
De 14-jarige jongens sluiten vriendschap en beleven komische avonturen. Met humor geschreven en heerlijk om te lezen!
Meer boeken van deze schrijver komen er helaas niet. Herrndorf leed aan een hersentumor en heeft in 2013 een eind aan zijn leven gemaakt.

peetz3.  Die Dienstagsfrauen zwischen Kraut und Rüben van Monika Peetz,  vertaald als De dinsdagvrouwen te hooi en te gras. Dat klinkt toch een stuk minder leuk!.

Dit is het derde boek over de dinsdagvrouwen, een groepje van vijf vrouwen dat samen een cursus heeft gedaan en sindsdien elke eerste dinsdag van de maand samenkomt in een restaurant. In het eerste boek gaan ze op pelgrimsreis, in deel twee een week vasten en in dit derde boek heeft Kiki een oud, vervallen schoolgebouw in Oost-Duitsland gekocht om op te knappen tot bed & breakfast. Natuurlijk staan zij en haar man onder tijdsdruk, je kent het wel van het tv-programma Ik vertrek, dus komen de dinsdagvrouwen helpen. Maar zij nemen ook elk hun problemen mee. De geldproblemen van Kiki zijn zo groot dat alleen het winnen van de plaatselijke bowlingwedstrijd nog uitkomst kan bieden.
Deze vrouwenroman leest lekker weg en is erg grappig. Ideaal voor de vakantie!

Bipolaire stoornis in twee verhalen

Een merkwaardig toeval, afgelopen week las ik twee boeken met hetzelfde onderwerp. In beide boeken heeft de hoofdpersoon een bipolaire stoornis. Hoewel totaal verschillend zijn het allebei aanraders.
extenceEen gevoelige, komische roman over bipolaire stoornissen, voor de lezers van Het Rosie Project staat er op de voorkant van het boek van Gavin Extence. Nu gaat het in Het Rosie Project over een licht autistische man op het liefdespad, een beetje zoals Hugh Grant acteert in al die romantische komedies van hem. Een lekker fris en romantisch boek.
De spiegelwereld van Melody Black laat zien dat het levenspad van iemand met een bipolaire stoornis daar niet mee te vergelijken valt. Wel heeft Extence een kraakhelder boek geschreven met de nodige humor, maar het verhaal toont vooral de destructieve kant van een bipolaire stoornis.

De ontdekking van haar dode buurman Simon triggert de geest van Abby. Ze komt uit haar depressieve staat, gaat  steeds korter slapen en maakt navenant steeds grootsere plannen.
Dat ze zich weinig gelegen laat liggen aan de zorgen van de mensen die van haar houden, laat haarscherp zien hoe moeilijk het is om vat te krijgen op iemand die in de manische fase een onwerkelijke energie en geldingsdrang heeft.
Gavin Extence beschrijft in een nawoord over een gelijke fase in zijn eigen leven van depressie, slapeloosheid en hypomanie na een weekend van te veel XTC-pillen. Dit lees je pas achteraf, maar het verhaal over Abby komt zeer waarachtig over dankzij zijn eigen ervaringen.
Rest alleen nog een woord over de voorkant van het boek; ontzettend lelijk (sorry, dat zijn er twee).

nivenJennifer Niven schrijft in haar nawoord van Waar het licht is dat de roman gebaseerd is op de zelfmoord van een vriend van haar. Ze wil het taboe te lijf dat er hangt over zelfmoord en psychische stoornissen. Iets waar je je als lezer alleen maar bij kunt aansluiten als je dit overrompelende mooie verhaal hebt gelezen.

Finch en Violet vinden elkaar op de richel van de klokkentoren van hun High School. Beide met de gedachte er een eind aan te maken. Finch praat Violet naar beneden en stapt daarna zelf van de richel.
Dit is het begin van wederom een goede Young Adult, verrassend, voorzichtig, inspirerend en liefdevol. De gesprekken tussen Finch en Violet spetteren van de pagina’s en maken de ontluikende liefde invoelbaar.

