Categorie archief: Geloof

Prachtige historische romans van Lori Benton

Voor de liefhebbers van historische romans heb ik weer een fijne aanrader: de boeken van Lori Benton. Deze Amerikaanse schrijfster heeft inmiddels vier boeken uitgebracht die ik allemaal met veel plezier gelezen heb. Daarom lijkt het me niet meer dan logisch dat ik er op ons blog even aandacht aan besteed.

Volg mij voorbij de bomen en Aan het einde van de vallei zijn twee prachtige boeken met majoor Reginald Aubrey in de hoofdrol.
In 1757, tijdens de val van Fort William Henry, is zijn vrouw buiten bewustzijn geraakt na een bijzondere zware bevalling en zij weet niet dat het kleine jongetje  het niet heeft overleefd. Wanneer Reginald, buiten zichzelf van verdriet met zijn dode zoon door het fort dwaalt ontdekt hij een jonge vrouw. Naast haar liggen twee pasgeboren, volkomen gezonde jongetjes, het ene kindje is donker, het andere blank. De moeder is diep en slaap en in zijn wanhoop ruilt de majoor zijn dode zoontje om met het blanke kindje. Een beslissing die hem de rest van zijn leven blijft achtervolgen.

Een ongekend heftig begin van het verhaal over het leven van dit kleine jongetje, dat William genoemd wordt. Maar niet alleen zijn leven wordt beschreven, ook het verhaal van zijn tweelingbroer wordt vertelt. Zijn naam is Twee Haviken, een indiaan die met zijn Oneida stam in de bergen leeft, vlakbij de plaats waar William opgroeit bij de blanken.
William heeft nog een zus, Anna, door de majoor als klein meisje in huis genomen is nadat haar ouders om het leven gekomen zijn.
Op een dag ontmoet Anna Twee Haviken en de aarzelende vriendschap die ontstaat groeit langzaam maar zeker uit tot liefde.

Ik vind dat de schrijfster het gevoelsleven van haar personages ontzettend goed weet te verwoorden. Hierdoor krijgt het verhaal echt een extra dimensie. Dat is niet altijd even makkelijk omdat ook de oorlogsscènes die aan bod komen behoorlijk gedetailleerd  verwoord zijn. De rillingen liepen me zo nu en dan over de rug bij het idee dat deze gruweldaden waargebeurd zijn… Maar bovenal is dit gewoon een bijzonder mooi verhaal. Ik zou zeggen: geniet er van.

 

 

 

 

 

reserveer deze boeken

reserveer deze boeken

 

Joubert, wat ben je toch goed

joubertToen ik bezig was met het samenstellen van mijn boekenlijstje voor de vakantie zag ik dat de nieuwe Irma Joubert ook alweer in de bieb is. Super! Ik ben groot fan van haar meeslepende manier van schrijven en reserveerde het boek dan ook meteen. Zoals ik wel had verwacht was ik bepaald niet de enige lezer die dit had gedaan en ik kreeg het boek dan ook niet voor mijn vakantie binnen.

Gelukkig stond het voor me klaar toen ik weer terug was zodat ik in mijn eerste werkweek meteen weer een fijn stuk ontspanning in het vooruitzicht had. En wat heb ik er weer van genoten.

Hildegard is het verhaal over een jonge vrouw wiens leven voornamelijk in het teken staat van oorlog. Als jong meisje moet ze al vluchten voor de bolsjewisten en in haar tienerjaren breekt de Eerste Wereldoorlog uit.
Geraakt door de verhalen waarmee haar vaders goede vriend en arts von Stein bij hen thuiskomt, besluit Hildegard als vrijwilligster aan het werk te gaan in het ziekenhuis. Hier staat ze de soms gruwelijk verwonde en getraumatiseerde jonge mannen bij die terugkeren uit de loopgraven.

Na de oorlog blijkt dat het familiekapitaal van Hildegards vader volledig verdampt is en daarom kiest hij een man voor zijn dochter waardoor hun beider toekomst verzekerd is.
Hildegard’s nieuwe woonplaats wordt Berlijn, waar ze trouwt, twee zonen krijgt en nieuwe vrienden maakt. Een aantal relatief gelukkige jaren volgen en dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit. Haar man en beide zonen vertrekken naar het front, kort nadat Hildegard bevallen is van een dochtertje.
Ze zet alles op alles om haar kleine meid te beschermen.

