Tagarchief: Seksueel misbruik

Boogers, beste schrijver van Nederland II

sproeten

Door Alleen met de goden was ik een aantal dagen van slag. Zelden zo’n urgent en rauw boek gelezen. Het leek mij vreselijk moeilijk voor de schrijver om hierna een verhaal te beginnen. Ik kon me Alex Boogers niet anders dan leeg en buiten adem voorstellen, maar met Onder een hemel van sproeten laat hij opnieuw zien dat hij de beste schrijver van Nederland is. Volgens mij dan.

sproetenHet verhaal begint met de 15 jarige zwarte Harvey die besloten heeft niet meer te praten. De enige met wie hij contact maakt is de even oude Amy. Een gevoelig en creatief meisje, dat thuis te maken heeft met een goed bedoelende maar vooral verongelijkte stiefvader. Jacob is oud en heeft onlangs zijn dementerende vrouw verloren. Alle drie staan ze alleen, al ontstaat er tussen de drie een band die leidt naar de verbijsterende climax.

Boogers lezen is als het drinken van een koppig biertje. Je moet de tijd ervoor nemen, enerzijds om er van te genieten, anderzijds omdat zijn thema’s vragen voor totale overgave. Eenzaamheid, discriminatie, misbruik, rouw, onbegrip, je krijgt het allemaal om de oren in dat prachtige taalgebruik van de auteur.

Bovendien speelt Boogers met de chronologie. Hij laat vooral Jacob en Amy vertellen waardoor langzaam duidelijk wordt wat ze beiden met zich meedragen. Harvey zijn gedachten komen in kleine stukken tot je. Tegen het eind van het boek valt alles samen in de eerder genoemde climax en een epiloog waarin duidelijk wordt hoe goed Onder een hemel van sproeten in elkaar zit. Een unieke, urgente stem in de Nederlandse literatuur.

reserveer deze boeken

 

Advertenties

Achter de stilte van Beate Teresa Hanika

Naar recensie
Achter de stilte

Achter de stilte is een boek over seksueel misbruik, maar Hanika heeft hiermee geen verhaal geschreven dat je verslagen achterlaat. Dat komt door de, voor dit thema, ongebruikelijke lichte toon  en door het hoopvolle einde.

Justine is 13 jaar en vertelt het verhaal dat we al te vaak te horen krijgen.
Ze woont met haar oudere zus bij haar ouders, haar oudere broer studeert en is het huis uit. Haar vader is een vervelende man die geen aandacht heeft voor zijn dochter. Moeder heeft last van migraine en is daardoor alleen met zichzelf bezig. Van haar ouders moet ze elke dag eten brengen naar opa, die volgens hen slecht voor zichzelf kan zorgen nadat oma is overleden.

Opa zit aan haar.

Het verhaal is in een mooie, vloeiende stijl geschreven. Hanika weet Justine subtiel neer te zetten als 13-jarige met een vreselijk geheim, die dankzij de Poolse buurvrouw van opa, haar vriendin Lizzy en vriendje Klap de kracht vindt om haar verhaal te vertellen. 

Tijdens het lezen overvalt je een grote woede jegens de opa, je krijgt de drang om met een Mercedes Benz ’s even flink te keer te keer gaan, maar ook jegens de ouders en de oudere broer. Die woede wekt Hanika op door het onbeschrijfelijke niet in je gezicht te smijten, maar door de subtiliteit van Justine’s stem die steeds krachtiger wordt. Ze weet zich uiteindelijk te  ontworstelen aan het haar opgelegde schuldgevoel en de morele druk van de omgeving. Ontroerend, prachtig boek.

Duitse recensie van het boek: