Seringenmeisjes

seringenmeisjes

Als Hitler in 1939 Polen binnenvalt verandert het lot van drie vrouwen voor altijd. Dit indrukwekkende boek is gebaseerd op ware gebeurtenissen. Caroline Ferriday en Herta Oberheuser hebben echt bestaan.

seringenmeisjesHet verhaal van de Poolse Kasia en haar zus Zuzanna is losjes gebaseerd op de zussen Iwanska. Heb jij ooit gehoord over vrouwen die ‘konijnen’ werden genoemd? Ze hebben echt bestaan. Herta is één van de chirurgen die deze vrouwen opereerde. In Ravensbrück hupten ze na hun operaties door het kamp en ze waren ‘proefkonijnen’ van de nazi’s. Kasia en haar zus zijn konijnen. Het kost hun moeite om na de oorlog met deze handicap te leven.

Caroline zet zich na de oorlog in om deze vrouwen naar de Verenigde Staten te halen om hersteloperaties te ondergaan. De arts Herta onstnapt in Neurenberg aan de strop en raakt pas in 1960 haar licentie kwijt en moet dan haar artsenpraktijk sluiten. De schrijfster Martha Hall Kelly voegt aan het ware verhaal van de drie vrouwen een verzonnen man toe. De knappe acteur Paul Rodierre waar Caroline verliefd op is. Hij komt van oorsprong uit Frankrijk en maakt zo de band sterker tussen Caroline en dat land.

Eerder schreef ik al eens een blog over het boek ‘Als je het licht niet kunt zien’. Heb je hiervan genoten? Dan zal deze roman je zeker aanspreken.

reserveer deze boeken

Advertenties

Foppe

foppe

Menno Haanstra sprak voor biografie over Foppe de Haan met een groot aantal (top)voetballers, die onder De Haan hebben gewerkt zoals: Ruud van Nistelrooij, Royston Drenthe, Gertjan Verbeek en Klaas-Jan Huntelaar. Stuk voor stuk zijn ze vol lof over hun vroegere trainer al kraakt Verbeek wel een kritische noot. Veel plaats wordt ingeruimd voor Riemer van der Velde, de man die in de jaren ’80 als voorzitter het roer bij sc Heerenveen overneemt en Foppe aanstelt als trainer.
Foppe

Het gezin De Haan had het niet breed en Foppe en zijn oudere zus groeiden op onder sobere omstandigheden. Geen waterleiding, geen elektriciteit en geen gas; er moest zuinig worden geleefd. Tegen een hongerloontje stonden de arbeiders, waaronder vader Reinder, zestien uur per dag aan de turfschep. Een schoolvriend van de jonge Foppe woonde in een vochtige plaggenhut waar je niet eens rechtop kon staan. De vroegtijdige dood van zijn depressieve moeder, die zelfmoord pleegde, droeg evenmin bij aan een onbekommerde jeugd.

Een mooie karaktereigenschap van de latere voetbaltrainer is dat hij zijn afkomst nooit heeft verloochend en ondanks alle successen bescheiden is gebleven. Foppe is niet iemand die de achterban naar de mond praat, noch zal hij een gelikte mediatraining volgen om de pers te woord staat. Nee, Foppe is authentiek, ingetogen en een beetje ongemakkelijk met een rol in de schijnwerpers. Als luxe permitteert hij zich slechts een stacaravan op Ameland.

In chronologische volgorde houdt Haanstra de carrière van Foppe tegen het licht. We krijgen te zien dat de trainersloopbaan zorgvuldig wordt opgebouwd. De Haan doorloopt alle niveaus in het amateurvoetbal en na de landstitel met ACV maakt hij de overstap naar de profs. Hier komt hij als oud-CIOS-docent met ook een ALO- diploma op zak, volledig tot zijn recht.

Hoewel we met een fanatieke prestatietrainer van doen hebben is het resultaat niet altijd heilig. Hij is heel duidelijk in wat hij wil. Het gaat hem bovenal om goed voetbal. Eén drijfveer is dominant aan alle andere, hij wil spelers beter maken.

“Ik ben allergisch voor dingen die geen zin hebben en ook voor doelloos herhalen. Als je altijd hetzelfde doet, krijg je ook altijd hetzelfde resultaat. Na een tijdje ga je zelfs achteruit”

Boeiend wordt het wanneer de gevierde voetbaltrainer in gesprek gaat met Dirk Scheringa, de voorzitter van AZ. De Haan kan zo’n beetje een blanco cheque tekenen bij de Alkmaarse club, maar weigert uiteindelijk toch in zee te gaan met de gevallen bankier.

