Tagarchief: Amanda Prowse

Een andere liefde

Bereid je maar voor, het boek dat ik met jullie wil delen is heftig.
Hoe sfeervol en romantisch het kaft je ook lokt, het verhaal is alles behalve dat. Het is rauw, eerlijk en heel erg verdrietig.
Het verhaal van een alcoholist.

Romilly is getrouwd met David en samen hebben ze een prachtig dochtertje, Celeste. Ze wonen in het huis van hun dromen en hebben beide een baan waarin ze zich helemaal thuis voelen. Alles wat Romilly altijd wilde, heeft ze bereikt. Haar enige zwakke plek is dat ze geen maat weet te houden met alcohol.
In haar studententijd, toen ze David ontmoette, merkte ze dat ze met een glaasje op minder onzeker was en ineens veel meer durfde. David vond deze kant van Romilly ook wel spannend en deed daarom graag met haar mee. Naarmate ze ouder werden, een dochter kregen en hun huis kochten, verdween de behoefte aan deze losbandige avonden, maar Romilly vond het moeilijk de drank te laten staan. Wanneer ze een nieuwe buurvrouw krijgt die ook wel van een glaasje houdt, wordt het steeds moeilijker om de controle te bewaren en Romilly glijdt langzaam maar zeker steeds verder af.

David wil Romilly ontzettend graag helpen, hij houdt zoveel van haar en wil er alles aan doen zijn geliefde vrouw weer terug te krijgen. Er wordt tot twee keer toe professionele hulp gezocht maar diep van binnen heeft Romilly niet het idee dat ze hulp nodig heeft. Dat vond ik zo schrijnend en het is precies waar de kern van het probleem zit. Hoe kun je iemand helpen die zelf vindt dat ze geen probleem heeft?
David probeert het met een ultimatum:

“Goed Rom, ik zal je een keus geven. Hier zitten Celeste en ik, recht voor je neus. En daar staat die fles wodka. Je kunt vandaag één van tweeën hebben, niet allebei. Ons. Of deze. Welke kies je?”
Ze staarde naar de man van wie ze hield en wist dat ze hem de waarheid was verschuldigd. (…)
En toen, alsof ze werd geleid door iets wat sterker was dan zij, reikte ze naar de fles en greep hem vast.

Slik. Echt hoor, toen ik dat las brak er gewoon iets in me. Hoe wanhopig moet je zijn als je zo afhankelijk geworden bent? Ik vond het afschuwelijk om te lezen hoe Romilly door de drank veranderde van een lieve vrouw in een karikatuur van zichzelf dat rare praat uitslaat en daarmee haar dochter doodsbang maakt. Celeste komt zelf ook aan het woord in dit boek, ze kijkt als jongvolwassen vrouw die op het punt staat te gaan trouwen, terug op haar jeugd.
Zoals ik dus als zei, bereid je maar voor wanneer je dit boek pakt.
Amanda Prowse heeft namelijk de fantastische gave een verhaal zo te vertellen dat het meteen onder je huid kruipt.
Ik ben diep onder de indruk van dit boek.reserveer dit boek

Advertenties

Heftig: Verhaal van een moeder

Verhaal van een moederTwee weken terug had ik nog een weekje vakantie, heerlijk even uitwaaien op Ameland. Ik wilde graag wat relaxt leesvoer mee om het vakantiegevoel compleet te maken. Mijn oog viel op ‘Verhaal van een moeder’ een boek dat me qua uiterlijk erg aansprak.
Ik lees nooit de achterkant van een boek omdat ik me graag laat verrassen maar ook al had ik dat wel gedaan, niets had me kunnen voorbereiden op de intensiteit van dit verhaal.

Dit is namelijk niet zomaar een moeder met een verhaal, deze jonge vrouw gaat door een extreem diep dal.
Op het eerste gezicht lijkt Jessica alles te hebben wat ze altijd graag wilde; een fantastische man, een prachtig huis en nu ook nog in verwachting van hun eerste kindje. Dat deze zwangerschap zich eerder aandiende dan het stel in eerste instantie had bedacht blijkt de eerste smet op haar gelukkige leven.
Wanneer Jessica na een afschuwelijke bevalling bijkomt uit de narcose voelt ze zich totaal overrompelt. Het ergste van alles blijkt dat haar hele familie en vooral haar man compleet in de wolken zijn van hun prachtige dochtertje terwijl zij geen enkel gevoel voor het meisje heeft. Het begin van een nachtmerrie.

‘Amanda Prowse’ geeft je met dit boek een onverbloemde kijk in de wereld van postpartum depressie en laat ons zien wat er kan gebeuren wanneer deze aandoening niet tijdig wordt onderkent.
Ik had in tijdschriften wel eens gelezen over postnatale depressie, zoals het eerst werd genoemd, maar dit verhaal is echt hartverscheurend. Je wilt als lezer de familieleden van Jessica wel toeschreeuwen: ‘kijk dan naar haar! Ze heeft hulp nodig!’

Meer zal ik niet vertellen over de inhoud, laat je al lezend maar meezuigen in dit prachtig geschreven boek. Want dat is het, ondanks het verdrietige onderwerp.
Ik heb me meerdere keren afgevraagd hoe Prowse dit boek heeft kunnen schrijven. Ze geeft zelf het antwoord in onderstaand filmpje.