Tagarchief: Young Adult Books

Bipolaire stoornis in twee verhalen

Een merkwaardig toeval, afgelopen week las ik twee boeken met hetzelfde onderwerp. In beide boeken heeft de hoofdpersoon een bipolaire stoornis. Hoewel totaal verschillend zijn het allebei aanraders.
extenceEen gevoelige, komische roman over bipolaire stoornissen, voor de lezers van Het Rosie Project staat er op de voorkant van het boek van Gavin Extence. Nu gaat het in Het Rosie Project over een licht autistische man op het liefdespad, een beetje zoals Hugh Grant acteert in al die romantische komedies van hem. Een lekker fris en romantisch boek.
De spiegelwereld van Melody Black laat zien dat het levenspad van iemand met een bipolaire stoornis daar niet mee te vergelijken valt. Wel heeft Extence een kraakhelder boek geschreven met de nodige humor, maar het verhaal toont vooral de destructieve kant van een bipolaire stoornis.

De ontdekking van haar dode buurman Simon triggert de geest van Abby. Ze komt uit haar depressieve staat, gaat  steeds korter slapen en maakt navenant steeds grootsere plannen.
Dat ze zich weinig gelegen laat liggen aan de zorgen van de mensen die van haar houden, laat haarscherp zien hoe moeilijk het is om vat te krijgen op iemand die in de manische fase een onwerkelijke energie en geldingsdrang heeft.
Gavin Extence beschrijft in een nawoord over een gelijke fase in zijn eigen leven van depressie, slapeloosheid en hypomanie na een weekend van te veel XTC-pillen. Dit lees je pas achteraf, maar het verhaal over Abby komt zeer waarachtig over dankzij zijn eigen ervaringen.
Rest alleen nog een woord over de voorkant van het boek; ontzettend lelijk (sorry, dat zijn er twee).

nivenJennifer Niven schrijft in haar nawoord van Waar het licht is dat de roman gebaseerd is op de zelfmoord van een vriend van haar. Ze wil het taboe te lijf dat er hangt over zelfmoord en psychische stoornissen. Iets waar je je als lezer alleen maar bij kunt aansluiten als je dit overrompelende mooie verhaal hebt gelezen.

Finch en Violet vinden elkaar op de richel van de klokkentoren van hun High School. Beide met de gedachte er een eind aan te maken. Finch praat Violet naar beneden en stapt daarna zelf van de richel.
Dit is het begin van wederom een goede Young Adult, verrassend, voorzichtig, inspirerend en liefdevol. De gesprekken tussen Finch en Violet spetteren van de pagina’s en maken de ontluikende liefde invoelbaar.

Voor school beginnen ze een project over bijzondere plekken in de staat Indiana. Finch is de aanjager en al snel voel je dat er wat mis is met hem. Na een periode van slaap, zoals hij het noemt, lijkt hij onstuitbaar. Thuis, waar zijn gescheiden moeder en zijn twee zussen vooral langs elkaar heen leven, vinden ze zijn gedrag normaal. Ook Violet ziet de schaduwzijde van Finch niet, verliefd als ze is.
Het boek lees je uit met een brok in de keel. Niet vanwege sentimentele redenen, maar door het prachtig geschreven verhaal van Niven over twee verliefde mensen die tegen de grenzen van de liefde lopen.

Realistisch kijkje in de toekomst

Bij het inwerken van de nieuwe boeken kwam ik een titel tegen die mijn aandacht trok: The Future of Us. Een catchy titel, maar de reden dat ik nieuwsgierig werd was het Facebook logo op de voorkant. Wat zou dit nou zijn?

Het blijkt een ontzettend knap bedacht verhaal, dat zich afspeelt in 1996. Internet begint net een beetje in opkomst te raken en de 16-jarige Emma heeft van haar vader een splinternieuwe computer gekregen. Haar buurjongen, en beste vriend, Josh komt haar een cd-rom van AOL brengen waardoor ze toegang tot het internet hebben.

Wanneer Emma een e-mailadres aanmaakt en hiermee inlogt komt ze op een vreemde site terecht die Facebook heet. Tot haar grote verbazing ziet ze de gegevens van een vrouw van 31 met dezelfde naam als zij. Als ze de foto’s van haar naamgenoot bekijkt, ziet ze dat dit niet zomaar een naamgenoot is, dit is zijzelf over 15 jaar!