Wat een boek. Ik kan me er geen enkele voorstelling van maken hoe het moet zijn om zo’n groot deel van je leven in oorlogstijd te moeten leven. Wat een verschrikking voor al die mensen, wereldwijd, die zo’n oorlog helemaal nooit gewild hebben en nu hun mannen en zonen zien vertrekken, misschien wel voorgoed.
Hoe houd je het vol, zeker wanneer je ‘de vijand’ bent?

Zoals we gewend zijn van Joubert eindigt ook dit verhaal in Zuidwest Afrika. Ik zal niet verklappen waarom en hoe Hildegard hier terecht komt maar hiermee is het verhaal echt af.

Joubert laat wederom zien wat een fantastische schrijfster ze is.
Ik was volledig in de ban van het leven van Hildegard en baalde ontzettend toen ik het boek eenmaal uit had. Gelukkig voor mij is een tweede deel in de maak. Ik kan niet wachten.

 

 

Griezelig en mysterieus

loneyDe Loney is het gebied tussen de rivieren Wyre en Lune ten noordwesten van Manchester. Een gebied waar stormen de Ierse Zee onveilig maken en de sterke getijden elk jaar slachtoffers maakt. Waar dichte mist plotseling kan opkomen en de zompige bodem je maar moeilijk los wil laten.

Deze streek is de achtergrond van het verhaal dat de verteller begint als hij in het nieuws over de vondst van een kinderlijkje hoort. Dit brengt hem terug naar traumatische gebeurtenissen in het jaar 1976.

Tonto Smith woont met zijn ouders en oudere, geestelijk beperkte broer Hanny in Londen. Het gezinsleven draait om een sterk katholiek geloof, vooral uitgedragen door de moeder. Met Pasen gaat het gezin met een nieuwe priester en twee andere stellen op pelgrimage naar Moorings om het heiligdom te bezoeken waar ooit Sint Anne is verschenen aan een drietal boerenkinderen. Hier hopen ze op een wonder voor Hanny, die nog nooit een woord gesproken heeft. Tonto is de enige die Hanny begrijpt en hij probeert zijn oudere broer voortdurend te beschermen.

Debutant Andrew Michael Hurley heeft zelf een katholieke achtergrond en weet de personages met hun devotie, twijfels, schuldgevoelens en jaloezie mooi neer te zetten. De grote kracht ligt echter in de griezelige en mysterieuze sfeer die hij weet op te roepen en waaraan vanaf het begin geen ontsnappen mogelijk is. De Loney is zelf een personage, iemand voor wie je maar beter gewaarschuwd kan zijn.

Het verhaal lijkt in zwart-wit gefilmd, met onwillige dorpsbewoners, een duister huis dat alleen bij eb bereikbaar is en onheil dat bijna tastbaar wordt. Hurley bouwt het verhaal geweldig op en laat je lang in het ongewisse. Het duurt lang voordat je De Loney achter je kunt laten, het verhaal kruipt als een kille mist langs je botten.

Grootmeester Stephen King: “De Loney is niet zozeer goed, het is geweldig. Het is literatuur van formaat“. Na een weekend onderdompeling in de onbarmhartige streek De Loney kan ik zijn enthousiasme  alleen maar delen. Gothic horror op zijn best. De vertaling van Bart Kraamer verdient overigens alle lof.

 

Een verborgen schat in een Engels landhuis

Het geheim van Pembrooke parkFinanciële problemen dwingen een Engelse familie uit de betere stand om te verhuizen. De notaris biedt hen namens een onbekende cliënt een interessante huurwoning aan: een stoffig landhuis dat al 20 jaar leeg staat. Abigail, de oudste dochter, zorgt dat het huis bewoonbaar wordt gemaakt voor de familie en stuit op geheimzinnige zaken. De theekopjes staan nog op tafel en de kleren hangen in de kasten. Niemand wil vertellen waarom het huis destijds overhaast is verlaten Er zijn geruchten over moord en een verborgen schat. Abigail wordt nieuwsgierig en gaat op onderzoek uit, wat niet helemaal zonder gevaren blijkt te zijn. Gaandeweg vallen de puzzelstukjes op hun plaats en ondertussen bloeit er iets moois op tussen Abigail en de dominee…

De ingrediënten voor een aangename leeservaring zijn voorhanden: historie, spanning en romantiek. Wat mij betreft had er wel iets meer humor en scherpte in de nogal brave dialogen mogen zitten, maar het verhaal is onderhoudend genoeg.

