Tagarchief: Ridley Scott

Alleen op Mars

Andy Weir - Mars
Andy Weir – Mars

Een bemande Marsmissie moet vanwege een storm worden afgebroken.  Astronaut Mark Watney wordt voor dood achtergelaten, maar hij overleeft en trekt zich terug in de Hab, een soort stacaravan voor barre omstandigheden. Alleen op Mars moet hij zien te overleven tot de volgende missie, ruim 400 dagen later. In een logboek houdt Mark ons op de hoogte van zijn leven op de rode planeet.

Ondanks de vijandige omstandigheden lukt het hem als botanicus aardappelen te kweken. Als doe-het-zelf chemicus water te winnen en als veredelde automonteur een rover klaar te maken voor lange tochten. Behalve voedsel, water en zuurstof is het grootste probleem dat Mark niet kan communiceren met de Aarde. Nog afgezien van het feit dat een kleine fout al fataal kan zijn.

Mark blijkt bijzonder inventief en weet met humor zijn eenzaamheid en wanhoop te pareren. Intussen komen ze er in Houston achter dat Mark nog leeft. Eigenlijk vertel ik al veel te veel van dit lekker spannende verhaal dat door Andy Weir vaardig wordt verteld. Doorspekt met de nodige natuur- en scheikunde maar dat was voor een alfa als ik geen probleem (lees er gewoon overheen :-)).
De schrijver maakt invoelbaar hoe het is om alleen op een verre, dodelijke planeet te zitten. Dat maakt achteraf gezien van Robinson Crusoe een geluksvogel.

Het boek wordt verfilmd door Ridley Scott met Matt Damon in de hoofdrol. Daar word je als SF-liefhebber alleen maar heel blij van.

De toekomst van sciencefiction is Silo

Naar catalogus
Hugh Howey – Silo

Hugh Howey’s Silo wordt de toekomst van de sciencefiction genoemd en de opvolger van de Hongerspelen. Stevige uitspraken die nieuwsgierig maken.

Na een chemische ramp is de aarde onleefbaar. In een reusachtige ondergrondse silo leven de, ogenschijnlijk, laatste mensen in een strak georganiseerde samenleving. De silo die diep in de aarde reikt, is zelfvoorzienend.

De onderste verdiepingen zijn het domein van technici die de silo draaiende houden door het onderhouden van enorme generatoren. Daarboven wonen materiaalmensen, boeren en IT’ers. De bovenste verdieping is het domein van de sheriff en de burgemeester. Op die bovenste verdieping is op schermen te zien hoe de buitenwereld er uit ziet, grauw en troosteloos. Bovendien ligt de omgeving vol met de lijken van schoonmakers.

Schoonmakers zijn inwoners die de wet hebben overtreden of die uit vrije wil naar buiten willen. Zij worden via een sluis in een beschermend pak naar buiten gestuurd om de lenzen van de camera’s schoon te maken die in verbinding staan met de schermen. Een schoonmaker houdt het niet lang vol in deze vijandige wereld. De reden waarom elke schoonmaker ondanks de straf toch de lenzen schoon maakt is een raadsel. Met de vrijwillige schoonmaak van sheriff Holston word je duidelijk waarom dit gebeurt. Holston sterft na zijn schoonmaakbeurt. Ik hou wel van een schrijver die een hoofdpersoon in de eerste bladzijden van het boek laat sneuvelen, zet je lekker op het verkeerde been.

Meer vertellen is zonde want Howey trekt je onverbiddelijk de diepten van de silo in en heeft een opwindend en ongemeen spannend boek geschreven over een rigide samenleving waar de macht niet bij de sheriff of de burgemeester ligt, maar bij het hoofd van de IT-afdeling. Een beetje zoals het in onze wereld is, per slot van rekening zitten IT’ers hier ook aan de knoppen. Hier en daar zakt het tempo iets, maar ik kijk al uit naar de volgende delen.

Howey schreef het verhaal in vijf delen die hij via Amazon’s Kindle zelf publiceerde als e-book. Al snel kregen zijn verhalen een grote aanhang en naar verluidt wordt het boek verfilmd door Ridley Scott, de man die met Blade Runner en Alien de sciencefiction in Hollywoodfilms zijn vorm gaf. Met Silo, de toekomst van sciencefiction, maakt Ridley de cirkel mooi rond. Bovendien kan hij wel uit de voeten met heldinnen. Zijn Ripley (Sigourney Weaver) uit Alien was de allereerste onverwoestbare heldin. Net als de Juliette, de stoere monteur uit de onderste lagen van de silo.