Tagarchief: Geloof

Slechte meisjes

Alabama 1995. Al dagen hangt een enorme donkere wolk boven het stadje Grace. Een wolk als aankondiger van naderend onheil. Dat onheil slaat toe als Summer verdwijnt. Er zijn meer meisjes verdwenen in de omgeving, maar in eerste instantie denken de autoriteiten dat Summer weggelopen is.

whitakerSummer lijkt de ideale dochter, presteert goed op school, is muzikaal en geliefd. Tweelingzus Raine is haar tegenpool, wild en ongeremd. Zij gelooft niet dat Summer weggelopen is, maar het slachtoffer is van de Vogel. Een bijnaam voor een ongrijpbare man die in de bossen is gesignaleerd en door iedereen als de ontvoerder wordt beschouwd.

Raine krijgt hulp van Noah en Purv, die een vriendschap koesteren waarin ze vooral op elkaar passen. Ze lijken dichter bij de waarheid te komen dan sheriff Black.

In het verhaal vol wisselend perspectief speelt de omgeving een grote rol. Niet alleen de uitgestrekte bossen en het uitzichtloze leven in een Amerikaans stadje, maar vooral het geloof dat de mensen houvast gaaft. Als lezer vraag je je al snel af of Summer wel de ideale dochter is? En wat is de rol van de albinistische domineeszoon?

Whitaker weet als Brit in een geheel eigen stijl, perfect een broeierig stadje in het zuiden van de VS neer te zetten. Vol goed uitgewerkte personages met eenzelfde sfeer als het voortreffelijke eerste seizoen van True Detective en de boeken van Gillian Flynn. Als de zwarte wolk eindelijk tot uitbarsting komt, komen alle lijnen bij elkaar en volgt een prachtige ontknoping.

reserveer dit boek

Advertenties

Tip vd Mnd: Franca Treur

Website Franca Treur
Dorsvloer vol confetti

Deze maand is Dorsvloer vol confetti van Franca Treur de tip van de maand. Het boek beleeft herdruk na herdruk. 

Het verhaal is in deze tijd van omvallende banken, boerkaverbod en rekeningrijden een kennismaking met een wereld waar het leven eenvoudig en duidelijk is. Het speelt in Zeeland en verhaalt over de 12-jarige Katalijne, dochter van bevindelijk gereformeerden. De schrijfster heeft geen autobiografie geschreven, wel heeft ze geput uit haar eigen herinneringen. Het dagelijkse leven op de boerderij staat volledig in het teken van geloof. Een geloof waarin het hiernamaals belangrijker lijkt dan het hier en nu. Dat paradijs is niet voor alle gelovigen. Slechts de door God uitverkorenen zullen een plaats krijgen. Als iemand gestorven is hopen nabestaanden op een teken van God dat hun dierbare opgenomen is.           

Dat lijkt als buitenstaander tamelijk wreed. Een levenlang gebukt gaan onder oudtestamentische preken waarin de mens als zondaar wordt afgeschilderd, een levenlang zonder zonde proberen te leven en dan maar moeten afwachten of je uitverkoren bent. Toch is het boek licht van toon, met humor en door het perspectief van een 12-jarige die zich langzaam bewust wordt van het geloof en de twijfel die haar langzaam bekruipt. Ze begint vragen te stellen. Vragen die ze zichzelf stelt, omdat je met je twijfels niet terecht kan bij een ander.