Menno Haanstra, die we kennen van de prachtige biografie over Jan Ykema,  heeft er een vlot leesbaar boek van gemaakt. Dit levensverhaal over Foppe is niet alleen geschikt voor voetballiefhebbers, maar verdient een grotere lezersschare. Het is een mooie biografie over een mooi mens.

Het voorwoord komt van Bert Wagendorp. Hij wordt sportjournalist bij de Leeuwarder Courant op het moment dat Foppe begint als trainer bij ‘zijn’ sc Heerenveen.

Boogers, beste schrijver van Nederland II

sproeten

Door Alleen met de goden was ik een aantal dagen van slag. Zelden zo’n urgent en rauw boek gelezen. Het leek mij vreselijk moeilijk voor de schrijver om hierna een verhaal te beginnen. Ik kon me Alex Boogers niet anders dan leeg en buiten adem voorstellen, maar met Onder een hemel van sproeten laat hij opnieuw zien dat hij de beste schrijver van Nederland is. Volgens mij dan.

sproetenHet verhaal begint met de 15 jarige zwarte Harvey die besloten heeft niet meer te praten. De enige met wie hij contact maakt is de even oude Amy. Een gevoelig en creatief meisje, dat thuis te maken heeft met een goed bedoelende maar vooral verongelijkte stiefvader. Jacob is oud en heeft onlangs zijn dementerende vrouw verloren. Alle drie staan ze alleen, al ontstaat er tussen de drie een band die leidt naar de verbijsterende climax.

Boogers lezen is als het drinken van een koppig biertje. Je moet de tijd ervoor nemen, enerzijds om er van te genieten, anderzijds omdat zijn thema’s vragen voor totale overgave. Eenzaamheid, discriminatie, misbruik, rouw, onbegrip, je krijgt het allemaal om de oren in dat prachtige taalgebruik van de auteur.

Bovendien speelt Boogers met de chronologie. Hij laat vooral Jacob en Amy vertellen waardoor langzaam duidelijk wordt wat ze beiden met zich meedragen. Harvey zijn gedachten komen in kleine stukken tot je. Tegen het eind van het boek valt alles samen in de eerder genoemde climax en een epiloog waarin duidelijk wordt hoe goed Onder een hemel van sproeten in elkaar zit. Een unieke, urgente stem in de Nederlandse literatuur.

reserveer deze boeken

 

Recepten voor liefde en moord

andrew

Liefhebbers van de boeken van Alexander McCall Smith, opgelet! Deze ‘humoristische, spannende en smakelijke roman die zich afspeelt in een boeiend deel van Zuid-Afrika’ – aldus McCall Smith –  is de eerste van een gloednieuwe detectiveserie rond een vrouwelijke speurder.

Recepten voor liefde en moordBlijkbaar noemt men elke persoon van middelbare leeftijd in Zuid-Afrika ‘Tannie’ of ‘Oom’. In dit boek draait het om Tannie Maria, Afrikaanse moeder, Engelse vader. Zij is een weduwe van een jaar of 50 met een obsessie voor eten en koken. Maria werkt parttime voor de plaatselijke krant, de Klein Karoo Gazette, samen met haar goede vriendin en redacteur Harriet, en de jonge, gedreven en altijd hongerige journaliste Jessie. Voor deze krant verzorgt Maria de ‘Lieve Lita’-rubriek, waarbij ze voor elk probleem een oplossing en passend recept weet te vinden.

Als een van haar vragenstelsters wordt vermoord voelt Maria zich enigszins verantwoordelijk. Gezamenlijk steken de dames hun neuzen in het onderzoek en gewapend met gebak of koek weet Tannie Maria bijna iedereen aan het praten te krijgen. Als ze de moordenaar te dicht op de hielen komen loopt het bijna slecht af met Tannie Maria en Jessie.

Recepten, humor, een vleugje romantiek en een sprankelende schrijfstijl  maken van dit boek een licht verteerbaar geheel, maar er komen ook serieuze zaken als vrouwenmishandeling en apartheid aan de orde. Heel herkenbaar voor ons, Nederlanders, zijn de vele Afrikaanse woorden en uitdrukkingen. De Zuid-Afrikaanse recepten, die achterin volledig zijn opgenomen, zijn een mengelmoesje van invloeden uit onder andere Afrika, India, Frankrijk, Italië en natuurlijk Nederland.

Sally Andrew woont in een natuurreservaat in Klein Karoo. Haar liefde voor en kennis van de planten en dieren in de omgeving geven extra sfeer aan het verhaal.

