Tagarchief: vriendschap

Een rijk boek

Frank Nellen is fiscalist, niet direct een beroep dat je associeert met een schrijver. Een vooroordeel blijkt.
Het land van dadels en prinsen is het debuut van Nellen, dat zich afspeelt in Parijs, voor een groot deel op de daken van deze stad.

nellen 2019. Het verhaal begint met een aanslag op het hoofd terrorismebestrijding in Parijs. Tulard wordt als gerechtspsychiater naar het politiebureau geroepen om de dader te onderzoeken. In hem herkent hij Youssef een vriend van zijn overleden zoon Simon.

2005. Na de dood van zijn moeder, tien jaar daarvoor, wordt Simon door zijn  vader verwaarloosd. Omdat hij het niet meer uithoudt in het appartement van zijn vader, besluit hij zijn zomervakantie door te brengen bij een oom. Daar wordt hij gered uit een benarde situatie door Youssef, een even oude jongen van Algerijnse afkomst. Youssef leeft op de daken van Parijs waar hij alleen van afdaalt als hij moet eten of niet van het ene op het andere dak kan komen. Youssef leert Simon de daken te beheersen. Een vriendschap zonder veel woorden ontstaat tussen de twee. De tijd die we doorbrengen op de daken prikkelt je als lezer en geeft reliëf aan de band die ontstaat.

Door het openingshoofdstuk ligt er een onderliggende spanning in het verhaal dat door Simon wordt versterkt als hij vertelt dat hij Youssef twee keer heeft verraden.

Tulard verliest zijn werkplezier na de dood van Simon. Al die patiënten met hun kleinzerige psychische klachten wil hij niet meer zien of horen.  Zijn visie op het nut van de psychiatrie veranderd.  Hij stort zich op het schrijven van een boek over de immigratiekloof. Gebaseerd op statistieken probeert hij aan te tonen dat de Arabier een andere aard heeft dan de westerling. Die immigratiekloof is een gevaar voor de Franse samenleving volgens Tulard waarmee hij zich als xenofoob manifesteert.

Daarin ligt ook de spanning van het boek. Hoe gaat de confrontatie verlopen tussen Tulard en Youssef? Een confrontatie die pas in het laatste hoofdstuk wordt beschreven.

Het land van dadels en prinsen is een mooi geschreven en tegelijk ongemakkelijk verhaal. Door het wisselende perspectief tussen vader en zoon krijgen de gebeurtenissen steeds meer gestalte. Het rijke verhaal raakt een aantal thema’s. Psychiatrie, vriendschap, verraad en vooral immigratie en discriminatie. Dat geeft veel ruimte om over na te denken (of te praten in een leesgroep).
Het was dit jaar genomineerd voor het Beste Boek voor Jongeren.

reserveer

 

Het boek is ook te leen als e-book.

Het zwembad

mijnboek384Ineke van Erp

Terwijl ik bijna smelt van de warmte wordt mijn aandacht getrokken door het boek Het zwembad van Libby Page, met op de cover een oudere dame in badpak, met badmuts, aan de rand van een zwembad. Ze staat op het punt een duik te nemen. Alleen al van dit plaatje koel ik af.

pageIk word al snel gegrepen door de bijzondere vriendschap tussen de 86-jarige Rosemary en de jonge journaliste Kate. Rosemary is een kwieke dame die al meer dan 60 jaar iedere dag in het plaatselijke openluchtbad zwemt. Hier voelt zij zich thuis, in het water voelt zij zich leeftijdloos. Hier haalt ze herinneringen op aan haar liefdevolle huwelijk met George, die net als zij iedere dag zwom. Als pubers klommen ze ‘s avonds over het hek van het zwembadterrein, genoten van het bad en van elkaar. En dat is altijd zo gebleven totdat George stierf. Alles verandert in de wijk waarin ze woont, de bibliotheek waar Rosemary vroeger werkte sloot, winkels verdwenen, en nu wordt het zwembad met sluiting bedreigd.

Kate is een onzekere, eenzame jonge vrouw, ze verhuisde van een dorp naar de wijk Brixton in Londen, waar ze in een huis een kamer huurt maar haar huisgenoten eigenlijk nooit ziet. Als journaliste bij de plaatselijke krant, de Brixton Chronicle houdt ze zich bezig met “klein leed”. Van haar baas krijgt ze de opdracht een artikel te schrijven over de zwembadsluiting en dan ontmoet ze de strijdbare Rosemary.

Langzaam maar zeker ontpopt zich de ware Kate, ze ontmoet buurtbewoners, toont zich creatief, hartelijk en strijdbaar. Een gevecht met de gemeente volgt. De speech van Rosemary in de gemeenteraad maakt indruk.
“Toen de oude bibliotheek dicht ging zag niemand hoe belangrijk die was, totdat we haar kwijt waren. Het was een plek waar je kon leren en samenkomen. Met het zwembad is het precies zo. Iedereen in de wijk heeft hier herinneringen. En voor mij, nou ja voor mij is het mijn hele leven.”

Als de wethouder dan tegensputtert dat het zwembad alleen van belang is bij mooi weer, trekt Rosemary haar jas uit en staat daar in haar wetsuit “Zoals u ziet ben ik goed voorbereid op kou”. Nou, als dat geen mooie filmscène is!

Een heerlijk boek om te lezen, met een lach en een traan, vriendschap en verbondenheid. Daar word je warm van. De hittegolf is voorbij dus nu kan het! Duik in dit boek!

reserveer

Over verlies en vriendschap

suzyIn Suzy en de kwallen probeert de twaalfjarige Suzy op wetenschappelijke wijze te verklaren hoe het mogelijk is dat haar vriendin Franny de voorgaande zomer verdronken is. Franny was immers een zeer goede zwemmer en omdat Suzy obsessief op zoek naar een verklaring voor haar dood grijpt ze zich vast aan de mogelijkheid dat Franny gestoken is door een zeer giftige kwallensoort, de Irukandji.

Trapsgewijs, als bij een echt wetenschappelijk onderzoek, zoekt Suzy naar bewijzen voor haar vooronderstelling. Ondertussen heeft ze besloten “om de wereld niet langer vol te stoppen met woorden als dat niet echt nodig was” en zwijgend haar dagen door te brengen.

Het boek vertelt in schuingedrukte flashbacks over de vriendschap tussen Suzy en Franny en hoe die vriendschap vlak voor de verdrinking van Franny eigenlijk geen vriendschap meer te noemen was. Op de middelbare school gaan de twee meisjes steeds meer van elkaar verschillen: Suzy het ietwat nerderige buitenbeentje, en Franny het meer populaire meisje dat zich bezighoudt met make up en jongens. Om de vriendschap te redden doet Suzy in een ultieme poging iets waar ze zich na Franny’s dood enorm voor schaamt. Maar hoe kun je jezelf vergeven voor iets waarvan jij denkt dat het noodzakelijk was?

Suzy en de kwallen is een boek over hoe je om kunt gaan met verlies, over vriendschap en over jezelf zijn. Als lezer voel je mee met de sociaal soms onhandige Suzy, die zich zo vastbijt in haar kwallenonderzoek om haar echte pijn en verdriet maar niet onder ogen te hoeven zien. Doordat het boek in korte hoofstukken is opgedeeld en wisselt tussen Suzy´s zoektocht naar een verklaring voor Franny´s dood en het verloop van de vriendschap tussen de meisjes leest het boek vlot weg en blijf je als lezer door het verhaal geboeid.

Op 21 april 2017 is de Gouden Lijst uitgereikt. Dit is een prijs voor de best geschreven jeugdboeken in de leeftijd 12-15 jaar. In de categorie oorspronkelijk Nederlandstalig won het boek Hoe Tortot zijn vissenhart verloor van Benny Lindelauff en in de categorie vertaald won Suzy en de kwallen van Ali Benjamin.

reserveer deze boeken

Verder dan de Sterren

naar de catalogusTijdens het werken zag ik een voor mij onbekende titel liggen van Kristin Hannah, Verder dan de sterren.
Ik ben een groot liefhebber van haar schrijfstijl dus deze ging natuurlijk mee naar huis.

Niets zo fijn als je weekend beginnen met zo’n meeslepend boek waardoor je even alles om je heen vergeet. Hannah is echt een topauteur die mij met haar realistische no-nonsense manier van schrijven steeds weer verwondert.

naar de catalogusHet fijne is dat ik meteen nadat ik begon te lezen, herkende dat dit boek een vervolg is op een ander boek van Hannah; Wie naar de sterren grijpt. Ook zo’n pareltje, waarvan het verhaal me nog helder voor de geest staat. Met dit boek start het verhaal van Tully en Kate, twee hartsvriendinnen die we meemaken vanaf de dag dat ze elkaar ontmoeten tot de dag dat Kate overlijdt. Een bijzonder boek over vriendschap dat van begin tot eind boeiend is.