Emma ziet aan de berichtjes op haar pagina dat zij later helemaal niet gelukkig is en baalt hier ontzettend van. Ze leest dat ze getrouwd is met een man die helemaal geen rekening met haar houdt en ook nog eens haar zuurverdiende geld uitgeeft. Dan kan ze natuurlijk niet laten gebeuren! Ze vindt in het telefoonboek in de bibliotheek de naam van haar toekomstig echtgenoot en belt hem op. Op deze manier komt ze erachter dat Mr. Jones jr. op de universiteit studeert waar zij ook graag naar toe wil. Resoluut schrapt ze die keuze van haar lijstje, als ze nooit naar die universiteit gaat, zal ze deze man nooit ontmoeten!
Als Emma hierna weer op Facebook kijkt ziet ze dat de pagina verandert is: ze is niet langer met Mr. Jones jr. getrouwd…

Ook Josh blijkt over 15 jaar een Facebookpagina te hebben en hij is, in tegenstelling tot Emma, helemaal happy met het toekomstig leven dat hij hier ziet. Getrouwd met het mooiste meisje van de school en ook nog eens een prachtig huis, dat ziet hij wel zitten! Maar de veranderingen die Emma heeft aangebracht, blijken ook van invloed op zíjn toekomst…

The Future of Us  is een ontzettend leuk boek, dat op een mooie manier laat zien hoe social media als Facebook 15 jaar geleden nog totaal ondenkbaar was. Het is erg leuk om de verbazing van de hoofdpersonen te lezen over dit fenomeen: dat iedereen zomaar van alles over zichzelf op internet zet, hoe onbenullig het ook lijkt, en dat ze ‘ineens’ meer dan 300 vrienden hebben!

Dit is echt een lekker boek met een hoog feel-good gehalte, een aanwinst voor het YAB!

Magnus van Arjen Lubach

Naar catalogus
Naar catalogus

Arjen Lubach is met Magnus de publieksfavoriet van De Dioraphte Jongeren literatuurprijs geworden. De keuze van de jury viel op Skippy en Glijvlucht. Daar past Magnus prachtig tussen.

Magnus is het verhaal van Merlijn Kaiser, twintiger, epilepticus en toneelschrijver. Hij is net verlaten door zijn vriendin Caro en flink de weg kwijt. Als blijkt dat iemand in Zweden zijn creditkaart gebruikt, gaat hij op onderzoek uit en doorbreekt zo zijn apathische stemming.
Wat volgt is een melancholische, maar ook spannende en grappige, zoektocht naar zijn creditkaart, maar vooral naar zichzelf en de liefde.

Lubach moet wel houden van Merlijn of in ieder geval een groot mededogen hebben met hem. Tijdens het lezen word je zelf een beetje die toneelschrijver met zijn toevallen en dat is de verdienste van Lubach. Hij schrijft helder, mooi en toegankelijk. Onder andere over de liefde en daarvan kun je zeggen dat, mits goed uitgevoerd, ieder mens daar op zijn tijd behoefte aan heeft.

Het stuk waarin Merlijn beneveld de ronde trap van Pacific Parc in Amsterdam opstommeld, was voor mij een feest om te lezen. Dat is mij namelijk ook wel ’s overkomen. Dat maakt de identificatie met de hoofdpersoon nog gemakkelijker. Maar misschien moet ik dat wel helemaal niet vertellen in het openbaar.

Tsjik, roadtrip

Tsjik van Wolfgang Herrndorf
Naar de catalogus

Je bent een geluksvogel, ik heb dit boek uit en jij kan het nog gaan lezen.

Tsjik is een roadtrip van twee 14 jarige jongens in een gestolen Lada. Maik die door zijn ouders aan z’n lot wordt overgelaten en Tsjik omdat dat gemakkelijker is dan Andrej Tsjichatsjorov.
Beiden hebben geen Facebookvrienden om het zo maar te zeggen. Als Maiks vader twee weken op zakenreis gaat met zijn strakke secretaresse, zijn moeder weer in rehap en het gazon gesproeid is, beginnen ze een roadtrip naar Walachije, Duits voor Nergensland.

Wat volgt is een hilarische reis, met een kennisquiz om het grootste toetje te verdienen, een ex-nazi met geweer, een politie-achtervolging en een poging om hun naam in een korenveld te schrijven met de Lada. Een einmalige trip. Razendknap geschreven, het kan zo op je leeslijst, en bij mij hoef je niet meer aan te komen met gezwam dat die Duisters geen gevoel voor humor hebben. Bovendien zijn Maik en Tsjik allebei op hun eigen manier verliefd en dergelijk gedoe is altijd leuk.

Wolfgang Hernndorf weet als striptekenaar de vaart erin te houden en dat zorgt ervoor dat dit boek leest als een roadtrip die veel te kort duurt.
Awesome zou John Green zeggen en als hij Duits sprak; einzigartig, wunderbar und großartig. Een vette aanrader.

Anna Drijver – Je blijft

De eerste keer dat Anna Drijver mij opviel was in de verfilming van De macht van meneer Miller. Daarin speelde ze de tot zus verbouwde broer Kees. Die operatie is wel heel erg goed gelukt dacht ik nog. Daarnaast speelde ze o.a. in Loft en Komt een vrouw bij de dokter. Verrassend was het toen daar ineens het boek Je blijft in de boekwinkel lag.

Naar recensie
Naar recensie

In Je blijft  beschrijft Drijver het rouwproces van Dora Eweg, een jonge vrouw die na haar studententijd aan de slag gaat als tekstschrijver en spreker op begrafenissen van overledenen zonder nabe- staanden. Als klein meisje is haar vader overleden, een gebeurtenis waar ze zich niets van kan herinneren. Met het spreken op begrafenissen hoopt ze de herinnering terug te krijgen en eindelijk te kunnen huilen om haar vader.

Het boek begint met een dienst waarop ze spreekt en waarbij ze persoonlijk betrokken is. Daarna volgt een flashback naar de gebeurtenissen die hieraan vooraf gaan.

Het boek krijgt goede recensies met hier en daar wat kanttekeningen. Wat mij betreft heeft Drijver een sterk boek geschreven waarin de luchtig beschreven scènes met haar vrienden mooi contrasteren met de rouw die langzaam bezit neemt van Dora in een aantal aangrijpende scènes.
Een debuut dat hopelijk een vervolg krijgt van deze schrijvende actrice of acterende schrijfster, het is maar net waar je voorkeur naar uitgaat. Van mij mag ze het laatste worden.

En ze zingt ook nog:

Achter de stilte van Beate Teresa Hanika

Naar recensie
Achter de stilte

Achter de stilte is een boek over seksueel misbruik, maar Hanika heeft hiermee geen verhaal geschreven dat je verslagen achterlaat. Dat komt door de, voor dit thema, ongebruikelijke lichte toon  en door het hoopvolle einde.

Justine is 13 jaar en vertelt het verhaal dat we al te vaak te horen krijgen.
Ze woont met haar oudere zus bij haar ouders, haar oudere broer studeert en is het huis uit. Haar vader is een vervelende man die geen aandacht heeft voor zijn dochter. Moeder heeft last van migraine en is daardoor alleen met zichzelf bezig. Van haar ouders moet ze elke dag eten brengen naar opa, die volgens hen slecht voor zichzelf kan zorgen nadat oma is overleden.

Opa zit aan haar.

Het verhaal is in een mooie, vloeiende stijl geschreven. Hanika weet Justine subtiel neer te zetten als 13-jarige met een vreselijk geheim, die dankzij de Poolse buurvrouw van opa, haar vriendin Lizzy en vriendje Klap de kracht vindt om haar verhaal te vertellen. 

Tijdens het lezen overvalt je een grote woede jegens de opa, je krijgt de drang om met een Mercedes Benz ’s even flink te keer te keer gaan, maar ook jegens de ouders en de oudere broer. Die woede wekt Hanika op door het onbeschrijfelijke niet in je gezicht te smijten, maar door de subtiliteit van Justine’s stem die steeds krachtiger wordt. Ze weet zich uiteindelijk te  ontworstelen aan het haar opgelegde schuldgevoel en de morele druk van de omgeving. Ontroerend, prachtig boek.

Duitse recensie van het boek:

Katholiek in Italië

Naar recensie
Barrico

In Emmaüs blikt de hoofdpersoon terug op zijn jeugdjaren. Vier vrienden zijn met elkaar verbonden door het katholieke geloof dat hun leven volledig beheerst. Het katholieke geloof is als vanzelfsprekend aanwezig in hun leven zonder dat het wordt beproefd of vragen oproept. Ze komen niet in de kroeg, maar des te meer in de kerk. Ze doen goed, vervangen de plaszakken van oude mannen in een verzorgingstehuis.

De hoofdpersoon vertelt hoe de vriendschap van de vier en hun geloof desintegreerd door de losbandige Andre, een jonge vrouw die in eerste instantie op afstand blijft maar dan hun leven indendert met enorme gevolgen. De verteller wordt niet sympathiek en het is mede door zijn sterke morele overtuigingen moeilijk om in hem je te verplaatsen, maar daar heeft deze korte roman niet onder te lijden. Baricco schrijft in een poëtische  stijl vol filosofische zinnen en vrijmoedige sex, over de neergang van de drie vrienden om verrassend te eindigen met de hoofdpersoon en Andre op een bank voor de kerk. Een mooi en tegelijk moeilijk boek dat nog wel even nazindert.

Het debuut dat Italië veroverde

Naar recensie
Allesandro D'Avenia

Het debuut dat Italië veroverde staat er op de achterflap van Wit als melk rood als bloed. Alessandro D’Avenia debuteerde hiermee op 33-jarige leeftijd en het is gemakkelijk te begrijpen dat de Italianen voor dit boek zijn gevallen.

D’Avenia is docent en daarom lijkt het niet vreemd dat de nieuwe leraar geschiedenis en filosofie zo’n belangrijke rol krijgt in het leven van hoofdpersoon Leo. De leraar, die van Leo de bijnaam De Dromer krijgt, vertelt zijn leerlingen met passie te leven en te dromen en deze dromen te volgen. De Dromer zorgt ervoor dat de puberale desinteresse van Leo omslaat in een zoektocht naar liefde. Leo raakt verliefd op Beatrice, een roodharige schoonheid met een witte huid die onbereikbaar lijkt voor hem. Pas als Beatrice ziek wordt durft Leo zijn droom te volgen en zoekt hij haar op. Naast Beatrice speelt Sylvia een belangrijke rol in Leo’s leven. Leo ziet haar als vriendin en is stekeblind voor Sylvia’s gevoelens.

Voor de lezer is snel duidelijk hoe het verhaal zal verlopen, daar zitten weinig verrassingen in. Wat het boek zo bijzonder maakt is de manier waarop de schrijver in de huid van de 16-jarige Leo kruipt en laat zien hoe prachtig en afschuwelijk die adolescente jaren zijn.

Alessandro D'Avenia

De Dromer is zo’n leraar die je de rest van je leven bij blijft. Als je naar de foto van D’Avenia kijkt, kun je je gemakkelijk voorstellen dat hijzelf ook zo’n leraar is. Een knappe kerel met grote blonde krullen, die zal het op elke middelbare school goed doen. Daarom hieronder een filmpje van de man terwijl hij een stuk voorleest uit zijn eigen boek. Ik versta geen Italiaans maar het is mooi om te zien hoe de leerlingen naar D’Avenia luisteren, afgezien van een slungel die wat in de schoolbank hangt. Die slungel doet wel wat aan Leo denken.

Spotgaai, het laatste deel van De Hongerspelen

Naar de Hongerspelen-Hyves
Spotgaai

Eindelijk was het derde deel in de boekhandel, Spotgaai, de afsluiter van de serie De Hongerspelen van Suzanne Collins (eerder Tip vd Mnd). 

Als je afgaat op de reacties op Spotgaai op de Hongerspelen-Hyves heeft dit laatste deel nogal wat impact. Er wordt gehuild, slecht geslapen, gejuicht en gemopperd. De meningen zijn wat verdeeld. De een vindt het een geweldig boek, de ander vindt het minder goed dan de eerste twee delen. In die laatste mening kan ik me wel in vinden.