Voor school beginnen ze een project over bijzondere plekken in de staat Indiana. Finch is de aanjager en al snel voel je dat er wat mis is met hem. Na een periode van slaap, zoals hij het noemt, lijkt hij onstuitbaar. Thuis, waar zijn gescheiden moeder en zijn twee zussen vooral langs elkaar heen leven, vinden ze zijn gedrag normaal. Ook Violet ziet de schaduwzijde van Finch niet, verliefd als ze is.
Het boek lees je uit met een brok in de keel. Niet vanwege sentimentele redenen, maar door het prachtig geschreven verhaal van Niven over twee verliefde mensen die tegen de grenzen van de liefde lopen.

Half zwart van Sally Green: terechte hype?

Check de catlogus
Check de catalogus

Sally Green heeft met het eerste boek uit de trilogie rond de heks Nathan het Guinness Book of Records gehaald. Als meest vertaalde debuut en meest vertaalde jeugdboek (47 landen) en dat nog voordat het boek officieel verschenen was.

Dat maakt nieuwsgierig. Is al die aandacht terecht en juichen we mee of draaien we Public Enemy’s nummer Don’t believe the hype nog maar weer ‘s?
Ik kies  na wat wikken en wegen voor het eerste.

Check de catalogus
Check de catalogus

Nathan groeit in Engeland op met twee halfzussen en een halfbroer. Zijn moeder leeft niet meer en de vader is vermoord door Marcus, een zwarte heks en vader van Nathan.
Het viertal wordt opgevoed door de grootmoeder, een witte heks. Nathans oudste zus Jessica is een grote plaaggeest. Zij houdt hem verantwoordelijk voor de zelfmoord van hun moeder.

De witte heksen hebben een Raad en zijn onderling meer met elkaar verbonden dan de eigenzinnige zwarte heksen. De witte heksen zetten Nathan onder druk om erachter te komen of hij een witte of een zwarte heks is. Half wit of half zwart.

Dit is het begin van een verhaal over een bloederige strijd tussen de witte en zwarte heksen. Nathan is de spil in het verhaal dat met veel schwung wordt verteld. De ontwikkeling van veelgeplaagde puber tot heks die weet wat hij wil en zijn gave tot ontwikkeling brengt (spoiler: zijn gave is prachtig verbeeld op de omslag van het tweede boek) en zijn donkere kant leert kennen.

Green moet het niet hebben van de liefdesperikelen, al krijgt dat een mooie wending in het tweede deel. De kracht ligt in de dialogen, de afwisseling van ik- en hij-perspectief, de keuze die Nathan maakt. De diepgang van de personages en de razendsnelle vertelling. Geen minutieuze  beschrijvingen maar flinke sprongen in de tijd.

Dat geeft Green gelegenheid en ruimte voor de andere personages. Zoals Gabriel, die Nathan bijzonder toegedaan is. Op internet wordt gespeculeerd of Gabriel een man of een vrouw is. Misschien werpen de twee prequels op deze trilogie daar licht op (Half Lies en Half Truths). Hierin wordt het verhaal van Gabriel verteld. Het wachten is op de verfilming van de trilogie waar druk aan gewerkt wordt. Daarmee kan deze hype dezelfde weg bewandelen als The Hungergames. Een hype waar ik zelf vrolijk aan meedoe.

 

Hoe een tornado levens verwoest

Jennifer Brown
Jennifer Brown

Jersey woont in een klein stadje in Midwest USA met haar moeder en jonger zusje Marin. Het is een gebied waar in het seizoen het tornado-alarm regelmatig klinkt. Vaak is het loos alarm maar dit keer trekt een verwoestende twister over de stad, die een groot deel van de huizen wegvaagt en meer dan 100 slachtoffers maakt.
Jersey overleeft in de kelder van haar huis en begint samen met de buurjongen een zoektocht naar haar moeder en kleine zus.