Het wachten is nu op de vertaling van deel 2, The Satanic Mechanic!

reserveer deze boeken

Bijna echt gebeurd

Het is nogal wat. De #1 New York Times-Bestseller. Mijn verwachtingen zijn hoog gespannen als ik begin te lezen. Op een gegeven moment denk ik: hier ga ik echt geen blog over schrijven. Wat is er eigenlijk zo geweldig aan dit boek. Maar dat verandert als ik verder lees. img_0312-1In deze roman weet je tot op het laatst niet wat er aan de hand is met de personen die er een rol in hebben. Ik baal de eerste hoofdstukken dat ik de vinger niet kan leggen op wat er aan de hand is. Maar dit blijkt juist de kracht van het boek te zijn. Als jij iemand bent die eerst achterin gaat lezen hoe het afloopt dan is dit boek niks voor jou. Laat je gewoon meenemen vanaf de eerste pagina en verdwijn in de bladzijden. Een interessant verhaal over menselijke relaties en eigenaardigheden. Het verhaal van Clementine en Sam en hun kinderen Holly en Ruby. Van het kinderloze stel Erika en Oliver en hun levenslustige buren Tiffany en Vid met dochter Dakota. En welke rol speelt de norse buurman Harry eigenlijk in het verhaal? Ik zou zeggen: snel naar de bieb voor deze lekkere dikke roman van Liane Moriarty. Bijna echt gebeurd, pffff spannend.

reserveer deze boeken

Het klaprozenjaar

“Heb je weer iets moois gelezen?” vraagt een collega, wanneer ze Het klaprozenjaar van Corina Bomann op mijn bureau ziet liggen. “Is het iets voor mij?” Ja, absoluut! Dit is echt zo’n boek dat je anderen kunt aanraden. Het heeft alle aspecten waar ik, en vele boekenliefhebbers met mij, van houd. En dat allemaal in de juiste proportie. Niet te zoet, niet te veel van het goede, niet onrealistisch: nee, gewoon precies goed. 🙂

Daarnaast is de insteek van het verhaal erg origineel. Het hoofdpersonage in dit boek, Nicole, is namelijk in verwachting en tijdens een controle blijkt het kindje een erfelijke hartaandoening te hebben. Om haar ongeboren kindje zo goed mogelijk te kunnen helpen moet Nicole weten van wie de aandoening afkomstig kan zijn en daarvoor heeft ze de hulp van haar moeder, Marianne, nodig. Nicole heeft haar vader nooit gekend en haar moeder sprak nooit over hem. Marianne zit daarom in eerste instantie niet zo te wachten op het oprakelen van haar verleden maar ze realiseert zich dat het niet anders kan.

En daarmee start een interessant kijkje in het leven tijdens de jaren na de oorlog. Marianne is in Duitsland opgegroeid maar heeft altijd een grote liefde gevoeld voor Frankrijk en de Franse cultuur. Wanneer ze dankzij haar werk als leerkracht de kans krijgt om mee te doen aan een uitwisselingsprogramma, grijpt ze deze dan ook met beide handen aan. Ze vertrekt voor een jaar naar het Franse platteland om hier als leerkracht zowel Franse als Duitse les te geven.
Al snel blijkt dat er nog bijzonder veel mensen zijn die de oorlog nog lang niet vergeten zijn, ook al ligt deze inmiddels 30 jaar achter hen. Veel dorpelingen koesteren een wrok tegen alles wat Duits is en ook tijdens het lesgeven krijgt Marianne regelmatig vervelende vragen over het nazi-regime. En daar blijft het niet bij. Gelukkig is er één man met wie ze het wel goed kan vinden, hij is alleen al verloofd…

Bomann schakelt moeiteloos tussen het verhaal van Marianne en dat van Nicole, waardoor je met beide vrouwen al snel een band hebt. Erg knap gedaan en het verhaal blijft hierdoor ook lekker vlot. Er zit zelfs een zekere spanning in omdat Marianne het bepaald niet makkelijk heeft als uitwisselingsdocent en iedere (aanstaande) moeder deelt in de zorg om Nicole’s ongeboren kind.
Je voelt wel aankomen dat het verhaal een happy end heeft, maar dat is helemaal niet storend. Sterker nog; stiekem verwacht je dat als lezer ook gewoon.
Dus liefhebbers van mooie verhalen: reserveren dat boek en ga met een goed gevoel het weekend in! reserveer deze boeken

John Green, nog steeds awesome

greenschildpad

Als zelfverklaard fan van John Green, heb ik en de rest van de wereld lang moeten wachten op een nieuw boek van John Green. Beetje aanmatigend om jezelf eerst te noemen en dan pas de rest van de wereld, maar er zullen weinig mensen zijn die John Green met de auto hebben opgehaald van het station in Heerenveen. In 2011 was hij writer in residence in Amsterdam. Via zijn uitgever bleek je Green te kunnen “bestellen” voor een lezing en daar was ik als de kippen bij.

fotogreenIk koester nog steeds deze gesigneerde foto van hem.