Hongerspelen en Vlammen waren op z’n zachtst gezegd overweldigende boeken.  Collins schrijft een explosief mengsel van romantiek, sciencefiction, actie, avontuur, mythen en reality-tv in een bondige en krachtige stijl.
De maatschappij die Collins beschrijft, de strijd in de arena op leven en dood tussen kinderen, de hoofdpersoon Katniss die zich ontpopt als een echte heldin met weeffouten; het verhaal sleept je mee in een leeservaring vol adrenaline.
Spotgaai heeft dat niet. Dat komt vooral doordat in de eerste delen je meegesleept wordt in de persoonlijke strijd van hoofdpersoon Katniss. In dit laatste deel is het oorlog, met veel geweld en heel veel slachtoffers, waardoor Katniss’ personage enigzins ondersneeuwt en het verhaal wat te lijden heeft.
Toch is het een mooie afronding van deze serie, al was het alleen maar omdat duidelijk wordt wat macht doet. En natuurlijk omdat we nu weten voor wie Katniss kiest, Peeta of Gale. Niet onbelangrijk, en het onderstreept maar weer eens dat in liefde en oorlog alles toegestaan is.

Dat de bibliotheek op dit moment het boek nog niet in de collectie heeft is eigenlijk schandalig. Wie het wil lezen kan mij altijd vragen. Leen ik het uit voor drie weken.

Tip vd Mnd: Suzanne Collins

 
Naar de website De Hongerspelen
Hongerspelen

Suzanne Collins begon haar schrijverscarrière in 1991. Ze schreef voor televisiestations als Nickelodeon, maar het duurde tot 2003 voordat haar eerste jeugdboek verscheen. Haar serie rond Gregor de Bovenlander baseerde ze op een ingeving dat een kind in New York eerder door een luchtkoker een andere wereld binnenvalt, dan door een konijnenhol zoals Alice in Alice in Wonderland.

Met deze serie had ze succes in de Verenigde Staten, maar van haar trilogie die begint met De Hongerspelen verkocht ze al meer dan anderhalf miljoen exemplaren. In Amerika is er een grote markt voor Young Adult Books, boeken voor 15+ en haar succes komt mede doordat haar jeugdboeken ook een ouder publiek aanspreken. Zoiets als J.K. Rowling en haar Harry Potterboeken.

De serie begint met De Hongerspelen en wordt gevolgd door Vlammen. Beide boeken zijn bijzonder goed geschreven maar bovenal ongemeen spannend en rauw. Ze gaan over moed, macht, liefde, vriendschap, verraad, avontuur maar ook over wreedheid en de wil om te overleven ten koste van anderen. Als je de foto van Suzanne Collins ziet, is het lastig deze vriendelijkogende vrouw te zien als een schrijfster die twaalf- tot achttienjarigen een wrede strijd op leven en dood laat voeren in een arena. Er kan slechts één deelnemer overleven en dat betekent dat er 23 anderen moeten sterven. Deze Hongerspelen worden live uitgezonden op tv en je vraagt je af of er een moment komt dat wij zulke reality-tv krijgen voorgeschoteld.

Het verhaal wordt verteld door de 16-jarige Katniss waardoor je net als haar niet weet wat er staat te gebeuren. Mooi is dat we deelgenoot worden van haar gevoelens, haar twijfels en frustraties. Katniss is een echte heldin, een overlever waar het nodige aan mankeert. Na De Hongerspelen gaat het verhaal verder met Vlammen. Net als het eerste deel eindigt het tweede deel met een enorme cliffhanger.

Het derde deel komt pas in oktober uit. Rond het derde deel heerst al net zo’n hype in Amerika als rond het laatste Harry Potterdeel. Er wordt niets bekend gemaakt van de inhoud van het boek en de bedoeling is dat het overal gelijktijdig in de boekhandel ligt. In 2011 komt de verfilming van het eerste deel uit.

De slogan van de uitgever is Wees gewaarschuwd! De Hongerspelen neemt je leven compleet over. Dat slaat dan vooral op het feit dat je tot diep in de nacht blijft lezen.

Er is een Hyve en op deze site kun je zelfs testen hoe je het ervan af zou brengen in een arena met 23 anderen.