In dit tweede boek moeten Tully en de familie van Kate hun levens weer op zien te pakken na het overlijden van hun geliefde vriendin, vrouw, dochter en moeder. Iedereen probeert er op zijn eigen manier mee om te gaan maar het gemis is enorm en het verdriet zo alles overheersend dat het lastig blijkt om de mensen om je heen in het oog te houden.

Het maakt niets uit dat er een paar jaar tussen het lezen van het ene en het andere boek zat, ik pikte moeiteloos de draad weer op.
Wat een heerlijk boek, ondanks het heftige onderwerp.
Verdriet, liefde, verlangen, gemis, troost en vriendschap; alles komt voorbij. Ik heb een groot deel van de tijd met een samengeknepen keel van emotie zitten lezen.

Bedankt Kristin Hannah, voor dit schitterende boek.

 

Chapeau voor Ventoux

Ventoux
Ventoux

Je ziet ze veel, mannen van boven de veertig in strakke wielerkleding met een helm op het kalende hoofd. Rijdend op een lichtgewicht fiets, met een iets te breed achterwerk en in hun hoofd de gedachte dat ze eerder hadden moeten beginnen dan had het nog iets kunnen worden met dat fietsen. Wielrennen, de verlate droom.

Jaren geleden bezat ik een oranje racefiets, geen idee van welk merk. Nadat ik het rijwiel zes dagen in bezit had werd er vanuit Rinke’s Koffiebar in Sneek een tijdrit georganiseerd over de smalle weg bij de Potten. Hans B., de betere sportman, bezat als altijd meer dan genoeg zelfvertrouwen om met mij een weddenschap aan te gaan om de snelste tijd. Inleg 10 gulden. De ochtend van de tijdrit was het de tweede keer dat ik op m’n oranje fiets zat, toen nog gewoon in een voetbalbroekje. De eerste keer worstelde ik met de versnelling, de tijdrit begon ik daarom in het zwaarste verzet, hoefde ik daar niet mee bezig. Zes kilometer verder ik was 10 gulden en droge worst rijker. De worst was voor de zesde plaats en voor Hans als troost, want droge worst is aan mij niet besteed. Hans kom ik zo nu en dan weer tegen en veel lijkt er niet veranderd op zo’n moment.

Ventoux van Bert Wagendorp gaat over vriendschap en wielrennen. Een boek dat je terugbrengt naar je eigen jeugd en feilloos vertelt waarom vriendschappen jaren later nog net zo helder zijn Alsof je op de fiets stapt en de jaren wegtrapt. Chapeau al is het eind een beetje te veel eind goed, al goed.

Een Krijger des Doods vecht voor het leven

 
Naar de catalogus

Francisco X. Stork verraste vorig jaar met het prachtige Marcelo en de echte wereld.

Nu is er De laatste zomer van de Krijgers des Doods. Wederom een boek om ademloos en vol bewondering te lezen. Wat een schrijver die Stork.

Het verhaal begint als de 17 jarige Pancho afgezet wordt bij een weeshuis. Zijn leven tot dan bevat genoeg drama voor meerdere levens. Zijn moeder overleed toen hij jong was. Zijn vader kwam om bij een ongeval op het werk veroorzaakt door een alcoholische collega. Zijn minder begaafde zus is gevonden in een motel waar ze dood achtergelaten is door een man die sex met haar heeft gehad.

Zijn vader liet hem zien hoe je mensen toegeeflijk en vergevingsgezind tegemoet kunt treden maar die houding heeft er in Pancho’s ogen toe geleid dat zijn vader verongelukte en zijn zus dood is. Stork laat heel subtiel steeds meer zien van de worsteling van de eenzame en verbitterde jongen. Pancho zint op wraak, eventuele konsekwenties laten hem koud.

In het weeshuis krijgt hij de zorg over DQ, een jongen met een dodelijke hersentumor. DQ schrijft Het manifest van de Krijgers des Doods. Eigenlijk moest dat Krijgers des Levens zijn maar dat klinkt minder mysterieus volgens DQ. Dit manifest, dat gaat over hoe je wilt leven in de onvermijdelijke aanwezigheid van de dood*, krijgt langzaam vorm. Net zo langzaam als de verandering die in Pancho plaatsvindt door de ziekte en levenslust van DQ en de gezamenlijke verliefdheid op Marisol.

De vraag wat Pancho uiteindelijk gaat doen zorgt voor spanning. Mooi is ook het open eind. Dat zie je niet zo vaak tegenwoordig.

* laat dit je niet afschrikken, dit is een feel-good boek dat ook nog ’s ergens over gaat.