Brown schreef eerder fel realistische young adult, als Hot shot en Hate list. Bij haar geen magische taferelen of Big Brothers die de wereld onder duim houden.
Wild storm leest als een wervelwind (sorry, kon het niet laten) en je leeft je helemaal in als de tornado met het lawaai van een goederentrein overtrekt.
De zoektocht van Jersey naar haar familie, haar schuldgevoel en rouw om haar geliefden, wordt zonder poespas beschreven. Daardoor komt dit boek behoorlijk binnen en houdt Jennifer Brown de spanning er tot het laatst in met mooie wendingen en het inzicht dat de dingen vaak niet zijn zoals je in eerste instantie denkt. Een bloedband betekent niks als er geen ruimte is in je hart voor de ander. Die laatste zin kan zo op een tegel na lezing van Wild storm.

Ik geef je dit boek

Jandy Nelson - Ik geef je de zon
Jandy Nelson – Ik geef je de zon

Een enkele keer lees ik een boek dat ik voor mezelf wil houden. Ik heb het ontdekt, gelezen en hou het nog even vast na de laatste bladzijde. Maar ik blog over boeken en moet mijn ervaring wel delen.

Ik geef je de zon van Jandy Nelson begint met de zin: Zo begint het allemaal. Dat is de verzuchting van de 13-jarige Noah als twee buurtsociopaten hem belagen. Met dat begin trekt Nelson je een ongelooflijk mooi en rijk boek binnen.
Eigenlijk is het ondoenlijk om een blog te schrijven dat recht doet aan dit fantastische boek. Daarom slechts dit, ik geef je dit boek en geniet er van.

Neem je daar geen genoegen mee, hier iets meer over het boek.

Noah heeft een tweelingzus, Jude. Zij leeft haar leven zonder angst, surft, springt van hoge rotsen de zee in en doet het woord waar Noah stil is. Hij leeft vooral in zijn hoofd, waarin hij zijn omgeving tekent om het daarna op doek of papier te schetsen en te schilderen.

Ze zijn zo met elkaar verbonden dat ze zonder praten elkaar begrijpen. Na een tragische gebeurtenis groeien ze uit elkaar door een heftige jaloezie en verbroken vertrouwen. Jude gaat onzichtbaar door het leven, Noah tekent niet meer.

Nelson durfde het aan om de twee op verschillende leeftijden aan het woord te laten. Noah als 13-jarige en Jude als 16-jarige, zodat je het verleden en heden beleeft. Daardoor zindert het boek van de spanning, wat is er gebeurd en wat gaat er gebeuren? Maar wat mij overrompelde is hoe Nelson Jude en Noah neerzet. Het ene hoofdstuk zit je in het bruisende brein van Jude, in het andere zit je in de kleurrijke geest van Noah. Hierdoor krijgen beide een eigen stem die het verhaal compleet maakt en uiteindelijk het antwoord geeft op de vraag of ze elkaar weer vinden.

Liefde en schuld

Annabel Pitcher - Onder de ketchupwolken
Annabel Pitcher – Onder de ketchupwolken

Tot over m’n oren verliefd op dit boek, John Green.

Dit citaat slaat niet op dit boek maar op het boek Eleanor & Park, besproken in het vorige blog. Dat boek over de liefde tussen Eleanor en Park is origineel en ontroerend beschreven. En hoe hoog ik John Green ook heb, verliefd tot over m’n oren werd ik niet op het boek.

In Onder de Ketchupwolken schrijft Zoë brieven aan een ter dood veroordeelde ergens in een gevangenis in de VS. In haar eerste brief vertelt ze hem dat ze iemand heeft vermoord, maar toch nog steeds vrij rond loopt. Vol schuldgevoel schrijft ze over haar gevoelens voor twee jongens en over haar familie, haar zussen en kibbelende ouders.

Onder de ketchupwolken heeft veel overeenkomsten met Eleanor & Park. De sensibele beschrijving van een jonge verliefdheid in een origineel verteld verhaal, allebei Young Adult op z’n best. Maar Pitchers boek ontroert en Zoë blijft nog wel even bij je, iets wat Eleanor & Park minder heeft.
Pitcher overdonderde met haar debuut Mijn zus woont op de schoorsteenmantel. Haar tweede boek heeft dezelfde krachtige mengeling van tragiek, humor en oprechtheid en maakt nog meer indruk. Kortom, een boek waar ik tot op m’n oren verliefd op ben.

Boektrailer

Liefde in rood

Rainbow Rowell - Eleanor & Park
Rainbow Rowell – Eleanor & Park

Rainbow Rowell, een naam zoals je alleen in de VS tegenkomt, bracht haar jeugd op het platteland in armoede door. Haar moeder hield Rainbow kort, haar vader dronk maar las haar wel voor. Zelf stortte ze zich op comics van de X-Men, strips die ze in de schoolbus leende van een vriend.

In Eleanor & Park stapt de roodharige Eleanor voor het eerst in de schoolbus naar haar nieuwe school. Ze moet een plaats veroveren en komt naast Park te zitten. Langzaam ontstaat er toenadering tussen de twee, die begint met het uitwisselen van comics en overgaat in een heftige verliefdheid.
In een afwisselend perspectief lees je over hun onzekerheden, maar vooral over de twee verschillende milieus waar ze uitkomen. Park heeft een Koreaanse moeder en komt uit een liefdevol gezin. Eleanor woont onder armoedige omstandigheden met haar broertjes en zusje en haar moeder bij een “nieuwe” stiefvader. Een gewelddadige dronkenlap waar haar moeder geen tegenwicht aan kan bieden.

De beschrijving van de ontluikende liefde is op een bepaald moment wel wat langdradig, al prikkelt en spettert het wel. De achtergronden kleuren het verhaal en zorgt ervoor dat je doorleest, zodat je bij het mooi afgeronde en ontroerende eind komt.

Origineel verteld verhaal over twee buitenstaanders, een eigenzinnige, kwetsbare meid met rood haar en een stille half Koreaanse jongen die elkaar vinden in een eerste liefde. Het boek is bekroond met de Dioraphte Literatour Prijs 2015.

In de VS maken fans regelmatig booktrailers van hun favoriete boeken. Dit is eentje die met liefde is gemaakt:

Getekend door een oorlog

Johan Faber - De veteraan
Johan Faber – De veteraan

Met De veteraan heeft Johan Faber de Dioraphte Literatour Prijs gewonnen voor beste jongerenboek. Een opvallende keus omdat het Faber niet een typisch Young Adult Book heeft geschreven. Het genre dat de laatste tijd vooral gevuld wordt met  het leven na de Apocalyps. Wel heeft het boek eenzelfde beklemmende sfeer als een goede dystopie.

Meindert loopt tegen de 30, woont in het gehucht Neerloo in een kleine woning van zijn maat Menno. Beiden hebben tegelijkertijd in Afghanistan gediend. Menno is daar geestelijk beschadigd. Meindert vooral fysiek, nadat een bermbom hem op het randje van de dood bracht.
Meindert slijt zijn dagen in afzondering. Hij heeft de hoogste militaIre onderscheiding gekregen voor een actie in Afghanistan, maar mag daar niet over praten omdat de Nederlanders op een plek waren waar ze niet mochten zijn.  Zijn grijze eenzaamheid wordt wat opgefleurd als de 14 jarige Mieke in zijn leven komt.

Faber schreef eerder Wende, daarin maakte hij de lezer het niet gemakkelijk. Hier stelt hij je nog meer op de proef met een simpele hoofdpersoon die nauwelijks sympathiek wordt omdat hij het liefst met rust gelaten wordt. Ook door de lezer lijkt het wel. Je graaft in een leven dat je recht het drassige land rond Neerloo inzuigt.

Faber overtuigt wederom omdat het een hele goede schrijver is, al stemt het verhaal stemt niet vrolijk. Het blijft je wel lang bij en geeft en passant een beeld van veteranen die eenmaal terug niet meer passen in het reguliere leven. Een heftige aanrader voor lezers die van stevige kost houden.

Johan Faber geeft schrijftips: