Joe O’Loughlin is back

Zelfs het beroerdste uur van je leven duurt maar zestig minuten. Dat is een van de prachtige zinnen in deze nieuwe thriller van Michael Robotham. Het is niet het enige juweeltje van de Australische schrijver, die zich wat mij betreft revancheert met De andere vrouw voor zijn vorige boek Verwachting.

anderevrouwDat komt vooral door de terugkeer van Joe O’Loughlin, een van mijn favoriete personages in boekenland. O’Loughlin is klinisch psycholoog en in de greep van de ziekte van Parkinson. Dit negende deel rond hem is wederom een genot om te lezen met zijn subtiele humor en aandacht voor de personages.

De vader van O’Loughlin ligt in coma na een gewelddadige aanval in zijn woning in Londen. Die vader, William, is een gerenommeerd chirurg en al zestig jaar getrouwd met zijn moeder. Groot is dan ook Joe’s verbazing dat er naast het ziekenhuisbed een vrouw zit die zegt al twintig jaar getrouwd te zijn met zijn vader.

Wat volgt is meer een psychologische roman met speurzin, dan een recht toe recht aan thriller. De spanning zit vooral in de ontrafeling van het dubbele leven van William en de fouten in het verleden die blootgelegd wordt.
Mooi is ook de schets van de verhouding tussen vader en zoon. Joe voelt zich miskend door zijn vader, omdat hij de mannelijke lijn van vooraanstaande chirurgen heeft doorbroken met zijn keus voor een studie psychologie.

Daar tussendoor speelt het gezinsleven van Joe een belangrijke rol, vooral zijn relatie met zijn dochters na het overlijden van zijn vrouw. Alle drie proberen op hun eigen manier dit verlies te verwerken.
Ontroerend is de scene als het Joe eindelijk lukt om hierover met zijn jongste dochter te praten. Toepasselijk hierbij is een andere zin uit het boek. Zonder duisternis kun je het licht niet op waarde schatten.

Joe O’Loughlin is terug en dat is goed nieuws.

reserveer dit boek

Advertenties

Zeven perfecte dagen

Na zeven dagen zeker weten dat hij de liefde van je leven is. En dan gaat het mis. Hij belt niet, neemt z’n telefoon niet op, deelt niets op social media. Wat ging er mis?

Dit prachtige, ontroerende boek neemt je mee op sleeptouw. Je kan niet stoppen met lezen, blijft maar bladzijden omslaan en moet de neiging om achterin te kijken weerstaan. Het kost je veel moeite maar het lukt. En gelukkig maar want tussen begin en einde van dit boek zitten wendingen die je niet wilt missen.

Een roman over liefde, leven, verlies en een nieuw begin? Dit boek is niet weg te leggen als je eenmaal begonnen bent dus begin er niet aan als je geen tijd hebt. Na het voelen van de allesoverwinnende kracht van de liefde in deze roman blijf je achter met een leeg gevoel. Zo mooi, zo verdrietig, zo vreugdevol, zo hartverscheurend!

reserveer dit boek

Een gruwelijke oktober

Wie heeft er niet avond na avond naar The Killing gekeken? De serie die de Scandinavische tv-thriller definieerde. De bedenker ervan debuteert met Oktober en maak alvast maar ruimte in je agenda, de ruim 500 bladzijden geven je geen tijd voor andere bezigheden. Alle ingrediënten van de Scandinavische thriller zijn aanwezig en de schrijver maakt er een heerlijke Smörgåsbord van.

sveistrupHet verhaal start met een proloog op 31 oktober 1989. Hoofd van de politie in een plaatsje op het Zweedse platteland, Marius Larsen, reageert op een oproep dat er beesten loslopen op een afgelegen boerderij. Op de boerderij treft hij de lijken aan van het boerengezin. Alleen een meisje en een jongen leven nog. De rest lijkt met een bijl afgeslacht. Als lezer weet je wie het gedaan heeft.

Vele jaren later is Rosa Hartung minister van Sociale Zaken. Zij keert na een jaar afwezigheid terug in de politiek. Haar twaalfjarige dochter is verdwenen en na de bekentenis van een psychisch gestoorde man dood verklaard. Haar lichaam is echter nooit gevonden.

Op de dag dat ze de draad weer wil oppakken, wordt er een vrouw gevonden, verminkt en vermoord (ja, in die volgorde). Grote vraag is wat de moord op de vrouw te maken heeft met de verdwijning van haar dochter. Wat volgt is een snelle en spannende thriller, met verschillende verdachten en plotwendingen die we ook uit The Killing kennen. Waren die wendingen in het eerste seizoen wel wat veel, hier houdt Sveistrup zich beter in.

Als lezer ga je op zoek naar aanwijzingen wie die moordenaar van jaren geleden is. Dat houdt Sveistrup vakkundig verborgen tot het zenuwslopende einde. Tot die tijd zet hij met rechercheur Naia Thulin en de uit de gratie van Interpol geraakte Mark Hess een duo neer waar je meer van wilt weten. Even een waarschuwing, Sveistrup houdt zich niet in bij gruwelijke scenes, voor de rest gewoon vijf sterren van mij.

reserveer dit boek

Koude spanning

Heel lang geleden zag ik een verfilming van The Hound of the Baskervilles. Het verhaal van Arthur Conan Doyle dat zich afspeelt in de moors van Dartmoor. In zwart-wit en op een leeftijd dat je al snel kippenvel krijgt als het (te) spannend wordt. Als je daar je thriller laat afspelen, dan leg je de lat hoog voor jezelf, want een vergelijking is zo gemaakt.
tremayneTremayne, bekend van De IJstweeling en Vuurkind, slaagt erin om de lezer mee te slepen in een duister en mysterieus verhaal met wat bovennatuurlijke elementen en kan op dezelfde plank als De Loney en De laatste riten.

Kath Redway lijdt aan geheugenverlies* nadat ze met haar auto van de weg raakte en bijna verdronk in een meer. De titel Vlak voordat ik stierf verwijst naar dat moment en Kath probeert er achter te komen wat er precies gebeurd is. Ondertussen woont ze in een afgelegen huisje in de moors met haar man die parkbeheerder is en haar dochter Lyla.

Lyla heeft een autistische stoornis en zorgt in het verhaal voor mysterieuze invloeden, net als de onverbiddelijke natuur rond hun huis. In de moors kunnen mist en vorst van het ene op het andere moment de omgeving veranderen van een prachtige in een koude wereld waar spoken uit het verleden maar al te reëel zijn. Koude spanning voor iedereen die houdt van thrillers waarin de omgeving net zo levend wordt als de personages. Jammer dat ik niet meer zo snel kippenvel krijg, want dat had gekund met deze pageturner.

* tijdelijk geheugenverlies lijkt in thrillers vaker voor te komen dan in het echte leven.

reserveer dit boek

 

Trailer van de film die ik lang geleden zag:

 

Alsof opgroeien nog niet lastig genoeg is

Een hand geven, iemand aankijken wanneer diegene tegen je praat, antwoord geven op een vraag van de juf op school; allemaal dingen die de meeste kinderen al best lastig vinden om te leren. Maar hoe leer je jezelf dit soort sociale vaardigheden aan wanneer je eigenlijk alleen maar met je hond durft te praten? En hoe houd je het in vredesnaam een hele dag vol in een klas vol luid pratende kinderen en onverwacht lawaai?

In Zondagskind zie je de wereld van een opgroeiend kind door de ogen van Jasmijn, een meisje met autisme. Maar omdat het verhaal zich eind jaren 80 en begin jaren 90 afspeelt, wordt het autisme niet herkend. Zo is ze nu eenmaal zegt haar moeder, wanneer Jasmijn zich terugtrekt in haar slaapkamer wanneer er visite is. Of wanneer ze met haar handen voor haar oren door het winkelcentrum loopt. En omdat ze liever met haar hond speelt dan met andere kinderen.