Op een mooie morgen in juni van dat jaar, stond ik ietwat zenuwachtig te wachten op zijn trein uit Amsterdam. Die zenuwen verdwenen zodra ik hem de hand schudde en hij van wal stak hoe awesome hij het vond dat je wifi in de trein had. Het autoritje vanaf station Heerenveen naar de bibliotheek in Joure vond ik veel te kort. Een omweg zat er niet omdat hij voor een groep leerlingen zou spreken.

Met een ontwapenende directheid vroeg hij van alles over Freezlèènd en mijzelf. En hij vertelde dat hij het verhaal, dat hem wereldberoemd zou maken, net had afgemaakt. In de bibliotheek gaf hij mij het manuscript van The Fault in our Stars. Daar heb ik even in mogen bladeren, hoe vet is dat zou ik zeggen als ik 16 was. In ieder geval heb ik warme herinneringen aan deze bruisende, intelligente, grappige man die prachtige Young Adult schrijft.

schildpaddenDan zijn boek waar we zes jaar op hebben moeten wachten. Dat het zo lang heeft geduurd komt omdat het zijn meest persoonlijke boek is, vertelt hij in interviews. Hij heeft een obsessieve-compulsieve stoornis, een dwangneurose. De hoofdpersoon in Schildpadden tot in het oneindige heeft deze stoornis. Via de zestienjarige Aza schetst Green hoe dit je leven kan bepalen. Aza is bang voor bacteriën, vooral voor de Clostridium difficile. Bang dat ze ziek wordt, of erger, dood gaat door besmetting. Als eenmaal dat idee in haar hoofd komt, raken haar gedachten in een alsmaar enger wordende spiraal. Aza zal een weg moeten vinden om met haar dwangstoornis te leven, net als Green dat probeert te doen. Hij maakt duidelijk hoe moeilijk dat is. Aza vraagt zich zelfs af of haar ik wel bestaat, als er ook een ik is dat die dwanggedachten denkt.

Het verhaal raakt alle bekende thema’s van Green, vriendschap, liefde en veerkracht. Thema’s die hij uitwerkt in verhalen over slimme, gevoelige tieners, die aan het begin staan van een leven als volwassene. Dit keer geven de problemen van Aza het verhaal een extra laag omdat het raakt aan het leven van de schrijver. Ondertussen smijt Green als vanouds met prachtige zinnen en gedachten.

“Ik gebruik internet wel. Ik voel alleen geen behoefte er iets aan toe te voegen”, zegt Aza op een gegeven ogenblik. Ik lees John Green, daar hoef ik verder niks aan toe te voegen, want John Green is nog steeds awesome.

Zijn lezing in de bibliotheek voor 3 VWO van het Bornego College staat op Youtube. Het zou leuk zijn om te horen of leerlingen van toen zich John Green nog kunnen herinneren.

reserveer deze boeken

Ik ben Eleanor Oliphant (met mij gaat alles goed)

Dus. Dit is duidelijk weer een pareltje op het gebied van boeiende titels 🙂 En het werkt! Want ik moet natuurlijk meteen ontdekken of het echt wel zo goed met deze Eleanor gaat. Zo ben ik 😉

Eleanor is een beetje een wereldvreemd type en houdt ervan de dingen op haar eigen manier te doen. Zo werkt ze bijvoorbeeld al jaren bij hetzelfde bedrijf, draagt ze elke dag dezelfde kleren en eet ze iedere avond hetzelfde, want dat is lekker makkelijk. Op vrijdagavond trakteert ze zichzelf op een pizza en twee flessen wodka. Zo drinkt ze zichzelf het weekend door om maandag weer van voren af aan te beginnen. Haar keurig gestructureerde leventje loopt dus op rolletjes maar soms vraagt ze zich af of ze niet iets mist.

