Tagarchief: Fred Vargas

Ondoden denderen door de bossen

Fred Vargas - Verdwijningen
Fred Vargas – Verdwijningen

Bijna drie jaar hebben we moeten wachten op de opvolger van Vervloekt  van Fred Vargas. In een eerder blog heb ik genoeg gezegd over de volstrekt unieke Vargas. Haar boeken zullen niet ieders tasse de thé zijn, maar ben je liefhebber dan kun je weer helemaal verdwijnen in haar laatste boek rond commissaris Adamsberg.

De originele titel, L’armée furieuse, is ietwat merkwaardig vertaald als De verdwijningen. Verder niks dan lof voor de vertaalsters die Vargas originaliteit recht doen.

Adamsberg houdt zich bezig met de moord op een grootindustrieel, een mishandelde duif en de dood van een enorme kaztoolk (een van de personages heeft de gewoonte andersom te praten en dit is zijn typering van de vermoorde). Die kaztoolk brengt hem naar Normandië waar de legende van Het woeste Leger een dorp in rep en roer brengt. In een visioen heeft de rondborstige Lina vier mensen gezien die afgevoerd werden door dit leger van ondoden, dat al vanaf de 11e eeuw een schoonmaak van mauvaises personnes houdt in de regio. De kaztoolk is het eerste slachtoffer.
Adamsberg is meer onder de indruk van Lina met haar goudkleurige lokken dan van de legende, maar weet alles te ontrafelen met hulp van de wandelende encyclopedie Danglard, de rijmende Veyrenc en filosofische mijmeringen over koeien die niet bewegen.

Verwacht geen denderende spanning, maar een prachtig geschreven, literaire thriller met veel Franse fantasie en een verraderlijke luchtigheid, alsof Haruki Murakami thrillers schrijft en in Normandië geboren is. Hopelijk duurt het niet weer drie jaar voor een nieuwe parel van Vargas verschijnt.

Advertenties

Wraakthriller van de bovenste plank

Pierre Lemaitre
Pierre Lemaitre

Pierre Lemaitre heeft met Alex een hele goede en originele thriller afgeleverd. Dat klinkt als een aanbeveling maar doet het boek tekort want het is nog zoveel meer. Lemaitre’s thriller deed me denken aan de boeken van Fred Vargas. Bizarre personages (Camille Verhoeven is een kale commissaris van 1.45 meter), mooie beschrijvingen van mensen en situaties en een origineel verhaal in een kleurrijke stijl. Een jonge vrouw wordt ontvoerd en naakt in een kleine kooi opgesloten in een verlaten gebouw. Het lijkt de aanzet tot een Karin Slaughter- of Mo Hayderverhaal, zo’n verstikkend spannende thriller waarin de slechtheid van sommige mensen tot op het bot uitgeserveerd wordt. Niet echt mijn kopje thee. De jonge vrouw, Alex, lijkt het slachtoffer van een perverseling en… Laat ik hier maar stoppen, want meer vertellen bederft het leesplezier. Alex is een wraakthriller, opgedeeld in drie delen. Elk deel gooit je aannames en verwachtingen in de prullenbak. Ik ga in ieder geval de twee andere thriller van Lemaitre lezen want dit smaakt naar meer. Boektrailer op YouTube.

De vreemde zaak van de componist en zijn rechter

Naar catalogus
Naar catalogus

Allereerst een kleine bekentenis. Boeken met lange en mysterieuze titels hebben een vreemde aantrekkingskracht op mij. De vreemde geschiedenis van Dr. Jekyll en Mr. Hyde, Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteitDe merkwaardige lotgevallen van soldaat Ivan Tsjonkin, Kuifje en de zeven kristallen bollen. Ze klinken zo lekker ouderwets, titels om te lezen bij kaarslicht en een haardvuur. Het boek van Patricia Duncker verdient het zeker om gelezen te worden, bij haardvuur of anderzins.

 
In DVZVDCEZR worden op nieuwjaarsdag in het jaar 2000 in de Jura de lijken gevonden van een aantal volwassenen en kinderen.  Iedereen lijkt zelfmoord te hebben gepleegd door vergif tot zich te nemen. Op één lijk na, dat van een vrouw die door een kogel om het leven is gebracht.
Rechter Dominique Carpentier en commissaris André Schweigen doen onderzoek. Een eerder geval van massale zelfmoord zet ze meteen op het spoor van een sekte genaamd Het Geloof. Wat volgt is een diepzinnig, intelligent en meeslepend verhaal (citaat op de omslag dat voor de verandering eens een keer klopt). Duncker excelleert met haar prachtige personages. De rechter is een ongenaakbare, aantrekkelijke vrouw op wie de commisaris al jaren verliefd is. De commissaris is een vloedgolf die slechts door de rechter tot bedaren lijkt te brengen. De componist is een charismatisch man die niet in staat is te liegen tegen de rechter, omdat hij vanaf het eerste contact hopeloos verliefd raakt op haar. 
Hij is wel degene die de rechter aan het wankelen brengt. Haar ratio lijkt het af te leggen tegen zijn overrompeligheid (kan geen ander woord bedenken).
 
Het is een boek om van te smullen, mooi geschreven met de nodige, bijna achteloze humor (vooral in de relatie tussen de rechter en de commissaris). De natuurbeschrijvingen doen je verlangen naar een vakantie in Languedoc-Roussillon en je krijgt zin om zelf naar Lübeck af te reizen. De oorsprong van Het Geloof brengt je naar het oude Egypte en neemt je op reis door de kosmos, waar de Duistere Begeleider de komst van de apocalyps lijkt te voorspellen.
Eigenlijk is dit boek van Fred Vargas maar dan door een ander geschreven. Dat de Daily Telegraph haar vergelijkt met Dan Brown schrijven we maar toe aan de sociale onrust in Engeland.

Beheersing van migratiestromen volgens Fred Vargas

Recensie
Recensie

Fred Vargas is uniek, laat ik daar maar mee beginnen. Aan de originaliteit van haar thrillers kan geen enkele schrijver tippen. Haar personages zijn excentriek, hoogdravend, warrig en zelfs de meest doodgewone mensen krijgen door haar beschrijvingen nog iets merkwaardigs mee. 
Daarnaast zijn haar plots op z’n zachtst gezegd mysterieus en rijk gedetailleerd. De verhaallijnen lijken alle kanten op te fladderen om uiteindelijk in een haarscherpe ontknoping bij elkaar te komen.

 In Vervloekt is Commissaris Adamsberg samen met zijn inspecteur Danglard op weg naar Londen waar een internationale politieconferentie gehouden wordt met als thema: ‘de beheersing van de migratiestromen te harmoniseren’. Daar stuiten ze bij een begraafplaats op 17 schoenen met daarin 17 afgehakte voeten.
Adamsberg keert terug naar Parijs, opgelucht dat hij verder niks hoeft met de bizarre vondst. Eenmaal daar wordt hij geconfronteerd met een lugubere moord en zoals dat gaat bij Vargas blijken de schoenen en de moord verband met elkaar te houden. De zaak brengt hem naar een Servisch dorp dicht bij de Roemeense grens, waar de bevolking met een oud geheim leeft. In 1725 is daar Peter Plogojowitz begraven om na zijn dood rond te waren. Plogojowitz is de reden waarom eeuwen later een nazaat van een van de slachtoffers zich op zijn manier bezig houdt met het beheersen van de migratiestromen. Hij is op jacht naar alle nakomelingen van Plogojowitz die zich over Europa hebben verspreid.
 
Door Vargas’ verbeeldingskracht en prachtig taalgebruik kan het gebeuren dat je dagen later een detail te binnen schiet die ineens zijn betekenis krijgt, waardoor je nog meer bewondering krijgt voor haar werk. Met Vervloekt heeft Vargas weer een ijzersterke én fijngevoelige thriller geschreven, met haar kenmerkende subtiele humor in de dialogen. Een thriller die wellicht niet ieders smaak zal zijn maar wel eentje om te koesteren en intens van te genieten.