Judith Visser weet met dit boek precies de juiste toon te raken. Dat kan ook bijna niet anders wanneer je weet dat de schrijfster haar eigen jeugd met je deelt. Ik vind het ontzettend knap dat Judith haar belevenissen precies zo heeft opgeschreven zoals zij ze destijds heeft beleefd. Hierdoor begrijp je des te meer hoe vreselijk intens en overheersend de wereld op je over kan komen wanneer je niet kunt filteren. Je hoort alles, ziet alles en ruikt alles, tegelijkertijd, en dat is gewoon heel erg veel. Bij Judith uitte deze overprikkeling zich in zware migraine aanvallen, waardoor het leek alsof haar hoofd implodeerde.

Toch wordt dit boek nergens zwaar op de hand.  Alek Dabrowski, boekenrecensent bij o.a. Radio Rijnmond weet het treffend samen te vatten:

 ‘Soms kan een roman waarin gedetailleerd elke levensfase wordt beschreven gaan vervelen. Bij ‘Zondagskind’ had ik dat helemaal niet. Juist de details en de uitputtende beschrijvingen van wat er in Jasmijn omgaat na iedere verandering in haar leven maken het verhaal boeiend.’

Judith Visser is bij het grote publiek bekend als thrillerauteur maar wat ben ik blij dat ze ervoor gekozen heeft een uitstap te maken naar het romangenre en daarmee dit schitterende werk afleverde. Zondagskind is haar meest persoonlijke boek tot nu toe en  dit is bekroond met de Hebban Literatuur Clubprijs 2018, waarmee ze concurrenten als Arthur Japin, Haruki Murakami en Tommy Wieringa met een overvloed aan stemmen ver achter zich liet. Lezen dat boek! reserveer dit boek

 

 

 

Liefdevolle onruststokers

Het is niet een doorsnee gezin waarin de vijftienjarige Alena opgroeit. Ze woont bij haar halfbroer Danny die twintig jaar ouder is. Hij leeft samen met zijn vriend Nick. Danny en Nick doen hun uiterste best om Alena liefdevol op te voeden.

barterNick heeft een linkse koffiezaak, als je tenminste een dergelijke kwalificatie aan zo’n zaak kan plakken en dit is de favoriete hangplek van Alena en haar vrienden. Danny krijgt een baan bij een populistische burgemeesterskandidaat die de wind in de rug heeft vanwege een serie bomaanslagen op supermarkten in Londen. Zijn baan zorgt voor spanningen in de relatie met Nick.

De moeder van Alena en Danny is overleden toen Alena 3 jaar was. Haar moeder was een activiste, een onruststoker. Als ze een foto vindt waar haar moeder op staat en vragen gaat stellen, wordt de stemming in het gezin nog beroerder. Danny wil niks kwijt over haar, tot grote frustratie van Alena omdat ze geen herinneringen aan haar moeder heeft en een band bij elkaar probeert te fantaseren. Danny is overbezorgd en houdt hij Alena erg kort en ze begrijpt niet waarom ze niet meer mag weten over haar moeder.

Onruststokers is een warm verhaal met humor en vol mooie details. Zo vindt Alena boven op een kast een aantal boeken over het opvoeden van pubers met de droge opmerking dat ze eigenlijk porno verwachtte.

reserveer dit boek

Het appartement aan Central Park

Wat ben ik toch altijd blij met de tafels met nieuwe boeken, in al onze bibliotheken. Hoeveel pareltjes ik daar al niet ontdekt heb, ontelbaar inmiddels. En het mooie is, dankzij ons blog komt een aantal van die fijne boeken daarna lekker opnieuw in de schijnwerpers te liggen, op onze blogtafel! De fijnste plekken in de bieb voor wie op zoek is naar mooie leestips.