Op een dag krijgt haar computer kuren en vraagt ze de nieuwe jongen van ICT om hulp. Tot haar verrassing repareert hij niet alleen haar pc maar maakt hij ook nog eens een praatje met haar, iets wat haar andere collega’s al lang niet meer proberen.
Langzaam maar zeker ontwikkelt zich een vriendschap tussen de twee en samen met hem maakt Eleanor voor het eerst kennis met ‘het leven’.

Rode draad in dit verhaal zijn de wekelijkse telefoontjes van Eleanor met haar moeder, die ronduit afschuwelijk zijn. Hoe kan een moeder zo tegen haar kind praten? Ik werd er gewoon naar van.
Je merkt al snel dat Eleanor als kind iets vreselijks moet hebben meegemaakt maar wat, dat blijft lange tijd onduidelijk. Het wordt aangeduid als ‘het incident’ en heeft naast een litteken in haar gezicht ook een totale blokkade van haar geheugen veroorzaakt.
Door haar vriendschap met Raymond lijken de muren rondom Eleanors hart langzaam af te brokkelen en met zijn hulp ontdekt ze wat er in het verleden gebeurt is.

Wat een schitterend, gevoelig, grappig en bijzonder boek is dit. Ik kan er gewoon niet over uit hoe knap Gail Honeyman dit geschreven heeft. Ondanks de vele emoties die het verhaal je laat doormaken wordt het nergens voorspelbaar, gemaakt of te veel van het goede. Eleanor is een vrouw om van te houden en dat zul je ook zeker doen. Ga het vooral snel zelf ontdekken en geniet.reserveer deze boeken

 

Wie liegt er?

liegt

Het uitgangspunt van deze thriller is klassiek te noemen. Vijf leerlingen moeten nablijven omdat ze een mobiel mee hadden in de klas. Terwijl de leraar het lokaal verlaat overlijdt één van de leerlingen aan een allergische reactie.

mcmanusAl snel denkt de politie aan opzet. De vier zijn verdacht en blijken ieder een motief te hebben. Het verhaal wordt beurtelings verteld door een van de vier, waardoor je ze steeds beter leert kennen en je je afvraagt wie van de vier liegt. Vier personages waar je steeds meer van gaat houden, maar wel in het besef dat een van de vier de moordenaar moet zijn.

Wat dat betreft doet het verhaal denken aan de Agatha Christie klassieker De moord op Roger Ackroyd. Zij brak met de introductie van de onbetrouwbare verteller alle detective-regels. De verteller [spoiler-alert] bleek uiteindelijk de moordenaar. Karen McManus heeft met haar debuut (!) een geweldige variatie op dit thema geschreven.

Driehonderd bladzijden lang houdt ze je gevangen. Zo zeer zelfs dat het bijna een kwelling wordt. Lezers die wel eens stiekem achterin kijken, omdat de spanning ze te veel wordt, kunnen beter niet beginnen aan dit boek.

reserveer deze boeken

Black lives matter

thomas

De zestienjarige Starr woont in een beroerde buurt, drugs, bendes en schietpartijen. Nadat ze op tienjarige leeftijd getuige was van een schietpartij hebben haar ouders Starr en haar broer op een particuliere school in een witte wijk geplaatst.

hateDit zorgt voor een gespleten leven waarin Starr worstelt met haar loyaliteit. Na een nieuw schietincident, waar ze als enige getuige van is, verandert haar leven compleet.

Het boek van Angie Thomas laat je vanaf het explosieve begin niet meer los. Als witte man in een witte bubbel zie je regelmatig beelden met politiegeweld tegen zwarte mensen in de VS. Daar kun je je dan op afstand verontwaardigd over voelen.
The hate U give brengt je middenin de dagelijkse realiteit voor zwarte mensen in de grote steden of waar dan ook.

Hiermee is het verhaal niet een pamflet tegen rassendiscriminatie. Daarmee zou je Thomas tekort doen. Het verhaal van Starr, die gaandeweg een jonge volwassen vrouw wordt, is ook het verhaal van warme familiebanden, de keuzes waar je voor komt te staan en de vraag waar je loyaliteit ligt. Thomas schrijft in een toegankelijke stijl waarin de humor niet ontbreekt en ze ook geen oordelen velt over de gebeurtenissen. Dat is helemaal aan jezelf.

De titel The hate U give komt van rapper Tupac. Thug Life was de groep waarin hij rapte. Thug Life staat voor The Hate U Give Little Infants Fucks Everybody. Het boek was een bestseller in de VS. Het is waarschijnlijk ijdele hoop, maar misschien helpt het om meer begrip te kweken, want black lives matter.

reserveer deze boeken

 

Boekentips, films, tv-series