Julie Klassen is Amerikaanse, maar reist vaak naar Engeland voor onderzoek. Eerder schreef zij onder andere: De juffrouw uit Devonshire, De dansmeester en De stille gouvernante. Hou je van romantiek, 19e eeuws Engeland en Jane Austen, dan zit je goed bij deze auteur. In haar verhalen vinden sterke, intelligente vrouwen hun weg in hun leven en in de liefde. Ook het geloof speelt een rol in haar boeken, maar waarschijnlijk niet zo overheersend dat het veel lezers zal afschrikken.

* Bekijk de boeken van Julie Klassen in de catalogus
* Lees het eerste hoofdstuk

Wat voor boek heeft Michel Faber geschreven?

 Michel Faber - Het Boek Van Wonderlijke Nieuwe Dingen
Michel Faber – Het Boek Van Wonderlijke Nieuwe Dingen

Michel Faber heeft een liefdesroman geschreven.
De liefde tussen Peter en Bea is groot. Een door God gegeven liefde, gelovig als ze zijn. Die liefde verandert als zij op aarde achterblijft en hij miljoenen kilometers ver op de planeet Oasis als zendeling gaat werken. In eerste instantie voelen ze vooral gemis en verlangen.
Als beide ervaringen zo ver uit elkaar gaan lopen dat het vanzelfsprekende begrip tussen de twee verdwijnt, begint hun liefde te wankelen. Faber toont haarfijn hoe een zowel letterlijke als figuurlijke afstand onoverbrugbaar kan worden als de communicatie hapert.

Michel Faber heeft een science fictionboek geschreven.
Het boekenpanel van DWDD was enthousiast over het boek, maar met de opmerking dat je over de science fiction heen moest lezen. Misschien wilden ze lezers die niks hebben met SF niet afschrikken en legden ze daarom de nadruk op het liefdesverhaal.
Toch is Fabers boek pure SF. Geen SF zoals je die tegenwoordig vaak ziet in films, als een soort peperduur Western-decor voor een strijd tussen goed en kwaad. Maar SF als broedplaats voor technologische ideeën, als plaats waar gefilosofeerd wordt over ons mens zijn. Over wat het betekent als je alles wat je kent los laat of het uit vrije keuze is of gedwongen. De berichten van Bea over de gebeurtenissen op aarde worden steeds somberder. Het is een wereld die aan het verdwijnen is. Kan Peter daar wel naar terug?

Michel Faber heeft een boek geschreven over de mens.
De klimatologische omstandigheden van de planeet en de omgang met de Oasiërs, doen Peter steeds verder afdrijven van zijn herinneringen uit en verlangen naar zijn oude leven. Zijn leven tussen de Oasiërs verandert hem van rationeel mens naar een man die bij de dag leeft. Faber laat je die verandering bijna zelf ondergaan. Hoe verder ik in het boek kwam, hoe moeilijker het werd om het weg te leggen en weer te landen in het normale bestaan. Ik heb uren doorgebracht op die verre planeet, in een soort van betovering, los van de Aarde.

Michel Faber heeft een geweldig boek geschreven over de liefde, over geloof, over de teloorgang van onze planeet, over de mensheid.
Het Boek Van Wonderlijke Nieuwe Dingen geeft je een leeservaring die je zelden overkomt. Dankzij de rustige en soepele stijl, dankzij de diepgang, dankzij het lef van Faber om zo’n boek te schrijven.

Michel Faber over zijn boek:

Nieuwe Meacham én nieuwe Joubert!

Voor de lezers die net als ik gek zijn op de boeken van Leila Meacham en Irma Joubert is er goed nieuws: beide schrijfsters hebben een nieuw boek uitgebracht! Dat is toch fantastisch nieuws in de zomervakantie?  Eindelijk tijd om in alle rust te genieten van deze prachtige boeken, want dat zijn het absoluut!

SomersetSomerset is het derde boek van Meacham, na Rozen en Korenblauw  waarover ik eerder al schreef.
Het verrassende aan dit boek is dat dit boek voorafgaat aan Rozen, waardoor het verhaal voor je gevoel echt helemaal compleet is. Je schakelt als lezer moeiteloos terug in de tijd, naar het woelige Amerika in het begin van de 19de eeuw. De slavernij en de Amerikaanse burgeroorlog zijn van grote invloed op de personages uit het boek, die we kennen uit Rozen.

We ontdekken hoe de Tolivers en de Warwicks in Texas terechtkomen en hoe ze daar de DuMonts ontmoeten.
Somerset is opnieuw een prachtige historische roman waar je urenlang plezier van zult hebben.

TolbosZoals ik al zei heeft ook Irma Joubert een nieuw boek uitgebracht, haar zesde alweer! Vorig jaar zomer schreef ik over een andere trilogie van Joubert, die ze toen afsloot met het mooie Kronkelpad. 
Dit jaar verrast ze ons met het vervolg op Het meisje uit de trein en Het spoor van de liefde, waarmee ook deze trilogie compleet is.
Tolbos beschrijft de levens van Katrien Neethling en Wladek Kowalski, die het beide niet eens zijn met de politieke gang van zaken in hun land en hier tegen protesteren. Wladek moet hierdoor zelfs zijn geliefde Polen ontvluchten, helemaal naar Zuid-Afrika waar zijn oom Jakób en tante Gretl wonen, die we kennen uit Jouberts eerdere boeken. Hier ontmoet hij Katrien, in wie hij uiteindelijk een zielsverwant vindt.

En alsof dat nog niet genoeg is heeft ook Sarah Lark, over wie ik een paar maanden geleden schreef, een nieuw boek uitgebracht!
Ik heb het meteen zodra ik ervan hoorde gereserveerd, en ik was niet de enige… Gelukkig is het boek is op dit moment onderweg naar mijn bibliotheek zodat ik het hopelijk morgen mee naar huis kan nemen. Ik kan niet wachten!

Documentaire Eindeloos bewustzijn

Naar Pim van Lommel
Naar Pim van Lommel

In 2007 verscheen het boek van Pim van Lommel over bijna-dood-ervaringen, Eindeloos bewustzijn. Hierin ontvouwt hij zijn ideeën over non-lokaal bewustzijn gebaseerd op de verhalen van patiënten die hij tegenkwam in zijn werk als cardioloog. Verhalen over uittreden, licht en liefde. Het boek is verrassend goed leesbaar gezien de materie en als je wat om het cijfermateriaal heen leest. Van Lommel breekt in het boek een lans om wetenschap breder te zien dan meetbaar en verifieerbaar.

Vanuit wetenschappelijke hoek kreeg hij het daardoor stevig voor de kiezen, een cardioloog moet zich niet bemoeien met de hersenen, zijn cijfers waren niet wetenschappelijk onderbouwd, etc.
In de Volkskrant van zaterdag 19 november krijgt hij ook nog een douw van neuroloog Kevin Nelson. Mensen met een hartstilstand zijn nog lang niet hersendood en dus werken de hersenen nog gewoon door bij sterk verminderde bloedtoevoer, aldus Nelson. Van Lommel misleidt de lezer als hij stelt dat de patiënten waar hij zijn theorie op baseert, terugkomen uit de dood. Ze zijn niet dood geweest volgens Nelson (lees hier het artikel in de Volkskrant).

Hoe het ook zij, het blijft fascinerende materie. In de film Eindeloos bewustzijn van Mark Verkerk komt Van Lommel uitgebreid aan het woord, maar ook een viertal mensen die na een BDE een ander leven hebben gekregen. Dit alles wordt in een breder perspectief gezet door Carlo Leget (Universitair Hoofddocent Zorgethiek) en Reinier Tilanus (boeddhistisch coach en trainer). De film heeft een prettige sfeer, mooie portretten van BDE´ers. Het is alleen jammer dat Raymond Moody er wat bekaaid afkomt. Moody publiceerde in 1977 Leven na dit leven en is te beschouwen als een pionier op het gebied van BDE .

De vreemde zaak van de componist en zijn rechter

Naar catalogus
Naar catalogus

Allereerst een kleine bekentenis. Boeken met lange en mysterieuze titels hebben een vreemde aantrekkingskracht op mij. De vreemde geschiedenis van Dr. Jekyll en Mr. Hyde, Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteitDe merkwaardige lotgevallen van soldaat Ivan Tsjonkin, Kuifje en de zeven kristallen bollen. Ze klinken zo lekker ouderwets, titels om te lezen bij kaarslicht en een haardvuur. Het boek van Patricia Duncker verdient het zeker om gelezen te worden, bij haardvuur of anderzins.

