Tagarchief: Michael Koryta

Laatste woorden

laatstewoorden

Het is alweer een tijdje geleden dat ik het las maar ik denk dat het wel een plaatsje verdient op mijnbieb.blog. Heerlijk spannend en bijna niet weg te leggen. Dit boek ‘De laatste woorden’ van Micheal Koryta leest als een trein. Wie vermoordde tien jaar geleden een zeventienjarig meisje in het gangenstelsel van Trapdoor Caverns. Wat gebeurde er allemaal in de dagen voordat zonderling Ridley Barnes met haar uit de grotten kwam. Marcus Novak werkt voor Innocence Incorporated en hij weet uit ervaring dat niet iedere politiezaak wordt opgelost. De moord op zijn eigen vrouw bijvoorbeeld. Welke redenen zijn er om de zaak te heropenen en welke geheimen verbergen de grotten? En wat heeft het te maken met Marcus z’n eigen verleden?

Collega Robert schreef in 2011 al eens een blog over een  boek van Micheal Koryta. Voor mij was het de eerste keer dat ik een boek van deze schrijver las maar zeker niet de laatste keer.

reserveer deze boeken

Griezelige Michael Koryta

Griezelig goed
Griezelig goed

Een verrassende Koryta omdat ik hem kende van sterke thrillers rond Lincoln Perry, privé-detective met een duistere kant. Koude rivier is een bovennatuurlijke thriller, zoiets als Stephen King of Dean Koontz schrijven. Van Koontz heb ik nog nooit iets gelezen, van King wel. Het is Koryta’s eerste uitstapje naar dit genre en de uitspraak van Dennis Lehane op de voorkant van het boek dat Koryta kan tippen aan King, lijkt nog wat voorbarig.

Hoofdpersoon is een filmmaker met een gemankeerde carrière en een relatie waar hij zelf uitgelopen is. Hij verdient zijn geld met het maken van films van begrafenissen. Een redelijk gat in de markt want mensen gaan dood en achterblijvers willen de begrafenis nog wel ’s in alle rust terugzien. Dan krijgt hij het aanbod om een film te maken over het leven van een man die op sterven ligt. Deze man is rijk geworden met bronwater. Een oude fles met bronwater zorgt voor hallucinaties. Zoals een trein met als enige passagier een man met een bolhoed en een kwaadaardige uitstraling. Of broeierige scènes uit het verleden van de rijke man die langzaam duidelijk maken wat er jaren geleden gebeurd is. De hoofdpersoon wordt langzaam meegezogen in de duistere gebeurtenissen die eindigen in een waar pandemonium op het eind van het verhaal. Zelf werd ik wat minder meegezogen maar Koryta kan wel schrijven en Koude rivier krijgt van mij 3 sterren voor de 3 haren die in mijn nek overeind gingen staan bij het lezen van de enge passages.

Privé-detectives

Chercover & Koryta
Chercover & Koryta

Het genre van de privédetective bestaat dankzij het gegeven dat het altijd hetzelfde is. Dat is niet erg, zolang de juiste ingrediënten aanwezig zijn. Zoals een bakje muesli met biogarde en honing elke morgen lekker blijft als de kwaliteit van de muesli goed is. In een goede privédetective is de plot de muesli.De andere ingrediënten voor een goede privédetective zijn een eigengereide speurder die zijn zaakjes oplost op de rand van de wet. Een liefde van de privédetective, meestal een ex waar de man regelmatig over mijmert. Een politieman die hem het vuur na aan de schenen legt, omdat de detective zelf onder verdenking komt te staan. Een hulp, een schimmig figuur met meer spierballen dan de detective zelf, die meestal aan de verkeerde kant van de wet opereert. Een paar aframmelingen waardoor de hoofdpersoon bont en blauw door het verhaal loopt. En een flinke dosis zwarte humor.In Nederland debuteerde Sean Chercover met Chicago Mob en Michael Koryta met B.e.g.r.a.v.e.n.   

Chercover geeft zijn hoofdpersoon een duistere kant mee waardoor het boek opvalt. Het wordt slechts aangestipt maar Ray Dudgeon heeft een moorddrift in zich, waardoor hij niet echt valt in de categorie ruwe bolster blanke pit. Deze drift zal ongetwijfeld terugkomen in het tweede deel rond deze detective. In het eerste deel neemt hij het op tegen de maffia in Chicago, of beter The Outfit zoals ze daar genoemd worden.  

Van Koryta zijn al meer titels in het Nederlands verschenen. Iets minder humor, meer grimmigheid. In een interview met De Volkskrant zegt Koryta dat hij niet houdt van thrillers met een knipoog. Hij bedoelde ermee dat hij niet houdt van thillers die geschreven zijn als amusement en slechts ter ontspanning dienen. Politie- en detectivewerk verslind je emotioneel en dat moet zichtbaar zijn in een goede thriller. Zijn speurder is Lincoln Perry en net als Ray Dudgeon is Perry een man met duistere kanten.  

Beide boeken zijn de moeite waard. Het plot van Koryta zit goed in elkaar, het boek is strakker gecomponeerd dan het debuut van Chercover. Daar staat tegenover dat Chercover meer een thriller met een knipoog is. Daar hou ik wel van, al mag dat niet van Koryta. Rest me alleen nog die rare puntjes in de titel van Koryta. In het engels heet het boek A welcome grave, zonder zinloze puntjes maar meer to the point als je het verhaal leest.