Spionage in de 21e eeuw

Op het vliegveld Charles de Gaulle verdwijnt een jonge Israëliër. Op camerabeelden is hij voor het laatst te zien in het gezelschap van een aantrekkelijke vrouw in een rood pak. Commissaris Léger krijgt vlak voor zijn pensioen deze zaak op zijn bordje en gaat hem eigenlijk boven de pet.
unitKolonel Zeev Abadi, het beoogde hoofd van de spionageafdeling Unit 8200 die in hetzelfde vliegtuig zat, bemoeit zich met de zaak. In eerste instantie tot ongenoegen van de commissaris, maar Abadi blijkt onmisbaar in het oplossen van de zaak.

Unit 8200 is een van de spionagediensten die Israël rijk is. Oriana Talmor is Abadi’s tijdelijke plaatsvervanger. En, zoals het hoort in een spionageroman, bijzonder knap. Zij heeft te maken met krachten binnen de geheime diensten en de politiek, die haar belemmeren om haar werk goed te doen. Maar net als Abadi probeert ze buiten het machtsspel om te opereren.

Al snel blijkt de verdwijning van de jongeman een vergissing. Een vergissing gemaakt door de Chinese geheime dienst. Grote vraag is waarom een Chinees commandoteam de straten van Parijs onveilig maakt. Hier en daar moet je je kop erbij houden, de verwikkelingen volgen elkaar snel op en er staan nogal wat stukken op het schaakbord.

Het verhaal dat zich in 24 uur afspeelt staat niet bol van de spanning gek genoeg. Toch is het een aanrader. Schrijver Dov Alfon was zelf spion in dienst van Unit 8200. Zijn kennis van het metier geeft het verhaal een extra laag. Je krijgt inzicht in hoe de Israëlische inlichtingendiensten elkaar vooral tegenwerken.

Alfon heeft een goede spionageroman geschreven en is met zijn debuut een aanwinst in het genre. Hopelijk komt er een vervolg met Abadi en Talmor, want het einde waarin de twee elkaar ontmoeten beloofd veel goeds. Abadi is namelijk in die 24 uur enorm verliefd geworden op Talmor. Niet handig als je met z’n tweeën een spionagedienst moet leiden.

reserveer

Mijn leven na jou

Ben jij op zoek naar een boek wat je in een mum uitleest? Dan heb ik een hele goede voor je gevonden. ‘Mijn leven na jou’ van Katherine Center. Ik deed de eerste 5 bladzijden op zaterdagavond en zondagmiddag had ik het uit. En ik heb tussendoor echt eerlijk een hele nacht geslapen 😉 De roman roept een gevoel van verwachting op waardoor je steeds door wilt. Heerlijk!

In het kort
Margaret is net afgestudeerd en ze heeft bijna een geweldige baan en een vriend waar iedereen jaloers op is. Maar dan gooit een vliegtuigongeluk alles in de war. Als ze bijkomt in het ziekenhuis hoort ze dat ze misschien nooit meer kan lopen. Met de nodige humor en zelfspot begint Margaret aan een lange weg. En welke rol speelt de norse roodharige Schotse fysiotherapeut Ian in dit verhaal?

Lurven
Dit boek grijpt je bij de lurven en laat je niet snel los. Het is niet alleen een verhaal over een familietragedie. Maar het is ook vooral een les om zoveel mogelijk uit het leven te halen.

De vrouw van de vuurtorenwachter

Vorige week werd ik op Facebook onder deze afbeelding getagd met de opmerking Irene, dit heb jij! 
En inderdaad, ik herken mezelf er helemaal in 🙂
Ik moet gewoon altijd iets te lezen in huis hebben. Het liefst natuurlijk van die verhalen die je alles om je heen laten vergeten en waar ik dan weer lovende blogs over kan schrijven. Vooral nieuwe boeken zijn altijd welkom. En als die dan ook nog eens geschreven zijn door een auteur die ik niet ken, ben ik helemaal happy.

Karen Viggers kende ik nog niet en De vrouw van de vuurtorenwachter is haar enige boek in onze collectie. Ik denk dat dat nog wel gaat veranderen, want Viggers heeft al meer romans uitgebracht die in het buitenland goed ontvangen worden.

De vrouw van de vuurtorenwachter gaat over de 77-jarige weduwe Mary Mason, die aanvoelt dat ze niet lang meer zal leven. Tot haar grote schrik staat er ineens een man voor haar deur die ze nooit meer hoopte te zien. En dan geeft hij haar ook nog eens een brief, met de nadrukkelijke vraag deze aan de geadresseerde te geven. Een opdracht waar ze als een berg tegen op ziet…

Naast Mary staat haar zoon Tom centraal. Hij keerde 10 jaar geleden gebroken terug van een expeditie naar Antarctica en is daar nog steeds niet helemaal overheen. Wat heeft hij nodig om dat hoofdstuk af te sluiten en verder te gaan met zijn leven?

Een vrouw die haar leven wil afsluiten en haar zoon die juist wil beginnen met leven, om deze bijzondere tegenstelling draait het allemaal in het boek. Viggers weet mooi te omschrijven hoe complex familierelaties kunnen zijn. Hoe goed ken je elkaar nu echt?
Het boek is hier en daar wel wat traag en er zit best veel herhaling in, maar echt storend is dat niet. Het is gewoon een fijne familieroman geworden, met veel aandacht voor de mooie natuur van Tasmanië.

 

Amerikanen lopen niet

Dit land maakt me bang.

Het is drie uur in de ochtend als we wakker schrikken van luid gebons op de voordeur.
‘Hoorde jij dat ook?’
Natuurlijk hoorde ze het. Maar we durven geen van beiden naar het raam om te zien wie er in de holst van de nacht beneden op de veranda staat. Het zal geen bekende zijn, want we kennen hier nog niemand, behalve de overbuurman.

veelenHiermee begint het verslag van Arjen van Veelen over zijn verblijf in St. Louis, Missouri. De plaats ken ik vooral uit het boek The View from Flyover Country van Sarah Kendzior, een vlijmscherp boek over de VS onder Obama en Trump over het vergeten Amerika. En natuurlijk van de rellen in Ferguson, een voorstad van St. Louis.

Zijn vrouw, microbioloog Rosanne Hertzberger, heeft een baan gekregen in een laboratorium in St. Louis, waar ze verder kan met haar onderzoek naar de bacterie Lactobacillus crispatus.

Lekker droog schrijft Van Veelen: ‘Daarna pakten we onze biezen, vlogen een bacterie achterna, naar het beloofde land.’

Over zijn ervaringen tussen 2014 en 2016 schrijft hij voor De Correspondent. Op die verhalen is dit boek gebaseerd, herschreven en aangevuld.
In St. Louis, een van de meest gewelddadige steden in de VS, probeert Van Veelen zijn weg te vinden. De scheiding tussen arm en rijk, zwart en wit is zo groot dat hij de stad de bijnaam “Apartheid City” geeft.

Van Veelen is nog nauwelijks gewend aan zijn nieuwe omgeving of de rellen in Ferguson breken uit. Tot zijn schrik vraagt het NOS Journaal hem voor een rechtstreeks verslag vanuit de voorstad. Diezelfde schrik voor zijn nieuwe thuis voel je vooral in het eerste deel van het boek. Langzaam went hij aan zijn nieuwe omgeving. Daar dragen zijn fietstochten door de omgeving zeker aan bij. Mede hierdoor leert hij mensen kennen en begint hij zich thuis te voelen. Dat zorgt voor een kijk in de Amerikaanse samenleving die je niet snel elders krijgt. Amerikanen lopen niet is een uiterst boeiend verslag van zijn tijd in St. Louis. Dankzij zijn journalistieke pen is het een aanrader voor iedereen die in de VS is geïnteresseerd. Een fascinerend boek.

reserveer

 

Duister hoofdstuk uit de Amerikaanse geschiedenis

De nieuwste roman van Colson Whitehead is een op ware gebeurtenissen gebaseerd verhaal dat zich afspeelt in de vroege jaren zestig ten tijde van de Jim Craw-rassenwetten in de Zuid-Amerikaanse staat Florida. Elwood Curtis, de zwarte hoofdpersoon in De jongens van Nickel, is zes wanneer zijn ouders hem in de steek laten. Voor hem is dat het moment waarop hij zich van de wereld bewust wordt. Hij groeit op bij zijn oma, haalt goede cijfers op school en besluit te gaan studeren. De grijs gedraaide langspeelplaat met speeches van dr. Maarten Luther King, vormt een bron van inspiratie:

Er zijn grote krachten die de Neger eronder willen houden, zoals de Jim Crow-wetten, en er zijn kleinere krachten die je eronder willen houden, zoals andere mensen, en tegenover al die krachten, de grote en de kleine, moet je je weerbaar opstellen en je gevoel voor eigenwaarde bewaren.

Een lift naar zijn nieuwe hogeschool wordt Elwood fataal.  Na een onterechte beschuldigd van diefstal  belandt hij op de Nickel Academy, een tuchtschool waar zwarte jongens aan het sadisme van hun witte bewakers zijn overgeleverd. Marteling, misbruik en corruptie zijn aan de orde van de dag. Voor hem is er nog maar één houvast, zijn vriend Turner, die net als hij wil ontsnappen uit deze gruwelkamer.

Colson Whitehead is een echte storyteller. Hij neemt de lezer mee in een mensonterend verhaal dat het voorstellingsvermogen te boven gaat. De ontknoping kan met een gerust hart schokkend worden genoemd. De schrijver toont weinig emotie en presenteert de gebeurtenissen als koele feiten. Dat hij de neiging heeft uit te weiden over allerlei randzaken die nauwelijks iets toevoegen aan het eigenlijke verhaal mag ook als een minpuntje worden beschouwd, maar doen geen werkelijke afbreuk aan deze roman.

Oud-president Barack Obama noemt dit boek een must read en de Volkskrant kent vijf sterren toe. Voor dit duistere hoofdstuk uit de Amerikaanse geschiedenis en voor racisme in het algemeen mag onze aandacht nooit verslappen.

Colson Whitehead is een gevierd auteur in de Verenigde Staten en reist de wereld over om zijn werk te promoten. Zijn vorige boek, De ondergrondse spoorweg gaat over slavernij en werd bekroond met de National Book Award.

Catch & kill

Catch & Kill verwijst naar een heimelijke techniek die wordt gebruikt door tabloidkranten om te voorkomen dat een persoon informatie openbaar maakt die schadelijk is voor een derde partij.

Bron: Wikipedia

farrow

Ronan Farrow kreeg in 2018 de Pulitzer Prijs voor zijn stukken in The New Yorker over de beschuldigingen van seksueel geweld door Hollywood-producer Harvey Weinstein.

De grote Amerikaanse omroep NBC, waarvoor Farrow het verhaal maakt, zet hem onder grote druk om te stoppen met zijn onderzoek en weigert uiteindelijk ook maar iets uit te zenden over Weinstein.
Daarom wijkt Farrow uit naar The New Yorker. Die tegenwerking van NBC kan hij in eerste instantie niet plaatsen.

Catch & Kill is het verslag over de tijd bij NBC en daarna, waarin hij probeert zijn verhaal van de grond te krijgen en te publiceren.

Het boek, waarin namen je om de oren vliegen, leest als een thriller, maar allemachtig wat een hartverscheurend en woestmakend verhaal.
Weinstein probeert alles om zijn seksueel misbruik uit de publiciteit te houden. Omdat het er op lijkt dat ondanks geheimhoudingscontracten de misbruikte vrouwen hun verhaal doen aan Farrow, zet hij de bazen van NBC onder druk en schakelt hij een Israëlisch privédetectivebureau in om dirt over Farrow te vinden. Die volgen zelfs Jonathan Lovett, de man van Farrow. Ze stoppen er uiteindelijk mee omdat Lovett zo’n saai leven leidt. Wat een van de weinige humoristische momenten in het boek oplevert als Lovett in reactie hierop zegt dat hij helemaal niet een saai leven heeft omdat hij regelmatig naar een escaperoom gaat.

Verder vergaat je het lachen in deze adembenemende verslaglegging van praktijken die plaatsvinden in hotelkamers en kantoren. Die jarenlang konden doorgaan doordat betrokkenen niks zeiden en het zelfs faciliteerden. De getraumatiseerde vrouwen die Farrow aan het woord laat, lijken geen uitzondering te zijn. Naast het verhaal over Weinstein, komt NBC zelf aan de beurt waar mannen hogerop vrouwen seksueel belagen.

Je kunt de verhalen alleen maar in stilte lezen en de ongelooflijke moed van deze vrouwen bewonderen om naar voren te komen met hun verhaal.

Nog even over de praktijk van Catch & Kill.
AMI is het bedrijf dat de roddelkrant The National Enquirer uitgeeft. Zij bieden hun diensten aan om schadelijke verhalen op te kopen en weg te stoppen in een kluis. Een kluis die daadwerkelijk bestaat. Een van de side stories in het boek is het verhaal dat vlak voor de Amerikaanse verkiezingen in 2016, medewerkers van het blad belastende verhalen over Trump door de papierversnipperaar halen.
Bekendste Catch & Kill is het verhaal van Stormy Daniels over de korte verhouding die ze had met de multimiljonair. De inmiddels gearresteerde Michael Cohen deed hiervoor de financiële afhandeling. Dat had hij beter over kunnen laten aan de experts van The National Enquirer die dat normaal gesproken discreet proberen te regelen.

Weinstein is aangeklaagd en op borgtocht vrijgelaten in afwachting van de rechtszaak tegen hem in januari 2020. Op het moment dat ik het boek net uit had, kwam ik een foto van Weinstein tegen op Twitter, zittend in een theaterclub, geflankeerd door twee vrouwen. Ik was verbijsterd door de aanblik van de man die zoveel leed heeft toegebracht aan vrouwen en eigenlijk in een cel hoort te zitten. Met genoeg geld kun je dankzij het rechtssysteem in de VS vrij rondlopen in afwachting van je rechtszaak. Geld maakt vrij ($ 1.000.000 borg). Nog verbijsterender vond ik de idee dat twee vrouwen naast hem willen zitten. Alsof er niets is veranderd.

Pod Save America, podcast met op 1.00 uur een interview van Jonathan Lovett (de man van) en Ronan Farrow:

De verloren berg

Als ik goede recensies van romans tegenkom in een tijdschrift of krant zet ik ze meteen op mijn verlanglijst. In de Bibliotheek Wise-app, de gratis applicatie voor alle bibliotheekzaken op m’n smartphone. Dan kan ik ze later makkelijk reserveren als ik even krap in de boeken zit. Handig hoor.

Soms duurt dat reserveren een tijdje en dan weet ik niet zo goed meer waarom het boek op de lijst stond. Dat is ook het geval bij “De verloren berg” van Lieke Kézér. Ik zie voorop het boek dat ze winnares is van de ANV Debutantenprijs & Bronzen Uil is. Zeer benieuwd begin ik aan deze roman. Een prettige heldere stijl van schrijven trekt mij het boek door.

Het verhaal gaat over een gezin dat ontwricht raakt door de dood van de moeder. De man en vader, Thomas, besluit met zijn drie kinderen op reis te gaan in een oude camper. Hij is schrijver en bemoeide zich niet veel met de opvoeding van z’n kinderen. En nu staat hij er ook nog eens alleen voor. Vooral met tienerdochter Cleo botst het nogal eens. De kinderen proberen alle drie zo goed en zo kwaad door te gaan met hun leven zonder moeder. Ontroerd door de voorzichtige pogingen van de twee jongsten om hun vader te steunen geniet ik van deze gevoelige en tedere roman.

Ik ben nu heel benieuwd naar Lieke haar eerste roman: de Afwezigen. Maar deze tweede roman is zeker een aanrader. Ik gun je veel leesplezier met De verloren berg.

Lekker laten lullen

Een boekje dat gaat over de perikelen van dertigers, wil je dat lezen als je maar liefst tweemaal zo oud bent? Ja dus. Volgend jaar hoopt jongste dochter haar dertigste verjaardag te vieren, en dan zou dit boek een toepasselijk cadeautje kunnen zijn. Maar dan moet ik wel zeker weten dat ik haar geen kat in de zak geef.

Lianne Sanders (30) en Suzette Hermsen (31) zijn freelancers en journalisten. Verder hebben zij met elkaar gemeen dat ze in tegenstelling tot veel leeftijdsgenoten in hun kennissenkring nog niet getrouwd zijn, geen huis en goedbetaalde baan hebben en ook nog geen kind(eren). Daar houden de overeenkomsten op. Lianne zit midden in een burn-out en krabbelt daar moeizaam uit; Suzette gaat nuchter en optimistisch om met alles wat op haar pad komt. In dit boek komen ze om de beurt aan het woord en geven ze openhartig en met humor een kijkje in hun leven. Dit doen zij in hoofdstukken met titels als:

  • Waarom je niet meer bij je moeder wilt wonen als je bijna dertig bent (Lianne)
  • Ik ben al twaalf jaar volwassen, maar voel het me nog altijd niet (Suzette)
  • Ik was de hele tijd bang, maar wist niet goed waarvoor (Lianne)
  • Dat je niet meer op reis kunt zonder dat mensen denken dat je ten huwelijk wordt gevraagd (Suzette)
  • Ik werd zo zweverig dat ik soms bang was dat ik opsteeg (Lianne)
  • Tegenwoordig is iedereen authentiek, wat het meteen weer een boel minder authentiek maakt (Suzette)

Lianne is naar mijn smaak wat veel bezig met zaken als leven in het nu, mediteren en in verbinding zijn met zichzelf, maar voordat ik echt met kromme tenen zat te lezen gooide ze er wat zelfspot en rake oneliners doorheen. En sommige van haar inzichten zijn best verhelderend.
Verder is dit gewoon een herkenbaar en vaak vermakelijk boekje, plezierig leesvoer voor dertigers maar net zo goed voor hun moeders (die het volwassen worden ook nog niet allemaal onder de knie hebben). In elk geval komt Lekker laten lullen alvast op het lijstje met cadeau-ideeën.

Eerder verscheen van hun hand Zeik niet zo; het echte leven van de millennial. Dit schreven ze samen met mede-journalist Anouk Kemper.

Reserveer dit boek

 

 

Lianne Marije Sanders en Suzette Hermsen

De stad uit

mijnboek384Door Els van Wier

Als coördinator van vijf vestigingen in de gemeente Súdwest-Fryslân ben ik regelmatig onderweg van de ene bibliotheek naar de andere. Als ik bijvoorbeeld van Makkum naar Workum rijd, kom ik erlangs: het dorp waar ‘De stad uit’ van Petra Possel speelt. Een idyllisch dorpje aan de IJsselmeerdijk. Nergens in het boek wordt de plaatsnaam genoemd, maar voor wie een beetje bekend is in de streek is het niet moeilijk om te raden dat we het over Gaast hebben.

posselGebutst en gehavend, want net weduwe geworden, strijkt ze neer in het dorp. Op zoek naar rust, want “rust en stad is een moeizaam huwelijk”. Ze is helemaal klaar met het Amsterdamse stadsleven, met z’n linksdraaiende yoghurt met chiazaden, macchiato met wortelcake en sap met gemberknol. In Gaast eet ze vers uit de lucht geschoten gans, zit samen met de buren aan de stamppot en drinkt ze filterkoffie. Haar eerste dorpsfeest is een mijlpaal; dat er onverstaanbaar Fries wordt gesproken is een bijkomstigheid.

Ze komen allemaal voorbij, de bekende Friezen hier uit de buurt: Reid van de vuurtoren die de strontrace bedacht, Doede Bleeker de zingende visboer uit Stavoren, Geert Mak die óók het Friese dorpsleven beschreef, Tedy de groenteboer uit Workum die bijna dag en nacht werkt en Theunis Piersma, professor trekvogelecologie. Fierljeppen in it Heidenskip, een bezoek aan het huis van Reve in Greonterp… ik kan wel blijven opsommen: het is een feest van herkenning.

Misschien heeft het er wel iets mee te maken dat ik zelf, nu al meer dan 30 jaar geleden, de (Rand)stad verliet om in Friesland te gaan wonen. Ik kan me goed voorstellen wat de ondertitel zegt: “Mijn hart verpand aan het platteland”.

reserveer

Juichen voor Varg

Tussen al die tv-series vol moord en doodslag is de voetbalserie Home Ground een feest om je in onder te dompelen.

homeground1Voetbalclub Varg uit Ulsteinvik is net gepromoveerd naar de Noorse tegenhanger van de Eredivisie. De trainer zakt in elkaar op het trainingsveld en de club moet op zoek naar een nieuwe trainer.

Helena Mikkelsen is succesvol als trainster van een team uit de vrouwencompetitie. Technisch directeur Espen Eide biedt haar een contract aan. Ze is daarmee de eerste vrouwelijke trainer op het hoogste niveau in Noorwegen. Sarina Wiegman  als trainer bij ADO, zoiets. Mikkelsen moet Varg behoeden voor degradatie.

Een vrouw in een mannenwereld. Laat het maar aan mannen over om daar een probleem van te maken. Ze krijgt te maken met vooroordelen en tegenwerking.

homeground2 Allereerst zijn er de fanatieke supporters die niks moeten hebben van een vrouw op de bank. Dan hebben we Michael Ellingsen, die gepasseerd werd voor de functie van coach en er alles aan doet om haar functioneren te ondermijnen. De rol van Michael wordt gespeeld door oud-international John Carew. De man die met zijn lengte een behoorlijk obstakel was voor zijn tegenstanders. De man kan nog acteren ook en zijn aanwezigheid in de serie maakt het kijken al bijzonder.

Voetbalverhalen hebben vaak een hoog De-wondersloffen-van-Sjakie-gehalte, maar Home Ground stijgt daar ver bovenuit. De bij vlagen zeer humoristische serie wordt  verdomd goed gespeeld en heeft die befaamde Scandinavische menselijke warmte.

De wat stuurse Mikkelsen, Mons de grappenmaker van het team, het grote talent Adrian Ausness en al die andere personages, je gaat van ze houden. De wedstrijden worden overtuigend in beeld gebracht wat op zich al een grote prestatie is. Bovendien kunnen de acteurs een aardig potje voetballen. Tel daarbij op dat de vorm van Varg in het tweede seizoen steeds beter wordt, net als het kijkgenot en je hebt een kijktip van eredivisie-niveau. Ik deed in ieder geval in mijn eentje de wave voor deze heerlijke serie.

reserveer

Laat je verrassen door onze leest- en kijktips