 
In DVZVDCEZR worden op nieuwjaarsdag in het jaar 2000 in de Jura de lijken gevonden van een aantal volwassenen en kinderen.  Iedereen lijkt zelfmoord te hebben gepleegd door vergif tot zich te nemen. Op één lijk na, dat van een vrouw die door een kogel om het leven is gebracht.
Rechter Dominique Carpentier en commissaris André Schweigen doen onderzoek. Een eerder geval van massale zelfmoord zet ze meteen op het spoor van een sekte genaamd Het Geloof. Wat volgt is een diepzinnig, intelligent en meeslepend verhaal (citaat op de omslag dat voor de verandering eens een keer klopt). Duncker excelleert met haar prachtige personages. De rechter is een ongenaakbare, aantrekkelijke vrouw op wie de commisaris al jaren verliefd is. De commissaris is een vloedgolf die slechts door de rechter tot bedaren lijkt te brengen. De componist is een charismatisch man die niet in staat is te liegen tegen de rechter, omdat hij vanaf het eerste contact hopeloos verliefd raakt op haar. 
Hij is wel degene die de rechter aan het wankelen brengt. Haar ratio lijkt het af te leggen tegen zijn overrompeligheid (kan geen ander woord bedenken).
 
Het is een boek om van te smullen, mooi geschreven met de nodige, bijna achteloze humor (vooral in de relatie tussen de rechter en de commissaris). De natuurbeschrijvingen doen je verlangen naar een vakantie in Languedoc-Roussillon en je krijgt zin om zelf naar Lübeck af te reizen. De oorsprong van Het Geloof brengt je naar het oude Egypte en neemt je op reis door de kosmos, waar de Duistere Begeleider de komst van de apocalyps lijkt te voorspellen.
Eigenlijk is dit boek van Fred Vargas maar dan door een ander geschreven. Dat de Daily Telegraph haar vergelijkt met Dan Brown schrijven we maar toe aan de sociale onrust in Engeland.

Vango, avontuur in het kwadraat

Er zijn Fransen die geboren worden met een extra afdeling fantasie. Jean-Pierre Jeunet (Micmacs a tire-larigot, Le fabuleux destin d’Amélie Poulain). Jacques Tardi (Adèle et la bête, Momies en folie). Michel Gondry (Eternal sunshine of the spotless mind). En dan is er Timothée de Fombelle, bekend van Tobie Lolness, het jongetje van 1,5 millimeter. Zijn nieuwste boek is Vango, tussen hemel en aarde. In 20 plaatjes:

Naar recensie
Naar recensie

En daar is geen woord aan gelogen.

Tip vd Mnd: Franca Treur

Website Franca Treur
Dorsvloer vol confetti

Deze maand is Dorsvloer vol confetti van Franca Treur de tip van de maand. Het boek beleeft herdruk na herdruk. 

Het verhaal is in deze tijd van omvallende banken, boerkaverbod en rekeningrijden een kennismaking met een wereld waar het leven eenvoudig en duidelijk is. Het speelt in Zeeland en verhaalt over de 12-jarige Katalijne, dochter van bevindelijk gereformeerden. De schrijfster heeft geen autobiografie geschreven, wel heeft ze geput uit haar eigen herinneringen. Het dagelijkse leven op de boerderij staat volledig in het teken van geloof. Een geloof waarin het hiernamaals belangrijker lijkt dan het hier en nu. Dat paradijs is niet voor alle gelovigen. Slechts de door God uitverkorenen zullen een plaats krijgen. Als iemand gestorven is hopen nabestaanden op een teken van God dat hun dierbare opgenomen is.           

Dat lijkt als buitenstaander tamelijk wreed. Een levenlang gebukt gaan onder oudtestamentische preken waarin de mens als zondaar wordt afgeschilderd, een levenlang zonder zonde proberen te leven en dan maar moeten afwachten of je uitverkoren bent. Toch is het boek licht van toon, met humor en door het perspectief van een 12-jarige die zich langzaam bewust wordt van het geloof en de twijfel die haar langzaam bekruipt. Ze begint vragen te stellen. Vragen die ze zichzelf stelt, omdat je met je twijfels niet terecht kan bij een ander.