Tagarchief: Francisco X Stork

Een Krijger des Doods vecht voor het leven

 
Naar de catalogus

Francisco X. Stork verraste vorig jaar met het prachtige Marcelo en de echte wereld.

Nu is er De laatste zomer van de Krijgers des Doods. Wederom een boek om ademloos en vol bewondering te lezen. Wat een schrijver die Stork.

Het verhaal begint als de 17 jarige Pancho afgezet wordt bij een weeshuis. Zijn leven tot dan bevat genoeg drama voor meerdere levens. Zijn moeder overleed toen hij jong was. Zijn vader kwam om bij een ongeval op het werk veroorzaakt door een alcoholische collega. Zijn minder begaafde zus is gevonden in een motel waar ze dood achtergelaten is door een man die sex met haar heeft gehad.

Zijn vader liet hem zien hoe je mensen toegeeflijk en vergevingsgezind tegemoet kunt treden maar die houding heeft er in Pancho’s ogen toe geleid dat zijn vader verongelukte en zijn zus dood is. Stork laat heel subtiel steeds meer zien van de worsteling van de eenzame en verbitterde jongen. Pancho zint op wraak, eventuele konsekwenties laten hem koud.

In het weeshuis krijgt hij de zorg over DQ, een jongen met een dodelijke hersentumor. DQ schrijft Het manifest van de Krijgers des Doods. Eigenlijk moest dat Krijgers des Levens zijn maar dat klinkt minder mysterieus volgens DQ. Dit manifest, dat gaat over hoe je wilt leven in de onvermijdelijke aanwezigheid van de dood*, krijgt langzaam vorm. Net zo langzaam als de verandering die in Pancho plaatsvindt door de ziekte en levenslust van DQ en de gezamenlijke verliefdheid op Marisol.

De vraag wat Pancho uiteindelijk gaat doen zorgt voor spanning. Mooi is ook het open eind. Dat zie je niet zo vaak tegenwoordig.

* laat dit je niet afschrikken, dit is een feel-good boek dat ook nog ’s ergens over gaat.

Advertenties

Tip vd Mnd: Francisco X Stork

Francisco X Stork

Marcelo en de echte wereld
De 17 jarige Marcelo Sandoval hoort muziek in zijn hoofd, woont in in een boomhut, heeft regelmatig diepgaande gesprekken met een vrouwelijke Rabbijn, is het liefst aan het werk met paarden en heeft een ijzeren geheugen voor feiten.

Hij heeft het syndroom van Asperger.
Het is bijna zomervakantie als het verhaal begint en Marcelo verheugt zich erop om op de boerderij te werken met paarden die getraind zijn om om te gaan met kinderen met stoornissen of handicaps. Zijn vader heeft echter andere plannen. Hij vindt dat Marcelo kennis moet maken met de echte wereld en zorgt ervoor dat Marcelo op de postkamer komt te werken van zijn advocatenkantoor. Marcelo wil niet maar ze komen tot een compromis. Als hij zijn zomerstage goed afrondt, mag hij op zijn speciale school blijven. Anders gaat hij naar een reguliere school. De confrontatie met “de echte wereld” is waar het om draait in dit boek. Meer vertellen over het verhaal is zonde.

Het boek is geschreven in de ik-vorm waardoor je deelgenoot wordt van de wonderlijke gedachten van Marcelo en hoe hij de wereld om zich heen waarneemt. Uitdrukkingen die voor ons vanzelfsprekend zijn, worden door hem letterlijk genomen waardoor er regelmatig spraakverwarring ontstaat. Op school heeft hij geleerd wat bepaalde gezichtsuitdrukkingen betekenen omdat hij zelf niet in staat is om gezichten te lezen. Tijdens zijn zomerstage wordt Marcelo voor het eerst geraakt door andere mens wat hem in conflict brengt met zijn vader en de zoon van de medevennoot van zijn vaders advocatenkantoor.

Het verhaal is een coming of age, het verlies van onschuld en de pijn van het volwassen worden. Terwijl hij liefde, jaloezie en wedijver ontdekt, verdwijnt de innerlijke muziek. Het boek is volkomen terecht overladen met prijzen. De auteur verliest zich niet in een gedetailleerde uitleg waardoor het verhaal scherp en levendig blijft. Stork heeft een prachtig boek geschreven over een jongeman die je in je hart sluit.

Francisco Xavier Stork
Het levensverhaal van Francisco Stork lijkt zo uit een roman te komen. Zijn Mexicaanse moeder Ruth raakte ongehuwd zwanger en werd door haar vader gedwongen te bevallen in een klooster ver weg van huis. Ze moest haar kind afstaan voor adoptie, maar eenmaal bevallen wilde ze het kind houden. Zes jaar later huwde ze met de twintig jaar oudere Charles Stork, een zachtaardige Nederlander, die Francisco zijn achternaam gaf en een typemachine omdat de 6 jarige Francisco schrijver wilde worden. Zijn stiefvader kwam bij een auto-ongeluk om het leven toen Francisco 13 was. Ondanks de armoedige omstandigheden waaronder ze leefden, lukte het Francisco advocaat te worden.

Zijn schrijversambitie is hij nooit kwijtgeraakt al debuteerde hij pas op 47 jarige leeftijd. Er zijn in de VS vier boeken van hem verschenen waar zijn Latijns-Amerikaanse afkomst een rol in speelt. Hij schrijft voor Young Adults, jongeren van 15 tot 25 jaar.