Hoeveel leed kan een menselijke ziel verdragen?

Volgens een ongeschreven regel is een boek onleesbaar wanneer het geen goede titel heeft. De boekwinkel voor gebroken harten van Robert Hillman is een prachtig boek en vormt hierop de uitzondering. Maar wat moeten we ons voorstellen bij zo’n titel. Kan iedereen die gedumpt is daar terecht?

Tom Hope runt een boerderij met koeien en schapen op het Australische platteland. Hij is een man van weinig woorden en leidt een betrekkelijk saai leventje. Nog nooit heeft iemand hem het gevoel gegeven dat hij interessant is. De eenzaamheid slaat toe wanneer zijn vrouw Trudy met een simpel briefje op de keukentafel een einde maakt aan hun relatie. Volledig in de ban van haar (nieuwe) liefde voor Jezus Christus staat ze na twee jaar plotseling weer op de stoep. Trudy is zwanger en haar (latere) zoon Peter gaat een belangrijke rol spelen in het boek.

De tweede vrouw die op Tom´s pad komt is de extraverte Hongaarse Jodin Hannah. Ze is ziek van het antisemitische Europa en wil zich in Australië gaan vestigen. Zwaar getraumatiseerd door het leed dat haar in de Tweede Wereldoorlog is aangedaan, arriveert ze in het stadje Hometown, om daar een boekwinkel te beginnen. De vraag is of het echt wat kan worden tussen de bescheiden Tom, die zijn vorige huwelijk en het gemis van ‘stiefzoon’ Peter nog niet goed heeft verwerkt en de ruim tien jaar oudere Hannah met sterk wisselende stemmingen, wiens man en zoon de verschrikkingen van Auschwitz niet hebben overleefd.

“Je hebt mijn zoon vermoord. Ik hoop dat er een hel is en dat jij daarheen gaat”

In een aantal flash backs neemt Hannah de lezer mee naar de jaren ’40-45’. Ze vertelt over haar mensonterende verblijf in het kamp en hoe ze er uiteindelijk in is geslaagd Auschwitz levend te verlaten. Dit gruwelijke oorlogsverhaal geeft het boek de nodige diepgang en is onontbeerlijk om Hannah’s wispelturige gedrag te kunnen begrijpen. Wel is het contrast tussen de beschrijvingen van het mooie Australische landschap en de verschrikkingen in het slavenleger onder leiding van Kampbeul Schubert nogal groot. Een met vaart geschreven, hartverscheurende roman over verdriet en hoop, over het belang van vrijheid en de kracht van liefde om zware tegenslag te overwinnen.

 

 

Advertenties

Moord op de moestuin

Als liefhebber van (moes)tuinieren én van detectives kon ik niet om dit boek van Nicolien Mizee heen. De titel gaf me de indruk dat de moestuin zélf vermoord werd, maar dat komt doordat ik zelf nooit spreek van werken ‘op’ de tuin. Ik wroet ‘in’ de tuin. Maar het gaat hier – neem ik dan maar aan, om een vermoorde landheer. Of de moestuin ongeschonden uit de strijd komt is maar de vraag. En het blijft niet bij deze ene moord uit een vrij ver verleden.

mizee1Judith, een schrijfster halverwege de veertig, is onlangs getrouwd met de veertien jaar oudere Thijs. Drie dagen na de bruiloft kreeg Thijs een hartaanval en na een zware operatie wil het herstel niet vlotten. Het helpt niet dat de buurman met een lawaaiige verbouwing bezig is. Zus Cora en haar man hebben de oplossing: ze huren voor twee maanden een idyllisch gelegen huisje op landgoed Groenlust.
Daar volgt het onverwachte weerzien met twee schoolvriendinnen van de zussen, die met hun demente moeder op het landgoed wonen. Dit hebben zij geërfd van hun vader Friso Lanssen, nadat die jaren geleden spoorloos verdween.
Bij het landgoed horen tien volkstuinen, die worden gehuurd door een bonte verzameling al dan niet serieuze tuiniers. Judith laat zich verleiden om voor twee maanden een tuin te huren en zij doet in diezelfde tuin een griezelige vondst…

Deze detective leest lekker weg. Nicolien Mizee heeft een prettige laconieke stijl van schrijven, en met spitsvondigheden en onverwachte wendingen houdt ze de aandacht gevangen.
Wat leren we van dit verhaal? Ga er niet te snel van uit dat tuiniers per definitie een vreedzaam volkje vormen, en plant geen bamboe in een volkstuin ;). Ondanks alle commotie knapt Thijs overigens goed op.

Mizee heeft inmiddels negen heel diverse boeken geschreven. Moord op de moestuin is haar eerste detective. Wat mij betreft mogen er meer volgen!

Ik heb net een detective geschreven, ‘Moord op de moestuin’. Ik wilde graag weer fictie schrijven en ik hou van Agatha Christie. Die boeken zijn wel in sjablonen geschreven maar ze getuigen van een tijdloze wijsheid. En de moestuin is een ideale setting: afgesloten arena, microkosmos, zomer, vriendschappen en natuurlijk een moordje hier en daar. (Trouw)

interview met Nicolien Mizee, VPRO boeken
Carolina Lo Galbo spreekt in VPRO Boeken met Nicolien Mizee over haar thriller ‘Moord op de moestuin’

 

Wat er ook gebeurt: je hebt altijd een keuze

Eén van de leukste manieren om aan nieuwe leestips te komen is via vrienden of kennissen. Tijdens een gezellig etentje vertelde mijn vriendin zo enthousiast over het boek De Keuze en hoeveel indruk dit op haar had gemaakt dat ik het daar in het restaurant ter plekke gereserveerd heb. 🙂

Wat er ook gebeurt: je hebt altijd een keuze

De Keuze is geschreven door Edith Eva Eger, die als 16-jarig meisje met haar ouders en zus naar Auschwitz werd gedeporteerd.
In haar boek vertelt ze bijzonder gedetailleerd over haar ervaringen in het kamp. Ik vond dat zo indrukwekkend. Deze vrouw heeft dit boek namelijk pas geschreven toen ze al 90 was. Niet te geloven toch! Dat je ruim 70 jaar deze herinneringen met je meedraagt en ze dan nog kunt opschrijven alsof het gister gebeurd is. Het lijkt mij een enorme last om te dragen. Uit een interview met Dr. Eger kan ik opmaken dat het delen van alle details uiterst pijnlijk is geweest maar haar tegelijkertijd bevrijdde. Dat maakt me blij.

Wat dit boek bijzonder maakt is dat het niet alleen de herinneringen aan de oorlog beschrijft, maar vooral het leven van Dr. Eger daarna.
Hoe ze langzaam maar zeker sterker wordt, een lieve man trouwt, een dochter krijgt en daarna emigreert naar Amerika. Hier wordt het gezin nog uitgebreid en besluit Edith psychologie te gaan studeren. Haar boek is dan ook doorspekt met ervaringen van patiënten uit haar praktijk. Een terugkerend onderwerp is de keuze. Dr. Eger laat haar patiënten inzien dat je zelf een keuze hebt in je ervaringen met moeilijkheden die op je pad komen. Ja, het is zwaar en nee, je wilde dit niet maar het overkomt je nu wel en daarom is aan jou de keuze hoe je er mee omgaat. Zoals ik het nu opschrijf klinkt dat misschien te simpel, maar dat is kort gezegd waar het verhaal op neerkomt. De manier waarop Dr. Eger dit beschrijft en ook zelf toepast is vele malen mooier en daarom raad ik je ook aan dit boek te gaan lezen. Het is een boek dat hoop geeft. 

 

De onsterfelijken

Iedereen gaat een keer dood. We weten alleen niet precies wanneer. In deze ontroerende roman van Chloe Benjamin krijgen de kinderen Gold hun sterfdatum wel te horen. En dat heeft invloed op de jaren die volgen. Na de dood van hun vader valt het gezin uit elkaar.

Jongste zoon Simon vlucht met zijn zus Klara naar San Francisco op zoek naar liefde. Klara gaat doen wat ze altijd heeft willen doen, namelijk illusionist worden. Maar ze wil niemand voor de gek houden. Als ze een geldstuk uit iemands oor plukt of een balletje in een citroen verandert, wil ze een ander soort kennis overbrengen. Een ruimer idee van wat mogelijk is. De oudste zoon Daniël zoekt zijn hele leven naar zekerheid en de serieuze Varya probeert via haar werk de grens tussen wetenschap en onsterfelijkheid te breken.

Een roman die steeds meer ontroerd naarmate je meegenomen wordt in de levens van de broers en zussen Gold. Onverwachte wendingen in het verhaal houden de spanning er in. Een boek om over na te praten. Wat op de achterflap geschreven staat kan ik alleen maar beamen: De onsterfelijken is een prachtige ode aan de onontkoombare kracht van verhalen en van familiebanden.

reserveer dit boek

Technologie aan de macht!

mijnboek384

Door Marije Hoogland

Hoe zou het zijn om niet meer te hoeven koken maar je maaltijden elke dag compleet uitgebalanceerd voor je bereid te krijgen door een soort 3D food printer? Of dat je al je e-mails, telefoontjes, afspraken en sociale leven kunt laten bijhouden door een multifunctioneel robot-huisdier? In de recent verschenen Young Adult Science Fiction boeken H@ck van Mirjam Mous en Jinxed van Amy McCulloch word je een kijkje gegund in een dergelijke mogelijke toekomst.

mous

Op het eerste gezicht zou het leven van broer en zus Holden en Prissy, de hoofdpersonen in H@ck, voor veel mensen ideaal zijn. Geen zorgen meer om het klimaat, geen oorlogsdreiging, een eensgezinde samenleving. Maar Holden vindt het vooral saai en zoekt graag de grenzen op van wat toelaatbaar is. Totdat hij wordt gepakt en naar een opvoedingsinstituut wordt gestuurd. Ondertussen ontvangt Prissy vreemde berichten van een onbekende afzender die haar laten inzien dat het perfecte plaatje waar zij met haar vriendinnen aan wil voldoen verre van perfect is.

De in het boek beschreven technologische snufjes zijn dan wel fictief maar niet onrealistisch. Het laat je afvragen in hoeverre het fijn kan zijn als er allemaal algoritmes om je heen zijn die bepalen wat goed voor je is. Maar boven alles is het vooral een spannend verhaal waar je als lezer snel in meegenomen wordt en door de verwijzingen van Mous naar actuele dreigingen op het gebied van milieu en politiek leiderschap bevat het ook nog eens een morele boodschap om bewuster om te gaan met de wereld waarin wij nu leven.

H@ck is het eerste deel van een tweedelige serie.

reserveer

 

 

jinxed

In Jinxed heeft de technologie ook een vlucht genomen en geleid tot de ontwikkeling van robot-huisdieren, baku’s. Deze baku’s hebben smartphones en computers vervangen en vormen het digitale verlengstuk van hun eigenaar. De baku’s passen zich aan de persoonlijkheid van hun eigenaar aan door letterlijk bij hem of haar “aan de lijn” te worden gelegd.
Hoofdpersoon Lacey’s grote droom is om later bij het bedrijf te gaan werken dat de baku heeft uitgevonden: Moncha. Hiervoor zal ze echter eerst toegelaten moeten worden tot de prestigieuze school Profectus. Ondanks haar uitmuntende schoolprestaties en het feit dat al haar vrije tijd opgaat aan het knutselen aan en repareren van baku’s wordt ze afgewezen en ziet daarmee haar droom in duigen vallen.
Totdat ze in een ravijn de kapotte resten vindt van een zeer bijzondere level 3-baku. Dankzij haar kennis van kapotte baku’s weet ze deze robotkat, die ze Jinx noemt, weer werkende te krijgen. Alleen is Jinx geen normale baku en weet hij Lacey’s wereld in korte tijd compleet op zijn kop te zetten. Ze wordt alsnog toegelaten op Profectus en komt er dan al snel achter dat het beeld dat zij van Moncha had niet strookt met de realiteit.
Het verhaal heeft veel vaart en is origineel. Het einde laat je echter wel met wat vragen zitten. Na wat speurwerk op internet heb ik kunnen ontdekken dat in de zomer van 2019 een tweede deel zal verschijnen.

reserveer

‘Ik was vijf en wist: wij zijn de vijand’

Pas na de dood van haar vader realiseerde Jolande Withuis zich dat zij hem nooit goed heeft gekend. In het boek Raadselvader is de schrijfster er -na veel onderzoek -in geslaagd een goed beeld te krijgen van het leven van haar vader, Berry Withuis. Met behulp van het BVD-dossier heeft ze zijn levensgeschiedenis gereconstrueerd.

raadselvaderBerry was nog maar 12 jaar toen zijn vader overleed. Voor hem was dat een reden om het streng gereformeerde geloof de rug toe te keren. Later kwam er een nieuw geloof voor in de plaats, de totalitaire heilsleer van het marxisme-leninisme. Als journalist kreeg hij een baan bij dagblad De Waarheid. Vlak na de oorlog was dat de grootste krant van Nederland, maar al spoedig kalfde de oplage van de voormalige verzetskrant af. De communisten hadden weliswaar aan geallieerde zijde dapper meegeholpen om het nazi regime ten val te brengen, maar in  Nederland werd je na de tweede wereldoorlog als CPN-er met de nek aangekeken. Of zoals de schrijfster het zelf formuleert: ‘Ik was vijf en wist: wij zijn de vijand’.

De communistische heilsleer drukte een zware stempel op het gezin en oud-verzetsman Withuis senior werd scherp in de gaten gehouden door de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Hierover werd in het gezin niet gesproken, er werd überhaupt weinig gesproken en zeker niet over gevoelens. Na het vertrek bij de krant werd Withuis schaakjournalist en organiseerde hij simultaans en toernooien. Schaken was voor hem een manier om mensen te ontmoeten zonder daadwerkelijk met hen te communiceren. Te midden van zijn schaakvrienden was hij minder gesloten dan thuis. De laatste ruim 40 jaar van zijn leven heeft hij zich volledig aan het schaken gewijd. Het is een beetje jammer dat de auteur aan deze periode zo weinig aandacht heeft besteed. Schaken was toch zijn lust en zijn leven en zijn belangstelling voor het communisme verdween meer en meer naar de achtergrond.

Toch is Raadselvader een geweldig boek en Jolande Withuis heeft allemaal prachtig opgeschreven. Een boek over een familiegeschiedenis, een levensbeschrijving van haar vader en de rol van het communisme in het Nederland van vlak na de oorlog ineen. En zoals de ondertitel Kind in de Koude Oorlog al aangeeft wordt ook nog eens haar eigen rol en ontwikkeling daarin beschreven. Voorwaar geen eenvoudige opgave!

Boek versus tv-serie

Nederlanders zijn dol op vergelijkende warenonderzoeken. Dat kan met wasmachines maar dat kan ook met verhalen. Hier vind je een vergelijkend verhalenonderzoek voor het boek Codenaam Villanelle en de daarop gebaseerde tv-serie Killing Eve.

killing2Oksana Vorontsova komt uit de koker van Luke Jennings. Ze is een jonge Russische vrouw die als huurmoordenaar werkt voor een schimmig gezelschap genaamd De Twaalf. Dat gezelschap zou menig conspiracy theorist helemaal overstuur maken, want hun invloed reikt ver.

Oksana, codenaam Villanelle, heeft psychopatische trekken met een hunkering naar luxe en sex met mannen en/of vrouwen.

In het verhaal kom je langzaam meer over haar achtergrond te weten. Haar eerste moorden pleegt ze op het drietal dat verantwoordelijk is voor de dood van haar vader. Niet bepaald een modelvader, maar toch haar vader. Er ontstaat een kat en muisspel tussen Villanelle en Eve Polastri van MI5, als Villanelle een Rus heeft vermoord waar zij de beveiliging voor deed.

killing1Het boek is een spionageroman met veel verwikkelingen en vaart, geweld, sex en een flinterdun verhaal. Het boek is geen hoogvlieger eerlijk gezegd, maar misschien dat daarom de tv-serie zo geslaagd is. De tv-serie wijkt op verschillende plekken af van het boek. Qua verhaallijn en diepgang, maar vooral qua humor. In het boek zit geen humor. Killing Eve is ontzettend grappig, mede dankzij beide hoofdrolspeelsters.

Sandra Oh, bekend van Grey’s anatomy, speelt de licht burgerlijke maar slimme Eve. Jodie Comer, uit o.a. Dr. Foster, speelt Villanelle. En allemachtig, wat zijn die twee een plezier om naar te kijken. De beginscène van de serie is meteen al raak. Villanelle probeert haar sociale vaardigheden wat op te krikken door contact te maken met een meisje in een ijssalon. Als het meisje meer reageert op de lachjes van de ober, gooit Villanelle de sorbet van het meisje om als ze gefrustreerd de zaak uitloopt. De toon is gezet.

Killing Eve is een fantastische tv-serie, grappig, wreed met twee formidabele actrices die in hun gezamenlijke scènes een ongekende chemie hebben. Het boek kan je lezen als je de bron van al dit moois wilt weten. Bovendien is niet alles van het boek in de eerste serie gekomen, misschien dat dit nog in het tweede seizoen komt. Een tweede seizoen waar ik in ieder geval alvast de chips voor in huis haal.

Vriendschap, een verloren liefde en die ene kans om het voor altijd goed te maken

Soms ben je toe aan een roman waarvan je vanaf het begin weet dat het allemaal goed komt. Na de aanslag op het 24 Oktoberplein in Utrecht vorige week had ik daar behoefte aan. Even geen spannende thriller deze keer. Met de schietpartij in Utrecht was het even spannend genoeg in het echte leven. Onze studerende dochter was veilig maar niet iedereen kreeg zo’n goed bericht. Sommige mensen kwamen niet aan op school of op hun werk. En zullen dat ook nooit meer doen …. Daarom een roman met een hartje, over vriendschap en liefde met de titel: Ik ben je niet vergeten.

Beste vriendinnen Christina Hobbs en Lauren Billings schrijven samen boeken onder de naam Christina Lauren. Ze hebben ondertussen al meer dan 20 titels geschreven. Het werden allemaal New York Times-bestsellers. En ik heb enorm genoten van de intensiteit van het verhaal.

Macy is van plan om te trouwen met Sean als ze onverwacht haar eerste liefde tegen het lijf loopt. Ooit was hij haar alles tot die ene noodlottige avond. En daarna hebben ze elkaar nooit meer gesproken of gezien. Als Macy haar moeder sterft (vijftien jaar eerder) koopt haar vader een weekendhuis naast de familie Petropoulos. Macy raakt bevriend met Elliot, de jongste zoon van de familie. Meer dan bevriend maar toch gaat het op een gegeven moment helemaal mis.

Hoe en waarom dat moet je zelf maar lezen. Maar ik beloof je dat je het boek met een zucht aan de kant legt als je aan het werk moet of als je kinderen aandacht willen. Een avond vroeg onder de wol en de wekker een uurtje eerder, ik had het er met veel plezier voor over.

reserveer dit boek

Gestrand in Barcelona

Ik wilde je iets over mezelf vertellen, totdat ik besefte dat dat niet kan zonder over mijn broer te vertellen, over Thomas, en dat is iets wat me, ook nu nog, eigenlijk hoe langer hoe meer moeite kost.

Met deze zin begint de 28-jarige Mathis zijn verhaal. Hij is letterlijk en figuurlijk gestrand in een appartement in Barcelona. Mathis is zes minuten eerder geboren dan Thomas. Zijn broer heeft door zuurstoftekort een fysieke beperking waardoor hij gekluisterd is aan een rolstoel.

barnhoornMathis en Thomas hebben een prachtige band in hun jeugd. Ze slapen in hetzelfde bed, vertellen elkaar verhalen en de fysieke beperking van Thomas speelt niet een grote rol. Dat verandert als ze wat ouder worden. Bij Mathis wordt het schuldgevoel over zijn broer groter. Hij lag in de baarmoeder achter Thomas, maar is op het moment suprême voor zijn broer gekropen. Het schuldgevoel duwt hij weg door minder contact met hem te hebben. Een wild studentenleven, een carrière als fotograaf die al zijn tijd opslokt, uiteindelijk haalt de tijd hem in en vindt hij zichzelf terug in dat groezelige appartement in Barcelona.

De Tweelingparadox wordt in het boek beschreven als iets dat met tijdreizen van doen heeft, maar als lezer ligt het vooral in de karakters van de broers. Thomas met al zijn beperkingen zit vol levensvreugde, zelfspot en de drang om het mensen naar de zin te maken. Mathis met zijn knappe uiterlijk houdt mensen op een afstand, is een nurkse en gesloten man. Eigenlijk is hij zo nu en dan een enorme eikel, van hardhout.

Nowelle Barnhoorn heeft deze roman doorweven met autobiografische elementen. Haar stijl is een ontdekking, licht, wars van sentiment en ondanks de eenvoud meeslepend. Mij had Barnhoorn bij de lurven met dit ontroerende boek en dan heb ik het nog niet eens over het verhaal van de moeder van die twee gehad.

reserveer dit boek

Dubbelbloed

Johan Fretz is schrijver en theatermaker. Ik heb hem een keer zien optreden met Marcel Harteveld. Een geweldig leuke avond, maar het liet me achter met het gevoel dat er in dat beweeglijke lichaam en die expressieve kop nog heel veel zit wat verteld moest worden. Met Onder de paramariboom neemt hij je mee naar Suriname, het geboorteland van zijn moeder. Net zoals hij zichzelf ontdekt op zijn reis, zo hoor je als lezer wat er nog meer verteld moest worden.

fretz220Johannes is uitgenodigd om een lezing te geven in Paramaribo. Suriname is het geboorteland van zijn moeder. Zij had in haar jeugd de droom om kunstenaar te worden. Als negende kind in het gezin werd haar dat niet gegund. Ze werd naar Nederland gestuurd op 19-jarige leeftijd. Daar ontmoette ze de man die de vader zou worden van hun enige kind, Johannes.

Hij is totaal niet bezig met zijn huidskleur en afkomst, integendeel. De wens van zijn moeder om met haar naar Suriname te gaan negeert hij al jaren. Als hij haar verteld van zijn reis en haar uitnodigt om mee te gaan, explodeert ze van vreugde. Ze gaat een paar dagen later dan Johannes naar Suriname omdat ze wil dat hij het land zelf ontdekt.

De reis duurt slechts acht dagen, maar wordt een life changing experience. Er is heel veel te vertellen over dit boek, maar lees vooral zelf hoe Fretz met humor zichzelf en zijn ouders niet spaart, om na acht dagen als een ander man op het vliegtuig te stappen.

Dubbelbloed is de aanduiding voor iemand van gemengde afkomst. De term halfbloed is bedacht door de koloniale overheersers, houdt zijn moeder hem voor. Behalve Surinaams stroomt er ook nog Duits bloed door Johannes zijn aderen. De opmerkingen van zijn moeder over het Duitse gehalte van zijn vader zijn hilarisch. Fretz heeft een prachtig boek geschreven over zijn tumultueuze jeugd en de bewustwording over zijn afkomst. Warm aanbevolen.

Johan Fretz heeft met dit boek de Boekhandelsprijs 2019 gewonnen.

reserveer dit boek

Boekentips, films, tv-series