Ik heb dit keer een boek van Fiona Davis, een schrijfster waarvan ik nog niet eerder iets gelezen had. Bij nader inzien geen wonder, aangezien ze nog behoorlijk nieuw blijkt te zijn in schrijversland. Maar ik kan je zeggen, hier hoort ze thuis!

Het appartement aan Central Park is een bijzonder verhaal, dat begint in het Londen van 1884, waar Sara Smythe ‘hoofd huishoudelijke staf’ is in het prestigieuze Langham Hotel. Nadat ze voorkomt dat het kind van één van hun belangrijkste gasten uit een raam valt, ontmoet ze de vader van het meisje, Theodore Camden. Deze beginnend architect is bijzonder geïnteresseerd in het werk van Sara en geeft aan dat hij mee werkt aan de bouw van een nieuw appartementengebouw in New York: het Dakota.  Het is een gigantisch en baanbrekend project en hij vraagt zich af of Sara misschien naar New York wil komen om  hoofd van de huishouding in het Dakota te worden.

Daarna verplaatst het verhaal zich naar New York, 1985, waar Bailey Camden net ontslagen is uit een ontwenningskliniek en probeert haar baan als binnenhuisarchitect terug te krijgen, maar dit blijkt niet zo makkelijk als ze had gehoopt. Ze neemt contact op met haar nicht Melinda, die een appartement bezit in het Dakota, in de hoop dat zij iets voor haar kan betekenen. Melinda is van plan haar appartement volledig te laten opknappen en wie kan dat nu beter dan haar nichtje Bailey, die al zoveel renovaties gedaan heeft?

Davis neemt je als lezer stukje bij beetje mee door de levens van Sara en Bailey en dat doet ze heel boeiend. Er zijn verschillende plotwendingen die het spannend en verrassend houden. Net wanneer je denkt te begrijpen waar het verhaal naartoe gaat wordt je ineens op het verkeerde been gezet. Dat vond ik erg knap gedaan!
Daarom vind ik dat Het appartement aan Central Park het verdient om nog een tijdje in de schijnwerpers te liggen, klaar om de volgende lezer te laten genieten. reserveer dit boek

Magistraal debuut

Mijn oog valt op een boek met de titel 1793. Ik vraag me af wat ik weet van het jaar 1793? Ik geloof van bitter weinig, het is ook zo lang geleden. Maar ik ben wel degelijk nieuwsgierig naar die tijd. Als ik dan op de achterflap lees dat dit een magistrale, schitterend geschreven en ongelooflijk spannende Zweedse roman is ben ik verkocht. Ik stop het boek, na het uitgeleend te hebben in mijn tas en ga thuis een plekje zoeken op de bank.

Stockholm 1793, wat een ellende. De standenmaatschappij waar arme sloebers en zwervers alles op alles moeten zetten om te overleven. Waar jonge dames zomaar in ongenade vallen en door de tuchtwacht opgepakt worden. En na een schijnproces van een paar minuten naar het spinhuis worden verbannen voor straf. Er zijn maar weinig die daar gezond uit komen. Hoe werkt het in de sadistische clandestiene organisaties van de Zweedse elite? En van wie is het gruwelijk verminkte lichaam dat wordt opgevist uit de golven van Fatburen?

Ben je na de vorige alinea nog niet afgehaakt maar wil je juist meer weten? Reserveer dan snel deze roman en nestel je er net zoals ik mee op de bank of in je lekkere luie stoel. Voor je het weet ben je een dagdeel verder. Het meeslepende boek bestaat uit vier delen en geeft je buiten het spannende verhaal om een historisch kijkje in de wereld van 1793.

De schrijver Nicklas Carl Bosson Natt och Dag (1979) was hoofdredacteur van het tijdschrift Slitz voordat hij zich volledig op het schrijven stortte. In het jaar 1434 vermoorden zijn voorvaderen de leider van een oproer tegen de Zweedse koning. Ze verloren Stockholm in 1520 aan de Deense koning en waren gedwongen het land te ontvluchten. De familie Natt och Dag behoort tot de oudste adellijke families van Zweden. Met het schrijven van dit prachtige debuut belandt hij meteen in mijn favorieten.

reserveer dit boek

Liefde voor elpees en Ilse

Het is 1988. Thatcher is premier en Frank heeft in een achterafstraatje een rommelige platenzaak. De zaken gaan steeds beroerder. Hij verfoeit de cd, het medium dat op dat moment de elpee aan het verdringen is. Hij vertikt het om aan de verkoop van de cd te beginnen.

joyceFrank is een binnenvetter en heeft bindingsangst. Wel heeft hij een gave. Hij weet precies welke plaat een klant nodig heeft op dat moment in zijn of haar leven. Hiermee redt hij huwelijken en weet hij mensen van de drank af te helpen. Zijn elpees staan dan ook niet op alfabet maar op gevoel gerangschikt.

Allereerst leer je zijn buren kennen. De cynische Maud, die een tatoeageshop heeft en stiekem verliefd is op Frank. Een ex-priester die een winkel heeft met religieuze parafernalia. Twee broers met een slechtlopende begrafenisonderneming, een bareigenaar en nog wat excentrieke buren.
Frank staat er niet alleen voor. Kit is zijn hulp en een kei in het per ongeluk stuk maken van wat dan ook.

Op een dag verandert het gezapige leventje in de straat als een vrouw door het etalageraam kijkt en even later flauwgevallen op de stoep ligt. Frank buigt zich over haar en op het moment dat de vrouw, Ilse, haar ogen opent weet je hoe het verder gaat. Maar zo hoort het ook in een romantische komedie. Die voorspelbaarheid is zelfs voorwaarde om je een goed gevoel te geven.

Wat deze romkom boven andere titels in het genre uit tilt is de muziek die een belangrijke rol speelt in het verhaal. Tijdens het lezen zocht ik regelmatig via Spotify de nummers op om tijdens het lezen naar Franks therapeutische keuze te luisteren. Frank zou het vreselijk vinden, zo’n streamingdienst, maar ja, mijn elpees liggen in dozen op zolder en mijn collectie legt het af tegen de brede smaak van Frank. De platenzaak is een heerlijke en komische feelgood, vol met prettig gestoorde mensen.

Rachel Joyce schreef eerder De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry.

reserveer dit boek

Wie is de moordenaar?

Morgan Sheppard wordt wakker in een hotelkamer, vastgeketend aan een bed. Hij weet niet waar hij is en weet niet hoe daar is terechtgekomen. Hij blijkt niet de enige in de hotelkamer. Vijf andere mensen zijn net als hij gedrogeerd en opgesloten in de kamer. In de badkamer ligt het lijk van een man. Als de televisie aanfloept vertelt een man met een paardenmasker dat er een moordenaar in het gezelschap is en dat ze drie uur de tijd hebben om die te ontmaskeren. Lukt het niet dan zal iedereen sterven.

tiktakDaar begint het verhaal. Sheppard heeft een tv-programma waarin hij als tv-detective gasten confronteert met hun overspel of ander gedrag dat niet door de beugel kan. Dat programma heeft hij gekregen omdat hij vijfentwintig jaar eerder als twaalfjarige een moord heeft opgelost en als een natuurtalent wordt gezien. In dat verleden ligt ook de sleutel tot de oplossing.

Tik Tak is een gesloten kamer mysterie. Een detectivegenre dat zijn oorsprong heeft in De moorden in de Rue Morgue uit 1841 van Edgar Allan Poe. Het verhaal is geen literair meesterwerk, maar met de terugblikken op de jeugd van Sheppard en de uiteindelijke ontknoping een lekkere detective die de spanning er in houdt.

Ter afsluiting van deze bespreking even een citaat van Victor Hugo, omdat het zo goed past bij dit verhaal en die je zelf kunt gebruiken mocht je daar behoefte aan hebben: De wraak is mank; zij komt langzaam, maar zij komt.

reserveer dit boek

Boekentips, films, tv-series