Zomerse romans waar je blij van wordt

zomerse

Het is zomervakantie en traditiegetrouw schrijf ik ook dit jaar weer over een aantal fijne boeken om mee te nemen in je koffer. Of om gewoon lekker thuis te lezen, dat kan natuurlijk ook 😉 Zeker nu het nog steeds niet echt wil zomeren zijn een paar zonnige verhalen altijd welkom!

Een lucht vol Franse dromen is een echte zomerse feelgood roman.  De Nederlandse Anneloes (Loes voor vrienden) vertrekt na haar scheiding naar Frankrijk waar ze een chambres d’hôtes is begonnen.
In het kleine Franse dorp heeft ze nieuwe vrienden gemaakt en ze voelt zich er helemaal thuis, maar het leven als B&B eigenaar is geen vetpot. Zal ze door kunnen gaan met haar bedrijfje of moet ze uiteindelijk terug naar Nederland?

Dan Iets ouds en iets blauws van Katie Fforde. Deze Engelse top-auteur is al jarenlang goed voor de meest fijne romans. Dit is ook weer zo’n lekker, lief verhaal waarmee je even kunt wegdoezelen bij het zwembad of op het strand.
Drie totaal verschillende meiden van ongeveer dezelfde leeftijd komen in hetzelfde dorp te wonen en raken bevriend. Ze besluiten hun kwaliteiten te bundelen en zetten samen een klein bedrijfje op dat vintage bruiloften organiseert. Leuk!

Als laatste De geheimzinnige tuin van Sarah Jio. Deze schrijfster leerde ik een paar maanden geleden kennen en ik ben meteen fan. Inmiddels heb ik twee boeken van haar gelezen en de volgende ligt alweer klaar bij mijn koffer 🙂
Dit is een verhaal over een bijzondere camelia bloem, eentje die zo zeldzaam is dat er zelfs jacht op gemaakt wordt door bendes. Het verhaal speelt zich afwisselend af in 1940 en in 2000 en dankzij de sympathieke personages zul je het in rap tempo uitlezen. Geniet er van!

Nederland door de ogen van een Engelsman

goingdutch

Why the Dutch are different is de oorspronkelijke titel. In het Nederlands heet het boek Going Dutch. Beetje merkwaardig deze “vertaling”. Net als alle uitdrukkingen in het Engels waarin het woord Dutch voor komt, is dit niet positief bedoeld. Terwijl Ben Coates in zijn verwondering over ons volkje, juist wel een positieve blik heeft.

coatesJaren geleden, op zijn terugreis naar Engeland, strandt hij op Schiphol. Hij zoekt contact met de enige Nederlandse die hij kent, een mager meisje (zo noemt hij haar het hele boek door :-). Bij haar blijft hij slapen om nooit meer weg te gaan. Hij burgert flink in en krijgt het idee om te schrijven over zijn nieuwe vaderland. Coates reist het land door en lardeert zijn ervaringen met zijn kennis over de geschiedenis van de Lage Landen.

Hij stort zich in het carnaval, gekleed in een tijgerpak. Als cultureel antropoloog doet hij in een dag Maastricht, Eindhoven en Breda aan. Verbaast zich over het enorme gezuip, maar vertelt tegelijk over de scheiding tussen het katholieke zuiden en het protestante noorden.

Hij ziet de verzuiling als basis voor ons poldermodel. De eeuwenlange strijd tegen het water als reden van onze weinig warme relatie met de natuur, wat hij illustreert met het verhaal over zijn nieuwe buurman. Die gaat op de eerste dag de prachtige tuin met een kettingzaag te lijf, om het daarna van voor naar achter te betegelen en vol trots tegen Coates zegt: “Mooi hè?”. De natuur moeten we beheersen, wil hij maar zeggen.

Hij ziet in de laatste vijf jaar het vrije Nederland veranderen, al vindt hij het nog steeds het meest tolerante land van Europa. Wel worden we aan alle kanten ingehaald door landen die het homohuwelijk invoeren en marihuana legaliseren. Dat we het vieste land van Europa zijn vindt hij een goed bewaard geheim.

Going Dutch is een lekker leesbaar verslag van een buitenstaander die kritisch is maar tegelijk met verwondering en bewondering kijkt naar dit langste volk van de wereld (dankzij onze grote melkconsumptie).

reserveer deze boeken

Koorts

koorts384
Eigenlijk is het niet nodig om een blog te schrijven over een nieuw boek van Deon Meyer. Hij staat garant voor geweldige thrillers die hun weg wel vinden naar de liefhebbers, maar met Koorts schreef Meyer een post-apocalyptische avonturenroman. Een waagstuk, maar de Meyer-fan kan gerust zijn. In Koorts laat hij zien dat hij een geweldige schrijver is en het platgetreden genre van de mens-na-een-wereldwijde-ramp zijn eigen glans geeft.

koortsWillem Storm probeert met zijn 13-jarige zoon Nico te overleven in Zuid-Afrika na de uitbraak van een virus waardoor in korte tijd 95% van de mensheid is omgekomen. Willem is een denker en visionair en wil een nieuwe samenleving opzetten met andere overlevenden. Nico is uit ander hout gesneden, lijkt op zijn verdwenen moeder. Hij redt met dodelijk geweld tot twee keer toe zijn vader die hiertoe niet in staat blijkt. Dat verandert de relatie tussen vader en zoon, zeker als de enigmatische Domingo zich aansluit bij de groep. Domingo heeft duidelijk een militaire achtergrond en is voor Nico een rolmodel.

Het boek bestaat uit de memoires van Nico aangevuld door interviews met andere bewoners van de nieuwe nederzetting. Al snel weet je dat Willem vermoord zal worden. De vader-zoon verhouding krijgt door deze wetenschap en door die veranderde relatie een lading die Meyer prachtig neerzet. Net als de andere personages en de beschrijving van het leven na de koorts. Het beste en slechtste van de mens, de wil om te overleven, de onderlinge verhoudingen en de uitbarstingen van geweld zorgen voor spanning. En Meyer zou Meyer niet zijn als hij niet een daverende verrassing in petto heeft op het eind van dit lekkere dikke boek.

reserveer deze boeken

Judas

judas
Op de laatste bladzijde van het boek Judas schrijft Astrid Holleeder:

Het is tijd dat het moorden stopt. Dat Sonja en ik onze getuigenis tegen jou met de dood moeten bekopen weten wij. De enige reden dat jij nog leeft, is dat je ons het leven wilt ontnemen. Maar ondanks die zekerheid, Wim, hou ik nog steeds van jou.

judasHet was alles behalve pais en vree in het gezin Holleeder. Ze woonden in de Eerste Egelantiersdwarsstraat in de Amsterdamse Jordaan. Vader Willem Holleeder, werkzaam bij het Heineken-concern,  was alcoholist en tiranniseerde zijn vrouw en kinderen, waarvan Willen de oudste en Astrid de jongste was. Nadat zijn ouders waren gescheiden nam Willem steeds meer de rol van zijn vader over. Astrid ontworstelde zich aan het milieu en werd strafrechtadvocaat, terwijl zus Sonja trouwde met de later vermoorde crimineel Cor van Hout.

Met een wekelijkse column in Nieuwe Revue en een optreden in het programma College Tour werd Willem Holleeder neergezet  als een society figuur, als de nationale knuffelcrimineel. Wie eenmaal kennis heeft genomen van het bijna 600 pagina’s tellende boek Judas krijgt een beeld van een psychopaat voorgeschoteld, dat elke verbeelding te boven gaat. Na de ontknoping van de Heineken ontvoering in 1983 heeft Willem Holleeder zijn familie meer dan dertig jaar lang geterroriseerd .

Astrid Holleeder leidde een dubbelleven. Ze was de vertrouweling van beroepscrimineel Willen Holleeder, maar ook werkzaam als strafrechtadvocaat. De schrijfster leefde in een wereld van arrestaties, afpersingen, liquidaties en huiszoekingen en zag nog maar één uitweg. Ze nam de gesprekken met haar broer op en legde een kluisverklaring af bij justitie. Met het doel hem levenslang achter de tralies te krijgen. De titel van dit boek slaat dan ook op de schrijfster, zij heeft haar broer verraden.

Judas is een verbijsterende familiekroniek en een testament in één, goed geformuleerd en met vaart geschreven. Ook ontbreekt de (cynische) Amsterdamse humor niet. Niet eerder kreeg ik zo’n huiveringwekkend verhaal onder ogen. Toch is het goed te bedenken dat dit verhaal de beleving weergeeft van Astrid Holleeder;  het is haar invulling van de werkelijkheid.

Shtum

Soms is het zo dat de voorkant van een boek je keuze bepaalt. De vrolijk gekleurde veertjes op de omslag van dit boek maakten dat ik het oppakte en mee naar huis nam. De veren spelen ook nog een rol in deze ontroerende en indrukwekkende roman. Fans van ‘Het Rosie Project’ en ‘De schok van de val’ zullen dit boek zeker graag lezen. Het is schrijnend maar ook ongelooflijk grappig. Ben Jewell is getrouwd met Emma en samen hebben ze een zoon. Jonah is tien jaar en autistisch. Persoonlijk vond ik het een heftig verhaal vooral als je niet bekend bent met autisme. Maar het is zo goed geschreven dat je begrip krijgt voor dit niet-pratende jongetje met z’n woedeaanvallen.

shtum

Deze debuutroman gaat ongeveer zo: Ben en Emma zijn aan het eind van hun Latijn. Hun zoon Jonah vertoont het gedrag van een kleuter. Dus zit er niks anders op: Jonah moet naar een internaat. Om het beste voor hun zoon te bewerkstelligen is het beter dat Ben alleenstaande ouder is. Hij trekt samen met Jonah noodgedwongen in bij zijn bejaarde vader. Terwijl Ben worstelt met de goede bedoelingen van maatschappelijk werkers en z’n drankprobleem ontdekt hij veel over zichzelf, zijn zoon en het verleden van zijn vader. Opa George is overlevende van de holocaust en heeft daar nooit over gepraat. Drie generaties mannen die niet praten. Daarover gaat Shtum ook en dat maakt het veel meer dan alleen maar een boek over autisme.

reserveer deze boeken

De kracht van woorden

crowleyIn de tweedehandsboekwinkel van Henry’s vader staat een kast met boeken waarin klanten mogen schrijven. Dat staat op de achterflap en meer hoefde ik niet te weten, met zo’n zinnetje heb je mij al te pakken. De brievenbibliotheek, zoals de kast wordt genoemd, is het hart van de boekenwinkel waar mensen hun bewondering voor passages neerpennen of waar ze berichten achterlaten voor andere lezers.
crowley

Het verhaal begint met Rachel die worstelt met de verdrinkingsdood van haar broer Cal. In het strandhuis waar het gezin drie jaar eerder naar toe verhuisd is, houdt ze het niet meer vol. Ze gaat terug naar haar geboorteplaats Gracetown, omdat ze het geruis van de oceaan waarin Cal verdronk niet  verdraagt. Terug naar Henry, op wie ze nog steeds verliefd op is. Henry probeert al drie jaar Rachel te vergeten en heeft een knipperlichtrelatie met Amy. Door het wisselende perspectief tussen Rachel en Henry weet je waar hun beide verhalen uit elkaar lopen en de misvattingen ontstaan. Je hoeft geen relatietherapeut te zijn om te weten hoe dat uiteindelijk afloopt, want feelgood stroomt door de aderen van dit boek.

Uiteindelijk draait het verhaal om hoe we wel of niet met elkaar communiceren, hoe misverstanden ontstaan als je je gevoelens niet durft te tonen. De kracht van woorden maakt ons mens. Schrijfster Cath Crowley zegt er prachtige dingen over die je als young adult of old adult, precies op de plaats waar het je hoort te raken.

Donkerblauwe woorden is weer zo’n prachtbloesem van de Young Adult-boom. De boom die geplant is door John Green, waarin schrijvers als Jandy Nelson, Annabel Pitcher, Rainbow Rowell, Jennifer Niven en onze “eigen” Anna Woltz volop in bloei staan.

reserveer deze boeken

Spraakmakend en zeer lezenswaardig

rabinyan
Tjallie Bijlsma

De Israëlische roman Grensleven van Dorit Rabinyan was al wereldnieuws voordat het boek in enige taal vertaald was. Een voorstel om het boek op een leeslijst voor middelbare scholieren te zetten, werd door het ministerie van Onderwijs afgewezen, omdat het ging over een liefdesrelatie tussen een Israëlische vrouw en een Palestijnse man. Dat zou de leerlingen op verkeerde ideeën brengen.

rabinyanGrensleven is geschreven in een subtiele, melancholieke stijl. Het verhaal is simpel. De Israëlische vertaalster Liat studeert een aantal maanden in New York, de Palestijnse Hilmi woont daar al een paar jaar en begint zich te ontwikkelen tot een succesvol kunstschilder. In de herfst van 2002, ruim een jaar na de aanslagen van 9/11, ontmoeten ze elkaar min of meer toevallig , en ze worden onmiddellijk verliefd. Liat is niet alleen geboren in Israël, ze is ook overtuigd zioniste, opgegroeid met een vanzelfsprekende angst voor de Arabische vijand. Hilmi komt uit Ramallah en werd tijdens de tweede Intifada opgepakt en vernederd door Israëlische soldaten.Ver van huis maakt de kloof tussen Israëli’s en Palestijnen plaats voor een gevoel van verbondenheid tussen twee jonge mensen uit het Midden-Oosten die bij elkaar schuilen voor de ijzige kou van de New Yorkse winter.

Niettemin houdt Liat zichzelf vanaf het begin voor dat deze liefde eindig is. Als ze in het voorjaar naar Israël terugkeert, moet het afgelopen zijn. Ze wil ook per se niet dat haar ouders van de relatie weten. Rabinyan laat zien hoe bang de meeste Israëli’s zijn om openlijk contacten aan te gaan met Palestijnen. Hilmi accepteert ogenschijnlijk dat zijn relatie met Liat na haar terugkeer naar Israël geen kans meer maakt. Het laatste deel van het boek en de onverwachte afloop suggereren echter iets anders.

Grensleven bevat explosief materiaal, maar Rabinyan is niet uit op een explosie. Hoewel het boek vanuit het perspectief van Liat is geschreven, is het niet bevooroordeeld of karikaturaal. Niet alleen Liat overtuigt, ook Hilmi is een geloofwaardige, warmbloedige Arabier. Geen wonder, want hij is geïnspireerd door een Palestijnse jongen die de schrijfster ooit in New York ontmoette. Ze droeg het boek zelfs aan hem op. Juist de subtiele en tegelijkertijd realistische beschrijving van de liefdesgeschiedenis laat zien hoe tragisch de situatie is voor zowel Israëli’s als Palestijnen.

reserveer deze boeken

De bewaarder van gevonden voorwerpen

Ik word altijd erg blij van originele verhalen. Niets is zo fijn als totaal verrast worden door een boek. 🙂
En zoals je meteen wel kunt horen, valt De bewaarder van gevonden voorwerpen helemaal in deze categorie!

Anthony Peardew verloor veertig jaar geleden het medaillon van zijn verloofde Therese. Zij had hem gevraagd dit sieraad altijd bij zich te dragen en nu was het weg. Op dezelfde dag sterft Therese compleet onverwacht. Met haar dood verloor hij een deel van zichzelf, maar het gaf hem ook een nieuw doel in het leven. Sindsdien was Anthony Peardew de Bewaarder van Gevonden Voorwerpen.

Alles wat hij vindt, het maakt niet uit hoe waardeloos het lijkt, neemt hij mee naar huis en voorziet hij van een gedetailleerd label:
“Puzzelstukje, blauw met witte vlek. Gevonden in de goot, Copper Street, 24 september.” of “Lichtgroen haarelastiekje met plastic bloemetjes, gevonden in speeltuin, Derrywood Park, 2 september.”  Daarna krijgt het gevonden voorwerp een plaatsje op één van de vele planken in zijn studeerkamer.
Anthony hoopt op een dag alle gevonden voorwerpen bij de rechtmatige eigenaar terug te bezorgen maar hij heeft geen idee hoe hij dit moet aanpakken. Daarom laat hij deze taak als zijn erfenis na aan zijn assistente Laura. En met dit doel komt het verhaal nog meer tot leven. Laura weet zich in eerste instantie geen raad met deze opdracht maar langzaam maar zeker ontvouwt zich een goed plan.

Naast het leven van Anthony en Laura volgen we ook het verhaal van Bomber en Eunice, dat op dezelfde dag start als waarop Therese sterft. Zo is er meteen een link, die in het hele boek stand houdt en waardoor de twee verhalen uiteindelijk, veertig jaar later, samen komen. Daarnaast wordt deze verhaallijn weer afgewisseld met de korte verhaaltjes die Anthony schreef bij zijn gevonden voorwerpen. Ontzettend leuk gevonden en dit zorgt ervoor dat het boek je blijft verrassen. Heerlijk!

Kortom, een ontzettend origineel boek dat je met een grote glimlach op je gezicht zult lezen, zo nu en dan afgewisseld met een brok in je keel. Precies waar ik van houd.  🙂 reserveer deze boeken

 

 

Laatste woorden

laatstewoorden

Het is alweer een tijdje geleden dat ik het las maar ik denk dat het wel een plaatsje verdient op mijnbieb.blog. Heerlijk spannend en bijna niet weg te leggen. Dit boek ‘De laatste woorden’ van Micheal Koryta leest als een trein. Wie vermoordde tien jaar geleden een zeventienjarig meisje in het gangenstelsel van Trapdoor Caverns. Wat gebeurde er allemaal in de dagen voordat zonderling Ridley Barnes met haar uit de grotten kwam. Marcus Novak werkt voor Innocence Incorporated en hij weet uit ervaring dat niet iedere politiezaak wordt opgelost. De moord op zijn eigen vrouw bijvoorbeeld. Welke redenen zijn er om de zaak te heropenen en welke geheimen verbergen de grotten? En wat heeft het te maken met Marcus z’n eigen verleden?

Collega Robert schreef in 2011 al eens een blog over een  boek van Micheal Koryta. Voor mij was het de eerste keer dat ik een boek van deze schrijver las maar zeker niet de laatste keer.

reserveer deze boeken

De vader, de zoon en de lelijke eend

De groene eendEr is een nieuwe aanwinst voor liefhebbers van roadmovies in boekvorm  zoals Een man die Ove heet en De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween : De groene eend, het debuut van de Franse schrijver en vertaler Manu Causse.

Hoofdpersonen zijn Eric (‘de Vader’), gescheiden, ooit succesvol striptekenaar maar zonder inspiratie, en zijn autistische zoon Isaac. Elke woensdag bezoekt Eric zijn zoontje in de kinderkliniek om samen karpers te observeren. Hij slaagt er maar niet in om tot hem door te dringen. Verder zijn daar Erics oude oom die zijn groene eend nalaat aan Eric, een ongezellige ex, tevens moeder van Isaac, een gendarme die het liefst paddenstoelen zoekt, een jong meisje dat bijna de weg kwijt is (net als bijna iedereen in dit verhaal trouwens) en een kat. Of is het geen kat? Niets is wat het lijkt in dit verhaal, dat vol zit met onverwachte gebeurtenissen, bovennatuurlijke trekjes, poëtische en filosofische zinswendingen en zo nu en dan een vleug humor.

Als vader Eric de groene lelijke eend erft van zijn oom, wekt deze auto een sprankje belangstelling op bij zijn zoon. Dit stemt Eric zo hoopvol dat hij hem meeneemt op wat een avontuurlijke reis wordt. Erics ex is het er niet mee eens en stuurt de gendarme achter hen aan. Natuurlijk ontmoeten ze onderweg de nodige kleurrijke types. Na de roadtrip zijn er zeker dingen ten goede veranderd, en daarmee heeft het verhaal een optimistische afloop.

De schrijfstijl van dit boek is heel apart en vroeg van mij wat doorzettingsvermogen. Wat is echt, wat verbeelding, welke betekenis zit er achter die dichterlijke en fantasierijke beschrijvingen? Nieuwsgierigheid naar de afloop maakte dat ik de laatste bladzijde toch heb gehaald.

reserveer deze boeken

Boekentips, films, tv-series