Tagarchief: Patrick Ness

Een sprookjesachtige liefde in Londen

Patrick Ness
Patrick Ness

Hoe doe je recht aan een poëtisch, humoristisch en sprookjesachtig liefdesverhaal in maximaal 300 woorden? Een poging.

George Duncan is een aardige man, zo aardig dat vrouwen het niet bij hem uithouden omdat hij uiteindelijk vooral moederlijke gevoelens oproept.

In een koude Londense nacht wordt George gewekt door een ijselijke kreet. In zijn tuin treft hij een gewonde kraanvogel die hij van een pijl bevrijdt. De volgende dag verschijnt een Aziatisch ogende vrouw in zijn drukwerkwinkel. Kumiko wil graag haar met veren gemaakte collages inscannen. George heeft zichzelf net bekwaamd in het maken van collages gemaakt van teksten uit tweedehands boeken. Zij vraagt of ze zijn collages mag gebruiken. Hier begint een onstuimige liefdesrelatie waarin George stuit op het zwijgen van Kumiko over haar verleden.

Het verhaal wordt onderbroken door 32 verbeeldingen van een oud Japans sprookje over de liefde tussen een kraanvogel en een vulkaan. Kumiko gebruikt haar collages om vorm te geven aan dit verhaal. Het laatste werk betekent tevens het einde van de relatie. Hiermee geef ik veel weg van de inhoud, maar helemaal niks over de meesterlijke vertelling van Patrick Ness.

Ness werd hier bekend met zijn Chaos-trilogie. Daarin liet hij zich al zien als fantasierijke schrijver met een geweldige pen. Zijn, vaak humoristische, dialogen zijn een beleving op zich.
Voor zijn personages krijg je vanzelf een zwak. In De kraanvogelvrouw vooral voor Amanda, de dochter van George. Zij zit zichzelf enorm in de weg en stoot mensen af met haar directheid, maar weet toch te ontroeren.

Een hedendaags sprookje met het verhaal over de kraanvogel en de vulkaan is niet voor iedere lezer. De kraanvogelvrouw is een heerlijke en aangename leeservaring voor alle andere lezers door de humor, de menselijkheid, de mooie gedachten. Een romantische inborst is niet een vereiste.

(295 woorden)

De Chaos van Patrick Ness beter dan De Hongerspelen

De Chaos
De Chaos

Het eerste deel van De Chaos Trilogie verscheen in hetzelfde jaar als het eerste deel van De Hongerspelen, dat is  een overeenkomst die verder niet zo veel zegt. Inhoudelijk zijn er meer overeenkomsten.

In beide verhalen groeien jongeren op in een van ons afwijkende maatschappij. Door de omstandigheden worden ze versneld volwassen en gedwongen keuzes te maken die grote gevolgen hebben.

Todd Hewitt woont in Prentissdorp, een kleine vestiging op De Nieuwe Wereld, een planeet waar kolonisten afkomstig van onze aarde een nieuw bestaan proberen op te bouwen. Al snel blijkt dat de mannen last krijgen van de Herrie, ze kunnen elkaars gedachten horen, maar ook de gedachten van alle andere wezens op de planeet. In Prentissdorp wonen alleen mannen en Todd is de laatste jongen in het dorp. Op zijn verjaardag zal hij worden ingewijd als man.

Voor het zover is ontdekt hij in het nabijgelegen moeras een stilte. Deze ontdekking zet de wereld in het dorp op zijn kop en Todd wordt gedwongen te vluchten. Hij ontdekt dat zijn kleine wereld anders in elkaar steekt dan hij dacht.

Het mes dat niet wijkt en Het donkere paradijs wordt in september van dit jaar afgesloten met Lawaai dat nooit stopt en is een regelrechte aanrader voor liefhebbers van De Hongerspelen. Vooral omdat De Chaos geweldig geschreven is en geen inzinkingen kent zoals De Hongerspelen. De gedachten van Todd tuimelen je tegemoet en daarin wint Ness het van Collins in originaliteit. Bovendien zorgt Patrick Ness voor de nodige humor naast het geweld, de psychologische machtspelletjes en Todds strijd om een beter mens te zijn dan hij is.

De trilogie is al bijna compleet en dus hoef je niet heel lang te wachten op een volgend deel. Dat is wel zo prettig.